جمع مدیران نامدار ایران

#تبلیغات

🔴 پنجاه سال پیش، سال ۲۰۱۸ چه شکلی به نظر می‌رسید؟ سال ۱۹۶۸ جمعی از متخصصان تراز اول رشته‌های مختلف دور هم جمع شدند تا تصویری از ۵۰سال آیندۀ جهان ارائه کنند. حاصل کار آنها در قالب کتابی به نام «به سوی سال ۲۰۱۸» به انتشار رسید. امروز که آن کتاب را مرور کنیم، هم برایمان تعجب‌برانگیز خواهد بود و هم ملال‌آور. چرا این‌قدر خوش‌بین بودیم؟ چرا با آنکه می‌دانستیم تغییرات اقلیمی در راه است، فکر می‌کردیم با دو سه اختراع حل و فصلش می‌کنیم؟ یا چطور حواسمان به دنیای ترسناک رایانه‌ای نبود؟ دو نکته دربارۀ به سوی سال ۲۰۱۸ صدق می‌کند. اول آنکه بیشتر دستگاه‌های مورد انتظار ابداع شده‌اند. دوم، بیشترِ این دستگاه‌ها عواقبی بسیار متفاوت با پیش‌بینی‌های ۱۹۶۸ با خود به همراه داشته‌اند. کارلوس آر. دکارلو، مدیر تحقیقات اتوماسیون در آی. بی. ام، در این کتاب پیش‌بینی کرد که در ۲۰۱۸، «بیشتر کارهای بشر را دستگاه‌ها انجام می‌دهند اما انسان را وامی‌دارند منطقی‌تر بیندیشد». نیمی از گفته‌های دکارلو همواره درست بوده است. او به خوبی رایانه‌های مینیاتوری را پیش‌بینی می‌کرد، اما به غلط ظهور زبانی جهانی را پیش‌بینی کرده بود («احتمالاً شکلی از انگلیسی تعدیل و گسترده شده»). جِی. آر. پیرس، از آزمایشگاه‌های بل، که از آیندۀ ارتباطات گزارش می‌داد، گفته بود که ارتباط چهره‌به‌چهره از فاصله‌های بسیار دور همه جا میسر خواهد بود: «قابلیت‌های انتقال تصاویر و متون و دستکاری از راه دور رایانه‌ها و دیگر دستگاه‌ها به مرور به قابلیت انتقال صدای انسان افزوده خواهند شد و در نهایت به جهان‌شمولی ارتباطات می‌انجامد.» درست است! ناظران تیزبین در ۱۹۶۸ هم نگران گرم شدن اقیانوس‌ها و تغییر آب و هوا بودند اما توماس اف. مالون، مقاله‌نویس علوم جوی در "به سوی سال ۲۰۱۸"، مجذوب فناوری‌های نوینی بود که به دانشمندان امکان می‌دادند کنترل آب و هوا و اقلیم زمین را در دست بگیرند. به گمان او، «تا سال ۲۰۱۸، احتمال موفقیت تعدیل گستردۀ اقلیم احتمالاً بالاتر از ۵۰ درصد می‌بود». مالون با تأمل به خوانندگان خود اطمینان می‌داد که اگرچه دمای جهان تا ۲۰۱۸ رو به افزایش خواهد بود، «احتمال کمی وجود دارد که این تغییرات تحمل‌ناپذیر باشند». تنها پیشگوی واقعی، فیلیپ ام. هوزرِ جمعیت‌شناس بود. او محاسبه کرده بود که تا ۲۰۱۸ جمعیت جهان به ۹.۷ میلیارد می‌رسد (دو میلیارد بالاتر تخمین زده بود)، با بیشترین شیب رشد در آسیا و امریکای لاتین و کم‌ترین رشد در اروپا. همچنین، فاصلۀ میان ثروتمندان و فقرا افزایش خواهد یافت. هوزر در پایان گفته بود: «نظر به وضعیت فعلی، تنها افراد خوش‌بینی که انتظار کارهایی خارق‌العاده از دانش را دارند، می‌توانند با آرامش به آینده بنگرند». اما بزرگ‌ترین پیشگویی که در به سوی سال ۲۰۱۸ کمک کرد، "ایتی‌یل دو سولا پول" بود که به تحقیق در حوزۀ شبکه‌های اجتماعی و شبیه‌سازی رایانه‌ای علاقه داشت. او نوشت: "تا ۲۰۱۸ ذخیره‌سازی اطلاعات در بانک‌های رایانه‌ای ارزان‌تر از ذخیره‌سازی آن روی کاغذ خواهد بود. پرداخت مالیات، اسناد بیمارستانی، متون درسی، صورت حساب‌های بانکی، اسناد شغلی و غیره روی رایانه‌هایی ذخیره می‌شوند که می‌توانند در شبکه‌ای گسترده و بین‌المللی با هم مرتبط باشند. می‌توانید هر اطلاعاتی را دربارۀ هر کسی به دست آورید، بدون اینکه مجبور باشید از سر میز خود بلند شوید." و این مشکل ۱۹۶۸ بود. افراد به کار خود ادامه دادند و چیزهایی را ساختند، بی‌آنکه نگران عواقب آن‌ها باشند و فکر می‌کردند تا ۲۰۱۸ حتماً به پاسخ تمام این پرسش‌ها خواهند رسید. و اکنون پیش به سوی ۲۰۱۹! منبع: NewYorker با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

