🌐 پایش آمریکا & UN 🌐

"You have succeeded in life when all you really want is only what you really need." - Vernon Howard

خبر جدید: با فاصله تنها دو هفته تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، پرسش مهمی ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده است: آیا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به همه‌پرسی‌ای درباره جنگ ایران تبدیل خواهد شد؟ هنگامی که دونالد ترامپ برای دومین دوره ریاست‌جمهوری خود انتخاب شد، دو محور اصلی کارزار انتخاباتی او با بخش بزرگی از پایگاه رأی‌دهندگانش همخوانی داشت: عدم ورود به جنگ‌های جدید و اولویت دادن به آمریکا. و سپس جنگ ایران آغاز شد. مؤسسه صلح و دیپلماسی امروز نشست تخصصی جدیدی برگزار کرد که در آن، کارشناسان مختلف گرد هم آمدند تا به این پرسش پاسخ دهند که جنگ ایران چه تأثیری بر نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا خواهد گذاشت. پاسخ من چیست؟ «سیاست خارجی ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش چیزی جز فاجعه نبوده است. او که آشکارا با شعار اولویت دادن به آمریکا و مخالفت با جنگ‌های بی‌پایان کارزار انتخاباتی خود را پیش برد، در انتخابات میان‌دوره‌ای پیشِ رو با این واقعیت روبه‌رو خواهد شد که عملکردها بسیار رساتر از سخنان هستند. این شکست تنها به ایران محدود نمی‌شود، اما جنگ خاورمیانه همچنین نشان داده است که ایالات متحده حتی از توانایی عمل کردن صرفاً به‌عنوان کشوری مستقل و دارای حاکمیت نیز برخوردار نیست. همه فعالان حوزه سیاست خارجی از قبل می‌دانستند که میزان نفوذ و کنترل اسرائیل بر دولت آمریکا فوق‌العاده زیاد است، اما سال ۲۰۲۶ این پرده را از برابر چشمان شهروندان عادی آمریکا نیز کنار زده است. سیاست خارجی ترامپ بر این اساس پیش رفته که ابتدا اسرائیل و سپس آمریکا در اولویت قرار دارند؛ و اکنون آمریکایی‌ها به همین دلیل جان خود را از دست می‌دهند و اقتصاد جهانی به ویرانی کشیده شده است. قیمت نفت خام برنت مرتباً در محدوده سه‌رقمی قرار دارد؛ آمریکایی‌ها در جایگاه‌های سوخت زیر فشار شدید افزایش قیمت بنزین و گازوئیل خرد می‌شوند و برای هر ناظر منطقی کاملاً روشن است که از همان روزی که حملات سر‌بُری و حذف رهبران شکست خوردند، حتی یک مسیر پیروزی با حداقل امکان موفقیت نیز وجود نداشته است. آمریکایی‌ها در حال تحمل رنج و فشار هستند. آن‌ها می‌دانند که این رنج را به‌خاطر آرمانی عادلانه تحمل نمی‌کنند و می‌دانند که رئیس‌جمهور ترامپ اساساً برای دردی که ما متحمل می‌شویم اهمیتی قائل نیست. با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر، این احتمال کاملاً وجود دارد که شاهد چرخشی تاریخی باشیم؛ چرخشی که ایالات متحده را وادار کند در سطحی بنیادین، رویکرد خود به سیاست خارجی را به‌طور کامل مورد بازنگری قرار دهد. همچنین ممکن است شاهد آغاز روند گسست از اسرائیل باشیم؛ کشوری که بارها توان و نیروی حیاتی ایالات متحده را تحلیل برده است.» منبع: [مؤسسه صلح و دیپلماسی — ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ ]() 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

سوابق تاریخی هیچ مبنای معتبری برای این روایت جدیدِ مبتنی بر «برخورد تمدن‌ها» فراهم نمی‌کنند. آنچه این سوابق نشان می‌دهند، الگویی تکرارشونده از دیپلماسی، دستیابی به توافق‌ها و فرصت‌های همکاری‌ای است که به هدر رفته‌اند. روایت تمدنی هیچ پشتوانه‌ای در سوابق تاریخی ندارد. هدف آن این است که یک منازعه سیاسی را به نبردی موجودیتی تبدیل کند، با ترساندن افکار عمومی پذیرش جنگی بی‌پایان را امکان‌پذیر سازد و هرگونه راه‌حل مبتنی بر مذاکره را به‌صورت خیانتی به خودِ غرب جلوه دهد. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

