فرید فتحی
الذهاب إلى القناة على Telegram
578
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
+130 أيام
جارٍ تحميل البيانات
جذب المشتركين
أكتوبر '26أكتوبر '26
أكتوبر '26
+81
في 1 قنوات
سبتمبر '260
في 1 قنوات
Get PRO
أغسطس '260
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '260
في 1 قنوات
Get PRO
يونيو '260
في 1 قنوات
Get PRO
مايو '260
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '260
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '260
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '260
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '260
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '250
في 1 قنوات
Get PRO
نوفمبر '250
في 1 قنوات
Get PRO
أكتوبر '250
في 1 قنوات
Get PRO
سبتمبر '250
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '250
في 1 قنوات
Get PRO
يوليو '250
في 1 قنوات
Get PRO
يونيو '250
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '25
+2
في 1 قنوات
Get PRO
أبريل '25
+7
في 2 قنوات
Get PRO
مارس '25
+12
في 2 قنوات
Get PRO
فبراير '25
+254
في 1 قنوات
Get PRO
يناير '250
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '240
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '240
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '240
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '240
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '240
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '240
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '240
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '240
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '240
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '240
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '240
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '240
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '230
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '230
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '230
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '230
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '230
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '230
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '230
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '230
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '230
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '230
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '230
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '230
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '220
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '220
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '220
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '220
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '220
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '220
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '220
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '220
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '220
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
نوفمبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
أكتوبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
سبتمبر '210
في 0 قنوات
Get PRO
أغسطس '210
في 0 قنوات
Get PRO
يوليو '210
في 0 قنوات
Get PRO
يونيو '210
في 0 قنوات
Get PRO
مايو '210
في 0 قنوات
Get PRO
أبريل '21
+22
في 0 قنوات
Get PRO
مارس '21
+673
في 0 قنوات
Get PRO
فبراير '210
في 0 قنوات
Get PRO
يناير '21
+200
في 0 قنوات
Get PRO
ديسمبر '20
+1 008
في 0 قنوات
| التاريخ | نمو المشتركين | الإشارات | القنوات | |
| 24 أكتوبر | 0 | |||
| 23 أكتوبر | 0 | |||
| 22 أكتوبر | +1 | |||
| 21 أكتوبر | 0 | |||
| 20 أكتوبر | +2 | |||
| 19 أكتوبر | 0 | |||
| 18 أكتوبر | +1 | |||
| 17 أكتوبر | 0 | |||
| 16 أكتوبر | 0 | |||
| 15 أكتوبر | 0 | |||
| 14 أكتوبر | +1 | |||
| 13 أكتوبر | +1 | |||
| 12 أكتوبر | 0 |
منشورات القناة
از اهمیت «روز تربیت بدنی» همین بس که بدانید که هیچ مبنایی برای نام گذاری 26 مهرماه به عنوان این روز وجود ندارد!!
همینجوری تقویم رو نگاه کردن دیدن 26 مهرماه خالیه گفتن یه اسمم بذاریم رو این روز!!
| 2 | 🎓 نسل Z را باید ریلزی درس داد!!
یکی از گلایه‌های همیشگی استادها و معلم ها که این روزها خیلی زیاد می شنوم اینه که:
«دانشجوهای جدید که اصلاً تمرکز ندارن!»
واقعیت اینه که نسل Z با ریلز، استوری و محتوای چندثانیه‌ای بزرگ شده و مغزش به تغییر سریع محرک‌ها عادت کرده. بنابراین اگر ۴۵ دقیقه یک‌نواخت حرف بزنیم، احتمالاً خیلی زود تمرکزش از کلاس خارج میشه حتی اگر جسمش هنوز روی صندلی باشه! 😄
شاید وقتشه شیوه تدریس رو کمی تغییر بدیم؛ نه اینکه علم رو ریلزی کنیم، بلکه ریتم تدریس در کلاس رو ریلزی کنیم: یک سؤال، یک مثال، یک داستان کوتاه، یک مفهوم علمی و دوباره یک محرک جدید.
