اندیشکده مرصاد

همکار و برادر عزیز جناب آقای سید معین کامروا شهادت جانسوز مجاهد بأموال و أنفس، آقا محمد مهدی یگانه را به شما و خانوادۀ گرامی تسلیت و تبریک عرض می کنیم. امیدواریم این سعادت برای شما و لیاقت برای ما باشد که مسیر آن شهید سعید را مجدانه‌تر از گذشته ادامه و امتداد دهیم. بار سنگینی که فقدان این عزیز بر دوش ما گذاشته است روی زمین نخواهد ماند و تا مقصدی که مورد رضای خداوند متعال و صاحب عصر عج است خواهد رسید؛ ان شاالله. @mersadcss

♨️ با تنگه هرمز چه خواهیم کرد؟ 👤 نویسنده مهمان: جواد میرگلوی بیات

اندیشکده مرصاد پس از بحث تسلط ج.ا.ایران بر تنگه هرمز و کسب درآمد از این مسیر، سعی کرد با ایده‌هایی همانند #سوآپ_ارضی با عمان، تملک تهران بر تنگه را مطابق قوانین بین الملل مشروعیت بخشد. در همین راستا و در این یادداشت، دکتر جواد میرگلوی بیات متخصص حوزه عمان و امارات به ابعاد مختلف این موضوع پرداخته‌اند که از یادداشت ایشان در اندیشکده به عنوان نویسنده مهمان استفاده می‌کنیم.

🔸 امروز ما توانستیم یک تسلط تاریخی روی تنگه هرمز پیدا کنیم. به هر حال تسلط تاریخی ما بر تنگه هرمز برگ برنده ما در این جنگ و در ادامه تاریخ پر افتخار ایران عزیزمان خواهد بود که باید از طریق این دستاورد تاریخی منافع زیادی برای ایران فراهم آورد.پیشنهادات نویسنده در مورد تنگه هرمز در این متن در چهار بخش دسته بندی شده است: ۱. اخذ عوارض از تنگه هرمز ۲. گشایش تدریجی تنگه هرمز در مقابل رفع دفعتی تحریم‌ها ۳. تنگه هرمز به مثابه ابزاری برای کنترل رفتار معاندانه غرب ۴. تنگه هرمز برای تسریع توسعه ایران 🔸 در این متن با یک نگاه تاریخی به قوانین بین الملل در مورد آب‌راه‌هایی مانند تنگه هرمز نشان دادیم که چگونه این قوانین در خدمت قدرت‌های بزرگ قرار گرفتند و کاملا بسترمند هستند که با تغییر شرایط از جمله موازنه قدرت این قوانین قابل تغییر هستند. تسلط ما بر روی تنگه هرمز امروز همان لحظه‌ای است که حتی می‌تواند قوانین بین الملل را تحت تاثیر قرار دهد تا منافع ما بیشتر تامین شود. در این متن به فرصت‌های سیاسی، اقتصادی و توسعه‌ای و حتی امنیتی که تسلط بر روی تنگه هرمز برای ایران فراهم می‌آورد اشارتی شده است. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️ سناریوهای نبرد زمینی و ارزیابی ظرفیت‌های عراق 👤 نویسنده: شهاب نورانی‌فر 🔸 در چارچوب تحولات اخیر و تشدید تنش میان ایران و ایالات متحده، یکی از سناریوهای قابل تصور، گسترش درگیری به سطح عملیات زمینی است. در چنین وضعیتی، فرضیه تلاش برای تسلط بر نقاط راهبردی و ساحلی در جنوب ایران، از جمله جزایر سه‌گانه خلیج فارس و نیز سناریوی تسلط بر جزیره خارگ، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های صادرات انرژی، مطرح می‌شود. حتی در شرایطی که نشانه‌هایی از تلاش ترامپ برای مدیریت بحران از طریق ادعای مرتبط با مذاکره مشاهده می‌شود، این سناریو به‌طور کامل قابل کنار گذاشتن نیست. 🔸 در این چارچوب، اتکای صرف به ظرفیت‌های رسمی نظامی، به‌ویژه توان دریایی نیروهای مسلح، ممکن است برای مواجهه با سناریوهای پیچیده و چندلایه کافی نباشد و یا اینکه شایسته است از دیگر ظرفیت‌های مرتبط با توان ایران و محور مقاومت در نبرد زمینی استفاده نمود. از همین‌رو، توجه به ظرفیت‌های نامتقارن و غیرکلاسیک، به‌ویژه در قالب نبردهای نهضتی و اجتماعی در منطقه، اهمیت مضاعف پیدا می‌کند. یکی از مهم‌ترین این ظرفیت‌ها، توان اجتماعی-امنیتی موجود در عراق، به‌ویژه در میان عشایر جنوب این کشور است. 🔸 عراق در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین کانون‌های شکل‌گیری الگوهای «نبرد نهضتی» در منطقه تبدیل شده است؛ الگویی که بر کنش‌های غیرمتمرکز، انعطاف‌پذیر و خارج از چارچوب ارتش‌های کلاسیک استوار است. تجربه شکل‌گیری گروه‌های غیررسمی مقاومت در راستای تلاش برای حفظ موجودیت ساختارهای رسمی مانند حشدالشعبی به عنوان مهم‌ترین نهاد رسمی حامی مقاومت در عراق و تلاش برای عدم آسیب به آن تا جای ممکن، نشان‌دهنده کوششی برای ایجاد نوعی توازن میان «موجودیت نهاد رسمی» و «انجام کنش غیررسمی» است. 