رضا نصری بنیامین نتانیاهو، دونالد ترامپ و مارکو روبیو در حال شکل دادن به روایتی جدید درباره جنگ علیه ایران هستند. در این روایت، دیگر ایران صرفاً به‌عنوان تهدیدی علیه اسرائیل معرفی نمی‌شود، بلکه به‌عنوان یک نظام ایدئولوژیک به تصویر کشیده می‌شود که در پی نابودی خودِ تمدن غرب است. استدلال اولیه برای آغاز جنگ بر اسرائیل متمرکز بود: ایران به‌عنوان تهدیدی موجودیتی علیه ملت یهود معرفی می‌شد. اما اکنون این استدلال گسترش یافته و اروپا و آمریکا را نیز دربر گرفته است. نتانیاهو از نبردی میان تمدن و بربریت سخن می‌گوید. روبیو، در حالی که در زیر آکروپولیس ایستاده بود، جنگ را به‌صورت کشمکشی امروزی میان آتن و ایران به تصویر کشید؛ کشمکشی که در آن، قهرمانان غرب برای آرمانی جان می‌بازند، در حالی که دشمنی که در برابرشان قرار دارد، بنا بر ادعا، خود را وقف مرگ کرده است. ترامپ مدعی شده است که ایران، اگر فرصت پیدا می‌کرد، ابتدا به لس‌آنجلس و سن‌دیگو حمله می‌کرد. کاخ سفید متعاقباً توضیح داد که منظور او حمله هسته‌ای بوده است. این روایتی خطرناک است. چنین روایتی، منازعه را به‌صورت نبردی موجودیتی میان خیر و شر ترسیم می‌کند؛ برداشتی که سازش را به تسلیم شبیه می‌سازد و پایان دادن به جنگ را ناممکن جلوه می‌دهد. هدف آن، آماده کردن افکار عمومی برای جنگی است که هیچ پایان روشنی برای آن متصور نیست. از اسرائیل شروع کنیم. سیاست ایران هرگز بر نابودی فیزیکی مردم اسرائیل استوار نبوده است. جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۱۹۷۹ از به‌رسمیت شناختن دو رژیم خودداری کرد: اسرائیل و آفریقای جنوبیِ تحت نظام آپارتاید. این تصمیم بازتاب‌دهنده اصول انقلابی جمهوری اسلامی و مخالفت آن با سلطه نژادی بود؛ اصلی که در حقوق بین‌الملل نیز به رسمیت شناخته شده است. در آن زمان، واشنگتن جنبش نلسون ماندلا را یک سازمان تروریستی تلقی می‌کرد و نام خود ماندلا نیز تا سال ۲۰۰۸ در فهرست نظارت تروریستی آمریکا باقی مانده بود. موضع ایران در قبال فلسطین نیز از منطق مشابهی پیروی می‌کند. ایران خواستار برگزاری همه‌پرسی‌ای است که در آن مسلمانان، مسیحیان و یهودیان به‌طور مشترک درباره نظام حکومتی فراگیری تصمیم بگیرند که حقوق همگان را در سراسر فلسطین تاریخی تضمین کند. چنین فرایندی به نظم سیاسی‌ای پایان خواهد داد که بر برتری قومی استوار است؛ همان‌گونه که گذار سیاسی در آفریقای جنوبی، بدون آنکه در پی نابودی مردم این کشور باشد، نظام آپارتاید را برچید. همه‌پرسی نه پیشنهادی افراطی است و نه آخرالزمانی. اصل بنیادین آن، یعنی اینکه فلسطینیان باید درباره آینده سیاسی خود تصمیم بگیرند و از حقوق برابر برخوردار باشند، در سراسر جهان، از جمله در اعتراضات شهرهای غربی و محوطه دانشگاه‌ها، با حمایت فزاینده‌ای روبه‌رو شده است. در سوابق تاریخی ایران نیز شواهد چندانی برای تأیید این ادعا وجود ندارد که ایران از دیرباز در پی حمله به اروپا یا آمریکا بوده است. تهران بارها برای همکاری با واشنگتن تلاش کرده، اما هر بار شاهد فروپاشی این تلاش‌ها بوده است. سوابق تاریخی خود گویای واقعیت‌اند. \- توافق‌های الجزایر (۱۹۸۱): این توافق‌ها واشنگتن را متعهد کردند که در امور داخلی ایران مداخله نکند. با این حال، ایالات متحده متعاقباً در طول جنگ هشت‌ساله ایران و عراق از صدام حسین حمایت کرد. \- گروگان‌های لبنان: ایران پس از آنکه جورج اچ. دبلیو. بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، اعلام کرد که «حسن نیت، حسن نیت به دنبال دارد»، به تأمین آزادی گروگان‌های آمریکایی در لبنان کمک کرد. اما اقدام متقابل مورد انتظار هرگز محقق نشد. \- بوسنی: ایران با موافقت ضمنی دولت کلینتون، به تسلیح مسلمانان بوسنی که در محاصره قرار داشتند کمک کرد. واکنش به این اقدام، اعمال تحریم تجاری فراگیر بود. \- افغانستان (۲۰۰۱): ایران در میانجی‌گری برای دستیابی به توافق بن که زیربنای تشکیل دولت پس از طالبان را فراهم کرد، نقش داشت. تنها چند هفته بعد، جورج دبلیو. بوش، رئیس‌جمهور آمریکا، ایران را در زمره کشورهای موسوم به «محور شرارت» قرار داد. \- برجام (۲۰۱۵): ایران توافق هسته‌ای را امضا کرد و راه را برای ورود شرکت‌های بزرگ غربی، از جمله بوئینگ، ایرباس، توتال و رنو، هموار ساخت. در سال ۲۰۱۸، ترامپ از توافق خارج شد؛ آن هم با وجود تأییدهای مکرر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر پایبندی ایران به تعهدات هسته‌ای خود. \- مذاکرات در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶: ایران در ژوئن ۲۰۲۵ و بار دیگر در فوریه ۲۰۲۶ درگیر مذاکرات بود که بمب‌های آمریکایی و اسرائیلی فرود آمدند. \- تفاهم‌نامه اسلام‌آباد: ایران این تفاهم‌نامه را در ژوئن ۲۰۲۶ امضا کرد، اما واشنگتن در ادامه برای پیشبرد یک «کریدور جنوبی» از طریق تنگه هرمز فشار آورد؛ اقدامی که ناقض مفاد توافق بود. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇

قاضی ناپولیتانو از جان میرشایمر پرسید: «به نظرت کی اول به کی حمله می‌کنه؟ هگست الان در اسرائیله، چون اسرائیلی‌ها می‌خوان قبل از انتخابات خودشون حمله کنن؟ یا ایران اگه حس کنه حمله نزدیکه، پیشدستی می‌کنه؟» میرشایمر پاسخ داد: «آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها یه روز در میون می‌گن داریم نیروها رو آماده می‌کنیم و ممکنه قبل از انتخابات نوامبر آمریکا یا قبل از انتخابات ۲۷ اکتبر نتانیاهو حمله کنیم. اون طرف هم حرف از اینه که ایران ممکنه پیشدستی کنه. اما وقتی دقیق نگاه می‌کنی، هیچ دلیل استراتژیک خوبی برای آمریکا یا اسرائیل وجود نداره که الان حمله کنن. نه ما استراتژی برد در جنگ داریم، نه اسرائیلی‌ها، نه با هم.» «بهترین نشونه‌ش هم اتفاق دو روز پیشه. آمریکا ظاهراً یه پایگاه دریایی ایران رو زد. وقتی شنیدم گفتم این دیگه شروعشه، درگیری رفت و برگشتی راه می‌افته، ما می‌زنیم، ایران جواب می‌ده، ما جواب می‌دیم. اما فرماندهی مرکزی آمریکا تقریباً بلافاصله جلوش رو گرفت و رسماً به CNN گفتن ما چنین حمله‌ای نکردیم. برام عجیب بود، چون شواهدی بود که حمله رو انجام داده بودن، ولی واضح بود می‌خوان به همه، مخصوصاً به ایرانی‌ها، بگن ما این کار رو نکردیم. این به من می‌گه آمریکا الان نمی‌خواد با ایران درگیر بشه.» «حمله در این مقطع از لحاظ استراتژیک احمقانه‌ست، بعد از انتخابات میان‌دوره‌ای هم همین‌طور. اسرائیلی‌ها به تنهایی نمی‌تونن، به ما نیاز دارن، و فکر نمی‌کنم ما بخوایم این کار رو بکنیم. ما یه کارزار بمباران ۴۰ روزه داشتیم، از ۲۸ فوریه تا ۸ آوریل، یه بمباران استراتژیک سنگین، و شکست خورد. حالا حرف از بمباران شدید سه‌روزه‌ست. سه روز قراره چی برامون بخره وقتی ۴۰ روز نتونست؟ حمله از لحاظ استراتژیک معنی نمی‌ده، اما با توجه به رفتار آمریکا و اسرائیل، نمی‌شه رد کرد که انجامش بدن.» 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