به نظر من استاد امروزی فقط انتقال‌دهنده دانش نیست؛ مدیر توجه هم هست. البته که قرار نیست دانشگاه را تبدیل به اینستاگرام کنیم! اما می توانیم با ریتم ریلز، دانشجو را وارد کلاس کنیم اما با عمق دانشگاه، از کلاس بیرون بفرستیم. | 499 |
| 3 | https://news.msy.gov.ir/s/mfaiL7L | 396 |
| 4 |  ناگویا نشان داد ورزش ایران ظرفیت عبور از شرایط دشوار را دارد
فرید فتحی دبیر فدراسیون #تیراندازی با کمان، با اشاره به عملکرد ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: افزایش تعداد مدال‌های طلا، تنوع رشته‌های مدال‌آور و درخشش برخی رشته‌ها حتی بدون کسب مدال، نشان می‌دهد ورزش ایران در این دوره فراتر از انتظارات ظاهر شده است؛ آن هم در شرایطی که با توجه به وضعیت کشور طی یک سال گذشته، کمتر کسی انتظار چنین عملکردی را از کاروان ایران داشت.
#بازی‌های_آسیایی_ناگویا۲۰۲۶
@newsmsy | 380 |
| 5 | جدیدا وقتی یک سریال رو تموم میکنم و بعدش میفهمم فصل بعدیش 2-3 سال دیگه میاد از خودم میپرسم:
یعنی واقعا تا اون موقع من زنده ام؟! | 328 |
| 6 | نتیجه ی جالب یک پژوهش: نوکیسه ها همدلی کمتری با فقرا دارند!!
یک پژوهش جالب نشان داده آدم‌هایی که خودشان از شرایط اقتصادی پایین به ثروت رسیده‌اند، به جای درک بیشتر افراد طبقه ی پایین، اتفاقا همدلی کمتری نسبت به فقرا نشان دهند!! این پژوهش دلیل اصلی را اینگونه بیان می کند که فرد با خودش می‌گوید: «اگر من با وجود سختی‌ها تونستم موفق بشم، پس بقیه هم می‌تونن!!»
مشکل از جایی شروع می‌شود که در ذهن فرد نوکیسه این تجربه شخصی تبدیل به یک قضاوت عمومی شود: «اگر من تونستم، پس اگر تو نتونستی حتماً کم‌کاری کردی.» در این حالت، فرد نقش شانس، خانواده، آموزش، فرصت‌ها و شرایط اجتماعی (حتی رانت، سهمیه، دزدی و ...) را کمتر می‌بیند و فقر را بیشتر نتیجه انتخاب و تلاش خود افراد می‌داند.
در حقیقت، افراد بعد از موفقیت (در این پژوهش پولدار شدن) مسیری را که به پول رسیده اند فراموش کرده و همه ی موفقیت را حاصل توانایی خود می دانند لذا حس همدلی به افراد فقیر را از دست می دهند!
منبع مقاله:
Koo, H. J., Piff, P. K., & Shariff, A. F. (2023). If I Could Do It, So Can They: Among the Rich, Those With Humbler Origins are Less Sensitive to the Difficulties of the Poor. Social Psychological and Personality Science, 14(3), 386–396. DOI: 10.1177/19485506221098921. | 615 |
| 7 | جدیدا خیلی دارم میبینم یه سری دوره میذارن که چگونه دانشجوی خوب! دانشجوی خفن! دانشجوی توانمند و ... تربیت کنیم!
اما به نظرم وقتشه شیپور رو از سمت درستش بزنیم و اول بریم سراغ نحوه ی جذب و پرورش استاد خوب!! | 494 |
| 8 | من اونقدر حیوان دوستم که هر وقت ماشین پشتی فاصله رو رعایت نمیکنه و نوربالا میزنه سریعا بهش راه میدم که زودتر به چراگاه برسه! | 957 |
| 9 | به خاطر رتبه ی بد کنکور ارشد، ناراحت نباشید. شما آخرین فردی هستید که مقصرید... 😞💔 | 805 |
| 10 | انسانی که ذاتا برده باشه و به بردگی عادت کنه، 100 بار هم بری طناب از گردنش باز بکنی، باز میگرده یه طناب جدید پیدا میکنه میندازه دور گردنش!! | 901 |
| 11 | نقد مشکلات و دیدن کمبودها، خودتحقیری نیست!