🔸 یکی از محتمل‌ترین گزینه‌ها در این چارچوب، بهره‌گیری از ظرفیت عشایر جنوب عراق برای اعمال فشار بر منافع آمریکا در کویت است و برای نمونه یکی از این اعمال فشارها برگزاری تجمعات مسلحانه در مرز عراق با کویت است. مرز زمینی حدود ۱۹۰ کیلومتری میان عراق و کویت، انجام اقداماتی علیه آمریکا در این کشور را به یک هدف در دسترس تبدیل می‌کند. در کویت، چندین پایگاه مهم نظامی آمریکا وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به پایگاه هوایی علی السالم، پایگاه عریجفان، پادگان الدوحه و پادگان عدیری اشاره کرد. 🔸 یکی از ویژگی‌های مهم جنوب عراق، وجود پیوندهای گسترده عشیره‌ای با مناطق همجوار، به‌ویژه در عشایر عرب در خوزستان ایران است. این پیوندها می‌تواند بستر مناسبی برای هماهنگی‌های غیررسمی و ایجاد شبکه‌های پشتیبانی متقابل فراهم آورد. همچنین، ظرفیت عشایری عراق محدود به استان بصره که هم‌مرز با کویت است، نمی‌باشد و استان‌هایی مانند ذی‌قار (ناصریه) و میسان (العماره) نیز با توجه به سلحشوری عشایر آنها دارای پتانسیل قابل توجهی در این زمینه هستند. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️جنگ رمضان و فرصتی که برای یمن در حال از دست رفتن است 👤 نویسنده: ایمان محمدی 🔸 جنگ تحمیلی اخیر بر جمهوری اسلامی ایران که به سرعت به جنگی منطقه‌ای با ابعاد مختلف تبدیل شده است، چالش‌ها و ظرفیت‌های متعددی را پیش روی بازیگران در طرف‌های مختلف قرار داده است. یمن نیز از جمله بازیگرانی است که همگان از روزهای اول منتظر ورود آن به این تنش به‌ویژه در مسئله دریای سرخ و تنگه باب المندب بوده‌اند، اما به نظر می‌رسد که هماهنگی‌ رهبران جبهه مقاومت با در نظر گرفتن هزینه-فایده تصعید تنش از جبهه یمن تا کنون به نتیجه صبر برای مراحل بعدی رسیده و سید عبدالملک الحوثی، رهبر جنبش انصارالله نیز در همین راستا بر دست به ماشه بودن مقاومت یمن تاکید کردند. 🔸 تصمیم انتظار چه با تصمیم مقامات یمن و چه با همفکری رهبران مقاومت اتخاذ شده باشد، دلیل آن نمی‌شود که انصارالله از شرایط به وجود آمده برای پیشبرد منافع خویش بهره نبرد. تثبیت قدرت در برخی جبهه‌ها، حل برخی از پرونده‌های باقی مانده و حرکت به سمت مناطقی که باعث به دست گرفتن کارت‌های قدرت در آینده یمن می‌شود، باید به سمت عملیاتی شدن حرکت کنند. 🔸 در شرایط کنونی منطقه و با توجه به تحولات جاری، به نظر نمی‌رسد که اقدامات گام به گام انصارالله منجر به از بین رفتن توافق جاری بین صنعا و ریاض شود، زیرا مقامات سعودی در حالی که از شمال مورد حملات حساب شده ایران هستند، تمایلی به زیر آتش رفتن از جنوب را ندارند و همچنین، مسئله ورود شدید و خارج از کنترل ایران را نیز در تصمیماتشان مد نظر می‌گیرند. این فرصتی است که انصارالله نباید آن را از دست دهد. 🔸 مقامات صنعا و رهبران جنبش انصارالله باید این مسئله را بدانند که جنگ کنونی اگر به شکست ایران و جبهه مقاومت منجر شود، قطعا پرونده یمن در مرحله بعدی قرار دارد و ورود یا عدم ورود آن‌ها به نبرد نمی‌تواند آن‌ها را از این جنگ خارج کند. اما در سوی مقابل، اگر نبرد کنونی به پیروزی ایران و جبهه مقاومت منجر شود که نشانه‌های آن در حال هویدا شدن است، صنعا باید منافع خود را از این نبرد بردارد. 🔸 در حالی که جمهوری ایران به سمت حل پرونده تحریم‌های 40 ساله بر تهران از مسیر اعمال قدرت بر تنگه هرمز حرکت کرده، مقاومت عراق در راستای پیشبرد اخراج نیروهای آمریکا و ناتو از این کشور اقدام می‌کند و حزب الله در حال بازتعریف بازدارندگی در جبهه شمالی رژیم است، فرصت خروج پرونده یمن از شرایط نه صلح و نه جنگ مورد نظر عربستان به نفع انصارالله مهیا شده است. اگر از فرصت پیش آمده استفاده نشود، مقامات صنعا و رهبران جنبش انصارالله در آینده باید در شرایط پیچیده‌تری آن را دنبال کنند. تثبیت قدرت در دریای سرخ دریای سرخ، پرونده‌ای است که انصارالله در طول نبرد طوفان الاقصی توانسته است قدرت خویش را به اثبات برساند. اقدامات عملیاتی همانند یک دولت رسمی که وظیفه تامین امنیت آبراهه را بر عهده دارد، باید در شرایط کنونی عملیاتی شود تا قدرت به اثبات رسیده در مرحله قبل، تثبیت شود. اقدامات باید به.... 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