تریتا پارسی اوضاع بسیار بد به نظر می‌رسد. از هماهنگی ترامپ با نتانیاهو و حمایت عجیب‌وغریب او از این جنایتکار جنگی اسرائیلی گرفته تا سفر غیرمنتظره هگست به اسرائیل و تحرکات نیروهای نظامی؛ و شاید مهم‌تر از همه، پیشنهاد آمریکا که از همان ابتدا محکوم به شکست است، همگی نشان می‌دهند که به ارزیابی من، احتمال دور سوم جنگ به ۹۰ درصد رسیده است. همان‌طور که طی هفته‌های گذشته بارها اشاره کرده‌ام، ترامپ وانمود می‌کند که تنگه هرمز باز است و می‌خواهد در ازای لغو محاصره، تحویل اورانیوم با غنای ۶۰ درصد ایران را مطالبه کند؛ نه بازگشایی تنگه هرمز را. قابل درک است که او خواهان دستیابی فوری به توافق نهایی باشد. اما انتظار دستیابی به یک توافق نهایی، بدون امتیازدهی‌های اساسی و متناسب از سوی آمریکا، واقع‌بینانه نیست. تا جایی که من متوجه شده‌ام، ترامپ حاضر نیست این امتیازها را از همان ابتدا ارائه دهد؛ در عوض، می‌خواهد اورانیوم با غنای ۶۰ درصد ایران از همان ابتدا به خارج از کشور منتقل شود. این رویکرد نتیجه‌بخش نخواهد بود و به احتمال زیاد به دور سوم جنگ منجر خواهد شد؛ جنگی که ممکن است پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و حتی پیش از انتخابات اسرائیل در روز ۲۷ام آغاز شود. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

طباطبایی 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

جواد طباطبایی: «هِگِل در مورد ایرانِ هخامنشی می‌گوید که دولت‌شان اولین رایش (شاهنشاهی) در دنیا بود، تاریخ جهانی با ایران آغاز می‌شود چون اولین دولت را ایجاد کردند. چرا هِگِل واژه دولت را در مورد چین و مصر بکار نمی‌برد و می‌گوید که تاریخ جهان با ایران آغاز می‌شود؟ اشاره‌ی هِگِل به وحدت و کثرت‌ها در ایرانِ هخامنشی است که برای اولین بار ایجاد شد. دولتِ ایران، وحدت نبود. ایران امپراطوری نبوده است، ایران رایش بوده، به معنای شاهنشاهی، یعنی شاهی در رأس شاهان، یعنی وحدتی در وحدت و کثرت.» 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

به بیان دیگر، در ذهن حاکمان جمهوری اسلامی، این دشواری اقتصادی است که اکنون بزرگ‌ترین منبع ناآرامی عمومی است، بیش از مسائل صرفاً سیاسی و فرهنگی چون دامنهٔ بسیار گسترده‌تری از جمعیت را دربر می‌گیرد. اما فکر می‌کنم آن‌ها می‌فهمند که این کار باید با این تفاهم‌نامه شروع شود. یعنی دست‌کم، هدف فوری این است که ببینند آیا می‌توانند به آتش‌بس برسند، آن هم در چارچوبی که ژوئن به آن رسیده بودند. اگر کمتر از آن باشد، یعنی از ژوئن تا الان آن‌ها عقب‌نشینی کرده‌اند. و این برایشان واقعاً تلخ و دشوار است. برای همین دارند مقاومت می‌کنند. همزمان آمریکا هم توافق ژوئن را امضا کرد، اما ترامپ بلافاصله به این نتیجه رسید که اشتباه بوده و به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت. پس او نمی‌خواهد به آن برگردد. او می‌خواهد ایرانی‌ها چیزی به او پیشنهاد دهند بیشتر از چیزی که در ژوئن امضا کرد. و شکاف میان آن‌ها دقیقاً همین‌جاست. پس راهبرد فوریِ هر دو طرف آن راه‌حل بزرگ برای تغییر نقشهٔ جهانِ پیرامونشان نیست، بلکه این است که راهی مناسب برای پایان دادن به این جنگ پیدا کنند. فکر می‌کنم ایرانی‌ها هم امیدوارند تا وقتی به آنجا برسند، ایالات متحده به این نتیجه رسیده باشد که این کار خیلی سخت، خیلی دشوار و خیلی پرهزینه بوده، و نمی‌خواهیم دوباره این کار را بکنیم. و اگر واقعاً نمی‌خواهیم تکرارش کنیم، پس، می‌دانید، چه لازم است تا به راه‌حلی بسیار ماندگارتر و پایدارتر برسیم. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