این روزها هر بار که کسی از یک ضعف، یک ناکارآمدی یا یک عقب‌ماندگی سخن می‌گوید، خیلی زود برچسب «خودتحقیر» به او زده می‌شود؛ گویی میان آینه و چکش تفاوتی وجود ندارد. اما واقعیت این است که نقد و خودتحقیری دو مفهوم کاملاً متفاوت‌اند.
خودتحقیری یعنی فرد یا جامعه، بدون استدلال و بدون تکیه بر واقعیت، ارزش‌ها، توانایی‌ها و هویت خود را ناچیز بشمارد و باور کند که هیچ قابلیت و امیدی برای پیشرفت ندارد. در روانشناسی، این نگرش به الگوهای شناختی منفی، احساس ناتوانی و کاهش عزت‌نفس نزدیک است؛ نگاهی که به جای حل مسئله، به انفعال و تسلیم منجر می‌شود.
اما نقد، درست نقطه مقابل آن است. نقد یعنی دیدن واقعیت، چه تلخ و چه شیرین؛ یعنی تشخیص فاصله میان «آنچه هست» و «آنچه می‌تواند باشد». نقد، محصول امید است، نه یأس. کسی که نقد می‌کند، هنوز باور دارد که اصلاح ممکن است؛ وگرنه سکوت می‌کرد یا بی‌تفاوت از کنار مسئله می‌گذشت.
تمام جوامعی که امروز الگوی توسعه، علم، فناوری یا حکمرانی هستند، پیشرفت خود را مدیون فرهنگ نقد بوده‌اند، نه فرهنگ تمجید دائمی. دانشگاه بدون نقد، علم تولید نمی‌کند؛ رسانه بدون نقد، به بلندگوی تبلیغات تبدیل می‌شود؛ و حکمرانی بدون نقد، از خطاهای خود چیزی نمی‌آموزد. حتی در روش علمی نیز، پیشرفت از دل آزمون، خطا، بازبینی و نقد مداوم به دست می‌آید.
اگر پزشکی از وجود بیماری سخن بگوید، بیمار را تحقیر نکرده است؛ اگر مهندسی ترک‌های یک پل را گزارش کند، دشمن پل نیست؛ اگر معلم ضعف دانش‌آموز را گوشزد کند، قصد تخریب او را ندارد. تشخیص مسئله، نخستین گام درمان است. جامعه نیز از این قاعده مستثنا نیست.
البته همان‌قدر که هر انتقادی «خودتحقیری» نیست، هر سخن منفی هم «نقد» محسوب نمی‌شود. نقد بر شواهد، استدلال و ارائه راه‌حل استوار است؛ اما سیاه‌نمایی، تحقیر و نفی مطلق، تنها احساس درماندگی را بازتولید می‌کنند. نقد، مسئولانه است؛ خودتحقیری، ویرانگر.
جامعه‌ای که از نقد بترسد، به تدریج توان اصلاح خود را از دست می‌دهد. برچسب زدن به منتقدان، مسئله را حل نمی‌کند؛ فقط گفت‌وگو را خاموش می‌کند. خاموش شدن گفت‌وگو نیز، معمولاً به معنای خاموش شدن خطاها نیست؛ بلکه فقط شنیده نشدن آنهاست.
