عامه پسند🇮🇷🇵🇸

﷽ پروردگارت فرمان قطعی داده که جز او را نپرستید و به والدین نیکی کنید. اگر یکی از آن دو یا هر دو به پیری رسیدند، حتی «اُف» به آنان مگو و بر آنها فریاد مزن و با سخنی بزرگوارانه سخن بگو. و بال تواضع را از روی مهربانی برای آنان فرود آر و بگو: پروردگارا، آنان را رحمت کن چنان که مرا در کودکی پرورش دادند. (اسرا، ۲۴-۲۵) ◻️خدا پس از فرمان به توحید، بلافاصله نیکی به والدین را آورده؛ یعنی احسان به آنها در کنار عبادت، رکن اساسی دین است. «احساناً» یعنی نیکی فراتر از وظیفه؛ همراه با عشق و ایثار. ◻️قرآن، ادب در برابر والدین را واجب شمرده و کمترین درجه آزردگی یعنی «اُف» را نهی کرده، «لا تنهرهما» یعنی نه‌تنها فریاد نزنید، بلکه لحن و نگاه نیز تحقیرآمیز نباشد. ◻️«قولاً کریمًا» یعنی سخنی سرشار از احترام؛ حتی هنگام پیری یا فراموشی آنها. تشبیه «اخفض لهما جناح الذل» به بال پرنده برای جوجه‌ها، یعنی با کمال فروتنی و مهر رفتار کنید؛ فروتنی از روی رحمت. ◻️دعای پیوسته برای والدین نشان می‌دهد نیکی حتی پس از مرگشان ادامه دارد. یادآوری «کما ربیانی صغیرا» انگیزه‌ای برای صبر در برابر پیری آنهاست؛ همان صبری که در کودکی برای ما داشتند.