3imar سیمار

.... مقایسه دزدِ شادی است تئودور روزولت جمله‌ی معروفی دارد که می‌گوید: "مقایسه دزد شادی است." بدین معنا که مثلاً وقتی یکی از دوستان و اطرافیان یک فرد، ماشین جدیدی می‌خرد، یا حتی همکارش شغل بهتری پیدا می‌کند، همسایه‌اش درآمد بهتری نسبت به او دارد ، با مقایسه خود به احساسی منفی می‌رسد که به آن محرومیت نسبی گفته می‌شود. (یعنی این احساس که دیگران در زندگی چیزهایی بهتر از ما دارند). مطالعات بر روی موضوع محرومیت نسبی نشان داده که این احساس می‌تواند با تحریک سایر احساسات منفی همچون عصبانیت و کینه‌ورزی و ... همراه باشد و در نهایت نتایج ناگواری برای فرد و زندگی او به دنبال داشته باشد. نتیجه اینکه، هرجا که در آن احتمال مقایسه زندگی خود با دیگران وجود دارد، آن هم مقایسه‌ی نابرابر زندگی واقعی خود با زندگی ساختگی، نمایشی و یا حداقل بخشی از زندگی موفق دیگران با حذف بخش‌های تاریک آن، می‌تواند بدون آنکه بدانیم آثار منفی در احساس و رفتار ما داشته باشد که نتایج بسیار بدی بر زندگی ما می‌گذارد . @simar50 #آموزشی #تربیتی #روانشناسی_فردی #محرومیت_نسبی #مقایسه #موبایلگرافی

... "معنویّت‌های نوپدید"، "ادیان بدیل"، "جنبش‌های نوپدید دینی"، و یا به قول بعضی‌ها و البته به‌نادرست، "عرفان‌های کاذب" در جهان جدید به موضوعی نگران‌کننده برای نهادها و سازمان‌های ادیان سنتی تبدیل شده‌اند. کلیسای مسیحی و جهان مسیحیّت، برابر انتظار، بسیار زودتر از ما مسلمانان با این پدیده درگیر شده و نسبت به آن واکنش نشان داد. افزون بر کلیسا، اندیشمندان علوم انسانی، به‌ویژه جامعه‌شناسان و روان‌شناسان نیز این جنبش‌ها را موضوعی مناسب برای مطالعه یافته و نظریه‌هایی در این باب ارائه کرده‌اند. مروری بر ادبیات علمی و الاهیاتی تولید شده در این زمینه برای ما می‌تواند درس‌آموز و تا اندازه‌ای راه‌گشا باشد. این ادبیات حکایت از آن دارد که کلیسای کاتولیک، معنویت‌های نوپدید را بهانه کرد تا در منطق و زبان تعالیم خویش بازاندیشی کند. الاهیات‌دان‌های مسیحی بیش از آن‌که ادیان و عرفان‌های بدیل را دسیسه‌ی دشمنان و بدخواهان بدانند، آن‌ها را یک واقعیّت اجتماعی قلم‌داد کردند که ممکن است نشانه‌ی ضعف کلیسا در دفاع از سنّت و تعالیم سنّتی خود باشند، و یا به قول پاپ فرانسیس، شاید آن‌ها فروشنده‌ی کالایی هستند که در جهان جدید مشتری ندارد. در ایران اما ماجرا فرق می‌کند. علوم انسانی به هزار دلیل موجّه و ناموجّه در حد بیان همان نظریه‌های جامعه‌شناسان، مردم‌شناسان، و روان‌شناسانِ غربی باقی مانده‌اند و کم‌تر به بررسی این پدیده‌ها در ایران پرداخته‌اند. تازه اگر هم می‌پرداختند کسی گوشش به علم و دانشگاه بده‌کار نبود. در حوزه‌های علمیّه هم اگر به این موضوع توجّه کرده باشند، بیشتر با دید نقد و بررسیِ محتوایی و ارزیابی مدّعی‌های به قول خودشان "عرفان‌های کاذب" است. حوزویان کم‌تر حاضر شده‌اند به این بیاندیشند که ممکن است گُسست ادراکی موجود میانِ جامعه و تعالیم حوزه سبب پیدایش این معنویّت‌ها شده باشد. گسستی که ممکن است ریشه در ناتوانی مبلّغان دین در توضیح و توجیه آن برای جهان جدید باشد. باز هم به قول پاپ فرانسیس، دینی که با گذشته ازدواج کند، در دنیای جدید بیوه خواهد ماند! دلبسته‌گی عمیق به گذشته و تلاش برای نگه‌داشتن آن و اصرار بر محتواها و روش‌های آموزشی کُهَن به پیدایش دگراندیشی‌های دینی و معنوی خواهد انجامید و به معنویّت‌های جدید امکان ظهور می‌دهد. معنویّت‌هایی که بیش از آن‌که به اصالت و پیشینه‌ی خود افتخار کنند و ببالند، به مسکّن بودن خود تکیه می‌کنند. #مهراب_صادق_نیا