با این حال، به نظر می‌رسد در سال‌های اخیر واژه «خودتحقیری» بیش از آنکه یک مفهوم علمی یا روان‌شناختی باشد، گاه به ابزاری برای بی‌اعتبار کردن صدای منتقدان دلسوز تبدیل شده است. به جای آنکه درباره درستی یا نادرستی یک نقد گفت‌وگو شود، خودِ منتقد هدف قرار می‌گیرد و با یک برچسب، اصل مسئله به حاشیه رانده می‌شود. این جابه‌جایی از «پاسخ به استدلال» به «برچسب زدن به گوینده»، نه تنها کمکی به حل مشکلات نمی‌کند، بلکه فضای گفت‌وگو را فقیرتر و امکان اصلاح را محدودتر می‌سازد. اگر نقدی بر پایه شواهد و با نیت اصلاح بیان شده باشد، پاسخ شایسته آن نیز باید استدلال، شفافیت و پذیرش گفت‌وگو باشد، نه نسبت دادن انگیزه‌هایی که راه را بر شنیدن حقیقت می‌بندد.
دوست داشتن یک سرزمین، به معنای ندیدن زخم‌هایش نیست. اتفاقاً کسی که خانه‌اش را دوست دارد، ترک دیوار را زودتر از همه می‌بیند و برای ترمیم آن هشدار می‌دهد. وطن‌دوستی با نقد سازنده منافاتی ندارد؛ بلکه نقد مسئولانه، یکی از عمیق‌ترین شکل‌های مسئولیت‌پذیری در برابر آینده یک کشور است. | 911 |
| 12 | دانشگاه آزاد یه قانون گذاشته استادایی که معدل کارشناسی زیر ۱۴ داشتن دیگه نمیتونن از ترم بعد تدریس کنند.
حالا خیلی از استادایی که نصف بیشتر کلاس رو مینداختن از ترم بعد نیستن.
😂😂 | 1 313 |
| 13 | خطرناک‌تر از درد: وقتی امید را از دست می‌دهیم
در یکی از پژوهش‌های کلاسیک روانشناسی درباره پدیده «درماندگی آموخته‌شده»، پژوهشگر (مارتین سلیگمن) دو گروه از موش ها را در شرایطی قرار داد که با محرک دردناک (مانند شوک الکتریکی خفیف و کنترل‌شده) مواجه می‌شدند.
در گروه اول، موش ها راهی برای متوقف کردن شوک داشتند؛ برای مثال با فشار دادن یک شاسی در قفس می‌توانستند آن را قطع کنند.
اما گروه دوم دیگر هیچ کنترلی بر شرایط نداشتند. هر کاری انجام می‌دادند، شوک ادامه پیدا می‌کرد و تنها پس از مدت مشخصی به‌طور خودکار قطع می‌شد.
در مرحله بعد، پژوهشگر شرایط را تغییر داد و همزمان با شروع شوک و درد، راه فرار را برای هر دو گروه فراهم کرد. نتیجه بسیار جالب بود! موش هایی که قبلاً تجربه کنترل شرایط را داشتند (گروه اول)، به‌سرعت از موقعیت دردناک خارج شدند. اما موش های گروه دوم که بارها ناتوانی و بی‌اثر بودن تلاش را تجربه کرده بودند، حتی با وجود باز بودن راه نجات، همان‌جا ماندند و اقدامی برای فرار نکردند.
این پدیده در روانشناسی «درماندگی آموخته‌شده» نام دارد؛ حالتی که در آن، تجربه مداوم شکست یا ناتوانی، این باور را در فرد ایجاد می‌کند که هیچ تلاشی نتیجه‌بخش نیست. در چنین شرایطی، مشکل فقط وجود موانع نیست؛ بلکه ذهن، امکان رهایی را نیز نادیده می‌گیرد.
پیام این پژوهش روشن است: گاهی بزرگ‌ترین زندان، میله‌های آهنی نیستند؛ بلکه ناامیدی‌هایی هستند که به ما آموخته‌اند تلاش کردن فایده‌ای ندارد. وقتی این باور شکل بگیرد، حتی اگر درِ قفس باز باشد، ممکن است جرئت یا انگیزه‌ای برای خروج نداشته باشیم.
