اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده

. 🌱 🍃 در هر انسانی، آدمِ رجالیّت، و حوّایِ نسائیت، وجود دارد. و وقتی مسنّ میشود، اگر مرد باشد، در مرد بودن تا حدودی سست شده و به جنس مخالفِ ظاهریش گرایش پیدا میکند. و همینطور برای زن. از این جهت مثلاً در صوتِ ایشان این مطلب بارز میشود که صدای مرد، نازک شده و از آنطرف صدایِ زن، لطافت خود را از دست میدهد. قرآن میفرماید : 🌸"وَ مَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَ فَلا يَعْقِلُونَ" (68 یس) و هر كه را عمر دراز دهيم، در آفرينش دگرگونش كنيم [كه ناتوان شود]، پس آيا نمى‏ انديشند؟🌸 كلمه" نعمره" از مصدر" تعمير" است كه به معناى طولانى كردن عمر است ؛(تعمير خانه را هم از اين رو تعمير گفته‏ اند كه باعث طول عمر آن است). و كلمه" ننكسه" از مصدر" تنكيس" است كه به معناى برگرداندن چيزى است به صورتى كه بالايش پايين قرار گيرد و نيرويش مبدّل به ضعف گردد، و زيادتش رو به نقصان گذارد. بدین صورت که مردی در" مردبودن "و زنی در" زن بودن "خود کاهیده شده و در نتیجه قوّۀ مخالفِ در او نمایان می شود. این امری کلّی است. البته ممکن است کسانی صد سال داشته ولی هنوز معمَّر (طویل العُمر) نشده باشند . اینها استثناء هستند. آن نقطۀ بی رنگی و لا تعیّنی از زن و مرد، همان "خلق" است که متمایل به هیچ جنسی نیست. انسان، از "خلق" که واسطۀ مطلق است و آن نقطۀ بی رنگی است خلق شده است. و به سویِ او دائماً در سیر است . ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•✿👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻✿•༻ 🌱 .

