SevenHells

خسته تر از اونم که برای چیزی ناراحت.

آدما ع دور قشنگن. ینی صمیمیت نتنها آسون نمیکنه همه چیو بلکه توقعای مسخره هم ایجاد میکنه.

چیزی بهتون میدن زبون نفهم باشین یا خودتون تصمیم گرفتین؟

نمیخواید لُپ لُپ رو بگایید برای جنسیت زده کردن اجناس؟

And finally take me to church. ^-^

Look at me like you're starving and I'm pizza. :))

Run away with me like there's nothing left to lose.

Take my hand like it's the only thing that keeps you alive.

Touch me like my body is pure silk.

Kiss me like I'm oxygen and you can't breathe.

Hold me in your arms like I'm the last thing you have in the whole world.

Could you kiss me in front of everyone?

خدا رو شکر حداقل فاصله ى بين تخت و ديوار هس از کمبود محبت نمى ميريم ^-^

من وقتی چنلای بزرگ تبلیغ میذارن بدو بدو میرم تعرقه شونو میخونم حساب میکنم چقد گیرشون اومده.

من اينطورى ام که دلم مى گيره و تصميم مى گيرم برم يکى از دوستامو ببينم.توى راه وقتى از پنجره آدما رو نگاه مى کنم کلى خوشحالم.کلا ديدن آدمايى که هر کدوم يه جورى فکر مى کنن و زندگيشون پر اتفاقاى مختلفه لذت بخشه. بعد مى رسم پيش دوستم و شروع مى کنيم به حرف زدن.و من انقدر احساس ناراحتى و نزديک نبودن مى کنم که فقط دوس دارم هر چه زود تر حرف زدنمون تموم شه و همش فکر مى کنم هر دومون داريم به زور با هم حرف مى زنيم.اينجا ديگه واقعا از ديدن آدما لذت نمى برم.فقط نگاه مى کنم به آدم مقابلم و با خودم مى گم من الان فقط مى خوام زودتر برگردم خونه تا بتونم برم توى اتاقم و از آدما دور باشم.