سلاح عمومی در کشاکش امت و ملت گفتگوی مهدی فاطمی صدر و حمید عظیمی در دومین پادکست مدائن در آستانۀ جمهوری سوم که به‌واسطۀ جنگ رمضان و اعلان رهبری خامنه‌ای جوان آغاز شده است، مسئلۀ رابطۀ سیاست و سلاح سوژه‌ای کاملا متناسب با ظرف زمانی است. سوای جریاناتی که تدابیر پیشین نظام را برای هدایت چنین جنگی مکفی می‌دانند، نگرش‌هایی وجود دارد که با وجود دفاع از ادامۀ جنگ، به تغییراتی بنیادین در الگوی دفاع دعوت می‌کنند. فاطمی صدر و عظیمی که جزء دسته اخیر هستند، تاکید بر گذار از احتکار دولتی سلاح و پذیرش گونه‌ای تسلیح عمومی دارند. کمترین سطح این دعوت آن است که نظام در سیاست‌های سختگیرانه حمل سلاح گشایشی ایجاد کرده و انحصار خود را در کاربست سلاح متمرکز نماید. البته دیدگاه دوسوی این گفتگو به چنین دعوتی متفاوت است و هریک به میزان متفاوتی به انگارۀ «ملت» وفادار می‌ماند. نتیجۀ این واگرایی از اهمیت اتفاق نظر بر اصل تسلیح عمومی نمی‌کاهد اما در تجویزها و نتایج عملی منشا چالش‌ها و اختلال‌های جدی است که گفتگوها و تلاش برای توافق بیشتر را لازم می‌آورد. لینک آپارات @mersadcss🔷🔷🔷

سلماً حرباً بايعناك یا قائد ثورة الإسلامية #لبیک_یا_خامنه‌ای

♨️ آمریکا از جان دنیا چه می‌خواهد؟ خسته از هژمونی، ناتوان از انزوا 👤 نویسنده: وحید اخوت 🔸 این یادداشت بخش دوم از یک سری یادداشت سه قسمتی است. در یادداشت قبلی با عنوان « اقتصاد سیاسی منازعه ایران و آمریکا، تغییر معادله‌ی رویارویی» اشاره کردیم که منازعه ایران و آمریکا دیگر ذیل یک پرونده منطقه‌ای معنی نمی‌شود و تبدیل به بخشی از منازعه میان آمریکا و چین شده است. در این یادداشت می‌خواهیم تصویر بزرگتر را مرور کنیم و به طور بنیادین از منازعه میان آمریکا و چین به عنوان دو قدرت جهانی سر دربیاوریم و بفهمیم که در جهان امروز چه تغییراتی در جریان است و چرا این تحول در مکان‌یابی پرونده منازعه میان ایران و آمریکا روی داده است. در یادداشت بعدی نیز که به زودی منتشر خواهد شد، پیشنهادات سیاستی خود را ارائه خواهیم داد. 🔸 آمریکا امروز در موقعیتی متناقض ایستاده است: نه می‌تواند مانند گذشته جهان را مدیریت کند و نه توان کناره‌گیری از آن را دارد. از یک‌سو خستگی هژمونیک، فشارهای داخلی و فرسایش اقتصادی، و از سوی دیگر ظهور رقیبی که دقیقاً در دل نظم آمریکایی رشد کرده است. پرسش اصلی این است: این بن‌بست چگونه شکل گرفت و پیامدهای آن برای نظم جهانی چیست؟ 🔸 این یادداشت با عبور از روایت‌های رسانه‌ای و جهت‌دار، ریشه‌های ساختاری این وضعیت را واکاوی می‌کند؛ از منطق واقع‌گرایی ساختاری و بحران ۲۰۰۸ گرفته تا چرخش آمریکا از لیبرالیسم اقتصادی به نومرکانتیلیسم، جنگ تعرفه‌ای، سیاست انرژی و بازتعریف امنیت. در این چارچوب، رقابت آمریکا و چین نه یک منازعه مقطعی، بلکه ستون فقرات تحولات امروز جهان معرفی می‌شود. 🔸در چنین تصویری، پرونده‌هایی مانند منازعه آمریکا با ایران دیگر مسئله‌ای مستقل یا صرفاً ایدئولوژیک نیستند، بلکه در دل منازعه بزرگ‌تر قدرت‌ها معنا پیدا می‌کنند. این یادداشت می‌کوشد نشان دهد آمریکا «از جان دنیا چه می‌خواهد»، و چرا نتیجه این وضعیت، سیاستی پرتناقض است: قدرتی خسته از هژمونی، اما ناتوان از انزوا. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

📣 گزارش نشست؛ قیمت یا مالکیت؛ منشأ بحران اقتصاد سیاسی ایران کدام است؟ 👤 دبیر نشست: حمید عظیمی ارائه دهندگان: حجج الاسلام قنبریان و اخوت گزارش خبری نشست سیاستی اندیشکده مرصاد 🔸 در پی ناآرامی های خونین پس از آزادسازی نرخ ارز توسط دولت مسعود پزشکیان، یکم بهمن اندیشکدۀ مرصاد میزبان نشستی جهت واکاوی یکی از مهمترین عناصر موثر در اقتصاد سیاسی بحرانی ایران بود. این نشست با حضور استاد محسن قنبریان و ارائۀ وحید اخوت و دبیری حمید عظیمی، در واقع نقدی بود بر تمرکز فضای تحلیلی کشور بر نامسئله قیمت و غفلت از عناصر زیرساختی تر اقتصاد سیاسی در ایران و منطقه. مشارکت کنندگان بر اساس این نقطۀ عزیمت مشترک، که مسئلۀ واقعی در نظام توزیع «مالکیت» است، به نقد و بررسی راهکارهای موجود جهیت رفع این خلل پرداختند. 