قهوه‌ات را بنوش و باور کن من به فنجان تو نمی‌گنجم دیده‌ام در جهان‌نما چشمی که به تکرار می‌کشد فالم یک نفر از غبار می‌آید مژده تازه تو تکراری‌ست یک نفر از غبار آمد و زد زخم‌های همیشه بر بالم

‌‌... عصیان یا بی عفتی؟ مجتبی نجفی حکومت تمام ساحت‌های خصوصی و عمومی شهروند را تسخیر کرده. شبح جنگ بر کشور سایه فکنده. تورم، تهدید و تحدید آرامشِ شهروند به خصوص زن را سلب کرده. این وسواسِ حکومت دینی علیه بدن زن است‌‌. در نظر حکومت، بدن زن باید در تسخیر باشد؛ چرا که تابوست، مثل بمبی بر آسایش نگاهبانان خودخوانده‌ی دین است. ماهیت حکومت دینی به سوی کنترل تمامیت‌خواهانه‌ی سوژه است. برای همین می‌گویند به اجبار شما را به بهشت می‌فرستیم. حتی برای شیوه‌ی مستراح رفتن هم برنامه دارد. دین و دنیا را توامان می‌خواهد آباد کند اما هر دو را از مومن می‌ستاند. مومن اصیل در حکومتِ دینی آسایش ندارد چرا که اگر تفسیر مومنانه از دین بر نفی بندهای بندگی بنا شده،حکومت دینی تنها و تنها، بندگی می‌خواهد. دشمنی‌اش با مفهوم شهروندی در همین نفی بندگی است. شهروند منتقد، هیچگاه بنده نمی‌شود برای همین  اساس حکومت دینی علیه شهروندمداری است. بارها به صاحبان ایده‌ی گشت ارشاد هشدار داده شد در نبرد با زنان، بازنده‌اید. این نبرد از خانه‌ها به خیابان کشانده شد. دعوا با گشت ارشاد، صورت نهایی‌ تنش مابین نسل‌های پساانقلابی با معتقدان به تنظیم کردن رفتار شهروند از خانه تا خیابان است. در هر دو دعوا، جمهوری اسلامی و پدرسالاران بازنده شدند. زمانی شلوار جین و آستین کوتاه ، محرومیت از شغل و دانشگاه همراه داشت، نگهداری دستگاه ویدیو جرم و ماهواره دیدن گناه کبیره بود. همه را جمهوری اسلامی باخت. در میدان آزار زنان که بدتر هم باخت. در گذشته، بدحجابی را سیئه بزرگ می‌دانست حالا با التماس، تنبیه، کتک و تهدید به مقابله با بی‌حجابی برخاسته. اگر ادامه دهد عریان شدن به عنوان کنش اعتراضی نشر می یابد. حالا  یکی می‌خواهد نامش را توطئه علیه رفع فیلترینگ بنامد و یکی می‌خواهد آنرا توطئه اسراییلی، فرقی نمی‌کند، جامعه را از اعتراض نمی‌شود بازداشت، چرا که این شکل اعتراض چه قبول داشته باشیم چه خیر، نه بر انگاره‌های جنسی که اتفاقا بر گزاره ضدجنسیتی بنا شده. اعتراضی است علیه سیستم تمامیت‌خواه و مردسالاری که به خاطر ناتوانی در کنترل لذایذ جنسی و تعرض به بدن زن، می‌خواهد زن همیشه در محدودیت باشد تا خودش آسایش و آرامش داشته باشد. یک نگاه کاملا خودخواهانه تحت لوای دروغینِ حفظ عفت زنانه. از این نظر، حرکت خانم در عریان شدن، در اعتراض به دخالت در نوع پوشش و عصیان رادیکال علیه نظم ظالمانه است. جامعه را نمی‌شود به بند بست، با نگاه مکانیکی نمی‌شود از فوران خشم جلوگیری کرد. این درسی است که حکومت نمی‌تواند بگیرد چون متصلب شده و در برابر هر تغییری مقاوم. @simar50

