Dr Barez

‏دیدگاه اینجانب و آقای اتمر در مورد مقاله روزنانه نیورک تایمز با ⁧ #صدای_آلمان⁩ DW# ‏اگر دوست داشتید، برنامه کامل در لینک زیر ⬇️ نگاه کنید. ‏⁦ youtube.com/live/c8Rurm0za…⁩ ‏……………………………………… ‏یاد داشت دویچه له: ‏همزمان با تشدید سیاست‌های محدودکننده و سرکوب‌گرایانه رهبر گروه حاکم بر افغانستان، نیویارک تایمز با سراج الدین حقانی وزیر داخله این گروه مصاحبه کرده و نوشته است که او از خودش چهره متفاوتی نسبت به پیشینه‌اش تبارز داده و می‌خواهد خود را یک فرد عملگرا و صدای نستباً معتدل در یک حکومت به شدت مذهبی افراطی جلوه دهد. ‏در حالی که نام سراج‌الدین حقانی همچنان در فهرست سیاه ایالات متحده امریکا قرار دارد، این روزنامه نوشته که او در تلاش تامین روابط با غرب است، در حالی که رهبر این گروه به شدت مخالف ارزش‌های غربی و خواست‌های غرب است. ‏در برنامه این هفته آشتی با توجه به محتویات مصاحبه نیویارک تایمز با حقانی، وضعیت داخلی گروه حاکم را بررسی می‌کنیم و می‌خواهیم بدانیم که آیا اختلاف‌های شدیدی بر سر رهبری در داخل این گروه وجود دارد؟ ‏مهمانان این برنامه داکتر عزیز احمد بارز آگاه روابط بین‌الملل و دیپلومات پیشین، و محمد اسحق اتمر آگاه امور سیاسی استند. ‏این برنامه سه شنبه‌ها ساعت ۱۲:۳۰ ظهر به وقت آلمان و ساعت چهار عصر به وقت افغانستان از صفحه فیس‌بوک و کانال یوتیوب دویچه وله دری به گونه زنده نشر می‌شود. شما می‌توانید پرسش‌ها و نظرهای تان را با ما شریک سازید.

‏تبصره اینجانب با ⁦ @TOLOnews⁩ در برنامه ی ⁧ #فراخبر‌⁩ ‏در‌مورد دیدار آقای پژشکیان ریس جمهور ج اایران با نریدا مودی صدر اعظم هند و‌نگرانی های آنها در مورد ادامه چالش ها در افغانستان. ‏ریس‌جمهور، ‌ج.ا ایران در دیدار با با نخست‌وزیر هند در حاشیه نشست بریکس بر تعامل با افغانستان در مسایل منطقه‌ای تاکید کرده و رفع چالش‌های موجود و صلح و ثبات در افغانستان را مهم خوانده است. ‏لینک برنامه کامل در زیر⬇️ ‏⁦ youtu.be/RDuP4QZHBLs?si…⁩