🔸 وحید اخوت که اخیرا مقالۀ مرتبطی با عنوان «پس از دولت رانتیر» را نگاشته است در این نشست به ارائۀ مباحث این مقاله در امکان‌های دو مفهوم مشارکت و وقف برای جراحی اقتصاد ایران پرداخت. بخش اول ارائۀ او که بر ایدۀ مشارکت متمرکز بود با تطبیقی میان اخرین گونۀ سرمایه‌داری مالی و فقه سنتی، چارچوبی از تسهیم ریسک را پیشنهاد می دهد که چالش های هر دو نظام یاد شده برطرف می کند. 🔸 مشارکت استاد قنبریان در این بخش و ادامه‌ی نشست عمدتاً متمرکز بر نقد طرح‌های موجود بر اساس فقدان پیوست اجتماعی است. وی با ارجاع به تجربه‌های ناموفقی چون تعاونی‌ها و کارگاه‌های کوچک زودبازده یا سهام عدالت، استدلال کرد که شکست این طرح‌ها ناشی از ندیدن جامعه و شبکه‌های انسانی هنجارساز است. قنبریان تأکید داشت که بدون قدرتِ نهادینه‌ی مردم، هرگونه تغییر در فرم حقوقی مالکیت شکست خواهد خورد؛ چرا که «مردم» نه به معنای توده‌ای از افراد پراکنده، بلکه به مثابه موجودیتی دارای صدا و قدرت چانه‌زنی در برابر دولت و بازار تعریف می‌شوند و در غیاب این پیوست، حتی واگذاری مالکیت نیز در نهایت به ربایشِ دارایی توسط غول‌های بازار منجر می‌شود. 🔸 در ادامه‌ی نشست ایده‌ی رادیکال‌تر وقفی‌سازی محور بحث گردید. عظیمی با اشاره به اینکه در اقتصاد ایران، دولت خود به مانع اصلی تبدیل شده و حتی سرمایه‌داران بزرگ نیز به دلیل نبود نظم حقوقی پایدار، به جای تولید به سمت مصرفِ دارایی سوق یافته‌اند، پیشنهاد کرد که به جای «خصوصی‌سازی»، باید به دنبال گونه‌ای «وقفی‌سازی» و اقتصاد تولیتی حرکت کرد. در این مدل که وحید اخوت آن را به پدیدۀ بنیادهای صنعتی و نمونه‌های جهانی نظیر «بنیاد بوش» تطبیق داد، مالکیت بنگاه‌های بزرگ دولتی به بنیادهایی بدون مالک منتقل می‌شود که تحت تولیت هیئت‌امنایی اداره شده و دارایی را از چرخه‌ی خرید و فروش و طمعِ سیاسی خارج می‌کنند تا پایداری تولید تضمین شود. 🔸 استاد قنبریان در قبال طرح بحث دوم، علاوه بر همان ملاحظه‌ی پیوست اجتماعی، به چالش‌های عمیق‌تر آن با فقه سنتی پرداخت. وی با به چالش کشیدن امکان وقف انفال توسط دولت هشدار داد که استفاده از عنوان «وقف» برای اموال عمومی، ایده را به سنگ سخت مخالفت‌های فقهی خصوصا در دستگاه نجفی حاکم بر قم می‌زند. وی اشاره نمود مفهوم مالکیت شرعی با لحاظ مراتب خود استعداد آن را دارد تا هم‌زمان با موازین شرعی، جلوی احتکار و مصرف غیرمولد ثروت ملی توسط دولت گرفته شود. 🔸 عظیمی در پاسخ به چالش‌های مطرح شده، ضمن صحه گذاشتن بر مسائل طرح شده به ضرورت افراز عاملیت‌محور و نگاه سیاستی به موضوع تأکید نمود. وی خاطرنشان کرد که در جایگاه یک اندیشکده، طرفِ خطاب اصلی «حاکمیت» است و هدف، ارائه‌ی یک نقشه‌ی خروج حقوقی و تجربه‌شده برای دولتی است که فضاهای اقتصادی را اشغال کرده است. از نظر عظیمی، دولت برای عقب‌نشینی نیازمند ادبیاتی است توامان حقوق عرفی و مفاهیم شرعی را در نظر داشته باشد. به‌علاوه برای تدارک پیوست اجتماعی دریافت کنندۀ دارایی‌ها نمی‌توان مستقیما مخاطب تجویز قرار داد و باید مسیری غیر از سیاست‌سازی برای آن دنبال شود. لذا وقفی‌سازی نه به عنوان یک فرم فقهی صلب یا راهکار کاملا حاکمیتی، بلکه به مثابه یک جراحیِ حقوقی در اقتصاد سیاسی پیشنهاد می‌شود تا فضایِ لازم برای شکل‌گیری همان نهادهای اجتماعی که مورد تأکید استاد قنبریان است، فراهم آید. بهمن ۱۴۰۴ 🔗 متن کامل نشست قیمت یا مالکیت را می‌توانید در اینجا مشاهده کنید. همچنین فایل چاپی نشست نیز از طریق این صفحه در دسترس است. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

گزارش تصویری نشست: "قیمت یا مالکیت: ریشه بحران در اقتصاد سیاسی" با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین قنبریان و ارائه حجت الاسلام و المسلمین اخوت ۱ بهمن ۱۴۰۴ اندیشکده مرصاد @mersadcss