... آدمهایی که دنیا را نجات می دهند #تورج_عاطف مردی که در باغچه‌اش کار می‌کند، آن سان که وُلتر آرزو داشت. آن کس که از وجود موسیقی سپاسگزار است. آن کس که از یافتن ریشه‌ی واژه‌ای لذت می‌برد. آن دو کارگری که در کافه‌ای در جنوب، سرگرم بازی خاموش شطرنجند. کوزه‌گری که درباره‌ی رنگ یا شکل کوزه‌ای می‌اندیشد. حروف‌چینی که این صفحه را خوب می‌آراید، هرچند برایش چندان رضایتبخش نباشد. زن و مردی که آخرین مصراع‌های بندِ مُعَینی از یک شعر بلند را می‌خوانند. آن کس که دست نوازشی بر سر حیوان خفته‌ای می‌کشد. آن کس که ظلمی را که بر او رفته توجیه می‌کند یا دلش می‌خواهد که توجیه کند. آن کس که ترجیح می‌دهد حق با دیگران باشد. این آدم‌ها، ناخودآگاه، دنیا را نجات می‌بخشند. #خورخه_لوئیز_بورخس بورخس نویسنده‌ی آرژانتینی که ۳۵ سال قبل از فروغ فرخزاد به دنیا آمده بود، وقتی ۶۸ ساله بود فروغ از دنیای ما کوچ کرد . اما اگر این شعر فروغ را می خواند بی‌شک از  تعریف فروغ از کلمه ناجی لذت می‌برد. آنجا که فروغ شعر سرود : یک پنجره برای من کافیست یک پنجره به لحظهٔ آگاهی و نگاه و سکوت اکنون نهال گردو آنقدر قد کشیده که دیوار را برای برگ‌های جوانش معنی کند از آینه بپرس نام نجات‌دهنده‌ات را آیا زمین که زیر پای تو می‌لرزد تنهاتر از تو نیست؟ پیغمبران، رسالت ویرانی را با خود به قرن ما آوردند این انفجارهای پیاپی، و ابرهای مسموم، آیا طنین آیه‌های مقدس هستند؟ ای دوست، ای برادر، ای همخون وقتی به ماه رسیدی تاریخ قتل عام گل‌ها را بنویس..... نجات دهنده دنیا از زبان بورخس  همان کسی است که زندگی را دوست دارد و از تک تک لحظه‌های آن لذت می‌برد . مردمی که باغچه را دوست دارد و گلها و درختان را می‌بوید و می‌بوسد به جای آنکه مشغول قتل عام جنگل و دریا و بیابان و کوهستان و حیوانات شود . ناجی عاشق موسیقی است و طنین رسالتِ ویرانی، ذهنش را مسموم نکرده و آن زن و مردی که عشق را با همنوایی در شعری به جشن می‌نشینند و آنکه دست مهر بر سر حیوانی می‌زند نه آن که قدرت‌نمایی را در آزار آنها ببیند و آنکه عاشق حق است و روزی از عرش قدرت  از سر انصاف پایین آید و.... ناجی دنیا است. ناجی چه معنایی جز عدل و عشق و زیستن در لحظه‌‌ی اکنون می‌تواند داشته باشد؟ بی‌گمان کلام بورخس و فروغ می‌تواند مصداق این شعر حافظ باشد که: حدیث عشق از هر زبانی نامکرر است  @simar50

... خیلی زود دیر می‌شود! «سرلشکر سلامی خطاب به صهیونیست‌ها: پاسخ اقدام اخیر را خواهید چشید؛ غیر قابل تصور!» آقای پزشکیان جلوی آب را از سرچشمه نگیرید این سیل خیلی زود شما را با خودش خواهد برد. اساسا گویی همچنان دولت مصطلح و مستقر مسئول اداره رسمی کشور نیست.تحمیل جنگ و یا استمرار وضعیت جنگی بواسطه بازی‌های کلامی بیشترین هزینه‌اش به جامعه تزریق می‌شود.سخنان فرماندهان نظامی بیش از آنکه عملیات‌روانی در بیرون فهم شود، در وضعیت روانی جامعه و بازار داخل اثرگذاری منفی دارد. در منظر بیرونی از آن منظر فاقد کارکرد است که آنها آگاه از توانمندی‌های نظامی ایران و موقعیت تحلیل‌رفته میدان جنگ خود بدنبال افزایش درگیری‌ها هستند. آقای پزشکیان بیایید تعارف را کنار بگذاریم. ما برای نشنیدن این سخنان بشما رأی دادیم. جامعه برای عدم وقوع جنگ، بالانرفتن دلار و سکه، روی کار نیامدن جماعت تندرو و متعصب به رقیب شما رأی #نداد! و حال آنکه همه اینها یک‌به‌یک دارند برروی جامعه ایران و در دولت شما Launchمی‌شوند! محکم نیاستید محکم زمینتان خواهند زد.آیت‌الله رئیسی با آن سرمایه‌اجتماعی را در کسری از دوسال به اتمام رساندند در افکار عمومی، شما که جای خود دارید. لیکن خدا می‌داند که اینبار فرق می‌کند، عدم موفقیت پزشکیان و در نتیجه از دست رفتن فرصت اصلاح و چرخش کم‌هزینه برای همه‌شان گران تمام خواهد شد. @simar50