مثلاً می‌توان تصور کرد که کانادا آن‌گونه که اخیراً در برابر آمریکا ایستاد، نمی‌ایستاد؛ اگر ضعف آمریکا را در این جنگ ندیده بود. یا چین احتمالاً موضع سخت‌تری می‌گرفت. هم وقتی ترامپ به پکن رفت، و هم وقتی شی به واشنگتن سفر کرد. فکر می‌کنم ترامپ این را می‌فهمد. اگر هیچ چیز دیگری را هم نفهمد، قدرت را می‌فهمد. شاید بسیاری از ظرایف راهبرد و تصمیم‌گیری را نفهمد، اما قدرتِ خام را می‌فهمد. او می‌فهمد که ایرانی‌ها در برابرش ایستاده‌اند؛ آن هم به شکلی که تاکنون هیچ کشور دیگری نایستاده؛ چه دوست، چه دشمن. و اینکه نتوانسته آن‌ها را شکست دهد، مگر با رفتن به جنگی بسیار، بسیار بزرگتر: بمب‌های ۲۰۰۰ پوندی [۱۰۰۰ کیلویی]، بمب‌های ۵۰۰۰ پوندی [۲۵۰۰ کیلویی]، تخریب زیرساخت‌ها، و از این قبیل چیزها. این همچنین بحث سیاسی داخلی بسیار مهمی است که به گمانم حاکمیت آمریکا آن را درک می‌کند. به همین دلیل است که گفتم تعریف آن‌چه ترامپ در این مقطع پیروزی تلقی می‌کند، با آنچه ممکن است اولویت‌های راهبردی آمریکا باشد، لزوماً یکی نیست. فکر می‌کنم در ایران بحث و جدل زیادی هست: نمی‌گویم دیدگاه واحدی وجود دارد. فکر می‌کنم آن‌ها واقعاً معتقدند که پیروز شده‌اند و در واقع دستاورد مهمی از این جنگ به دست آورده‌اند. آن‌ها [فکر می‌کنند] پیروز شده‌اند، چون باقی مانده‌اند، آن هم در برابر دو قدرت نظامی پیشرفتهٔ هسته‌ای. و راهبردهایی که طراحی کرده بودند برای ضربه زدنِ سنگین و جان به در بردن از حملهٔ آمریکا و اسرائیل، کارساز بوده. و اینکه نقشهٔ راهبردی خاورمیانه را تغییر داده‌اند. آن‌ها حضور آمریکا در منطقه را به مشکل تبدیل کرده‌اند. آن‌ها به کشورهای عربی نشان داده‌اند که چتر امنیتی آمریکا آن چیزی نیست که گمان می‌کردند. آن‌ها ابزار تازه‌ای کشف کرده‌اند به نام تنگهٔ هرمز و تنگهٔ باب‌المندب؛ که حالا اهرم فشار مشخصی به آن‌ها می‌دهد. شکی نیست، اگر به گفتمانشان گوش کنید، آن‌ها تا حدی فکر می‌کنند که به هدفشان رسیده‌اند؛ اینکه اساساً نظمی را درهم شکسته‌اند که آمریکا برای مهار آن‌ها در خاورمیانه ایجاد کرده؛ و این‌که دیگر راه بازگشتی به نظم قدیم وجود ندارد. و همچنین تا حدی خود را چنین می‌بینند که در این ماجرا مثل یک قدرت بزرگ عمل کرده‌اند و خواهان به رسمیت شناخته شدن در همین جایگاه‌اند. حالا، شاید