♨️ خزانه‌دار اسرار، بدون سپر؛ سقوط آرام فیدان 👤 نویسنده: ابوالفضل اجلی ✂️ برش‌هایی از متن: 🔸 هاکان فیدان، وزیر خارجه‌ای که خود در مرکز رقابت‌ها و بازی‌های قدرت درون‌حزبی دوران پساآردوغان جای دارد، اخیراً درباره مسدود شدن صادرات موتورهای جنگنده‌های «کاآن» توسط آمریکا سخنانی جنجالی ایراد کرد؛ اکنون سؤال این است که آیا این اظهارنظر صرفاً تحلیل فنی بوده یا تلاشی هوشمندانه برای فشار بر شبکه خانوادگی اردوغان و رقبای درون‌حزبی؟ برخی تحلیلگران، همین سخنان ظاهراً فنی او را به‌عنوان نشانه‌ای از تضعیف عمدی رقبا، از جمله سلجوق بایراکتار، داماد اردوغان و مالک یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های صنایع دفاعی، تفسیر کرده‌اند. 🔸 دولت حزب عدالت و توسعه، اردوغان و خانواده‌اش سال‌هاست بر طبل بومی‌‌سازی و بومی بودن صنایع دفاعی کوبیده و از آن بهره‌ی حداکثری برده‌اند. حالا، حرف‌های فیدان، ناخواسته یا عمدی، همان تبلیغات دیرینه اردوغان را به طور کامل در معرض تردید و سوال قرار داده است. 🔸 در این میان، فیدان با اظهارنظرش درباره‌ی موتورهای جنگنده کاآن، ناخواسته یا شاید با آگاهی، به اردوغان بهانه‌ای داد تا او را به‌عنوان فردی که منافع حزبی و امنیت ملی را به خطر می‌اندازد، ببیند. این دقیقاً همان تکنیکی است که اردوغان سال‌هاست از آن استفاده می‌کند: ابتدا رقیب را به موقعیتی سوق می‌دهد که خودش زمین بخورد، سپس با بهانه‌ای قانونی یا امنیتی، او را از صحنه حذف می‌کند. فیدان، با اینکه خزانه‌ی اسرار تلقی می‌شود، در این بازی، دیگر نمی‌تواند از اطلاعاتش به‌عنوان سپر استفاده کند. چرا که در ترکیه‌ی امروز، قانون و اطلاعات، هر دو ابزاری در دستان یک نفر هستند. 🔗 متن کامل این گزارش را در اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️ اقتصاد سیاسی منازعه ایران و آمریکا، تغییر معادله‌ی رویارویی 👤 نویسنده: وحید اخوت 🔸 تحولات شگرف سال ۲۰۲۵ و پیامدهای جنگ دوازده‌روزه، تصویر «رژیم صهیونیستیِ عاقل و مهارشده» را در ذهن پایتخت‌های عربی فرو ریخت. در حالی که پیش از این، «سیاست همسایگی» و «محور مقاومت» دو خط متصادم دیده می‌شدند، امروز جنون نظامی تل‌آویو و حمله به حاکمیت کشورهایی نظیر قطر، ضرورت یک همگرایی جدید را ایجاد کرده است. ایران که زمانی از سوی همسایگان بازیگری ستیزه‌جو قلمداد می‌شد، حالا با دیپلماسی مسئولانه در قبال ریاض و ایستادگی در برابر آنارشی صهیونیستی، به «لنگرگاه ثبات منطقه» تغییر وضعیت داده است. 🔸 در این میان، امارات متحده عربی با خروج از زیر سایه سعودی، به «پیمانکار امنیتی» نظم صهیونیستی تبدیل شده است. از دسیسه علیه حاکمیت ریاض در یمن و واقعه المکلا، تا محاصره ژئوپلیتیک ترکیه در قبرس و سودان؛ ابوظبی بقای خود را در تضعیف قدرت‌های تمدنی منطقه تعریف کرده است. این تعجیل برای تثبیت نظم جدید در «پنجره زمانی دولت ترامپ»، امنیت ملی تمام بازیگران سنتی منطقه را هدف گرفته و نزاع را به سطح خصمانه و عیان کشانده است. 🔸 دال مشترک جدید سیاست خارجی ایران، دعوتی برای مشارکت عملگرایانه جهت صیانت از حاکمیت منطقه است. ایران امروز نه یک تهدید، بلکه «دیوار آخر» امنیتی است؛ دیواری که اگر در برابر نظم تحمیلی خارجی ترک بخورد، استقلال و تمامیت ارضی ریاض و آنکارا نیز بی‌دفاع خواهد بود. این رویکرد، تلاشی زیربنایی برای ایجاد کنسرت قدرت‌های اصیل (ایران، عربستان، ترکیه) علیه پیمانکاران آشوب در غرب آسیاست. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️ خلاصه سیاستی «بسط الگوی عراقی در همگرایی با کردها» 👤 نویسنده: حمید عظیمی 🔸 با توجه به تحولات چشمگیر حوزۀ کردی و سقوط سریع قسد در شرق فرات متن سیاستی «بسط الگوی عراقی در همگرایی با کردها» انتشار عمومی یافت. این متن تحت قالب کاربرگ سیاستی (working paper) ظرف شش ماه گذشته در حال طرح و بازخوردگیری از نهادهای تصمیم‌گیر و جریانات کارشناسی مختلف بود. بر اساس این فرضیه که شکست ستون فقرات محور مقاومت در سوریه دستگاه ادراکی ما را آمادۀ تغییر جهت‌های راهبردی کرده است، این بستۀ سیاستی کردها را به عنوان یک گزینۀ اصلی در تغییر همپیمانی‌ها برجسته ساخته و تلاش می‌کند نسخه‌ای متوازن برای تدارک چنین ائتلافی را پیشنهاد دهد. 