🍁🇨🇦🍁🇨🇦🍁🇨🇦🍁🇨🇦🍁🇨🇦🍁🇨🇦 📣📣📣مهاجرت به كانادا مخصوص صاحبان مشاغل و مديران شركتها ✅كوتاهترين و كم هزينه ترين راه مهاجرتي به كانادا💯 👈براي كسب اطلاعات بيشتر به لينك زير مراجعه كنيد👇👇👇👇 https://t.me/joinchat/AAAAAD_UlrSJ4llmh8lngA

#تبلیغات

🔴 اضطراب تا کجا مفيد است؟ رابطه اضطراب با سلامت و کارايی فرد يک رابطه خطی نيست يعنی افراد بايد يک حدی از اضطراب را داشته‌باشند تا کارايی خوبی داشته‌ باشند و زندگی شان روی روال منظم باشد. رابطه اضطراب با سلامت و کارايی فرد يک رابطه خطي نيست يعنی افراد بايد يک حدی از اضطراب را داشته‌باشند تا کارايی خوبي داشته‌باشند و زندگي‌شان روی روال منظم باشد اما اگر اين ميزان بيشتر از يک حدی شود کارايی فرد را به کل مختل می کند و بازدهی او را پايين مي‌آورد.‌ اضطراب همانند نمک غذاست يعني مقداري از آن برای بهتر شدن غذا لازم است اما زياد شدن آن مي‌تواند غذا را خراب و طعم آن را شور کند. اضطراب مفيد است. چرا که افرادی که هيچ‌گونه اضطرابی ندارند راحت در خانه می خوابند و هيچ‌کاري انجام نمی دهند. اما افرادی در زندگی فعال هستند و احساس مسئوليت و وظيفه‌شناسی می کنند که مقداری اضطراب دارند و درواقع همين اضطراب مثبت افراد را به فعاليت و کار وادار می کند. برای روشن‌تر شدن رابطه بين اضطراب و کارايی و خطی نبودن اين رابطه بايد گفت تا يک جايی اگر اضطراب زياد شود کارايی هم بالا می رود ولی از يک جایی به بعد اگر اضطراب زياد شود در کارایی فرد اختلال به وجود مي‌آيد و به مرور کارایی او کاهش پيدا ميکند. 👈 اضطراب مفيد را چگونه بشناسيد؟ تشخيص اينکه اضطراب ما در چه حدی است و اينکه آيا اين اضطراب مفيد است يا آثار منفی روی کارایی دارد، گاهی مشکل است. برای تشخيص بين اين دو حالت بهترين کار اين است که دقت کنيم ببينيم به واسطه اضطرابی که داريم کار و مسئوليتی را که در حال انجام آن هستيم خوب انجام می دهيم يا نه؟ اگر خوب انجام می دهيم، اضطراب ما مفيد است. مثلا برای درس خواندن مقداری اضطراب داريم و همان باعث ميشود بهتر درس بخوانيم و نمره بهتری بگيريم، اما اگر آن اضطراب برای ما آنقدر مشغله ذهني ايجاد می کند که مدام درگيری فکری داريم و حتی دچار تپش قلب می شويم، تمرکزمان را از دست مي‌دهيم و....يعنی اضطرابمان بيش از اندازه شده و ديگر مفيد نيست. يا زماني که اين اضطراب باعث ايجاد ناراحتی زياد و سلب آسايش دايمي ما شود هم مشخص می شود که از ميزان طبيعی فراتر رفته است. 👈 اضطراب افراد کمال‌گرا مثبت است يا منفی؟ برخی از افراد هميشه در کارهايشان اضطراب دارند و همين اضطراب هم موجب پيشرفت کاريشان مي‌شود. اين افراد کمال‌گرا هستند و معمولا از خودشان انتظار بالايی دارند و به سادگي احساس رضايت نمی کنند. به همين دليل هميشه درون آنها تنش و استرس وجود دارد. آنها بايد کمی انتظاراتشان را کم يا اگر می توانند آن افکار مزاحم اضطراب‌آور را از ذهنشان بيرون کنند. اين افراد مدام در آينده زندگی می کنند و آينده را هم بد و وحشتناک تصور می کنند و بر همين اساس هم زندگي می کنند در صورتی که بايد بدانند هيچ‌گاه اتفاقاتی که در ذهنشان هست پيش نخواهد آمد. 👈 با اضطراب مقابله کنيم يا از آن فرار کنيم؟ هرکسی با اضطراب‌هايش به روشی برخورد می کند، بعضی ترجيح می دهند از کنار آن رد شوند. برخی سعی می کنند از آن دوری يا به عبارتی فرار کنند و برخی هم ترجيح می دهند با اضطراب‌هايشان رودررو شوند و با آنها مقابله کنند. اول از همه بايد گفت فرار و اجتناب از موقعيت‌های اضطراب‌زا نه‌تنها اضطراب را بهتر نمی کند بلکه آن را تشديد هم می کند. انسان از هرچه فرار کند ترسش از آن بيشتر مي‌شود و به قول آن ضرب‌المثل معروف «در بلا بودن به از بيم بلاست»، يعنی وقتی با ترس‌ها و اضطراب‌ها مواجه شويم، مي‌بينيم آنقدر هم که گمان ميکرديم ترسناک نبوده و همين اضطراب‌ها را کم می کند. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

