3imar سیمار

... حالا ما میو میو رئیس جمهور دستیابی به رشد سالیانه اقتصادی ۸٪ را بدون تغییر در استراتژی سیاست خارجی ناممکن میداند. لازمه چنین تغییری در وهله نخست آغاز گفتگوهای جامع با ایالات متحده به منظور احیای مناسبات می باشد. ولی مگر این خط قرمز نظام نیست!؟. -رئیس جمهور در جهت زدایش یأس ملی، در پی ایجاد فضای بازتر سیاسی و از جمله آزادی زندانیان سیاسی و محصورین است. ولی مگر این خط قرمز نظام نیست!؟ -رئیس جمهور خواهان فضای بازتر فرهنگی و ترویج آداب و سنن دیرینه ملی پوشش بانوان و زدایش سختگیری بی حد وحصر در این گونه موارد است. ولی مگر این خط قرمز نظام نیست!؟ رئیس جمهور باورمند است در جهت پیشبرد مناسبات اقتصادی و تسهیل سرمایه گذاری باید عضویت در FATF, پالرمو و...پذیرفته شود. ولی مگر این خط قرمز نظام نیست!؟ -رئیس جمهور...ولی مگر... کسی رفت رستوران و جوجه کباب سفارش داد. همین که سفره رو پهن کردند، گربه ها دورش جمع شدند و بی وقفه میو میو کردند. دم به دم، یه تیکه، دو تیکه، سه تیکه رو براشون انداخت، ولی گربه ها ول کن نبودند و باز هم می خواستند. سینی رو بر داشت و جلوی گربه ها گذاشت و شروع کرد به میو میو کردن. دوستاش گفتند چه می کنی؟! گفت دست از سرم بر نمی دارند، اینجوری چیزی باقی نمیمونه. بزار من میو میو کنم،‌ بلکه گربه ها یه تیکه هم به ما دادند. سر آخر فقط ریحون و پیاز و فلفل براش موند. بقیه رو گربه ها نوش جان کرده بودند. به گمانم خوب است مسعود پزشکیان در همان آغازهای کارش، لیستی از کارهای هنوز خط قرمز نخورده نظام را کتبا از تصمیم سازان تحویل بگیرد و اراده و تمرکز دولتش را بر اجرایی شدن آنها قرار دهد. نه؟! #یدالله_کریمی_پور @simar50

... حکایت‌های کیمیای سعادت سفیان ثوری را دیدند که انبانی در پشت داشت و می‌شد. گفتند: «کجا می‌شوی؟» گفت: «به فلان دیه که طعام ارزان‌تر می‌دهند، آن‌جا می‌شوم.» گفتند: «چنین روا می‌داری؟» گفت: «هر جایی که معیشت فراخ‌تر بُود آن‌جا رَوید که آن‌جا دین به سلامت‌تر بُود و دل فارغ‌تر باشد.» #ابوحامد_محمد_غزالی @simar50 #مکثی_در_ادبیات

... آقای ناصری از خوردن آکاوادو شیفت کرده رو شیره😂😂 @simar50 #محسن_بروفر #طنز #دابسمش

- بوسهٔ بخت! هر چه از هیاهو و هیجان ترور ترامپ فاصله بگیریم، عجیب بودن آن بیشتر نمایان می‌شود. تیر به گوش او سایید! مگر این اتفاق کمی است؟ مگر فیلم است؟ مگر می‌توان چنین سکانسی را حتی با پیشرفته‌ترین فناوری صحنه‌گردانی کرد؟ وقتی در پانزدهم بهمن ۱۳۲۷ در دانشگاه تهران «ناصر فنر» از داخل دوربین عکاسی‌اش اسلحه را درآورد و از فاصلۀ چند متری شروع کرد به تیراندازی ممتد به محمدرضاشاه تنها چیزی که شاه را از مرگ حتمی نجات داد سرعت عمل او بود. تیر لب بالای شاه را خراشید و کلاهش را سوراخ کرد. بگذارید ساده‌اش کنم: سرنوشت نخواست که شاه در بهمن سال ۲۷ کشته شود. و اگر آن سال شاه کشته می‌شد قطعاً ایران کلاً مسیر دیگری را می‌رفت و نمی‌دانم در آن خلأ قدرتی که پدید می‌آمد و در آن دهۀ ۱۳۲۰ که ترور و کشتار به شدت باب شده بود سرنوشت به چه مسیری می‌رفت. حال اتفاقی همین‌قدر عجیب در قدرت اول جهان رخ داده است. چقدر ساده! اگر ترامپ چند درجه سرش را نمی‌چرخاند احتمالاً کشته می‌شد. آن‌وقت فرقی نمی‌کرد چه کسی اهمال ورزیده بود؛ فرقی نمی‌کرد توطئه‌ای در کار بوده، قصور عمدی رخ داده یا نه، صرفاً یک شخص خود به تنهایی چنین تروری را انجام داده است. ذهن تا می‌تواند سعی می‌کند به چشمانش اعتماد نکند. اگر گلوله گوش ترامپ را نمی‌خراشید، من هم حاضر بودم بپذیرم قضیه زیر سر خود ترامپیست‌هاست. به هر حال می‌توانستند با این صحنه‌سازی جلب توجه و مظلوم‌نمایی کنند و خطرات برای بخش محافظه‌کار جامعه بزرگ‌تر جلوه دهند. اما این چه مدل صحنه‌گردانی پُرریسکی است که حاضر است برای دیده شدن دست به خودکشی بزند؟ دوربین‌ها گلوله‌هایی را که زوزه‌کشان از بیخ گوش ترامپ رد می‌شد ثبت کرده‌اند؟! کدام شیاد حیله‌گری برای برجسته کردن نامزد خود او را می‌کشد، وقتی جانشینی برای او ندارد؟ معقول نیست. کسی برای دستیابی به اهدافش خودکشی نمی‌کند. در این نوشته دنبال توطئه‌گران نیستم، بلکه فقط می‌خواهم بر «عظمت تصادف» تأکید کنم. مطمئنم کسان زیادی در دنیا، به ویژه در اروپا و چین از مرگ ترامپ خوشحال می‌شدند. دولتمردانی مانند بایدن و هریس زیادند. اما کسی شبیه ترامپ در بین جمهوری‌خواهان هم نیست. این جمله «تعریف» نیست؛ «توصیف» است. اگر بایدن نباشد، آب از آب تکان نمی‌خورد، چون بایدن‌تر از بایدن زیاد است، اما با حذف ترامپ یک اتفاق مهم رخ می‌دهد. اینجاست که بازی سرنوشت ــ یعنی تصادف ــ شگرف می‌شود. عنصر تصادف همیشه مهم‌ترین عامل می‌ماند. بشر برای اینکه زیر بار تصادف نرود، هزار داستان سروده است. اما تصادف ماهیت دنیاست و این بار «بخت» یار ترامپ بود. مهدی تدینی، نویسنده و مترجم