Papooole(په پووله)

مرحله بعد مسابقه دادیم. سه لیوان پر از آب و سه ظرف خالی و سه قطره چکان برای سه گروه چهار نفره. در هر گروه نفر اول باید با قطره چکان آب میاورد و داخل ظرف خالی میرخت و هم گروهیاش براش شعر میخوندن. اتمام بازی با تمام شدن شعر. بعد مقدار آب برداشتی و نگاه میکردیم. 👇👇👇👇👇

نام فعالیت :شبکه مفهومی نوع فعالیت:پروڙه (بیرون ازخانه چه خبراست) هدف فعالیت :پرسش وپاسخ کلاسی نوآموزان پیش دبستانی معاد(قدیمی)

با سلام و شب بخیر خدمت همکاران لطفا در آموزش علایم راهنمایی و رانندگی بچه ها را به عنوان یک سر نشین ماشین در نظر بگیرید نه یک راننده چون قرار نیست این نوآموز ما فردا امتحان راهنمایی و رانندگی بدهد پس فقط لطف کنید در حد یک سرنشین و فرهنگ اینکه سرنشین باید چه کار کند را به او آموزش بدهیم و وقت خودمان و کلاس را با مفاهیمی که الان نوآموز به آن نیاز ندارد را نگیرید.بیاید به جای آموزش تابلوها آموزش شهروند خوب در وسیله نقلیه را آموزش بدهید. باتشکر از تمام کارهای خوب و ارزندتون

اشنایی نو اموزان با عکسهای مستند این پروژه.

فعالیت:من چه صدایی رابیرون ازخانه مشنوم اهداف آموزشی:اشنایی با انواع صداها واعمیت صدا در زندگی وچگونگی صدا درست شدن

سلام دررابطه با پروژه بیرون ازخانه نمایش خرید کردن و نحوه برخورد بچه ها با مغازه دار

👀 منبع مطلب زیر را نمی دانم اما یادآوری آن خالی از سود نیست 👀 ✳️ ویژگی‌های صدا و بیان معلم شایسته: 👇 🎶 صدای معلم رسا و دلنشین باشد. 🎶 آهنگ صدا متغیر باشد یعنی تُن و آهنگ صدا یکنواخت نباشد. 🎶 حالات عاطفی صدا رعایت شود. 🎶 ساخت دستوری جملات و بیان رعایت شود (خبری، سوالی، منفی، تاکیدی و...). 🎶 بیان معلم درخور فهم و درک دانش‌آموزان باشد. 🎶 صدا با موقعیت مکانی فراگیران مطابقت داشته باشد و همه صدای معلم را بشنوند. 🎶 معلم خیلی تند و خیلی آهسته صحبت نکند. 🎶 بیان معلم بریده بریده نباشد. 🎶 مکث‌های طولانی و بیش از حد نداشته باشد. 🎶 تکیه کلام‌های بی‌مورد نداشته باشد. 🎶 بیان معلم دوستانه و صمیمانه باشد. 🎶 حتی‌الامکان بیان معلم آمرانه و دستوری نباشد (بیا، بگو، بشین و...). 🎶 معلم با شور و حرارت صحبت کند. اثر روانی کلام با شور و شوق بیشتر از کلام معمولی است.