⭕️ پیش ثبت نام دوره DBA یکساله تحول دیجیتال دانشگاه تهران آغاز شد. 👈 فرم پیش ثبت نام آنلاین: goo.gl/W9guSR 📕 دانلود بروشور و سرفصل های دوره: goo.gl/qJdhxP ❓ پاسخ آنلاین: @HelpCenterUnit ☎️ 88220537 سایت: www.DigitalDBA.ir 🔺عضویت در پایگاه رویدادهای علمی کشور: 🆔 @AllconfIR

#تبلیغات

🔴 داستان تولد برندهای آدیداس و پوما راننده‌شان می‌گوید دعوا برسر یک زن بوده است. خودشان می‌گفتند "اختلاف نظر داریم، اما دعوا نداریم". متخصصان می‌گویند موضوع بر سر نحوه تولید بوده است. هرچه که بود، حاصل آن، دو کنسرن تولید لوازم ورزشی "آدیداس" و "پوما" شد. اما ماجرا چگونه آغاز شد. 💥 هرتسوگن آوراخ (Herzogenaurach) شهر کوچکی با ۲۴ هزار نفر جمعیت در نزدیکی نورنبرگ واقع در جنوب آلمان است. در این شهر دو برادر به نام‌های "آدولف" و "رودولف" داسلر زندگی می‌کردند. هرچند در شهر هرتسوگن آوراخ کفاشی سنتی دیرینه دارد، اما آدولف داسلر که همه او را "آدی" می‌نامیدند، نخست به پیشه نانوایی روی می‌آورد. او اما در سال ۱۹۲۰ در گوشه‌ای از آشپزخانه مادر شروع به کفاشی می‌کند و سه سال بعد برادر کوچکترش رودولف نیز به او می‌پیوند و این دو بعدا یک کارگاه کفاشی را بنیان می‌نهند. کارگاه کفاشی داسلر‌ها بزودی به یک کارخانه تبدیل شد و در سال ۱۹۳۰ تولید کفش‌های ورزشی آن‌ها به ده هزار و پانصد جفت کفش دو و میدانی و ۱۸ هزار و ۵۰۰ جفت کفش فوتبال رسید. در المپیک برلین یعنی در سال ۱۹۳۶ تمامی ورزشکاران آلمانی با کفش‌های برادران داسلر وارد میدان رقابت‌ها شدند. در سال‌های دهه چهل میلادی هم بود که اختلافات دو برادر بالاگرفت و بالاخره در سال ۱۹۴۸ این دو از هم جدا شدند. آدی داسلر با استفاده از اختصار سه حرف اول نام و نام فامیلی‌اش نام "آدیداس" را برای کارخانه خود برگزید. رودولف داسلر، برادر کوچکتر هم نخست با استفاده از اختصار دو حرف اول نام و نام خانوادگی‌اش، نام "رودا" را برای کارخانه خود برگزید و سپس آن را به "پوما" تغییر داد. اختلاف دو برادر در محدوده خانواده داسلر باقی نماند. شهردار شهر هرتسوگن آوراخ می‌گوید: «کارمندان و کارگران آدیداس و پوما این دو برادر را بسیار دوست داشتند و به آنها وفادار بودند. در شهر مردم حتی جواب سلام فردی که لباس و کفش مارک مخالف را برتن داشت نمی‌دادند. هرچند حالا اوضاع تغییر کرده، اما در آن زمان حتی هیچ ازدواجی بین کارمندان دو شرکت نیز صورت نمی‌گرفت.» 💥 موفقیت بین‌المللی آدیداس اما از سال ۱۹۵۴ آغاز شد. در این سال تیم ملی فوتبال آلمان با کفش‌های آدیداس که دارای "استوک پیچی" بود موفق شد به عنوان قهرمانی جهان دست یابد. اووه زه‌لر، پیشکسوت افسانه‌ای فوتبال آلمان می‌گوید:«این کفش‌ها یک معجزه بودند». شرکت پوما اما معتقد است "استوک پیچی کفش فوتبال، اختراع آدی داسلر نیست". آن‌ها با ارائه یک عکس کفش از آرشیو کارخانه معقتدند، رودلف نیز بر روی چنین کفشی کار می‌کرده است. حالا میراث برادران داسلر که در دهه هفتاد درگذشتند، به کنسرن‌هایی جهانی تبدیل شده‌اند که میلیاردها یورو فروش سالانه دارند و ده‌ها هزار نفر کارمند و کارگر در سراسر جهان در کارخانه‌های آنها مشغول به کار هستند. جالب اینکه وجود مرکز کنسرن‌های آدیداس و پوما از شهر هرتسوگن آوراخ شهری مرفه ساخته و باعث شده تا این شهر حتی در بدترین شرایط اقتصادی نیز درصد بیکاری بسیار نازلی داشته باشد. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

🔶خلاق‌ترین اقتصادهای دنیا در سال ۲۰۱۹ 🔸کره جنوبی، آلمان و فنلاند رتبه‌های اول تا سوم 🔸ایران با دو رتبه صعود نسبت به سال قبل در جایگاه ۴۷ام نوآوری در جهان جمع مدیران نامدار ایران @excellentmanagers

