3imar سیمار

... The best fortress which a prince can have is the love of his people.” «بهترین قلعه‌ای که یک شهریار می‌تواند داشته باشد، محبت مردمش است». شهریار #نیکولو_ماکیاولی @simar50 #بشار_اسد #رجب_طیب_اردوغان

... انقلاب در سوریه زلزله در ایران #رحیم_قمیشی اتفاقات سوریه حتما اثرات بسیار زیادی بر سرنوشت و اینده ایران خواهد داشت. مردم ایران و حتی طرفداران نظام هرگز انتظار نداشتند آنهمه سیاهچال‌های قرون وسطایی در شهرهای مختلف سوریه پیدا شود. نظام دینی ما چطور از چنین حاکم سفاکی حمایت مطلق می‌کرده؟ آیا وجود حرم در سوریه اجازه هر ظلم وحشتناکی را می‌داده؟ زنانی که از تجاوزات وحشتناک در زندان اسد می‌گویند و هر ساعت بر تعدادشان افزوده می‌شود. رفتار مخالفان اسد که به عنوان داعشیانی خونخوار معرفی و تبلیغ می‌شدند، تا الان که از بسیاری نیروهای حافظ امنیت در ایران بهتر بوده، پوشش زنان آزاد اعلام شده، اینترنت فیلتر نشده، مالکیت افراد محترم شمرده شده هیچ تعرضی به زیارتگاه شیعیان نشده، و اعلام شده هیچکس حق تخریب اموال عمومی را ندارد. تا کنون حتی یک اعدام هم از سران سابق با وجود همه جنایات‌شان اجرا نشده است. و یک اتفاق بسیار مهم‌تر؛ تا به حال ما را از سوریه‌ای شدن و از عوارض هر انقلابی می‌ترساندند! در سوریه انقلاب شده، نخست وزیر سابق این کشور مأمور شده اوضاع کشور را سامان دهد، مقرر شده وزرا و استانداران فعلآ کار خود را ادامه دهند، تا با تثبیت وضعیت، شرایط نظرخواهی از مردم برای تعیین حاکمانی جدید و احیانٱ قانون اساسی جدید فراهم شود. با وجود برکناری حاکم مطلق‌العنانی که ده‌ها سال کشور را در دست خود داشت، اما کشور سوریه فعلآ آرام است. بشار اسد حاضر نشده بود دست از قدرت بکشد و فرصتی برای مشارکت مردم در کشورداری فراهم کند، مردم و معارضین او را کنار گذاشتند، سیستم اجرایی‌اش را بدون خودش حفظ کردند، تا با آرامش تغییرات ایجاد شود. اینکه از فردا چه اتفاقاتی بیفتد مهم نیست. اینکه اسرائیل، آمریکا، روسیه یا ترکیه معادله را به هم بزنند، اهمیتی ندارد. مهم مدل تغییرات است که یک انقلاب با کمترین هرج و مرج، کمترین خونریزی، کمترین انتقامگیری، آنهم در خاورمیانه محقق شده است. من جای حاکمان ایران بودم خیلی می‌ترسیدم، مو به تنم سیخ می‌شد! من همه مخالفانم را از هرج و مرج و خونریزهای پس از تحولات اساسی می‌ترساندم، چرا سوریه آنطور نشد؟ چرا ارتشش مقابل مردم نایستاد؟ چرا امنیتی‌ها هم همراه مردم شدند؟ کارمندان رادیو و تلویزیون، وزرا، خبرگزاری‌ها، همه! به نظر می‌رسد آثار این زلزله، در روزهای آینده، خود را بیشتر در جامعه ایران نشان دهد! @simar50

