بوطیقای فضا

سیر تحول آثار لویی کان از ۱۹۲۴ تا ۱۹۷۴ در بهره‌گیری از نور طبیعی - «بخش دوم» - برگرفته از کتاب: Louis I. Kahn: Light and Space - Licht und Raum, by Urs Büttiker @PoeticsofSpace

سیر تحول آثار لویی کان از ۱۹۲۴ تا ۱۹۷۴ در بهره‌گیری از نور طبیعی - «بخش نخست» - برگرفته از کتاب: Louis I. Kahn: Light and Space - Licht und Raum, by Urs Büttiker @PoeticsofSpace

احتمالاً هر فرد ایرانی که از موزه هنرهای معاصر تهران بازدید کرده است، اتمسفر و حس‌وحالی از معماری ایرانی را در آن تجربه کرده باشد. بنابراین، اساساً چرا باید چنین فضایی را که با روحیات ما سازگاری دارد، «کپی» و «دروغ» دانست؟ این‌ها همه معضلاتی است که فرم‌گرایی و نقد فرمال معماری به وجود می‌آورد و سبب می‌شود تا صرفاً از روی چند تصویر به نقد بناهای معماری پرداخته و از «تجربۀ بودن‌مان در فضای معماری» صرف‌نظر کنیم. @PoeticsofSpace

نورگیرهایی به شکلِ بادگیرهای سنتی ایران / موزۀ هنرهای معاصر تهران - کامران دیبا @PoeticsofSpace

کامران دیبا نورگیر موزه هنرهای معاصر تهران (عکس از سحرناز طالب‌نژاد) @PoeticsofSpace

بهرام شیردل، خرداد پارسال در مصاحبه‌ای با روزنامۀ شرق گفته بود: «موزه هنرهای معاصر تهران، کپی موزۀ خوان میرو است که ١٩٦٨ در اسپانیا ساخته شد. این موزه هنرهای معاصر ما نیست، این یک دروغ است!» لینک مصاحبۀ شیردل: https://goo.gl/et9J6K @PoeticsofSpace

متنی که کامران دیبا در پاسخ به مصاحبۀ بهرام شیردل دربارۀ «موزه هنرهای معاصر تهران» برای‌مان فرستاده است. @PoeticsofSpace

کتاب «ضد-معماری و واسازی(دیکانستراکشن)»، نوشتۀ نیکوس سالینگروس. ترجمۀ فارسیِ آخرین ویرایشِ این کتاب نیز منتشر شده است. @PoeticsofSpace

روندِ مخرب و چرخۀ معیوبِ «معماری برای جایزه، و نه برای انسان». برگرفته از کتابِ «ضدمعماری و واسازی»، نوشتۀ نیکوس سالینگروس. @PoeticsofSpace

- پیتر زومتور @PoeticsofSpace

اگر بخواهم به معماری به‌عنوانِ یک هنر بنگرم، آن را به‌صورت «حجاری و تراشیدنِ فضای خالی» تصور می‌کنم: عنصر اصلی معماری، فضای تهی است. - یونا فریدمن @PoeticsofSpace

فیلمی کوتاه از فضای داخلی رستوران Les Cols از دفتر معماری RCR (برندگان جایزۀ پریتزکر 2017). @PoeticsofSpace

Les Cols Restaurant, RCR Arquitectes / Olot, Girona, Spain, 2007. @PoeticsofSpace

رستوران Les Cols از دفتر معماری RCR (برندگان جایزۀ پریتزکر 2017). پیوندی زیبا و سیال میان محیط مصنوع و طبیعت پیرامون که تجربۀ نور، سایه، رنگ‌ها و فصول گوناگون را به ارمغان می‌آورد. @PoeticsofSpace

استودیوی معماری RCR، شهرِ Olot، ایالت کاتالانونیا، اسپانیا. برندگانِ جایزۀ معماری پریتزکر ۲۰۱۷. @PoeticsofSpace

اتمسفرِ بی‌نظیرِ استودیوی گروه اسپانیاییِ RCR، برندگان جایزۀ معماری پریتزکر۲۰۱۷. / عملکرد ما در هر محیط، به‌صورت آگاهانه یا ناآگاهانه، از اتمسفر و حال‌وهوای آن محیط تأثیر می‌پذیرد. @PoeticsofSpace

برای زادروزِ پابلو پیکاسو Pablo Picasso at work in his atelier, Vallauris, France - 1949 @PoeticsofSpace

“Architecture of Silence, yet every brick speaks.” یکی از زیباترین توصیف‌ها دربارۀ معماریِ #لویی_کان Indian Institute of Management by Louis Kahn / Ahmedabad, India. @PoeticsofSpace

* 📚مشهورترین کتاب‌های ایتالو کالوینو که به زبان فارسی ترجمه شده‌اند: • تی صفر (t Zero) • مورچه آرژانتینی (The Argentine Ant) • ابر آلودگی (Smog) • کمدی‌های کیهانی (Cosmicomics) • آقای پالومار (Mr. Palomar) • اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری (If on a winter time a traveller) • افسانه‌های ایتالیایی (Italian Folktales) • شهرهای ناپیدا (Invisible Cities) • شوالیه ناموجود (The nonexistent knight) • شاه گوش می‌کند (A King Listens) • مارکو والده (Marcovaldo) • بارون درخت‌نشین (The Baron in the Trees) • کلاغ آخر از همه می‌رسد (The Crow Comes Last) • شش یادداشت برای هزارۀ سوم (Six Memos for the Next Millennium) @poeticsofspace

تصویرسازی از آرمانشهرهای ارائه‌شده در کتاب «شهرهای ناپیدا»، توسط کارینا پوئنته: http://www.archdaily.com/781043/italo-calvinos-invisible-cities-illustrated