🔴 "بیایید گل بزنیم!" ✍🏻 پدرام سلطانی فوتبال، و بیشتر ورزشها، از این نظر که هدف نهایی در آنها برای همه ی بازیکنان و دست اندرکاران آشکار و یگانه است، ساده ترین و همه فهم ترین مصداق برای تجسم و تشبیه هدف، آرمان، چشم انداز و موفقیت است. بی تردید همه ی کسانی که عضوی از سازمان یک تیم فوتبال هستند، از سرمربی و کادر فنی تیم گرفته تا بازیکنان، کادر مدیریتی، لجستیک، اداری، مالی و هواداران تیم، همه می دانند که وقتی موفقند که تیمشان به تیم حریف گل بزند و از او گل نخورد و به سادگی می فهمند که موفقیت نسبی است، یعنی اگر هم گل خوردی باید سعی کنی که گل بیشتری بزنی و برنده کسی است که تفاضل گلش مثبت باشد. از این روی تا زمانی که یک تیم بر مدار پیروزی قرار دارد، موفق قلمداد می شود و اگر برعکس شد سریعاٌ سازمان تیم به بررسی و آسیب شناسی می پردازد. نماد پذیرش اشکال و ضعف در یک تیم فوتبال، تغییر سرمربی است. مادامی که تیمی با یک سرمربی بردهای متوالی دارد یا جایگاهش را در جدول ارتقاء می دهد، سازمان تیم دست به تغییر او نمی زند و زمانی که نتیجه عکس می شود، سرمربی در خط اول تقصیر و تصمیم گیری برای تغییر است. یک شرکت، یک سازمان و در نهایت، یک کشور هم زمانی می توانند موفق قلمداد شوند که تجسم درستی از پیروزی داشته باشند. به بیان ساده اگر یک حکمرانی مفهوم گل زدن را برای خود و سازمانش، از ارکان حاکمیت گرفته تا برسد به سطح شهروندان، تعریف و تجسم نکرده باشد، هرکس که پا به توپ می زند و به هر طرف که شوت می کند به هدف زده است. به همین دلیل دامنه ی پیروزی از گل به حریف زدن تا توپ را به خارج زمین زدن و حتی تا گل به خود زدن قابل تفسیر و ادعاست. امروز که به وضعیت کشورمان نگاه می کنیم آن را مانند تیمی به هم ریخته و سردرگم می یابیم. هر سازمانی به تصور خودش دارد در جهت مأموریتهایش و، با واژه های دهن پر کن، در جهت "منافع ملی" کار می کند. هر مدیری به باور خودش برای بهبود امور تصمیم می گیرد و، با واژه های دهن پرکن، به "اعتلای ایران" کمک می کند. اما وقتی سه نفر از این مدیران دور یک میز می نشینند آشکار می شود که چقدر تصمیمات گرفته شده توسط آنان با هم متعارض است. اگر از مدیران، سیاسیون، مسئولین ارشد کشور، احزاب، نمایندگان و تمام کسانی که در زمین سیاست توپ می زنند، بپرسید که: پیروزی در حکمرانی چیست؟ به تعداد پرسش شونده ها پاسخ گوناگون خواهید گرفت. معنایش این است که نه دروازه ی حریف معلوم است نه دروازه ی خودی و نه راهبرد گل زدن و گل نخوردن. موضوع به همین سادگی است. هیچ اشتراکی در تعریف "منافع ملی" در میان مدعیان کشورداری وجود ندارد. به همین دلیل شهروندان هم مانند تماشاچیانی هستند که به تماشای فوتبالی نشسته اند که دروازه های آن ثابت نیست. گویی دو دروازه را دور زمین می چرخانند و هر کس فقط سعی دارد که زودتر پایش به توپ برسد تا به مقصدی نامعلوم شوتی بزند. مشکل دوم این است که حکمرانی ما اصولاٌ در تعریف تیم نمی گنجد. همه همه کاره اند و هیچ کاره. از هرکس می پرسی اعلام می کند که من اختیار تصمیم گیری و اقدام ندارم. هر مدیر و وزیر و وکیلی مسئولیت اشتباهات را به گردن کس دیگر می اندازد. همه از منظر خودشان خوبند و دیگران را مقصر قلمداد می کنند. اینجاست که می شود ارزش یک سرمربی باتجربه، دنیادیده، با دیسیپلین و وارد به کار خودش که با هیچکس تعارف ندارد را دریافت. اداره کردن یک تیم ملی، تیمی که هر بازیکنی خودش را ستاره و ژنرال می داند، کار ساده ای نیست. اگر سرمربی، بازیکنان را از روی مصلحت اندیشی و رفاقت و علاقه ی شخصی انتخاب کند و به هر بازیکن شایسته ای برچسبی بزند و او را از تیم بیرون بیاندازد، یا به هرکس اجازه بدهد مقرراتش را نادیده بگیرد، تیمش بدل می شود به کلکسیون بازیکنان درجه دو و رانتی. و از بازیکنان درجه دو و سه تیم ملی نمی توان ساخت. چنین تیمی را بهتر است به مسابقات فوتبال محله اعزام کرد. فوتبال آینه ی خوبی است تا بیاندیشیم چرا به اینجا رسیدیم. هرگاه در تعریف گل زدن به اشتراک نظر رسیدیم و در ترکیب تیم و انتخاب سرمربی رویکرد ملی را جایگزین خودی و غیرخودی و استفاده از بازیکنان ضعیف و رانتی کردیم، کفشهای کشورداری را به پا کنیم. فعلاٌ بهتر است فوتبال تماشا کنیم! با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

اینترنت برای ارتباط بین گونه‌ها. ایده ای در حال رشد با مدیران نامدار ایران همراه شوید @excellentmanagers