Shahram.emamgholi: ‍ ‍ کاش این دستها به جای نقاشی کردن دیوار، تیشه بردارد و آن را خراب کند. دیواری که نقاشی طبیعت شده باشد، دیوار نیست؟ قفس قفس است؛ خواه میله‌هایش از جنس طلا باشد، خواه آهن. اگر نمی‌دانید «خانه»ی حقیقی کودک، طبیعت است، پس چرا هر کجا کودک را تصویر می‌کنید، پس زمینه‌اش پروانه و درخت و دشت و دمن است؟ کودک را فقط در نقاشیِ طبیعت می‌خواهید؟ این دیوارها که بر گِردِ کودکان شهر کشیده و جهانش را دو نیم می‌کنیم، جز انزوا و تنهایی برایش هیچ به ارمغان نمی‌آورد. جهان کودک را به دو بخش درون و بیرون تقسیم کردن، جز یک رشد «گلخانه‌ای» و ناقص هیچ ره‌آوردی برایش ندارد. این قرنطینه‌ها نه به نفع اوست نه به نفع جهان. این انزوا نه به نفع طبیعت است، نه انسان. دیوارهایی که کودکان‌مان را محاصره کرده‌اند را نقاشی نکنیم، آنها را برداریم. جای پرنده قفس نیست، آسمان است. بال‌های کوچک‌شان اگر امروز مشق پرواز نکنند، فردا با آسمان غریبه‌اند. چه به روزمان آمده که اینگونه در خوابی عمیق فرو رفته‌ایم و به دیوارهای سیمانی بیشتر از خودمان اعتماد داریم؟ مقابل این دیوارها لحظه‌ای توقف کنیم و از خود بپرسیم: کودکیِ گروگان‌گرفته‌شده پشت این دیوارهای سرد، فردا چه گلی بر سر خود و این سرزمین خواهد زد؟ عارف آهنگر،

‍ ابتدای الفبای خواندن و نوشتن بود. جثه‌های کوچکمان پشت میز و نیمکت‌های سه‌نفره‌ی کلاس اول گم می‌شد. هنوز گوش به قصه‌های شنیده و نشیده داشتیم که گفتند بنویسید... رج به رج خطهای دفترهایمان سیاه شد. گفتند بخوانید. خواندیم آب. نوشتیم آب، اما از لمس آب‌ خبری نبود. در میان چهاردیواری مدرسه حوضی نبود تا زلف فواره‌اش را زیر  پرتو آفتاب با سرانگشتانمان شانه بزنیم. رسیدیم به ‌‌نان. ‌نوشتیم و خواندیم نان، اما هنوز دستمان به خوشه‌ی گندم نخورده بود، زیر نوازش باد بر گونه‌ی گندمزار. می‌خواستند باسواد شویم.گفتند: بابا آب داد. گفتند: بابا نان داد. اما نگفتند پیش از بابا این زمین بود که آب داد و گندم داد و آتش داد حتی. نگفتند که زمین نان داد . زمان گذشت از ما، زمانه هم. حالا د‌ر دل همین شهر، کودکی را می‌بینیم که در مزرعه‌ی گندمی که خود شاهد سپردن دانه‌هایش به خاک بوده و پیش از آن در دستش گرفته و بوییده آن را و گاه‌به‌گاه جریان نرم آب را در میان جوانه‌ها دیده و در گذر فصل و ماه رسیدن خوشه‌ها را در انتظار مانده و رنگ به رنگ ساقه‌های نازک را از سبز تا زرد به تماشا نشسته است، می‌‌گوید "می‌خواهم گندم بچینم تا برای بابا نان بپزم" حالا او خوب می‌داند که آغاز نان از کجاست؛ از دامان زمین است، نه میان الفبا. . . (نگار گودرزی-تسهیلگر مدرسه طبیعت)

قطره چکان نی رنگ انگشتی🌸🍃

آشنایی با قطره چکان و خلق اشکال جدید و شوق بچه ها به انجام این کار😍🍃🌸 مرکز پیش دبستانی تزکیه

سلام.شب همکاران گرانقدر و زحمت کش به خوشی لطفا اگر کسی از همکاران به پی وی شما آمد و ازتون سوال بپرسید جوابشو بدید و لطفا اون شخص را بلاک نکنید.

بدترین نوع اسباب بازیها آنهایی هستند که، کودک می نشیند و از تماشای آن لذت می برد! زیرا نه ذهن کودک را بکار میگیرند و نه بدن او را. 👈خرید این وسایل را محدودکنید.