🔸 اکنون پس از بسته شدن زودهنگام پنجرۀ فرصت روژاوا، هرچند فوری‌ترین توصیۀ این بسته از موضوعیت سیاستی افتاده است، مبانی و راهبرد کلی آن همچنان می‌تواند مورد ارزیابی و گفتگو و استناد جامعۀ تحلیلی و سیاسی قرارگیرد. درواقع این کاربرگ با نظر به فوریت شرایط و ضرب‌آهنگ سریع پیشروی برنامۀ ترامپ علیه مقاومت، اختصاصا حاکمیت در ایران را مخاطب توصیه‌ها قرار داد. صرف‌نظر از فشار این فوریت روشن بود که انگاره‌های ملی‌گرایانۀ حاضر در محیط‌های رسمی چنان در احاطۀ دولت‌گرایی قرار گرفته است که جنبش‌های کرد خطری به مراتب بزرگتر از دولت‌های ترک‌ به چشم‌ می‌آید. تحول پارادایم در مسئلۀ کردی به میزان زیادی تابع شکل‌گیری جریانی خارج از دوائر حاکمیتی و رسمی است. امید است که این بستۀ سیاستی بتواند در شکستن تابوهای موجود و پا گرفتن این جریان بدیل مساهمت موثر داشته باشد. 🔗 متن کامل خلاصه سیاستی را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️ بازآفرینی نقش منطقه‌ای ایران: دال مشترک «دکترین مقاومت» و «سیاست همسایگی» 👤 نویسنده: وحید اخوت 🔸 تحولات شگرف سال ۲۰۲۵ و پیامدهای جنگ دوازده‌روزه، تصویر «رژیم صهیونیستیِ عاقل و مهارشده» را در ذهن پایتخت‌های عربی فرو ریخت. در حالی که پیش از این، «سیاست همسایگی» و «محور مقاومت» دو خط متصادم دیده می‌شدند، امروز جنون نظامی تل‌آویو و حمله به حاکمیت کشورهایی نظیر قطر، ضرورت یک همگرایی جدید را ایجاد کرده است. ایران که زمانی از سوی همسایگان بازیگری ستیزه‌جو قلمداد می‌شد، حالا با دیپلماسی مسئولانه در قبال ریاض و ایستادگی در برابر آنارشی صهیونیستی، به «لنگرگاه ثبات منطقه» تغییر وضعیت داده است. 🔸 در این میان، امارات متحده عربی با خروج از زیر سایه سعودی، به «پیمانکار امنیتی» نظم صهیونیستی تبدیل شده است. از دسیسه علیه حاکمیت ریاض در یمن و واقعه المکلا، تا محاصره ژئوپلیتیک ترکیه در قبرس و سودان؛ ابوظبی بقای خود را در تضعیف قدرت‌های تمدنی منطقه تعریف کرده است. این تعجیل برای تثبیت نظم جدید در «پنجره زمانی دولت ترامپ»، امنیت ملی تمام بازیگران سنتی منطقه را هدف گرفته و نزاع را به سطح خصمانه و عیان کشانده است. 🔸 دال مشترک جدید سیاست خارجی ایران، دعوتی برای مشارکت عملگرایانه جهت صیانت از حاکمیت منطقه است. ایران امروز نه یک تهدید، بلکه «دیوار آخر» امنیتی است؛ دیواری که اگر در برابر نظم تحمیلی خارجی ترک بخورد، استقلال و تمامیت ارضی ریاض و آنکارا نیز بی‌دفاع خواهد بود. این رویکرد، تلاشی زیربنایی برای ایجاد کنسرت قدرت‌های اصیل (ایران، عربستان، ترکیه) علیه پیمانکاران آشوب در غرب آسیاست. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

💻 سامانه کانتکت تشکلهای بین‌الملل 🔸در حوزه فعالیت‌های بین‌المللی، داده‌های ارتباطی به‌ویژه شماره‌های تماس، به‌عنوان یکی از ارزشمندترین دارایی‌های کنشگران شناخته می‌شوند. با این حال، ماهیت حساس این داده‌ها، ریسک‌های امنیتی بالا و هزینه‌های سنگین ایجاد و نگهداری شبکه‌های ارتباطی سبب شده است که آگاهی از موجودی این داده‌ها یا تبادل آن‌ها میان تشکل‌ها و فعالان، با محدودیت‌ها و دشواری‌های جدی همراه باشد. در بسیاری از موارد، نگرانی از افشای اطلاعات، مانعی اساسی برای همکاری و هم‌افزایی میان کنشگران این حوزه ایجاد می‌کند. 🔹این وضعیت موجب می‌شود ظرفیت واقعی داده‌های ارتباطی، علی‌رغم ارزش بالقوه بالا، به‌طور کامل مورد بهره‌برداری قرار نگیرد. در چنین شرایطی، وجود سازوکاری که امکان نمایش ارزش، گستره و کارکرد داده‌های ارتباطی را بدون افشای اصل داده‌ها فراهم کند، می‌تواند نقش مهمی در کاهش بی‌اعتمادی، تسهیل همکاری و افزایش بهره‌وری ایفا نماید. پروژۀ کانتکت‌های مجمع تشکل‌های بین‌الملل در پاسخ به این مسئله طراحی و توسط اندیشکده مرصاد اجرا شده است. این محصول خدمتی فناورانه است که ضمن حفظ محرمانگی داده‌ها، تصویری روشن از ظرفیت‌های ارتباطی موجود ارائه داده و برای زیست‌بوم فعالان بین‌الملل بستر شبکه‌سازی بهینه، همکاری مؤثر و بهره‌برداری حداکثری از دارایی‌های ارتباطی را فراهم ساخته است. 🔸در این پروژه برای نخستین بار علاوه بر متن تحلیلی، پایگاه داده، و نسخۀ دسکتاپ گراف که در اختیار سفارش دهنده قرار می‌‌گیرد، گراف به صورت محصول تحت وب و تعاملی در دسترس کاربران نیز قرار گرفته است. شرح مشخصات کلی محصولات این پروژه را می‌توانید در صفحۀ اختصاصی این محصولات ملاحظه کنید. 🔗 ✅گراف تعاملی ✅پایگاه داده ©️@mersadcss🔷🔷🔷