از کودکی تا پیری در یک تصویر جمع مدیران نامدار ایران @excellentmanagers

🔴 یک ایرانی، به عنوان مدیرعامل برتر سال ۲۰۱۸ کشور فنلاند برگزيده شد 👤سیامک نقیان، مدیرعامل شرکت بین‌المللی جنلک (Genelec)، از طرف نشریه اصلی تجارت فنلاند (Kauppalehti) به عنوان مدیرعامل نمونه‌ی سال ۲۰۱۸ کشور فنلاند انتخاب شد 🔸مدیرعامل نمونه‌ی سال فنلاند هر ساله و از بین ده‌ها هزار شرکت موفق فنلاندی و بر مبنای فاکتورهای مدیریت تجارت بین‌المللی، مدیریت راهبردی، مدیریت تکنولوژی مدیریت منابع انسانی و غیره، و باتوجه به عملکرد موفق شرکت خصوصاً در بازارهای جهانی، انتخاب می‌شود. 🔸جایزه مذکور طی تشریفاتی ویژه توسط وزیر صنعت و بازرگانی کشور فنلاند و در حضور صدها مدیر شرکت‌های موفق فنلاندی در فرهنگسرای اصلی هلسینکی به دکتر سیامک نقیان اهدا شد. در اهدای این جایزه بر مهارت‌های مدیریتی دکتر نقیان به عنوان عامل مهم موفقیت شرکت جنلک در سطح جهانی تاکید شده است. 🔸شرکت فنلاندی جنلک که در سال ۱۹۷۸ میلادی تاسیس شده است از برترین شرکت‌های جهانی تولیدکننده‌ی بلندگوها و سیستم‌های فعال تولید صدا است که در بین افراد حرفه‌ای تولید صدا و موسیقی به عنوان برند مرجع و به دلیل کیفیت فوق‌العاده محصولاتش در سطح جهان مشهور است. این شرکت هر ساله برنده‌ی چندین جایزه‌ی جهانی در زمینه‌ی تولید برترین بلندگوهای مانیتورینگ جهان می‌شود. سیامک نقیان از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون سمت مدیرعاملی این شرکت را برعهده دارد.قبل از آن نیز سال‌ها او مدیر تحقیق و توسعه‌ی محصولات و معاون مدیرعامل شرکت مذکور بوده است. 💠نشریه‌ی تجارت فنلاند (Kauppalehti) که از حدود ۱۲۱ سال پیش فعالیت خود را آغاز کرده است، مهم‌ترین نشریه‌ی تجاری - اقتصادی در کشور فنلاند است که هر سال یک مدیر شرکت را از بین صدها هزار شرکت موفق به عنوان مدیرعامل سال انتخاب می‌کند. این جایزه اهمیت بی‌نظیری به ویژه در کشورهای اسکاندیناوی و فنلاند و طبیعتاً برای یک شرکت بین المللی در سطح جهان دارد. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