شن بازي و شن درمانی شن بازی برای کودکان فعالیتی خوشایند و لذتبخش است. کودک از لمس کردن شن و بازی با آن لذت بسیار می برد. شن می تواند خاصیت مایعات را داشته باشد از نظر اینکه می ریزد و اگر آن را در ظرفی بریزیم به شکل آن ظرف در می آید. بازی با شن تجارب مفید و لذتبخشی را برای کودک ایجاد می کند. امروزه شن بازی به قدری دارای اهمیت است که در تمامی کلینیک های مشاوره و روان درمانی کودک به عنوان یکی از وسایل ضروری اتاق بازی محسوب می شود. شن باید در دو نوع خشک و مرطوب وجود داشته باشد تا کودک بتواند هر دو نوع آن را لمس کند و تفاوت ها و شباهت های آنها را درک کند. کودک در شن به حفر کردن و ساختن دالان (تونل) می پردازد. برج، تپه و خانه می سازد و به انجام بازی های تخیلی مشغول می گردد. کودک می تواند معمار هستی خود باشد و قصر خود را در داخل شن ها خلق کند و دنیای خویش را پر از کسان و خویشاوندانی سازد که ساخته و پرداخته ذهن او هستند. او می تواند کاری را انتخاب کند و یا از آن دست بکشد. نیز می تواند بیافریند و یا نابود کند. همچنین می تواند با قدرت تخیلش کوهی بسازد و بی خطر به قله آن صعود کند و از آنجا به تمام دنیا بگوید: «من می تونم برای خود، یه کوه بسازم و یا اونو، با خاک یکسان کنم، در اینجا منم که بزرگم!» «شن» وسیله خوبی برای بازی های تهاجمی کودک به شمار می رود زیرا می تواند شن را با ایمنی بیشتری پرتاب کند. کودک می تواند عروسک هایی را که نماد پدر، مادر، خواهر و یا برادر هستند و با آنها احساس خصومت، تنفر و یا حسادت دارد در میان شن دفن کرده و با ماشین کمپرسی پر از شن از روی آنها عبور کند و به این وسیله احساسات درونی خویش را نشان دهد. کودک می تواند با شن سنگر بسازد و از طریق تفنگ بازی احساسات خویش را نشان داده و تخلیه شود، یا اینکه جاده بسازد و با استفاده از بلدوزر، گریدر و کمپرسی مشغول سازندگی شود و یا اینکه با ساخت مزرعه مشغول کشت و کار کشاورزی شود. نیز جاده و پل هایی برای عبور و مرور ماشین بسازد، سپس آنها را خراب کرده و یا توسط هواپیما بمباران کند. در ظرف چند دقیقه می تواند یک خندق حفر کند و قایقی را هدایت نماید، در لحظه ای بعد ممکن است سدی بسازد و اندکی بعد آنها را خراب کرده و خندق و قلعه ها را ویران نماید. «شن» وسیله بسیار مناسبی برای پاسخگویی به طیف گسترده تخیلات کودک است. در شن بازی، کودک علاوه بر اینکه به لحاظ روانی تخلیه می شود و رضایت درونی کسب می کند، در پرورش تخیل، ابتکار، خلاقیت و سازندگی او نیز مؤثر است. مهارت ها و مفاهیمی که کودکان در هنگام شن بازی فرا می گیرند: ـ مقداری شن فرصت های خوبی برای کودکان به وجود می آورد تا از طریق حفاری، پر کردن ظرف ها، ریختن، بلند کردن و حمل کردن شن به هماهنگی و انعطاف عمومی بدن برسند. ـ از طریق شن بازی، به مفاهیم وزن و ظرفیت پی می برند. ـ شناسایی ذرات شن و خاصیت چسبندگی آن. ـ ساختن اشیا با شن و مقایسه شن خیس و خشک. ـ پی بردن به شکل پذیری شن خیس، که اگر شن را کمی مرطوب کنیم به شکل ظرفی که در آن قرار دارد در می آید. ـ پی بردن به مفاهیمی مانند اینکه آیا شن مثل نمک در آب حل می شود؟ آیا از صافی عبور می کند؟ ـ درک مفاهیم هندسی و فضایی. ـ پرورش قدرت تخیل، ابتکار، خلاقیت و سازندگی در کودک: کودکان موقعی که مشغول ساختن یک قلعه شنی هستند، می توانند در باره آن داستانی بسازند و غرق در تخیلات خویش شوند. فرآیند خلاقیت در چنین مواقعی در کودکان شکوفا می شود. ـ از طریق شن بازی و کسب تجربیات حسی مفاهیم زیادی مثل گود کردن، فشار وارد کردن، کُپه کردن، تونل زدن، پهن کردن، تقسیم بندی و برگشت پذیری را یاد می گیرد؛ همچنین مفاهیم واژه هایی مانند عمیق، عمیق تر، داخل، بیرون و ... را درک کرده و برایش درونی می شود. ـ کودکان برای ساختن تپه های بزرگ شنی، ایجاد خندق و دژهای شنی، ماهیچه های بزرگ شان را به کار برده و پرورش می دهند. وسایل لازم برای شن بازی: جعبه شن، حوض ساده کم عمق، طشت لباسشویی پلاستیکی یا روحی می تواند وسیله خوبی برای بازی کودک باشد. درون ظرف را با شن شسته پر می کنیم. شن خشک از جهت تجربه آموزی (در زمینه خواص شن مانند نرمی، روندگی، جابه جایی) و شن مرطوب از این نظر که کودک با خیس کردن شن به ساختن برج، دیوار، تونل، غار و ... مشغول می شود، برای او بسیار جالب است. برای شن بازی و ساختن چیزهای مورد نظر بایستی آب در اختیار و در نزدیکی کودک قرار داشته باشد. https://t.me/IPRESA