ا. فریدفتحی | 1 286 |
| 14 | یه دونه دیگه از اینا بریم 😁:
ژاپن قرعه ی سختی خورده ❌
برزیل قرعه ی سختی خورده ✅
پی نوشت: امشب در یک هشتم نهایی جام جهانی، برزیل و ژاپن از ساعت 20:30 به مصاف هم میرن! | 791 |
| 15 | ما بدون باخت حذف شدیم ❌
ما بدون ِ برد حذف شدیم ✅ | 818 |
| 16 | وقتی امید خاموش می‌شود!!
اعتیاد همیشه از لذت شروع نمی‌شود؛ گاهی از تلاش برای فرار از رنج آغاز می‌شود. بسیاری از وابستگی‌های خطرناک، نه از سر خوشی، بلکه از دل ناامیدی متولد می‌شوند.
کتاب «مرگ‌های ناامیدی» نوشته‌ی آن کیس و آنگس دیتون (2023)، اثری درخشان در حوزه سلامت و روانشناسی عمومی است که به یک پرسش تلخ می‌پردازد: چرا در سال‌های اخیر، در دل یکی از ثروتمندترین جوامع جهان (آمریکا)، مرگ ناشی از خودکشی، الکل و مواد مخدر در میان بخشی از مردم افزایش یافته است؟ نویسندگان این بحران خاموش را «مرگ‌های ناامیدی» می‌نامند و باور دارند مسئله فقط فقر نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی امید، فرو ریختن امنیت شغلی و کم‌رنگ شدن احساس معنا در زندگی است.
در چنین نگاهی، آن پاراگراف اول متن معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند. اعتیاد فقط یک میل به لذت نیست؛ گاهی فریاد خاموشِ روحی است که زیر بار سنگین زندگی خم شده است. نقطه آغاز، اغلب یک درد پنهان است؛ زخمی از شکست، تنهایی، بی‌پناهی یا آینده‌ای که دیگر روشن به نظر نمی‌رسد. انسان در این لحظه‌ها، نه به دنبال خوشی، بلکه به دنبال «خاموشیِ موقتِ درد» است؛ به چیزی پناه می‌برد که فقط برای لحظه‌ای سکوت درونش را ممکن کند.
اما تراژدی دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود؛ همان تسکین کوتاه، آرام‌آرام جای درد را می‌گیرد و خود به زخمی عمیق‌تر تبدیل می‌شود. انسان برای گریختن از رنج، وارد چرخه‌ای می‌شود که رنج را گسترده‌تر و ماندگارتر می‌کند.
و شاید تلخ‌ترین حقیقت همین باشد: وقتی امید کم‌سو می‌شود، انسان دیگر به ساختن فردا فکر نمی‌کند، بلکه تنها به «دوام آوردن همین لحظه» دل می‌بندد؛ و در همین لحظه‌های کوتاه، بسیاری از وابستگی‌ها آرام‌آرام ریشه می‌گیرند.
ا. فریدفتحی | 883 |
| 17 |  از رویا تا واقعیت، سلام به فوتبال ِ ژاپنی
امروز اولین بازی ژاپن در جام جهانی ۲۰۲۶ است و راستش بی‌صبرانه منتظرم بازی تیم مورد علاقه ام را ببینم.
تیمی که الان در سال بیست‌وششمِ برنامه ۵۰ ساله فوتبالش قرار دارد؛ پروژه‌ای که از دهه ۹۰ شروع شد تا ژاپن را به یکی از قدرت‌های فوتبال دنیا تبدیل کند.
چیزی که ژاپن را جذاب می‌کند فقط نتیجه گرفتن نیست؛ مدل پیشرفتشان است. آن‌ها فوتبال را «ژاپنیزه» کردند. همان ذهنیت کایزنی؛ پیشرفت آرام، مداوم و بدون هیاهو. نه دنبال میانبر بودند، نه موفقیت لحظه‌ای. سال به سال، نسل به نسل، زیرساخت ساختند، مربی تربیت کردند، روی مدارس و لیگشان کار کردند و حالا تبدیل به تیمی شدند که دیدن فوتبالش لذت‌بخش است.
