:غزل

‏آدم اولش حوصله‌ی همه رو داره، بعدش فقط حوصله‌ی آشناهاش رو داره، بعد فقط حوصله‌ی دوستاشو، بعدتر دوستای صمیمیش، بعدتر اونا رو هم نداره، آخرش که میرسه، دیگه حوصله‌ی خودشم نداره