✅ ریشه جدایی مردم از سیاستمداران چیست؟ ✍️محمدحسین کریمی‌پور 📌تلخیص:مجمع فعالان اقتصادی آدمی، موجودی هوشمند و سودجو است که تلاش می‌کند با کمترین هزینه، بیشترین منفعت را به سوی خود جذب کند. وقتی تعداد انسان‌ها از «یک» فراتر رود، زمینه تزاحم فراهم می‌آید. بنا به تعریف، حکومت شکل می‌گیرد تا منافع جمعی اتباعش را تامین و مدیریت کند. اما موضوع این‌قدر ساده نیست. قدرت، به‌ طور وسیعی نه در خدمت منافع جامعه بلکه برای جلب منفعت حکمران به‌کار رفته است. در واقع حاکم در برابر این سوال قرار می‌گیرد که وقتی قدرت را در دست دارد، چرا نباید آن را حداکثری، فراگیر، مطلق، مادام‌العمر و موروثی کند؟! پادشاهی -که نوع غالب حکومت در تاریخ بشر است- این‌گونه زاده می‌شود. سوال بزرگ یک شاه همیشه آن است که چگونه می‌تواند تزاحم منافع خود با رعایایش را به ‌صورت بهینه مدیریت کند؟ جوری که خودش بیشترین و ماندگارترین نفع را ببرد، ارکان حکومتش دلایل کافی برای حمایت از او داشته باشند و رعیت نیز آن‌قدر بهره ببرد که نیاشوبد. در منظومه فکری نظام شاهی، شاه عقل اول، فصل‌الخطاب و ظل‌الله است. شاه یک انسان-خداست. تولد و رشد او با افسانه‌های ماورائی و قدیسین آمیخته می‌شود. شاه انسان کامل است. پس از او -و با فاصله- اشراف قرار دارند که آدم‌های درجه دو و صاحبان حق و کرامت نسبی -مشروط به وفاداری به شاه-‌اند. رعیت در بهترین حالت، انسان درجه سه است. اما رعیت می‌داند اولاً وجود حکومت ضرورت است و ثانیاً دنیا، دار تحقق رویاها نیست. پس بیشتر رعایا در طول تاریخ با واقعیت دردناک سلطنت، به امید بدتر نشدن روزگارشان، ساخته‌اند. آنها حاکمیتی آرزو دارند که امنیت، صلح، بهداشت و رفاه بیاورد؛ کشور را عزیز کند؛ ضمن تامین منافع عالیه شاه و اشراف، تا حد قابل قبولی بر بیشینگی منافع ملت متمرکز شود؛ ضمن قبول عصمت و سوال‌ناپذیری شاه و حق‌به‌جانبی نسبی اشراف، حدی از عدالت در روندهای حاکمیتی و محاکم را برای رعایا تامین کند؛ بعد از اطمینان از کامرانی ازمابهتران، فرصت رشد انسانی و رقابت نسبی برای رعایا فراهم آورد؛ زیربناها را توسعه و کسب‌وکار را رونق دهد؛و اینکه شاه از مالیات و گمرکات ارتزاق کند و رقیب کسب‌وکار مردم نشود. ما که در خاورمیانه زندگی می‌کنیم، هنوز رعایای عصر شاهانیم. ادبیات مدرنیسم بیش از صد و پنجاه سال است که اینجا هم مطرح است.