♦اطلاعیه تعطیلی برخی از مدارس استان کردستان به دلیل آلودگی هوا در روز یکشنبه ♦ مدارس شهرستانهای سنندج ، مریوان و سروآباد به علت آلودگی هوا و روند افزایشی غلظت ذرات معلق فردا یکشنبه  ششم آبان ماه 97 در نوبت صبح تعطیل شد. ♦به گزارش اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی آموزش و پرورش کردستان، به دلیل آلودگی هوا و با تصمیم فرمانداران محترم شهرستانها ، کلیه مدارس نواحی یک و دو سنندج و شهرستان های مریوان و سروآباد فردا یکشنبه ششم آبان ماه ۹۷ در سطح شهر و روستا در نوبت صبح تعطیل است . ♦در صورت تصمیم گیری فرمانداران سایر شهرستانها در خصوص تعطیلی مدارس حتما در اطلاعیه های بعدی اعلام خواهد شد . اداره اطلاع رسانی و روابط عمومی آموزش و پرورش کردستان

،به فرزندانمان رحم کنیم دکتر محسن رنانی استاد دانشگاه اصفهان گزیده ای از یادداشت دکتر محسن رنانی با عنوان «فردا اول خلقت است» ✅ مدرسه‌هامان زنگ زده است؛ که کتاب‌هامان زنگ زده است؛ که معلمانمان زنگ زده‌اند؛ که مغزهامان زنگ زده است و این روزها از دل‌های ما نیز بوی زنگ‌زدگی می‌آید. چه حکایتی است! ... ما نسل آدم‌های زنگ‌زده‌ای هستیم که می‌خواهیم کودکانی که جنس‌شان از طلاست را صیقل دهیم و پرداخت کنیم. ✅ ۱۳ میلیون زندانی را صبح به صبح راهی زندان‌های زنگ‌زده می‌کنیم و به دست زندان‌بان‌های زنگ‌زده می‌سپاریم. فقط اقتصاد ما نیست که درمانده‌ سیاستمداران زنگ‌زده شده است. کودکان ما نیز زندانی زنگ‌زدگی‌های ما شد‌ه‌اند. ✅ معلم‌های عزیز! ما می‌دانیم که شما در این زنگ‌زدگی بی‌تقصیرید... اما شما مراقب کودکان ما باشید مبادا آنان زنگ بزنند... لطفاً به کودکان ما فقط زندگی کردن را یاد بدهید. به آنها گفت‌وگو کردن را، تخیل را، خلاقیت را ... بیاموزید. ✅ باور کنید مشق شب شیوه‌ای زنگ‌زده است. باور کنید املا مغز کودکان ما را زنگ‌زده می‌کند. باور کنید ارزیابی کودکان بر اساس نمره، سمی است که شخصیت کودکان ما را زنگ نمی‌زند بلکه متلاشی می‌کند. باور کنید رقابت‌هایی که بر سر نمره ایجاد می‌کنید، از ترکش‌های جنگی مخرب‌تر است. لطف کنید دیگر به کودکان ما درس ندهید. ✅ چهل سال است بخش اعظم جوانانمان را درس دادیم و به دانشگاه فرستادیم، اما همه چیز بدتر