SevenHells

غیر از تو از همه آدم ها میترسم؟ من که یه گوشه وایسادم دوناتمو گذاشتم دهنم که نیفته وقتی شلوارمو میکشم بالا چه ترسی دارم؟

بعضیا هم هستن وام دو میلیونیشونو دیگه دارن میگیرن کم کم تا همون اول فروردین به ارزش یه میلیون تراول چک بگیرن دستشون بگن عیدی بابام.

شاید مثل بنفشه بگین امروز که شنبه س. باید بگم این پستیه که دیروز تو اتوبوس نوشتم.

آخرین جمعه ۹۶ تقریبن نصف شده و اونی که هنوز هیچ گهی نشده منم.

یه دورانی بود ملت کصنمکشون معطوف به سفره هفت سین میشد دم عیدی. مثلن میگفتن ما اینقد بی پولیم به جای سکه سوسمار میذاریم سر سفره. ما هم مجبور بودیم بخندیم. خیلی دوران سختی بود.

دقیقا همون لحظه که انقدر خسته و لهم که نمیتونم جمله هامو کامل بگم و چشمام داره میره، بیشترین نیازو به حرف زدن دارم.

چندین و چند روز پیش، بچه ی کوچیک 3 ساله ی واقعن محشر و خوشگلی دیدم که با دستای کوچیکش داشت کنار مامانش توی آشغالا دنبال غذا و قوطی پلاستیکی برای معاوضه با پول میگشت. خیلی بهش فکر میکنم جدیدن. چند روز دیگه عیده و امیدوارم داداشش لباس قدیمی سالم داشته باشه.

چشم هایش 0202 میزدند.

#AmericanIdol

فردا جمعه س. دلمون از الان رفته به پیشواز و گرفته.

چرا طرحواره هامونو تغییر نمیدیم؟ چون تغییر دادن طرحواره بهمون احساس ناامنی میده. حتی قبول کردن اشتباه بودنش هم باعث احساس ناامنی میشه چون بهمون ثابت میشه دنیا جوری که فکر کردیم نیست! و این برای ذهن ما وحشتناکه یجورایی. مچ خودتونو موقع فکر کردن و قضاوت کردن بگیرید و طرحواره های اشتباهتونو عوض کنید. مهم نیست چقدر ترسناک باشه اولش. مهم اینه نتیجه ش یه زندگی راحت تر و یه ذهن سالم تره.

یه مطلبی هست در مورد طرحواره ها که خیلی جالبه. اول بذارید بگم طرحواره چیه! طرحواره ها نقشه های ذهنی ما هستن که از بچگی توی ذهنمون ایجاد میکنیم! طرحواره ها به ما کمک میکنن دنیا رو تفسیر کنیم و اتفاقات رو درک کنیم. طرحواره ها لزومن مفید نیستن. میتونن اشتباه باشن! میتونن باعث بشن یه اتفاقو خیلی دور تر از واقعیت توی ذهنمون تحلیل کنیم. حالا اینا رو گفتم برسم به چی؟ به اینکه طرحواره ها ما رو کنترل میکنن، افکارمون، احساساتمون و رفتارمون تحت تاثیر طرحواره هاست. ما طرحواره های اشتباهمونو تشخیص نمیدیم و باهاشون زندگی میکنیم. جالبه بدونید که اینقدر کنترل طرحواره ها روی رفتار ما زیاده که اگر مثلن ما فکر کنیم آدمی هستیم منزوی که استحقاق هیچ پاداشی برای حتی بهترین کار خوبش نداره دقیقن طوری رفتار میکنیم که جامعه واکنششو با طرحواره ما تطبیق بده و ما احساس منزوی بودن و استحقاق هیچ پاداشی نداشتن برای حتی بهترین کارمون بکنیم.

تنهایی قشنگه ولی با تو.

من حرف نمیزنم عکسا حرفای منو میزنن D: