عەتا سەرزل

### موضوع: اختلاف نسل‌ها؛ این بار در موسیقی انسان از وقتی از آسمان پایین افتاد و توانست حرف بزند، همزمان موسیقی هم تولید کرد و با پیشرفت تمدن، موسیقی هم تغییر کرد. فی‌المثل در دوران باستان خەڵک عادی برای قنیاتی ژەمێک از صبح تا شب همچون سەگی قاچ سووتاو می‌دویدەاند و در اوقات فراغت گورانی گفتن تفریحی لاکچری آنها بوده است و در هر خانواده‌ای یا روستایی افرادی بودند که صدای قشنگی داشتند تا در زەماوەند و شب‌نشینی ڕەشەگۆرانی، حەیران، هۆره، سیاچەمانه و چیزهای دیگری بخوانند و خەڵک لذت ببرند. مهم‌ترین تغییر حوزه موسیقی ضبط صدا بود و همین باعث شد که افراد دیگر هم بتوانند بعداً آنها را بشنوند. همچنین ظهور رادیو باعث شد خوانندگان قدیم جایگاهی شبیه سلبریتی‌های امروز پیدا کنند. آن زمان گورانی‌بێژهای درست‌وحسابی ماندگار شدند و مردم هم فهمیدند هنرمند و لۆتی زەماوەنی تەوفیر دارد.خواننده‌های قدیمی شاید خیلی‌هایشان سواد مدرسه‌ای درست‌وحسابی نداشتند، اما در کار خودشان استاد بودند، موسیقی را می‌شناختند، شعر را می‌فهمیدند در نسل باپیرم خواننده‌ها کم‌تعداد و پرکیفیت بودند. نەنکم زمانی که مرحوم نشده بود و الان هم مرحوم نشده است و قرار هم نیست هیچ‌گاه مرحوم شود، با شنیدن صدای سیدعلی‌اصغر و حسن زیرک اشک می‌ریزد و خوا وەڵا و بیننایە موسیقی فاخر مال آنها بود. در نسل باوکم موسیقی‌هایی با زبان‌های دیگر هم گوش دادند که در صدر همه آنها هایده بود. گورانی‌بێژها فراوان شدند ولی هنوز اکثرشان خوب بودند و حداقل وقتی کسی می‌خواند، می‌دانست چه می‌خواند. اما در نسل امروزی که آخرزمان است و بۆ خاتری ئەم شەوی جومعه سۆزی از خواب بیدار نشویم، موسیقی مثل هر چیز دیگری بە تەواوی گووی تێ شده است. نسلی از خواننده پیدا شده که مخصوص تصادف است و کلمات را فقط در یک ریتم سریع می‌گوید، جوری انگار چند نفر دنبالش افتاده‌اند تا بیدەنە بەر شەق؛ مثل مرحوم اسماعیل سردشتی و ئاوات بۆکانی. این نوع لۆتی‌ها تنها ابزارشان یک ارگ و دو عدد میکروفون است و در کلیپ‌های تصویری یک مبل دو نفره کرم‌رنگ کنار یک بوفە شیشەایی زردرنگ دارند و از شاباش تغذیه می‌کنند، حاشا بێت غیر از خودشان هیچ ئۆمەتی محەمەوێک را هنرمند نمی‌دانند. این لوتێ‌ها برای هر تصادفی که بتوانند ایجاد کنند از صافکارها پول می‌گیرند. نوع دیگری از هنرمندان امروزی کسانی هستند که دواچۆڕ موسیقی غرب را با زبان خودمان اجرا می‌کنند. ظاهر اسپرت مهم‌ترین ویژگی آنهاست؛ لباسشان هم جوری است انگار مانگا آن را کاوێژ کرده؛ کسی نمی‌داند چه می‌خوانند، حتی خودشان هم نمی‌دانند و بۆ خاتری قەبری ئەسحابی قامیشەڵە خوا عەمر درێژشان نکند. من عەتا سەرزل هم زیاد موسیقی گوش می‌دهم و اعتقاد دارم بعد خدا، حسن زیرک و بعدش علی مردان، عمر دزەایی و حەمە جەزا هستند. البته برای باکلاس بودن پیش دخترها می‌گویم اُپراهای پاواروتی گوش می‌کنم ولی چون به خلوت می‌روم آن کار دیگر می‌کنم و خله دەرزی و ئەحمەو شێخەومارانی و عەبوو ئەسکۆڵی را می‌پسندم. من نمی‌دانم نوید زردی چرا قرمز نیست و له خوا بەزیاو بێت هیچ‌کدام از خوانندگانی که کلیپ‌هایشان در ماهواره پخش می‌شود نمی‌شناسم. اصولاً خواننده‌ای که هنرش ڕووت و قوتی باشد دیگر بشر حساب نمی‌کنم. با این همه، شاید اختلاف نسل‌ها فقط اختلاف سلیقه نباشد. هر نسلی موسیقی زمان خودش را بخشی از خاطراتش می‌داند، برای یکی صدای حسن زیرک یادآور جوانی است، برای یکی هایده یادآور خانه و خانواده و برای دیگری آهنگی که امروز از گوشی‌اش پخش می‌شود ولی گۆرانی‌های امروز مەواخیزتان باشم خیلی از آنها شەڕەجنێو هستند، شاید موسیقی خراب نشده باشد؛ شاید ما پیر شده‌ایم و نمی‌توانیم بفهمیم این نسل جدید چه می‌گوید، البته یک احتمال دیگر هم هست شاید واقعاً ما پیر نشده‌ایم؛ موسیقی گووی تێ شده است. 👇👇 عەتا سەرزل 👇👇 https://t.me/joinchat/AAAAAD8nFD7E5AXOjDUpKQ