ژاپن شاید هنوز قهرمان جهان نشده باشد، اما یکی از بهترین مثال‌های دنیا برای این است که توسعه واقعی در ورزش چطور ساخته می‌شود.
https://t.me/afaridfathi | 1 501 |
| 18 |  بدون شرح!
#رولکس | 568 |
| 19 |  🔵 چرا حتی بازیکنان بزرگی مثل دی‌بروینه هم در آمریکا تحت بازرسی امنیتی قرار می‌گیرند؟
این روزها این سؤال زیاد مطرح میشه که چرا حتی بازیکنانی مانند Kevin De Bruyne (بازیکن تیم ملی بلژیک) هنگام ورود به آمریکا برای جام جهانی ۲۰۲۶ باید از چک‌های شدید امنیتی و اسکن‌های بدنی عبور کنند؟
همانطور که همه شنیدین، آمریکا برای جام جهانی سطح امنیتی را به‌طور قابل توجهی افزایش داده و توجیه خودشان اینه که با یک رویداد بسیار بزرگ بین‌المللی مواجه هستند. اهداف اصلی اقدامات خودشون رو هم این موارد گفتن:
پیشگیری از تهدیدات امنیتی احتمالی
کنترل دقیق ورود و خروج افراد
جلوگیری از سوءاستفاده‌های احتمالی از ورزشکاران معروف در فرآیند ورود
اما نکته ای که میخواستم بهش برسم اینه که چرا حتی افراد مشهور نیز مستثنا نمی‌شوند؟
اولا یکی از اصول مهم در پروتکل‌های امنیتی این است که برای هیچ فردی (حتی چهره‌های شناخته‌شده) استثنا قائل نشود. زیرا ایجاد استثنا می‌تواند منجر به بی‌اعتمادی، تبعیض و تضعیف کل سیستم امنیتی شود. به همین دلیل، همه افراد بدون توجه به شهرت یا جایگاه، تحت یک استاندارد واحد بررسی می‌شوند.برای همین قانون اینه: همه یکی هستن؛ چه ستاره، چه کارمند تیم.
ثانیا اجرای پروتکل یکسان برای تمامی کشورها و تمامی بازیکنان، باعث می شود که حس تبعیض و درجه دو بودن، به برخی ورزشکاران و برخی از کشورها القا نشود.
https://t.me/afaridfathi | 676 |
| 20 | 📚 معرفی کتاب «Determined»
✍️ نویسنده: رابرت ساپولسکی
تا حالا به این فکر کردین که شاید اون‌قدرها هم که فکر می‌کنیم روی تصمیم‌هامون کنترل نداشته باشیم؟
رابرت ساپولسکی، عصب‌شناس معروف، توی کتاب «Determined» یه حرف جنجالی میزنه: ما بیشتر از چیزی که تصور می‌کنیم، تحت تأثیر ژن‌ها، مغزمون، تربیت خانوادگی، تجربه‌های کودکی، شرایط زندگی و حتی حال و هوای همون لحظه هستیم.
به زبان ساده، ساپولسکی می‌گه وقتی همه این عوامل کنار هم قرار می‌گیرن، رفتار و تصمیم‌های ما تا حد زیادی از قبل شکل گرفته‌اند و چیزی که بهش می‌گیم «اراده آزاد»، شاید خیلی کمتر از چیزی باشه که فکر می‌کنیم.
اما هدف کتاب این نیست که بگه آدم‌ها مسئول کارهاشون نیستن؛ بلکه می‌خواد نشون بده قبل از قضاوت کردن دیگران، بهتره بدونیم هر آدمی محصول یک داستان طولانی از ژنتیک، محیط و تجربه‌های زندگیشه.
🤔 سؤال اصلی کتاب اینه:
«آیا واقعاً خودمون انتخاب می‌کنیم، یا انتخاب‌هامون نتیجه چیزهاییه که قبل از ما و خارج از کنترل ما شکل گرفته‌اند؟»
https://t.me/afaridfathi | 605 |