بسمه تعالی 💢 درخواست سرمایه‌گذاری با عرض سلام ‏و ادب خدمت دوستان و همراهان عزیز چنانکه می‌دانید اندیشکده مطالعات راهبردی مرصاد بیش از یک دهه است که با حضور و فعالیت جمعی از جوانان دغدغه‌مند در حوزه سیاست‌پژوهی و مطالعات راهبردی ‏جهان اسلام مشغول فعالیت است.‏ در این سال‌ها و در طی این مسیر همواره تلاش ما این بوده است تا دیده‌بان تحولات و روندها و نشانه‌ها باشیم و نه تریبون و نه ستاد ‏و نه بلندگوی این نهاد و آن نهاد. مستقل باشیم و نه وابسته. کوشیده‌ایم تا با درکی آینده‌پژوهانه بحران‌‌‌های ‏پیش رو را پیش از آن که به ‏تیتر رسانه‌ها مبدل شوند را از دل لایه‌های خاموش جامعه، مذهب و قدرت ردیابی و فهم کنیم. سعی کرده‌ایم تا به جای تولید انبوه ‏گزارش‌‌‌های ‏سطحی یا درافتادن در هیاهوهای رسانه‌ای، به‌موقع و مستند و فارغ از مصلحت‌اندیشی و خوش‌آمد تصمیم‌گیران و ‏اصحاب قرار، تحلیل‌‌‌هایی ‏را در اختیار ایشان قرار دهیم که به بهتر شدن سیاست‌‌‌های ‏رسمی کمک کند.‏ طبیعتا این انتخاب ساده نبوده و حفظش هزینه داشته و هنوز هم دارد؛ با این حال کوشیده‌ایم تا ‏حفظ استقلال فکری و پرهیز از قبول ‏تحلیل‌های سفارشی، همواره اصل بنیادین فعالیت‌های اندیشکده باشد. عهد کرده‌ایم که از چاهی که برای کشور آبی نجوشد، نانی ‏نخوریم.‏ در این سال‌ها و با ترکیبی از کمک‌‌‌های ‏مردمی، وجوهات شرعیه و کمابیش پذیرش برخی از پروژه‌‌‌های ‏نهادهای دولتی و عمومی ‏چرخ اندیشکده را گردانده‌ایم. باور ما از ابتدا بر این بوده است که پژوهش راهبردیِ مستقل، بدون اتکا به حمایت‌های مردمی امکان ‏تداوم ندارد. اگر این مسیر برای شما هم معنا دارد و باور دارید کار فکری مستقل، حرفه‌ای و سیاست‌نزده، سرمایه‌گذاری بلندمدت است ‏و نه خرجی اضافی، حمایت شما می‌تواند به ادامه این راه کمک کند. همراهی شما تنها یک کمک مالی صرف نیست؛ روشن نگه داشتن ‏چراغ محفلی چند ده متری است که در آن قریب به بیست پژوهشگر در حوزه‌‌‌های ‏مختلف فکری و منطقه‌ای مشغول هم‌فکری و دانش‌افزایی ‏هستند؛ زنده نگه داشتن صدایی است که نمی‌خواهد وام‌دار اصحاب قدرت و ثروت باشد.‏ همچون همیشه اعتماد و همراهی شما سرمایه ماست.‏ شماره حساب: 3100009772974 شماره شبا: IR030150000003100009772974 به نام اندیشکده مطالعات راهبردی مرصاد 🌐 http://mersadcss.com 📧 info@mersadcss.com ☎️ +982537830553 📱@mersadcss 📞 ارتباط با ادمین @Mers_ad

♨️ نگاهی خُرد و کلان به تحولات شرق یمن و رویکرد ما 👤 نویسنده: ایمان محمدی 🔸 اوایل دسامبر بود که تنش میان شورای انتقالی جنوب مورد حمایت امارات و حلف قبایل حضرموت مورد حمایت ریاض پس از یک دوره لفاظی بر علیه یکدیگر، شدت گرفت. ائتلاف قبایل به ریاست عمرو بن حبریش به منطقه نفتی المسیله حضرموت به عنوان مهمترین تاسیسات نفتی یمن نیروکشی کرد و کنترل آن را به دست گرفت. این مسئله، بهانه را برای نیروکشی انتقالی به وادی حضرموت را ایجاد کرد و این شورا با گسیل نیروهای خود به سمت شرق، ابتدا بر مناطق گسترده‌ای از حضرموت و سپس بر المهره در مرز مشترک عمان و یمن مسلط شد. 🔸 در مور داین تحرکات، مطالب و نوشته‌های متعددی منتشر شده است، اما به طور کلی، تحولات شرق یمن در دو هفته گذشته که باعث دگرگونی سریع جغرافیایی نیروهای ضدانصارالله و بازچینش قدرت در جنوب یمن شده است را می‌توان به دو صورت مورد ارزیابی قرار داد. 🔸 رویکرد اول، تحلیل این تحولات به صورت خُرد و با توجه به تنش‌های صورت گرفته میان نیروهای مورد حمایت عربستان و امارات در جنوب یمن، بدون گره زدن آن با تحولات کلان منطقه‌ای است که می‌توان آن را به صورت خلاصه به عنوان «جنگ قدرت ریاض-ابوظبی در جنوب یمن» نام‌گذاری کرد. 🔸 رویکرد دوم اما فراتر از تنش در جنوب یمن است و با تحولات پسا 7 اکتبر و پرونده‌های کلان منطقه‌ای مرتبط خواهد بود که در این صورت، امارات و عربستان هر دو به عنوان بازوان غرب در منطقه تفسیر خواهند شد و هر گونه اقدام آن‌ها در راستای تامین برنامه‌های غرب می‌باشد. در این رویکرد، تحولات شرق یمن مقدمه حرکت برای تضعیف انصارالله است. 