یٰا مُحْیِیَ الْاَمْوٰاتْ

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم به طاقتی که ندارم کدام بار کشم نه قوتی که توانم کناره جستن از او نه قدرتی که به شوخیش در کنار کشم نه دست صبر که در آستین عقل برم نه پای عقل که در دامن قرار کشم ز دوستان به جفا سیرگشت مردی نیست جفای دوست زنم گر نه مردوار کشم چو می‌توان به صبوری کشید جور عدو چرا صبور نباشم که جور یار کشم شراب خورده ساقی ز جام صافی وصل ضرورت است که درد سر خمار کشم گلی چو روی تو گر در چمن به دست آید کمینه دیده سعدیش پیش خار کشم https://soundcloud.com/minagar/shajarian-bayat-tork?ref=clipboard&p=i&c=0

امام على عليه السلام : كُلَّما ازدادَ عَقلُ الرجُلِ قَوِيَ إيمانُهُ بالقَدَرِ و استَخَفَّ بالغِيَرِ . هرچه بر خرد مرد افزوده شود، ايمانش به تقدير قويتر مى شود و به دگرگونيها اهميتى نمى دهد. ( غرر الحكم : ۷۲۰۲ ) #توکل

پاک می بازد نباشد مزد جو آنچنان که پاک می گیرد ز هو فتوت

اثبات علمی مسئله امام زمان(واسطه فیض) 👇👇👇👇👇👇👇 سلطان اسماء در نزد خداست. ⬅️ البته ما هم اسماء خدا هستیم. ما هم علم داریم، قدرت داریم، حیات داریم، اما سلطان اسم در دست ما نیست. ✅ سلطان اسم مرتبه‌ای از اسم است که بی‌نهایت است و مستقل و غیر محتاج. این مرتبه از اسم در ذات خدا و عین ذات خداست. بنابراین سعدی می‌فرماید: چو «سلطان عزّت» علم درکشد جهان سر به جیب عدم درکشد 🔸خداوند در عالم دنیا خودش را با سلطان اسماء بروز نداده است. عالم دنیا، عالم بسیار ضعیفی است؛ به همین علّت خداوند اسماء و صفاتش را از پشت پرده‌ی انسان کامل و حجاب‌های نوریِ ملائکه بروز داده است. ⬅️ یعنی مثلا اسم عالِم تا وقتی که می‌خواهد به عالم طبیعت برسد، باید از حجابِ عقول، نفوس، عالَم مثال و انسان کامل رد و تصفیه شود؛ رقیق و رقیق‌تر شود تا به این عالم برسد. همین‌طور اسماء دیگر خدا. خداوند قادر است. «خداوند حیات دارد.» 🔹اسم حیّ که از صفات کمالیّه‌ی خداست، نامحدود است و عالم طبیعت بسیار محدود است و این محدود، نمی‌تواند نامحدود را- به همان صورت خالص خودش- قبول کند. بنابراین این است که خداوند صفت حیات خودش را از چندین لایه گذرانیده است. از حجاب اسرافیلی گذرانده، از حجاب انسان کامل- امام زمان- گذرانده و امام زمان اسم حیات را نگه می‌دارد و ذرّه ذرّه و کم‌کم بین موجودات پخش می‌کند. 🔶علت این‌که قیامت برپا می‌شود، چیست؟ 🔷صور اسرافیل چیست؟ اسرافیل مَلَک «حیات» است. عالم آفرینش مانند صور است. قسمت پایینی صور بسیار وسیع است و همینطور که به طرف بالا می‌رود، کوچکتر می‌شود. عالم هم این‌گونه است. عالم طبیعت بسیار متکثر است. بعد که همین‌طور به طرف بالا- به طرف عالم مجردات- می‌رود، مرتب به وحدت نزدیک‌تر می‌شود. 🔹اسرافیل در صور می‌دمد یعنی در عالم آفرینش دارد می‌دمد. چه چیزی را می‌دمد؟ حیات را می‌دمد. امام زمان این حیات را به طور کامل می‌گیرد و نمیگذارد مستقیما به موجودات وارد شود. سپس ذرّه ذرّه بین موجودات- جمادات، نباتات، حیوانات، انسان‌ها- پخش می‌کند. 🔴 سرّ این‌که روز قیامت برپا می‌شود اینست که آخرین ولیّ و آخرین امام، از دنیا می‌رود و کسی نیست که به جای او بیاید، بنابراین حیات الهی از حقیقت اسرافیلی به طور خالص و قوی بر عالم طبیعت وارد می‌شود؛ این عالم نمی‌تواند قبول کند و منفجر می‌شود. ⬅️ برای مثال شما فرض کنید برقی که از نیروگاه دارد می‌آید، ابتدا در یک ترانسی کاسته می‌شود سپس بین چراغ‌ها پخش می‌شود. اگر برقی که از نیروگاه می‌آید با همان شدت و قوت بیاید، همه‌ی چراغ‌ها می‌ترکد. این هم همینطور است. اسم حیّ که مرتب از خداوند دارد افاضه می‌شود، می‌آید به وجود اسرافیلی، سپس از آنجا می‌آید به امام زمان. امام زمان هم اسم الحیّ را بین موجودات، به مقداری که نیاز دارند، پخش می‌کند. ◾️قیامت آن روزی است که انسان کامل از این عالم می‌رود و کسی بعد از او نیست که بیاید؛ لذا می‌فرمایند: «لو لا الحجة لساخت الارض باهلها.» اگر حجت نباشد، زمین اهلش را فرومی‌برد. زمین مانند کشتی متلاطم در دریا می‌شود. همه‌ی عالم این‌گونه می‌گردد. مثلا این که می‌بینید در قرآن آمده: إذا الشّمس کوّرت (۱) و إذا النجوم انکدرت (۲) و إذا الجبال سیّرت (۳) ...کوه‌ها مثل پشم حلّاجی شده می‌شوند... . 🔹این اسم حیّ است که خالص می‌آید. دیگر امام زمان نیست که این اسم را بگیرد و کم‌کم پخش کند. خالص می‌آید و همه‌ی عالم طبیعت منفجر می‌شود. نمی‌تواند تحمل کند. اینست که اسماء خداوند در این عالم ما بسیار محدودند. در ذات خدا «سلطان اسماء»، مرتبه‌ی بی‌نهایت اسماء، حضور دارد. 🔸اما روز قیامت روزی است که خداوند با سلطان اسمائش ظهور می‌کند. البته عالم قیامت، فوق‌العاده قوی است و تاب تحمل دارد. موجودات خلقتی بسیار عجیب و گسترده و قوی دارند و می‌توانند تحمل کنند. برگرفته از جلسات #تفسیر_قرآن_کریم #علامه_مروجی_سبزواری @shams_sabzevari #نکته

