ترنج🍊

امیدوارم خودتون و عزیزانتون این روزا در صحت و سلامت باشید

‏این روزها همه‌چیز تو حالت تعلیق گیر کرده: نه جنگ، نه صلح. کتاب نمی‌ره تو ذهن، درس تعطیله، کار حوصله می‌خواد، تصمیم اقتصادی نمی‌تونی بگیری. همش تو گوشی دنبال یه خبری، ولی فقط حرف‌های ضد و نقیض می‌شنوی. شهر هم غمگینه؛ چهره‌ها گرفته، دست‌ها خالی، انگار همه‌مون تو کمای جمعی هستیم @ttoranj

یه زمانی اسفند قشنگترین ماه سال بود، پر از تکاپو و حس زندگی، بوی تمیزی، عید و بهار ... الانو نبینید که دیگه هیچکس حس و حال نداره ... شاید هم ماه اسفند زمانی قشنگ بود که پول تو جیب مردم و خنده روی صورتشون بود، شور و شوق داشتن و بازار رونق داشت. اسفند امسال با همه‌ی اسفندها فرق می‌کنه! @ttoranj

یعنی خوب می‌شود همه چیز؟ یعنی ما روزهای خوب را می‌بینیم؟ یعنی یک صبحِ زود می‌رسد که چشم باز کنیم و اتفاق‌های خوب رسیده‌ باشند به این آبادی؟ که دیگر غریب نباشیم، که دیگر غمگین نباشیم و گزینه‌های خوشایندی برای دلخوشی داشته‌ باشیم؟ یعنی می‌رسد آن‌ روز که حال همه‌مان خوب باشد؟! خوب‌تر از همیشه؟ امیدوارتر از همیشه؟ که دوباره به عشق فکر کنیم، به ساختن کلبه‌های چوبی وسط جنگل‌ها، به جیغ کشیدن‌های از فرط شادی وسط اتوبان‌های خالی و شنیدن موزیک‌های شاد و رقص‌های بی‌اختیارِ از روی سرخوشی؟! یعنی می‌رسد روزی که شب‌ها خسته از شادی و دستاوردهای خوبی که داشتیم به رختخواب برویم و با مرور اتفاقاتِ روزی که گذشت، قند توی دل آب کنیم و با لبخندهای سرخوشانه‌ی بی‌اختیار بخوابیم؟ یعنی می‌رسد روزی که از فرط بی‌دغدغگی و حالِ خوب، ذوق کنیم از رویش گیاه و طلوع آفتاب و گل دادن کاکتوس‌ها؟ که چشم‌ها را ببندیم و روی ابرهای لطیف خیال، پرواز کنیم؟ که به هم برسیم و توی آستینمان پر از خبرهای خوب باشد؟! که همه جا سبز باشد، رنگ باشد، عشق باشد، لبخند باشد؟ یعنی می‌رسد آن روز؟ @ttoranj

بازوان یک مــرد دنیای امنی است که هر زنی دوست دارد به آن تبعید شود آغوش یک مـرد تنها حصار دلچسبی ست که یک زن،  هیچ گاه آن را نخواهد شکست گرمای آغوش یک مرد، شبیه کرسیِ خانه ی مادربزرگ آرام ترین نقطه برای خوابیدن است .. اصلا آدم غم هایش را فراموش می کند وقتی به امنیتِ یک مــرد پناه می برد .. زمختیِ چهره و دستانِ مــردان احساس لطافت و زنانگی زنان را دو چندان میکند و صدای بم و خش دارِ مـردانه تنها خشونتِ دوست داشتنیِ دنیاست .. اصلاً خدا مردها را آفرید تا زن ها باخیالِ راحت پروانگی کنند @ttoranj

امیدوارم به اون گوشه تاریک قلبمون که ترس و وحشت و ناامیدی تسخیرش کرده نور امید بباره و تموم تار و پودشو روشن کنه... @ttoranj

مثلا سوال بیاد واحد آرامش؟ بگم حضورش در ثانیه... @ttoranj

چه کسی می دانست ما بعد از خداحافظی به چه چیزی مبتلا می شویم؟ #احمدرضا_احمدی @ttoranj

جنگ، از نخستین گلوله تا واپسین نفس، موشک‌هایی که چون ستاره‌های دنباله‌دار بر آسمانِ نونهالانِ این سرزمین می‌گذرند، و خطبه‌هایی که آخرین لکه‌های نور و امید را می‌شویند و می‌برند. میانِ تمام امیدها و نومیدی‌ها من تنها یک امید دارم: این‌که پس از جنگ، دوباره ببینمت... #نادر_پناهی_نیا @ttoranj

خنده‌ها کم شدند، آرزوها کمرنگ و ما؛ تبدیل شدیم به کسی که قرار نبود باشیم @ttoranj

کاش در پایان این بغض ها ، خستگی ها ، اندوه ها چیزی باشد ، که ارزش این همه دوام آوردن را داشته باشد. @ttoranj

"جمعه" می تواند روزی باشد بدون دلتنگی اگر #تــــــو بگویی : بر میگردی ... #محمد_شیـــــرین_زاده @ttoranj

پس کجای قصه رو واسم خوب نوشتن؟! من‌که پودر شدم تو این همه غم @ttoranj

دیدی وقتی شمع روشن می‌کنی، دست‌هاتو دورش می‌گیری که باد خاموشش نکنه؟ یه ذره امید ته دلم مونده؛ با دست‌های لرزون نگهش داشتم، چون اگه اون خاموش بشه، منم دیگه خاموش می‌شم. @ttoranj

تا اونجایی که یادمه ‏غم ۹۸ و ۱۴۰۱ سنگین بود ولی زودگذر ‏این غم ۱۴۰۴ چیه که ۴۰ روز گذشته و هر روز سنگین تر هم میشه.

هیچ چیز بر بوی آنکه دوستش داریم غالب نمی‌شود حتی اگر همه‌ی فرانسه را در یک شیشه‌ی عطر جمع کنند! #محمود_درویش @ttoranj

با آمدنت زنے در تابوتِ تنش تڪان خورد ...عشق ، همیشه معجزه مے ڪند !🥀 #مینا_آقازاده @ttoranj

‍             آرامش شب های                              پر از دلهرہ ام باش #طاهره-اباذری @ttoranj

🔴۲۸و ۲۹ بهمن چهلم جوانانیست که؛ زودتر از رویاهایشان خاموش شدند یاد این جاوید نام‌ها همیشه در دل هایمان زنده خواهد ماند و قلبمان با یادشان پر از غم است.🖤 @ttoranj

چهل روزه صداتون نیست، اما ضربان قلب‌هامون با شماست‌🥀🖤🕊 @ttoranj