اختلافات مرزی میان افغانستان و پاکستان بر سر خط دیورند (یا خط فرضی دیورند) یکی از مناقشات قدیمی و پیچیده در منطقه جنوب آسیاست. این خط مرزی در سال ۱۸۹۳ توسط «سر مورتیمر دیورند»، نماینده دولت بریتانیا، با امیر عبدالرحمان خان، پادشاه افغانستان، تعیین ‌‌و امضا شد و افغانستان را از مناطقی که اکنون بخشی از پاکستان هستند جدا کرد. دولت ها و مردم دو کشور در مورد خط دیورند نظر هم گون ندارند. تاریخچه و دلایل اختلاف: #افغانستان: هرگز خط دیورند را به‌عنوان مرز رسمی به رسمیت نشناخته است و معتقد است که این توافق تحت فشار و بدون رضایت واقعی افغانستان امضا شده است. افغانستان همواره ادعا کرده که این مناطق، به‌ویژه مناطق پشتون‌نشین، بخشی از قلمرو تاریخی و فرهنگی این کشور هستند. هیچ‌زمانی‌ تاجیک ها و بلوچ شعار همگرایی و همسویی با تاجیک ها و بلوچ های پاکستان سر ندادند. #پاکستان: خط دیو ند را مرز بین‌المللی شناخته و به آن به‌عنوان مرز قانونی بین دو کشور احترام می‌گذارد. پاکستان به توافقات و ترتیبات به‌جا مانده از دوران استعمار بریتانیا استناد می‌کند. دولت های پاکستان در مورد خط دیورند به پاسخ اظهارات دولت مردان و مردم دو‌ طرف خط دیورند عکس العمل نشان ندادند. راه‌حل‌ها و چالش‌ها: تا به امروز، راه‌حل قطعی برای این مناقشه وجود نداشته است. برخی از روش‌های احتمالی برای حل این اختلاف عبارتند از: ۱- مذاکرات دوجانبه مذاکرات دوجانبه بین افغانستان و پاکستان می‌تواند یکی از راه‌های حل و فصل این اختلاف باشد. با این حال، مشکلات تاریخی، فرهنگی، و سیاسی موجود بین دو کشور باعث شده که این مذاکرات همیشه به نتیجه نرسند. برخی از موانع شامل بی‌اعتمادی متقابل و تأثیرات عوامل خارجی (نظیر نقش قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی) است. ۲- میانجی‌گری بین‌المللی سازمان ملل متحد یا نهادهای بین‌المللی دیگر می‌توانند به‌عنوان میانجی بین افغانستان و پاکستان وارد عمل شوند. با این حال، چنین اقدامی نیاز به توافق دو طرف برای پذیرش میانجی‌گری دارد، که تاکنون هر دو کشور تمایل چندانی به آن نشان نداده‌اند. ۳- داوری بین‌المللی یکی از راه‌های دیگر، ارجاع این اختلاف به دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) یا یک هیئت داوری بین‌المللی است. اما این راه‌حل نیز به رضایت طرفین برای ارجاع موضوع به دادگاه نیاز دارد و افغانستان تاکنون از پذیرش مرجعیت چنین نهادهایی در این زمینه خودداری کرده است. ۴- توافقات منطقه‌ای یک راهکار دیگر ممکن است استفاده از سازمان‌های منطقه‌ای نظیر سازمان همکاری‌های اسلامی (OIC) یا سازمان همکاری‌های اقتصادی جنوب آسیا (SAARC) باشد. این سازمان‌ها می‌توانند با ترویج گفت‌وگو و همکاری اقتصادی و سیاسی، به بهبود روابط بین دو کشور کمک کنند. ۵- ایجاد مناطق غیرنظامی یا حائل در مناطقی که تنش‌ها بیشتر است، می‌توان مناطق حائل یا غیرنظامی ایجاد کرد تا از وقوع درگیری‌های نظامی جلوگیری شود. این روش در مواقعی که خطر تشدید درگیری وجود دارد می‌تواند موقتاً آرامش ایجاد کند. چالش‌های سیاسی و اجتماعی: یکی از چالش‌های اصلی در حل این اختلاف، مسأله هویت قومی است. بخش زیادی از پشتون‌های ساکن در هر دو طرف مرز، به مرز رسمیت نمی‌دهند و خواستار پیوستن مجدد این مناطق به یکدیگر هستند. همچنین، مسئله ملی‌گرایی و تأثیر آن بر سیاست‌های داخلی هر دو کشور نیز مانع مهمی در روند حل این اختلافات است. #نتیجه‌گیری: اختلاف بر سر خط دیورند، با وجود تلاش‌های مختلف برای حل و فصل آن، به دلیل عمق تاریخی و فرهنگی آن همچنان باقی مانده است. دستیابی به راه‌حلی پایدار مستلزم توافقات دوجانبه و ایجاد یک فضای همکاری و اعتماد بین دو کشور است. نقش سازمان‌های بین‌المللی و منطقه‌ای نیز می‌تواند در کاهش تنش‌ها و تسهیل مذاکرات مؤثر باشد. بدون توافق همگانی در افغانستان دعوی قوم خاص به حل تنش میان دو‌ کشور موثر واقع نمی گردد بر علاوه گسست داخلی برای افغانستان به ارمغان می آورد.

https://jawedan.com/2020/19944/ مبنای حقوقی جان باختن شهروندان افغانستان در ايران‎