همهٔ این‌ها نادرست باشد، اما چیزی است که آن‌ها فکر می‌کنند، و همین به رفتارشان جهت می‌دهد. فکر می‌کنم مشکل بزرگ ایران این است که با یک ابرقدرت می‌جنگد، و ابرقدرت همیشه از شما قوی‌تر است. ممکن است آستانه تحمل درد پایین‌تری داشته باشد. ممکن است صبر کمتری داشته باشد. ممکن است اولویت‌های متفاوتی داشته باشد. اما از نظر قدرتِ خام، خیلی قوی‌تر است. بنابراین ایرانی‌ها می‌دانند که نمی‌شود در نهایت این جنگ را در میدان نبرد ببرند. پس باید به نقطه‌ای برسند که آمریکا حاضر باشد برای پایان دادن به این جنگ توافق کند؛ و آن‌ها نتوانسته‌اند به آن نقطه برسند؛ به دلایل داخلی در ایران، و همچنین چون با دونالد ترامپ طرف هستند. بهتر است این‌طور بگویم که ایرانی‌ها از تابستان تا حالا در تبدیل آنچه پیروزی میدانی می‌دانستند به دستاوردهای راهبردی که جنگ را به پایان برساند، با مشکل روبه‌رو بوده‌اند و هنوز هم با همین مسئله دست و پنجه نرم می‌کنند. بخشی از مشکلشان این است که هیچ توافقی روی میز نیست که بتوانند به‌طور جدی به‌عنوان جایگزینی برای راهبرد فعلی‌شان بررسی کنند. پس در این وضعیت گیر افتاده‌اند که باید در برابر فشار آمریکا دوام بیاورند و فشار متقابل وارد کنند، به این امید که ترامپ زودتر از آن‌ها خسته شود، و در یک نقطه دربارهٔ دیپلماسی جدی شود. این مهم است که حرف زیادی دربارهٔ دیپلماسی می‌شنوند، اما فکر نمی‌کنند واشنگتن در آن جدی باشد. در ایران کسانی هستند که می‌گویند، بله، زمانی برای دیپلماسی وجود دارد، اما ما هنوز به آن نرسیده‌ایم. در حالی که برخی دیگر می‌گویند باید فعالانه امکان‌هایش را بررسی و منتظر نمانیم تا خودش از راه برسد. نقطه شکاف اصلی همین‌جاست. اما در سطحی بسیار گسترده‌تر، فکر می‌کنم ایران واقعاً می‌خواهد ایالات متحده به سیاست مهار ایران پایان دهد؛ یعنی دیگر هیچ پایگاهی در اطراف ایران در خلیج فارس نداشته باشد، از خلیج فارس خارج شود و تحریم‌ها را بردارد. می‌دانم این خواسته‌ای بلندپروازانه است؛ اما اگر بپرسید از نظر راهبردی چه می‌خواهند، بله، همین را می‌خواهند، چون این کار تهدیدها علیه آن‌ها را کاهش می‌دهد. و هم‌زمان به آن‌ها امکان می‌دهد کشور و اقتصاد داخلی را بهتر اداره کنند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