... [ادامه دهید] و هنوز؛ یک رئیس قوه می‌گوید لایحه حجاب را به دولت برای اجرا ابلاغ می‌کنم. ادامه دهید لطفا؛ رئیس قوه دیگر فهمش از وفاق، محوریت ولایت است، ادامه دهید. صدا و سیما از امثال اردشیرخان لاریجانی و امثاله زیاد دارد تا در یک‌شب مانده به سقوط بشار باز هم ببافد، ادامه دهید. مواجب بگیران سایبری را رها کنید تا به هر کس خواستند بتازند و درشت‌گویی کنند، ادامه دهید. کیهان را یله و رها می‌خواهید که رطب و یابس به هم ور کند تا دلخنکی موقتی فراهم آورد، ادامه دهید. چتر دیدگاه و عمل امنیتی به همه موضوعات را گسترده‌تر کنید، ادامه دهید. هنوز از امثال پناهیان، عباسی، جمشیدی،شهبازی، رائفی‌پور، رسائی، نقدی، ثابتی، یکتا،... در چنته دارید؟ عرضه کنید برای رسیدن به قله‌های رشد، ادامه دهید. پشت القاب و عناوینی چون دفاع مقدس و مدافع حرم، سنگر بگیرید تا رمقی برای نقد و بررسی نگذارید و ادامه دهید. وزیر خارجه‌ای که دستگاه محاسباتش زنگ زده و روغن‌کاری نشده را بفرستید در کوچه‌های دمشق تا شاورما بخورد شاید ورق برگردد، ادامه دهید. بوق‌ها را باد کنید و از شکست‌های پی در پی، پیروزی ساخته در کَت اقلیت فدایی‌تان کنید، ادامه دهید. به سانسور و ممیزی آنچه نمی‌پسندید، ادامه دهید. باز هم کلمه و واژه بسازید برای بخشی از جامعه: جبهه انقلاب، ارزشی، خودی، با بصیرت، مومن انقلابی و دیگران هیچ! ادامه دهید. بازهم برجام را پوچ و هیچ دانسته و تحریم را نعمت بدانید، ادامه دهید. اقتصاد مقاومتی را بیشتر و بیشتر در راس امور قرار دهید که خوب جواب داده و ادامه دهید. حالا که به توسعه در تراز جهانی رسیدیم، برنامه ریزی برای حسینیه کردن کاخ سفید و نظم و تدبیر دنیا را به تعویق نیندازید و ادامه دهید. و باز هم و بازهم ادامه دهید؛ ولی خوب معلوم است: این ما نیستیم که در سقوط شما، شما را هُل می‌دهیم، خودتان مقصرید! @simar50

‌‌‍ ... 《 سقوط اسد و تاثیر آن بر جمهوری اسلامی 》 حالا که بشار اسد سقوط کرده و این متحد قدیمی جمهوری اسلامی به زباله‌دان تاریخ پرتاب شده، حالا که حزب‌الله و حماس شکست خورده‌اند ،پرسش اصلی این است که تحولات مذکور چه تاثیری بر جمهوری اسلامی خواهد گذاشت؟ به نظرم ابعاد این تاثیر بسیار بزرگ و پردامنه خواهد بود.توجه داشته باشید که نظام جمهوری اسلامی در این سال‌های اخیر چه تبلیغات عظیم و مستمری روی «محور مقاومت» و سیادت خودش در منطقه خاورمیانه کرده بود.نظام که نمی‌توانست روی دستاوردهای داخلی و اقتصادی خودش مانور بدهد(چون دستاوردی نداشت)، در این سال‌ها همه سرمایه تبلیغی خود را صرف بزرگنمایی به اصطلاح دستاوردهای نظامی‌اش در منطقه کرده بود.نظام توانسته بود در ذهن پایوران خود چنین القا کند که «ما قدرتمندترین کشور منطقه هستیم. عراق و سوریه و لبنان و یمن و فلسطین تحت امر و فرمان ماست؛ما تبدیل به یک کنش‌گر بزرگ در عرصه معادلات جهانی شده‌ایم و .....» اما حالا چنین ادعاهایی دیگر قابل باور نیست و هیچ تبلیغ و پروپاگاندایی نمی‌تواند کارساز واقع شود زیرا واقعیت عیان تر از آن است که بتوان به ضرب تبلیغات تحریفش کرد.موج ناشی از سقوط بشار اسد به زودی به ارکان عالی جمهوری اسلامی هم خواهد رسید و نتایجش هم بر همگان عیان خواهد شد..به نظرم فرماندهان نظامی بیشتر از هر گروهی در معرض این موج قرار خواهند گرفت.اعتماد به نفس این افراد به سرعت زایل خواهد شد ،آن‌ها نسبت به درست بودن سیاست‌های راهبردی و نظامی دچار شک و تردیدهای عمیق خواهند شد و احساس خواهند کرد که درست رهبری و هدایت نشده‌اند و در نتیجه اعتماد خود را به مقامات مافوق از دست خواهند داد ،روحیه شکست بر آن‌ها غالب خواهد شد(که بدترین احساس برای یک نظامی‌ست) و ریزش نیروها و تمرد به امری اجتناب‌ناپذیر تبدیل خواهد شد . جمهوری اسلامی مثل هر نظام اقتدارگرای دیگری به حمایت و فرمانبری کامل نیروهای نظامی و انتظامی‌اش نیاز دارد و هرگونه خللی در این امر می‌تواند او را در اداره کشور با مشکلات جدی‌ای روبرو کند. جمهوری اسلامی که در همه این سال‌ها فقط به ضرب و زور پروپاگاندا و قدرت نظامی و انتظامی‌اش بر مردم حکومت کرده بود حالا باید منتظر اختلال‌های جدی در هر دویِ این ابزارها باشد به ویژه آنکه تهدیدات بزرگتر داخلی و خارجی بیشتری در راه است. #بیژن_اشتری @simar50 #دیپلماسی_میدان #عمق_راهبردی #برای_هیچ