شد. تصادفات رانندگی‌مان بیشتر شد، ضایعات نان‌مان بیشتر شد، آلودگی‌ هوای‌‌مان بیشتر شد، شکاف طبقاتی مان بیشتر شد، پرونده‌های دادگستری‌مان بیشتر شد، تعداد زندانیان‌مان بیشتر شد و مهاجرت نخبگانمان بیشتر شد. پس دیگر دست از درس دادن صرف بردارید. آموزش کودکان ما ساده است ما دیگر به دانشمند نیازی نداریم ما اکنون دچار کمبود مفرط آدم‌های توانمند هستیم. ✅ به کودکان ما فقط مهارت‌های زندگی کردن را یاد بدهید. به آنها گفتگو کردن را، تخیل را، خلاقیت را، مدارا را، صبر را، گذشت را، دوستی با طبیعت را، عذرخواهی را، دوست داشتن حیوانات را، لذت بردن از برگ درخت را، دویدن و بازی کردن را، شاد بودن را، از موسیقی لذت بردن را، آواز خواندن را، بوییدن گل را، سکوت کردن را، شنیدن و گوش دادن را، اعتماد کردن را، دوست داشتن را، راست گفتن را و راست بودن را بیاموزید. ✅ باور کنید اگر بچه‌های ما ندانند که حاصل ضرب ۱۱۴ در ۱۱۴ چه می‌شود، و ندانند که با پای چپ وارد دستشویی شوند یا با پای راست، هیچ چیزی از خلقت کم نمی‌شود؛ اما اگر آن‌ها زندگی کردن را و عشق ورزیدن را و عزت نفس را و تاب آوری و عدم پرخاشگری را تمرین نکنند، زندگی‌شان خالیِ خالی خواهد بود و بعد برای پر کردن جای این خالی‌ها، خیلی به خودشان و دیگران و طبیعت خسارت خواهند زد. ✅ لطفاً برای بچه‌های ما شعر بخوانید، به آنها موسیقی بیاموزید، بگذارید با هم آواز بخوانند، اجازه بدهید همه با هم فقط یک نقاشی بکشند تا همکاری را بیاموزند، بگذارید وقتی خوابشان می‌آید بخوابند و وقتی مغزشان نمی‌کشد یاد نگیرند. لطفاً بچگی را از کودکان ما نگیرید. ✅ اجازه بدهید خودشان ایمان بیاورند، فرصت ایمان آزادانه و آگاهانه را از آنان نگیرید، زبان شان را برای نقد آزاد بگذارید، آنان را از وحشت آنچه شما مقدس می‌پندارید به لکنت زبان نیندازید. بگذارید خودشان باشند و از اکنون نفاق را و ریا را در آنها نهادینه نکنید. اکنون که شما و ما و فرزندان ما همگی اسیر یک نظام آموزشی فرسوده هستیم، دستکم هوای هم را داشته باشیم، نداشته‌ها و تنگناها و غم‌ها و عقده‌های خود را به کلاس‌ها نبرید. ترا به خدا در کلاس‌های‌تان خدایی کنید نه ناخدایی. شاید خدا به شما و ما رحم کند و کودکان مان خوب تربیت شوند.