ولی نصر، استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه جانز هاپکینز: فکر نمی‌کنم تلاش برای تعیینِ یک معیار عینیِ پیروزی در اینجا چندان مفید باشد. چون هر طرف حساب می‌کند که آیا باید به جنگ برگردد یا توافقی مشخص را پای میز مذاکره بپذیرد، بر پایهٔ آنچه خود پیروزی تعریف می‌کند. این دو کشور از نظر اندازه و جایگاه در نظم جهانی برابر نیستند، و نوع منافع و اهداف ملی‌شان هم یکسان نیست. پس آنچه ایران پیروزی می‌داند، همان چیزی نیست که آمریکا پیروزی می‌داند. کاملاً روشن است که یکی از دلایلی که حالا نمی‌توانند به توافقی دیپلماتیک برای پایان جنگ دست یابند این است که توافق دیپلماتیک برای هیچ‌یک از آن‌ها پیروزی به ارمغان نمی‌آورد. در مورد آمریکا، من این را به دو بخش تقسیم می‌کنم: آنچه می‌تواند برای آمریکا پیروزی محسوب شود، و سپس آنچه می‌تواند برای دونالد ترامپ پیروزی محسوب شود.؛ و فکر نمی‌کنم این دو همیشه یکی باشند. برای مثال، برای ترامپ این مطرح است که انتخابات میان‌دوره‌ای چه می‌شود. و بعد، مسئلهٔ میراث او به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا مطرح است و این‌که با چه چیزی می‌تواند کنار بیاید و به‌عنوان سیاستمدار، چه چیزی را می‌تواند به مردم بقبولاند. اما برای آمریکا مسئله بسیار بزرگ‌تر است، چون جایگاه جهانی آمریکا به نتیجهٔ این جنگ بستگی دارد. آمریکا با هدف تغییر جمهوری اسلامی وارد این جنگ شد. جمهوری اسلامی باقی ماند و دست به ضدحمله بزرگی زد و بخش بزرگی از پایگاه‌ها و تجهیزات نظامی آمریکا را در سراسر منطقه نابود کرد. همین بقای جمهوری اسلامی، برای ایران پیروزی بود و به‌خودی‌خود برای ایالات متحده شکست بود. و از درون آن، مسئله تنگه هرمز آمد که بردی تازه برای ایران است؛ توان فشار بر همسایگانش و فشار به اقتصاد جهانی. فکر می‌کنم معضل این است که ایالات متحده باید نشان دهد که از این جنگ چیزی فراتر از بازگشایی تنگه هرمز به دست آورده است. وگرنه، نه آمریکا و نه ایران، و نه حتی رئیس‌جمهور ترامپ نمی‌تواند توضیح دهد که چرا آمریکا هفت‌ماه با ایران در جنگ بود؛ با چه هدفی؟ و فکر می‌کنم برای آمریکا به‌عنوان یک کشور، شاید بیشتر دنبالِ شکستِ آشکارتر ایران است. چون اعتبار آمریکا به‌عنوان ابرقدرت زیر سؤال رفته است، چرا که نشان داده که بدون اعزام نیروی زمینی نتوانسته یک قدرت نظامیِ به‌اصطلاح درجه‌دو را شکست دهد. کشوری که که راهی برای جنگیدن پیدا کرده و ارتش آمریکا و صنایع نظامی آن را چنان فرسوده کرده که به محدودیت‌های مشخصی رسیده‌اند. شیوه‌ای که این فشار اقتصادی اعمال شده، مؤثر است، اما لزوماً نه در بازهٔ زمانیِ تعیین‌کننده. دوم، ایران پیش از این زیر فشار حداکثری بوده. این کشور می‌تواند بیش از آنچه ایالات متحده روی آن حساب می‌کند، فشار را تاب بیاورد و با آن کنار بیاید. سوم، به نظر می‌رسد این راهبرد فشار اقتصادی از آن رو در اولویت قرار گرفت که آمریکا از نظر نظامی گزینه‌ای برایش نمانده بود. پس وقتی گزینهٔ نظامیِ واقعی برای تغییر معادله میدان نبرد نداشت، دولت تصمیم گرفت این ایدهٔ تازه را مطرح کند که آنچه را در جنگ نتوانستیم، حالا می‌خواهیم از طریق فشار اقتصادی انجام دهیم. این شاید برای ترامپ جواب بدهد، اما برای آمریکا راه‌حل نیست. چون اگر چین یا روسیه یا کره باشید و به این وضعیت نگاه کنید، می‌گویید آمریکا در شکست نظامی ایران ناکام ماند؛ و در نهایت این ارتش آمریکا نبود که این جنگ را برد؛ بلکه وزارت خزانه‌داری بود که در این جنگ پیروز شد. این پیامدهای بسیار جالبی برای درک قدرت آمریکا دارد. این وضعیت به‌تنهایی پایدار هم نیست، چون به نقطه‌ای می‌رسد که در آن یا ایران یا آمریکا به این نتیجه می‌رسند که این میزان فشار اقتصادی بس است و دوباره به جنگ برمی‌گردند. حتی برای ترامپ هم این واقعیت پوشیده نیست که آمریکا تا حدی در این جنگ تضعیف شده. رئیس‌جمهور آمریکا این جنگ را با این نگرش آغاز کرد که آمریکا ابرقدرت است. به اروپا نیازی ندارد. به ناتو نیازی ندارد. به کانادا نیازی ندارد. به هیچ متحدی نیاز ندارد. می‌تواند به جهان دیکته کند که چه چیزی را می‌تواند معامله کند و چه کاری باید انجام دهد. و اگر از کشوری خوشش نیاید، می‌تواند رهبرش را برکنار کند و از آن بخواهد که خودش را تغییر دهد، و لازم نیست از هیچ قاعده‌ای پیروی کند. حتی قواعدی را که خودش در ساختن این نظم لیبرال بین‌المللی سهم داشت؛ هنجارهای بین‌المللی، حقوق بین‌الملل، و غیره. اما این جنگ نشان داد که دیگر آن‌قدر که بود قدرتمند نیست، و کشورهای بیشتری کم‌کم آن را به چالش می‌کشند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

