చివరికి మనిద్దరమే మిగులుతాం... !
జీవితం మొదలయ్యే రోజుల్లో మన చుట్టూ ఎంతమంది ఉంటారో, ఇల్లు నవ్వులతో, మాటలతో, సందడితో నిండిపోతుంది. పిల్లల అల్లరులు, బంధువుల రాకపోకలు, స్నేహితుల సరదాలు, పండుగల హడావిడి, మన జీవితాన్ని రంగులతో నింపేస్తాయి. కానీ, కాలం తన పని తాను చేసుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంది. కూతుళ్లు పెళ్లి అయి మహాలక్ష్మిలా తమ కొత్త ఇంటికి వెళ్లిపోతారు. కొడుకులు చదువులు, ఉద్యోగాలు, బాధ్యతలు, పిల్లల భవిష్యత్తు అంటూ తమ జీవితాల్లో నిమగ్నమైపోతారు. బంధువులు, స్నేహితులు, ఎవరి జీవితం వారిది అవుతుంది. ఫోన్ కాల్స్ తగ్గిపోతాయి. కలుసుకునే సందర్భాలు అరుదవుతాయి. ఒకప్పుడు సందడిగా ఉన్న ఆ పెద్ద ఇల్లు నెమ్మదిగా నిశ్శబ్దంతో నిండిపోతుంది. అప్పుడు ఒకరి అడుగుల శబ్దానికి మరొకరు ఎదురుచూస్తూ, ఒకరి దగ్గుకు మరొకరు కలవరపడుతూ, ఒకరి మందులు మరొకరు గుర్తు చేస్తూ ఒకరి ఒంటరితనానికి మరొకరు తోడుగా నిలుస్తూ చివరికి మనిద్దరమే మిగులుతాం.
కాలం మిగిల్చే నిజాలు - ఇప్పుడే జీవిద్దాం...!
1. మాట్లాడుకోవాల్సింది ఇప్పుడే మాట్లాడుకుందాం. మనసులో మాటలు దాచుకుంటూ కాలం గడిపేయొద్దు. రేపు చెవులు బలహీనపడవచ్చ. జ్ఞాపకాలు మసకబారవచ్చు. చెప్పాలనుకున్న మాటలు చెప్పకుండానే మిగిలిపోవచ్చు. కాబట్టి, ఈరోజే మనసు విప్పి మాట్లాడుకుందాం. నవ్వుకుందాం. గతాన్ని గుర్తు చేసుకుందాం. మన ప్రేమను మాటల్లో పెట్టుకుందాం.
2. ఒకరికొకరం ఆసరాగా నిలుద్దాం. ఇప్పుడున్న బలం, ఇప్పుడున్న ఆరోగ్యం, ఇప్పుడున్న సమయం, ఇవి శాశ్వతం కావు. చేతిలో బలం ఉన్నప్పుడే కలిసి నడుద్దాం. పార్కుల్లో కూర్చొని కబుర్లు చెప్పుకుందాం. ఒకే కప్పు టీని పంచుకుందాం. ఎందుకంటే, రేపు ఒకరి కళ్లజోడు వెతికేది మరొకరే, ఒకరి చేతికర్ర అందించేది మరొకరే.
3. కోపాలను ఇక్కడే వదిలేద్దాం. జీవితం చాలా చిన్నది. అహంకారాలతో, మాటల యుద్ధాలతో, మౌనాలతో మన మధ్య దూరాలు పెంచుకోవద్దు. నేను కోపంగా ఉంటే నువ్వు నన్ను శాంతింపజేయి. నువ్వు అలిగితే నేను నిన్ను నవ్విస్తాను. ఎందుకంటే, చివరికి క్షమించుకోవడానికి కూడా మనిద్దరమే ఉంటాం.
4. ప్రేమను ఇప్పుడే చూపిద్దాం. వయసు పెరుగుతుంది. జుట్టు నెరుస్తుంది. ముఖంపై ముడతలు పడతాయి. కానీ, నిజమైన ప్రేమ మాత్రం ఎప్పటికీ ముసలితనాన్ని అంగీకరించదు. వణికే ఆ చేతులను పట్టుకుని “నేనున్నాను” అని చెప్పే ధైర్యం చివరి వరకు నిలిచే ఆప్యాయత అదే అసలైన దాంపత్యం.
5. సేవ చేయగలిగే ప్రేమే గొప్పది. ప్రేమ అంటే కేవలం పూలు ఇవ్వడం కాదు. మాటలు చెప్పడం కాదు. ప్రేమ అంటే తలకు నూనె రాయడం, మందులు సమయానికి ఇవ్వడం, జబ్బు పడితే మంచం పక్కన కూర్చోవడం. కాళ్లకు నొప్పి ఉంటే మర్దన చేయడం. వృద్ధాప్యంలో సేవగా మారే ప్రేమే నిజమైన ప్రేమ.
6. గుండె చప్పుడు వినే తోడుగా ప్రతి ఉదయం కళ్లు తెరిచిన వెంటనే “నువ్వు బాగున్నావా?”అని అడిగే మనిషి ఉండటం అదృష్టం. నుదుటిపై చేయి వేసి జ్వరం చూసేది, గుండె చప్పుడు విని భయపడేది, మన కన్నీళ్లను చూసి తట్టుకో లేనిది జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.
7. సాయంత్రం ఏకాంతంలో నిజమైన బంధం కనిపిస్తుంది.
పిల్లలందరూ తమ జీవితాల్లో బిజీ అయిపోయాక ఆ నిశ్శబ్దమైన ఇంట్లో పాత ఫోటో ఆల్బమ్లు చూస్తూ, చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలు గుర్తు చేసుకుని నవ్వుకుంటూ, ఒకే కప్పు కాఫీని పంచుకుంటూ గడిపే ఆ క్షణాలే జీవితంలో నిజమైన సంపద.
8. ఆఖరి క్షణంలో కూడా తోడు నిలిచేది మనిద్దరమే. జీవిత ప్రయాణం ఎప్పటికైనా ముగుస్తుంది. ఇద్దరిలో ఒకరు ముందుగా వెళ్లాల్సిన రోజు వస్తుంది. ఆ రోజు కన్నీళ్లు తుడుస్తూ, వణుకుతున్న చేతిని పట్టుకుని గుండె నొప్పిని దాచుకుంటూ “ధైర్యంగా ఉండు, నేను వస్తున్నాను”అని చెప్పే మనిషి జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.
జీవిత సత్యం...
సంపాదించిన డబ్బు, కట్టిన ఇల్లు, కొన్న కార్లు, పిల్లలు, ఇవన్నీ జీవితంలో ఒక భాగమే. కానీ, చివరి శ్వాస వరకు మన నవ్వులను, బాధలను, ఒంటరితనాన్ని పంచుకునే మనిషి “జీవిత భాగస్వామి” మాత్రమే.
ఒక చిన్న విజ్ఞప్తి...
❤️ మీ జీవిత భాగస్వామిని గౌరవించండి.
❤️ ప్రేమను మాటల్లో చెప్పండి.
❤️ సమయం కేటాయించండి.
❤️ చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలను సృష్టించుకోండి ఎందుకంటే, కాలం వెనక్కి తిరిగి రాదు.