درمان چه طلب کنم که عشقت مارا سوی درد رهنمون گشت

مردان خدا گرچه هزارند،یکی اند دیگران را به خود ترجیح دهید

درخت عشق را جزغم ثمر نیست بر و برگش جز از خون جگر نیست جهان گویی همه خواب و خیال است خیال وخواب اگر نبود چه حال است دلم از معنی این قال خون است که در آخر ندانم حال چون است بود خواب و خیال این خواری ما پس از مردن بود بیداری ما #وحشی

نالَ الفَوزَ الاکبَرَ مَن ظَفِرَ بِمَعرِفه النَّفسِ» به رستگاری بزرگ و برتر رسیده است کسی که به معرفت و شناخت نفس موفق گردد. غرر ح ۱۹۹۶۵ گر صفا می بایدت؛ تجرید شو گر خِرد داری ز اهلِ دید شو ترک دعوا هست تجرید، ای پسر فهم کن معنی تفرید، ای پسر اصل تجریدت وداع شهوت است بلکه کلی انقطاع لذت است پندنامه #عطار #توحید

گریه کن که گر سیل خون گری ثمر ندارد ناله ای که ناید ز نای دل اثر ندارد هر کسی که نیست اهل دل ز دل خبر ندارد دل ز دست غم مفر ندارد دیده غیر اشک تر ندارد این محرم و صفر ندارد گر زنیم چاک، جیب جان چه باک مرد جز هلاک هیچ چارۀ دگر ندارد زندگی دگر ثمر ندارد #عارف_قزوینی

تا یکی حسرت برم بر کشتگان زار عشق هرچه باداباد گویان میروم بردار عشق ز آشنایان جهان بیگانه گشتم در غمش از جهان بیزار گردد هرکه باشد زار عشق هر که با عشق آشنا شد خویش را بیگانه دید عافیت را پشت پا زد هر که شد بیمار عشق پیش ازین هم گرچه بودم مست وار خود بیخبر مستی دیگر چشیدم تا شدم هشیار عشق چند ترسانی مرا از رستخیز خواب مرگ صد قیامت پیش دیدم تا شدم بیدار عشق هر کتابی خوانده باشد جمله از یادش رود هر که او خواند چو من یکحرف از طومار عشق ای که میپرسی که یارت کیست یار کیستی یار من عشقست و من هم نیستم جز یار عشق میفروشم صد هزاران دانهٔ تسبیح زهد تا خرم ازاهل دل یکرشته از زنار عشق کار من عشقست و بیکاریم عشق کار ساز بهتر است از صد هزاران کاروان بیکار عشق الصلا یاران کشید از هرچه جز عشقست دست نیست کار و بار الا کار عشق و بار عشق بس به تنگ آمد مرا از هرچه جز عشقست دل میفروشم خویش را یک تنگه در بازار عشق هر که پرسد فیض زار کیست میگویم بلند زار عشقم زار عشقم زار عشقم زار عشق #فیض