💥اوباما آمریکا بر پایه خشونت، سلطه و به‌انقیادکشیدن دیگران، فریبکاری، شیادی، زدوبندها و فساد بنا شده است. اما در عین حال، جلوه‌ای شگفت‌انگیز از توانایی‌ها و ظرفیت‌های بالقوه بشریت نیز به شمار می‌رود. توماس جفرسون را در نظر بگیرید؛ بله، او برده داشت، اما در عین حال، برخی از مهم‌ترین کلماتی را که در تاریخ بشریت نوشته شده‌اند، به قلم آورد. توانایی حفظ هم‌زمان این دو دیدگاه است که هم می‌تواند به شما انگیزه دهد تا به مسیر خود ادامه دهید، برای بهتر کردن جهان و کشورتان تلاش کنید و در ناامیدی فرو نروید، و هم به شما کمک کند تا چالش‌های پیش رو و میزان پایداری و تلاشی را که برای غلبه بر آن‌ها لازم است، درک کنید؛ اگر می‌خواهید به مقصدی برسید که در نظر دارید. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

رئیس‌جمهور ایالات متحده الان گفت که من به عیسی توهین کردم. می‌خواید بدونید چی به عیسی توهین می‌کنه؟ بیرون انداختن بیماران از خدمات درمانی‌شون در حالی که مالیات میلیاردها رو کم می‌کنید. می‌دونید چی به عیسی توهین می‌کنه؟ اخراج غریبه‌ها از کشور و جدا کردن بچه‌ها از مادران‌شون. آره. می‌دونی چی به عیسی توهین می‌کنه؟ بمباران کودکان بی‌گناه مدرسه‌ای در ایران و فرستادن زنان و مردان شجاعمون به کام مرگ در یک جنگ تمام‌نشدنی دیگه. آره. آره. می‌دونی چی به عیسی توهین می‌کنه؟ پوشاندن پرونده‌های اپستین و بعد امتناع— ... از پیگرد حتی یک نفر در اون پرونده‌ها. من یک مسیحی کامل نیستم. ادعا هم نمی‌کنم باشم. نه. تنها یک مسیحی کامل بوده, و او دو هزار سال پیش بر صلیب مصلوب شد. آره. عیسی به ما گفت، او به ما گفت که باید همسایگان‌مان را مانند خودمان دوست داشته باشیم. بله. او در زمین به ما گفت همان‌طور که در بهشت است. درست است. آیا می‌توانیم جنگ را در بهشت تصور کنیم؟ نه. آیا می‌توانیم تعصب را در بهشت تصور کنیم؟ نه. آیا می‌توانیم فقر را در بهشت تصور کنیم؟ نه. پس چرا این چیزها را روی زمین تحمل می‌کنیم؟ بله. درست است.

💼علی واعظ 💥مادر بمب ها ردگم کنی ست، چون بمب گرمافشاری GBU43 با پوسته فلزی نازکش به عمق کوه رخنه نمی کند و از پشت هواپیمای ترابری C130 با سرعت و ارتفاع کم انداخته می شود. اینها می خواهند بمب اتمی🔥 سنگرشکن B61/11 بندازند و دود قارچی را پای مادر بمب ها و تشعشعات را پای تأسیسات زیر کوه بنویسند. 💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍 کانال پایش در بله @payeshusa

"It takes a planet to explore the universe." - Dylan Taylor

ترامپ درباره ایران: ایران ۲۲۹ فروند جنگنده زیبا داشت. ما همه آن‌ها را ویران کردیم. Trump on Iran:

Iran had 229 beautiful fighter jets. We destroyed them all.

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

ترامپ: هیچ‌کس قدر اینکه من چه رئیس‌جمهور بزرگی ام را نمی‌داند. ببین کی بهت گفتم. Trump:

Nobody appreciates how great a president I am. I say it.

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

ترامپ: سومالی‌ها با ضریب هوشی پایین و بدون پول به اینجا می‌آیند و ثروتمند می‌شوند. آیا ما نباید احساس احمق بودن کنیم؟ Trump:

Somalians, they come here with low IQs and no money, and they get rich. Do we feel stupid?

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

عبدال السید درباره اسرائیل: متحدی که پول شما را می‌گیرد تا شما را به جنگ‌هایی که نباید در آن‌ها شرکت کنید، سوق دهد، یک متحد نیست. اگر فرزند شما دوستی داشته باشد که مدام از پولش استفاده می‌کند، پشت سرش حرف می‌زند و او را در دعوا با سایر دوستانش درگیر می‌کند، به فرزندتان چه می‌گویید؟ احتمالاً به او می‌گویید: «شاید او واقعاً دوست تو نباشد.» Abdul El-Sayed on Israel:

An ally that takes your money to push you into wars you shouldn't be fighting is not an ally. If your kid has a friend who keeps bumming off their money, talks about them behind their back, and gets them into fights with other friends, what would you tell your kid? You’d probably tell them, "Maybe it’s not actually your friend."

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

ترامپ درباره اروپا: اگر اروپایی‌ها به‌زودی راه خود را پیدا نکنند، مجبور خواهیم بود که آنها را ترک کنیم. ما هیچ انتخابی نخواهیم داشت. این یک وضعیت بسیار جدی است. Trump on Europe:

If Europeans don't soon find their way, we will have no choice but to leave. We will have no choice. It's a very serious situation.

💥کانال پایش امریکا را در تلگرام یا بله دنبال کنید👇 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