🔸 سعی می‌شود در این نوشتار، هر دو رویکرد مورد ارزیابی قرار گرفته و راهبرد مناسب برای مواجهه با این تحولات استخراج شود. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️ نگاهی خُرد و کلان به تحولات شرق یمن و رویکرد ما 👤 نویسنده: ایمان محمدی 🔸 اوایل دسامبر بود که تنش میان شورای انتقالی جنوب مورد حمایت امارات و حلف قبایل حضرموت مورد حمایت ریاض پس از یک دوره لفاظی بر علیه یکدیگر، شدت گرفت. ائتلاف قبایل به ریاست عمرو بن حبریش به منطقه نفتی المسیله حضرموت به عنوان مهمترین تاسیسات نفتی یمن نیروکشی کرد و کنترل آن را به دست گرفت. این مسئله، بهانه را برای نیروکشی انتقالی به وادی حضرموت را ایجاد کرد و این شورا با گسیل نیروهای خود به سمت شرق، ابتدا بر مناطق گسترده‌ای از حضرموت و سپس بر المهره در مرز مشترک عمان و یمن مسلط شد. 🔸 در مور داین تحرکات، مطالب و نوشته‌های متعددی منتشر شده است، اما به طور کلی، تحولات شرق یمن در دو هفته گذشته که باعث دگرگونی سریع جغرافیایی نیروهای ضدانصارالله و بازچینش قدرت در جنوب یمن شده است را می‌توان به دو صورت مورد ارزیابی قرار داد. 🔸 رویکرد اول، تحلیل این تحولات به صورت خُرد و با توجه به تنش‌های صورت گرفته میان نیروهای مورد حمایت عربستان و امارات در جنوب یمن، بدون گره زدن آن با تحولات کلان منطقه‌ای است که می‌توان آن را به صورت خلاصه به عنوان «جنگ قدرت ریاض-ابوظبی در جنوب یمن» نام‌گذاری کرد. 🔸 رویکرد دوم اما فراتر از تنش در جنوب یمن است و با تحولات پسا 7 اکتبر و پرونده‌های کلان منطقه‌ای مرتبط خواهد بود که در این صورت، امارات و عربستان هر دو به عنوان بازوان غرب در منطقه تفسیر خواهند شد و هر گونه اقدام آن‌ها در راستای تامین برنامه‌های غرب می‌باشد. در این رویکرد، تحولات شرق یمن مقدمه حرکت برای تضعیف انصارالله است. 🔸 سعی می‌شود در این نوشتار، هر دو رویکرد مورد ارزیابی قرار گرفته و راهبرد مناسب برای مواجهه با این تحولات استخراج شود. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

♨️اخوان المسلمین در دوگانه‌ای سخت؛ بازگشت به سمت انصارالله یا حذف تدریجی از تحولات یمن 👤 نویسنده: ایمان محمدی 🔸 شاید بتوان انقلاب جوانان 2011 در یمن را اوج تاثیرگذاری و قدرت اخوان المسلمین در یمن دانست، تحولی که با تصمیم اشتباه انقلابیون و اعتماد به کشورهای حوزه خلیج فارس از جمله عربستان به بیراهه رفت و به جای تغییر روند اشتباه دولت علی عبدالله صالح در یمن و بازسازی این کشور، با قبول توافق «المبادرة الخلیجیه» باعث شد تا اخراج شدگان از درب، مجددا از پنجره به عرصه سیاسی بازگردند و یمن نیز به عنوان حیات خلوت سعودی باقی بماند. 🔸 انقلاب 21 سپتامبر 2014 اقدام دیگری بود که با رهبری انصارالله برای رسیدن به استقلال یمن و کوتاه کردن دست سعودی‌ها و آمریکایی‌ها از یمن صورت گرفت، اما رهبران حزب اصلاح که در آن زمان بخش قابل توجهی از حکومت را تشکیل می‌دادند، باز در سمت اشتباه تاریخ قرار گرفتند و به جای حمایت از انقلاب، به عربستان فرار کرده و مقدمات حمله ائتلاف موسوم به عربی به کشورشان را مهیا کردند تا جنایتی بیش از 10 ساله در یمن آغاز شود و این کشور را وارد آینده‌ای مبهم کند. 🔸 روند اشتباه در فهم تحولات و تصمیم‌گیری همواره در رهبران حزب اصلاح و چهره‌های اخوان المسلمین یمن وجود داشته است. اخوان المسلمین به دلیل ذات اسلامگرایی که دارد، طبیعتا در لیست دشمنان سعودی و امارات طبقه بندی می‌شود، اما یمن استثنایی بود که به دلیل قدرت روی زمین حزب اصلاح لازم بود که حذف آن به صورت گام به گام صورت گیرد تا علاوه از بهره بردن از ظرفیت‌های آن، از سوق دادن آن به سمت انصارالله در زمان اوج قدرت جلوگیری شود. اما این بدان معنا نبود که دشمنی این دو کشور با آن جریان فراموش شده، بلکه به صورت موازی با نبرد با انصارالله از 2015 به صورت گام به گام دنبال می‌شد. گام اول این اخراج.... 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