حتی مخالفان سلطنت‌های فاسد ، خود غالباً مبلغان شاهان بالقوه جدیدند. شاهانی قاطع و عمل‌گرا که قول می‌دهند تا حرص و آز بی‌پایان بشری را در نفس خود مهار کنند اما چون به قدرت می‌رسند همان می‌کنند که اسلافشان کردند. مصر، خط مقدم برخورد ما با مدرنیسم بود. ترکیه پس از تجربه مدرنیزاسیون متمرکز عثمانی و آتاتورک از دهه 80 کم‌کم گام‌های لازم برای مهار نظامیان و تمرین دموکراسی را برداشت. اما حالا درگیر اردوغان‌شاه و احیای نوعثمانی است . عراق و سوریه هم پس از خلاصی از سلطنت فاسد، به چنگ دیکتاتوری بعث و سلطنت خونبار افتادند و حالا در ظاهر و باطن ویرانه‌اند. اینجا -روی خاک نفرین‌شده خاورمیانه- براندازی شاهان با شعارهای مترقی ممکن، اما «استقرار و پایایی دموکراسی» نامقدور بوده است. جمهوری‌ها از درون تهی‌اند. از آنان صورت و پوسته‌ای می‌ماند بر تن روح کهن سلطنت شرقی! امروز مردم خاورمیانه بیش از آنکه مطالبه دموکراسی و زدودن سلطنت را داشته باشند، تشنه «کارآمدی»‌اند. پاکستان را با امارات مقایسه کنید. شیخ‌نشین‌های اتحادیه امارات، به هیچ معنا، حتی در ظاهر یک دموکراسی نیستند. آزادی مردم در مخالفت با راس قدرت، بسیار محدودتر از پاکستان است. پاکستان با آن کشمکش‌ها ظاهراً تمام زیرساخت‌های دموکراسی را داراست. اما بی‌تردید در مقایسه این دو، حکومت امارات دستاوردهای بیشتری دارد و مردم امارات راضی‌ترند. رمز این مساله در کارآمدی حکومت فردی عقل‌گراست. آزادی اجتماعی، تجارت آزاد،ارتباطات بین‌المللی عالی،جذب سرمایه، تکریم شهروندان و سیستم قضایی کیفی، مردم امارات را مرفه و خوشحال کرده است. امروز، ایرانیان نیز از حکومتشان، بیش از هر چیز دیگر، «کارآمدی» می‌خواهند. ایرانیان، تشنه تعامل، پیشرفت و زندگی‌اند. «کارآمدی» نقطه ضعف جدی حکمرانی آشفته و چندپاره ایرانی است.ناتوانی حکمرانی در مهار و علاج آنها، این باور را پدید آورده که دولت از حل مساله و تامین منافع ملی عاجز است. اصرار بر تمرکز روی برخی اولویت‌های ایدئولوژیک، قبول تبعات سنگین اقتصادی آنها برخی را به این باور رسانده که حکمرانی، خود موتور تولید بحران و بخش مقوم مشکلات ملی است.بزرگ‌ترین سوال در کشورهای بحران‌زده خاورمیانه این است: چطور می‌شود حکومتی کارآمد داشت؟ کسی که بتواند، کالای «کارآمدی» را عرضه کند، برنده بازار سیاست خواهد بود./تجارت فردا به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید https://t.me/joinchat/AAAAAD-0rkJfxbjPxic4xg