... 《‌دیپلماسی رستورانی》 تا همین دو سه سال پیش «میدان» (عملیات نظامی جمهوری اسلامی در کشورهای اطراف) تعیین‌کنندهٔ دیپلماسی بود. رهبران نظام قاطعانه می‌گفتند که وزارت خارجه صرفاً مجری دستورات و سیاست‌هایی‌ است که از سوی نهادهای بالا دستی (شورای امنیت ملی یا در واقع ارکان عالی ارتش و سپاه) اتخاذ شده است. آن زمان جمهوری اسلامی شش لشکر آماده در میدان نبرد با اسرائیل در منطقه داشت و کبکش خروس می‌خواند و در نتیجه اصرار داشت که دیپلماسی باید ابزار میدان باشد. اما حالا که باد میدان خالی شده و گریز از صحنهٔ نبرد در دستور کار نظامیان قرار گرفته، دیگر کسی از الویت میدان بر دیپلماسی سخن نمی‌گوید و دیپلماسی جمهوری اسلامی حقیقتاً وضع اسفبار و کمیکی پیدا کرده است. وزیر خارجه به‌ظاهر پرتحرک است و از این پایتخت عربی به آن پایتخت می‌رود اما جز بیان حرف‌های کلی و بیان چند شعار علیه آمریکا و اسرائیل کاری نمی‌تواند پیش ببرد و حداکثر کاری که می‌تواند بکند خوردن غذا در رستوران‌های قاهره و دمشق است. آنچه عراقچی در سفرهای منطقه‌ای‌اش می‌گوید چیزی جز شلیک با تفنگ خالی نیست. اگر در تهران بماند سنگین‌تر است تا به این سفرهای حقارت‌آمیز برود. دیپلماسی ایرانی در تاریخ خودش چنین زوال فاحشی را هرگز تجربه نکرده بود. واقعاً مایه شرمساری است. حالا تنها چیزی که برایشان باقی مانده تهدیدات اتمی است و گمان می‌کنند که این می‌تواند کارت برنده در مذاکرات با آمریکا و غرب باشد. به زودی این توهم‌شان هم مثل توهم «حکمرانی بر شش کشور عربی» رنگ خواهد باخت. این وضع اسفبار مرا به یاد مقطعی از تاریخ شوروی می‌اندازد. پس از پیروزی انقلاب بولشویکی، تروتسکی وزیر امور خارجه شد. اما او به‌ندرت در محل کارش حضور می‌یافت. از او پرسیدند دلیل این غیبت‌ها چیست. تروتسکی پاسخ داد: «راستش را بخواهید یک حکومت انقلابی نیاز چندانی به وزارت خارجه ندارد. حداکثر کار ما صدور بیانیه‌های تهدید‌آمیز علیه کشورهای امپریالیستی است. ما باید کرکرهٔ وزارت خارجه را پایین بکشیم و برویم دنبال کارهای انقلابی مهم‌تر در عرصهٔ نبرد.» البته این مربوط به یکی دو سال اول انقلاب بولشویکی است. بعدها کمونیست‌ها یاد گرفتند که از سفارتخانه‌هایشان در خارج می‌توانند برای انواع عملیات ترور، خرابکاری، جاسوسی و پروپاگاندا استفاده کنند و به این ترتیب دیپلماسی در خدمت «میدان» قرار گرفت و نتیجهٔ نهایی‌اش هم همان شد که دیدیم.‌ هیچ کسی هم از این تجربهٔ تاریخی درس عبرت نگرفت. #بیژن_اشتری نویسنده و مترجم @simar50 #میدان #حکمرانی_فشل #سقوط