. بسم الله الرحمن الرحیم 📃 مبحث زوجیّت ۱. مقدمه ┈••✾•🍃نساء و رجل؛ جلوات نفس واحده🍃•✾••┈ ┅─┅─═• 🌱 •═─┅─┅ ↗️ http://facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh ┅─┅─═• 🌱 •═─┅─┅ حضرت مولی (ع) می‌فرمایند : 🍃"سُمِّيَ آدَمُ آدَمَ لِأَنَّهُ خُلِقَ مِنْ أَدِيمِ الْأَرْض ... وَ إِنَّمَا سُمِّيَتْ حَوَّاءُ حَوَّاءَ لِأَنَّهَا خُلِقَتْ مِنَ الْحَيَوَان‌‏" آدم (ع)، "آدم" نامیده شد زیرا از "ادیم"ِ زمین خلق شد. و همانا حواء (س) ، "حواء" نامیده شد برای اینکه از حیات خلق شد. (📚علل الشرائع، ج‏1، ص: 2)🍃 🌿"ادیم" رویۀ زمین است. خاکی که در روی زمین است. و در لغت از "دَوَمَ" است یعنی دوام داشتن. پس "ادیم" صفت مشبهه از "دَوَمَ" است. دوام، وقتی در اشدّ بودن و اطلاق است که در نهایتِ تزلزل و بی ثباتی بیاید ولی باز به قوّت خویش باقی باشد. تعیّنات، نفسِ بی ثباتی است. "ارض"، ارضِ تعیّنات است. یعنی تعیّنات به آن نشان داده میشوند و شاخصِ آن است. وقتی در ارض، "ادیم الارض" منظور شود، یعنی تعیّن که نیستی است، اشدّ اندر اشدّ باشد. یعنی از هیچِ هیچِ هیچ، خداوند دوام را نشان میدهد. حضرتِ آدم (ع) را به اطلاقِ دوامِ خویش خلق میکند. که این اطلاق در علی الاطلاق بودن ظاهر میشود و از سطحی ترین خاکِ زمین، او را خلق مینماید. امّا حضرتِ حوّا (س) را فرمودند که از "حَیَوان" خلق شدند (اعرابِ این کلمه را دقت بفرمائید!). "حَیَوان" از ریشۀ "حیّ" است . "حَیـَــوان"، ظهورِ حیات است و در "روح الله" ظاهر میشود. پس آدم (ع) که از گِل خلق میشوند، آن نقطۀ دمیده شدنِ روح به ایشان ("نفخت فیه مِن روحی") که همانِ حیات است و حیاتبخش، به جلوۀ حَیَوان بودنِ حضرت حوّا (س) است. امّا آدم (ع) و بطور کلّی جنسِ مرد، در ظاهر است و جلا. و حوّا (س) و بطور کلّی جنسِ زن در باطن است و خفا. که فرمودند: 🍀 "مَعْنَى النِّسَاءِ أَنَّهُنَّ أُنْسٌ لِلرِّجَالِ" (معنی "نساء" این است که زنان برای مردان انس هستند / معاني الأخبار، ص: 48).🍀 چرا که به حسب ظاهر از مردان خلق شدند که در فرمودند:☘️ "مَعْنَى الْمَرْأَةِ أَنَّهَا خُلِقَتْ مِنَ الْمَرْءِ " (معنی "مَرأة" این است که زنان از مردان خلق شدند/ 📚معاني الأخبار، ص: 48).🍀 ✅ تذکر : "مرء" یعنی مرد و "مرأة" یعنی زن - و "مرأة" در ظاهر لغتی نیز از "مرء" گرفته شده است ، همانطور که حضرتِ حوّا (س) از حضرتِ آدم (ع)خلق شدند که یکی از وجوهِ تسمیۀ نامِ "حوّا" برای این است که موجودِ زنده یعنی حضرت آدم (ع) خلق شدند: 🍀"حَوَّاءَ أَنَّهَا خُلِقَتْ مِنْ حَيٍّ وَ هُوَ آدَمُ "/ معاني الأخبار، ص: 48).☘️ "آدم" (ع) و "حوّا" (س) زوجِ منفک از یکدیگر نبایستی تصوّر شوند. که اصلاً هیچ زوجی منفک از یکدیگر خلق نشدند که قرآن میفرماید : 🌸"وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ «مِنْ أَنْفُسِكُمْ» أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها " (روم 21) و از نشانه‏‌هاى او اين كه از خودتان همسرانى براى شما آفريد تا در كنارشان آرام گيريد.🌸 بیانِ «مِنْ أَنْفُسِكُمْ» یکی بودنِ زوجین است. و چون یکی هستند "لِتَسْكُنُوا إِلَيْها". هر انسانی بشخصه و في نفسه، کامل است 🍀«أتزعم أنّك جرمٌ صغير ، وفيكَ انطوى العالم الأكبرُ؛ حدیث علوی ع»🍀 و هر دو جنسیّتِ مرد و زن ؛مافوقِ جنسیّت را داراست (وقتی به جلوۀ «شخص حقیقی بودن» نظر شود؛ مافوقِ جنسیّت است - شخصِ حقیقی که جلالِ جاه و جمالِ شأن را در خود پیچیده است). منتها در عینِ حال، در ظهور؛ شدّت و ضعف طوری قوت گرفته است که به سمتِ غلبه مرد بودن و یا زن بودن ؛ گویی دیگری را رها کرده است؛ در غلبۀ جلال بر جمال، نساء بودن ظهور میکند. و در غلبۀ جمال به جلال، به رِجال بودن ظهور میکند. این غلبه که عرض می‌شود، غلبۀ حدّی نیست. پس چون غلبۀ حدّی نیست؛ اولاً بدانیم که همه جا (چه در مرد و چه در زن) باطن، جلال است و جاه. و ظاهر، جمال است و شأن. پس چیزی عوض نشده است. ثانیاً بدانیم که زن، مظهرِ جلال حقّ است. و مرد، مظهرِ جمال حقّ است. این دوّمی را با مطلبِ اوّل خلط نکنیم. چون خیلی لطیف است، سریعاً خلطِ مبحث می‌شود! مرد و زن چون یک شوند آن یک توئی چون که یک‌ها محو شد آنک توئی ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•✿👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻✿•༻ 🌱 .

. 🌱 •••✾•❖ عـﷻـلــ فـاطﷻمه ــے ❖ •✾••• ﷽ ⇩ .

. 🌱 •••✾•❖ عـﷻـلــ فـاطﷻمه ــے ❖ •✾••• ﷽ ⇩ .

. •••✾•❖ عـﷻـلــ فـاطﷻمه ــے ❖ •✾••• .

. •••✾•❖ عـﷻـلــ فـاطﷻمه ــے ❖ •✾••• .

. •••✾•❖ عـﷻـلــ فـاطﷻمه ــے ❖ •✾••• .