❇️جهت مشاهده دمو انلاین نرم افزار های شرکت شماران سیستم کافی است نرم افزار AnyDesk را از مسیر زیر نصب نموده و با کارشناسان شرکت شماران سیستم تماس حاصل فرمایید👇🏻 https://download.anydesk.com/AnyDesk.exe ☎️ 021-89334 🌏 www.shomaran.com 🆔 @shomaraan

#تبلیغات

🔴 افتتاح اولین فروشگاه غذاهای دور ریز در انگلستان اولین فروشگاه غذا و موادغذایی دور ریز انگلستان در Pudsey افتتاح شد. در این فروشگاه مواد غذایی دور ریز رستوران ها، فست فودها، فروشگاه های زنجیره ای جمع آوری می شود. این فروشگاه مخصوص خانواده های ناتوان و ضعیف به لحاظ اقتصادی افتتاح شده تا بتوانند برای خود و فرزندان شان غذا فراهم کنند. قیمت اجناس بر اساس دلخواه مشتری ست و هر قدر که بخواهد می تواند بپردازد. اضافه غذاهایی که در رستوران ها و فست فودها می ماند جمع آوری و در این فروشگاه به فروش می رسد. همچنین مواد غذاییِ فروشگاه های زنجیره ای که به دلایلی از جمله نزدیکی تاریخ انقضا دور ریخته می شود را این فروشگاه جمع آوری و عرضه می کند. بعضی از فروشگاه ها نیز به خاطر کلاس کاری فقط مواد غذایی درجه یک مثلا میوه خیلی تازه عرضه می کنند و اگر مدت کمی میوه ها بمانند و از تازگی شان اندکی کاسته شود برای اینکه وجهه خودشان را جلوی مشتری های مثلا با کلاس تر از خودشان حفظ کنند میوه هایی که هنوز سالم است ولی تازهِ تازه نیستند را دور می ریزند و با میوه های جدید جایگزین می کنند. این فروشگاه همه این مواد دور ریز را جمع آوری و به قشر ناتوان جامعه عرضه می کند. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

✳️ اعزام نيروي كار به آلمان ✅ ويزاي تضميني ✅ حقوق عالي ✅ با مجوز رسمي از وزارت كار ✳️ تماس با کارشناسان ما: ☎️ 02188642159 ☎️ 02186085516 لينك ارسال درخواست: yon.ir/uhX9c @workingermany_ir

#تبلیغات

🔴 ده فرمان برای مدیران خردمند: ١- عقایدی قوی داشته باشید ولی نسبت به آنها متعصب نباشید. ۲- با دیگران چنان رفتار نکنید که گویی احمق هستند. ٣- بادقت به سخنان افرادتان گوش فرا دهید، صرفا تظاهر نکنید که حرف هایشان را می شنوید. ۴- پرسش های خوب فراوانی را مطرح کنید. ۵- از دیگران کمک بخواهید و با قدرشناسی یاری ایشان را بپذیرید. ۶- وقتی افراد شکست می خورند ببخشید، درس ها را به خاطر بسپارید، و آنها را به همه بیاموزید. ۷- چنان مبارزه کنید که گویی حق با شماست، و چنان گوش فرا دهید که گویی در اشتباهید. ۸- پس از باختن در مناقشه لجاجت نکنید. در عوض با همه ی توان به برندگان کمک کنید که ایده هایشان را به اجرا درآورند. ۹- نقاط ضعف و کاستی هایتان را بشناسید، و در کنار افرادی کار کنید که نقاط ضعف شما را اصلاح و جبران مینمایند. ۱۰- قدردانی خود را نسبت به افرادتان ابراز نمایید. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers