سرای شعر

هزار سال به امید تو توانم بود هر آنگهی که بیایم هنوز باشد زود مرا وصال نباید همان امید خوشست نه هر که رفت رسید و نه هر که کشت درود مرا هوای تو غالب شدست بر یک حال نه از جفای تو کم شد نه از وفا افزود من از تو هیچ ندیدم هنوز خواهم دید ز شیر صورت او دیدم و ز آتش دود همیشه صید تو خواهم بدن که چهرهٔ تو نمودنی بنمود و ربودنی بربود #سنایی @onlyshear

می آویزم خودم را به چوب رختی احساست شاید هوس ڪردے یڪ روز مرا به تن ڪنی دستان من گرم‌ترین شال‌گردن است حلقه ڪن به دور گردنت در این روز ها ڪه عشق در بوران بی تفاوتی دارد یخ می زند. #نرگس_نوروزپور

ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادم خاک پای تو چو گشتم چه دهی بر بادم پس ازین پیش من از جور مکن یاد که من تا غلام تو شدم زین دگران آزادم چند پرسی تو که از عشق منت حاصل چیست؟ حاصل آنست که از تخت به خاک افتادم کردم اندیشه‌ی خود مصلحت آنست که من بر کنم دل ز تو، ورنه بکنی بنیادم آهنین است دلت ورنه ببخشی بر من چون ببینی که ز غم در قفس فولادم از دل سخت تو آن روز من آگاه شدم که جگر خسته بدیدی و ندادی دادم مکن ای ماه، جفا بر تن من، کز غم تو اوحدی‌وار به خورشید رسد فریادم #اوحدی

ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل ببریده‌اند بر قد سروت قبای ناز آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی بی شمع عارض تو دلم را بود گداز صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش بشکست عهد چون در میخانه دید باز از طعنه رقیب نگردد عیار من چون زر اگر برند مرا در دهان گاز دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت از شوق آن حریم ندارد سر حجاز هر دم به خون دیده چه حاجت وضو چو نیست بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز #حافظ

می‌ روم ، در غـمِ ایـن رابـطـه، آزار نکِش نقشه‌ی فـاصـله بـا زحمتِ بسیار نکِش   گفتـم احـوالِ تـو را، از نِگهـت می‌ فهمم خوانده‌ام حرفِ تو را ، منّتِ خودکار نکِش گفته بودم به تو از شخصِ تو نزدیک‌ ترم حال دورم بـه خـدا، زحمتِ دیـوار نکِش آنقـدر دور ، کـه فـرقـی نکنـد بیشترش! بروخوش باش و دگر اینهمه سیگار نکِش بعد از این منتظرت نیست کسی، زود نیا تنِ خود را تو به این خانه، به اجبار نکِش روزها یادِ تو کافیست، تـو دیگر هر شب جای خـالی بـه رُخِ دیـده‌ی بیـدار نکِش عکـس اگر داشتی از یـارِ دگر ، پنهان کن پیشِ چشمِ منِ محکوم به غم، دار نکِش بـه خدا خسته‌ ام از عـاشقیِ یک‌ طرفـه می‌روم ، در غـمِ ایـن رابطـه، آزار نکِـش #مریم_صفری

#از_نو_برایت_مینویسم من شاخه‌ای ز جنگل سروَم از ضربه‌ی تبر، بر پیکرِ سُلاله‌ی من یادگارهاست با من مگو سخن ز شکستن! هرگز شکستگی به بَرِ ما شگفت نیست بر ما عجب شکفتگی اندر بهارهاست صد بار اگر به خاک کِشندم صد بار اگر که استخوان شکنندم گاهِ نیاز، باز آن هیمه‌ام که شعله برانگیزد آن ریشه‌ام که جنگل از آن خیزد... #سیاوش_کسرایی

‌ من تنهایی بزرگ شدم،تنهایی پای همه چی وایستادم ،تنهایی زخمامو بستم و تنهایی دردامو تحمل کردم.اینارو میگم که بدونی نه میشه منو تنها گذاشت. نه میشه از این تنهاتر کرد....

‌ هیچوقت برای فهمیده شدن فریاد نزنید آنکه شمارا بفهمد صدای سکوتتان را بهتر می شنود!

تو این دنیا دو چیز بهترینن "زندگی کردن"از سر شوق! و "خندیدن" از ته دل! هر دو رو براتون آرزو میکنم❤️

وجود هرکه نگه می‌کنم ز جان و جسد مرکّب است و تو از فرق تا قدم جانی #سعدی @onlyshear

خوبی از  بد مَطَلَب زآنکه ندارد، به سرشت همچنان نیست بدی در گُهر آنکه نکوست #حاجب_شیرازی @onlyshear

هر کسی باشد به ذوقی زنده و عشاق را آنچه دارد زنده ذوق دیدن یار است و بس #صغیر_اصفهانی @onlyshear

چون حل نمی‌شود به سخن مشکلاتِ عشق در حیرتم که فایده قیل و قال چیست؟ 👤#هلالی_جغتایی @onlyshear

در هفت آسمان چو نداری ستاره ای ای دل کجا روی که بود راه چاره ای حالی نماند تا بزنی فالی ای رفیق خیری کجاست تا بکنی استخاره ای هر پارهٔ دلم لب زخمی ست خون فشان جز خون چه می رود ز دل پاره پاره ای از موج خیز حادثه ها مأمنی نماند کشتی کجا برم به امید کناره ای دیدار دلفروز تو عمر دوباره بود اینک شب جدایی و مرگ دوباره ای از چین ابروی تو دلم شور می زند کاین تیغ کج به خون که دارد اشاره ای گر نیست تاب سوختنت گرد ما مگرد کآتش زند به خرمن هستی شراره ای در بحر ما هراینه جز بیم غرق نیست آن به کزین میانه بگیری کناره ای ای ابرغم ببار و دل از گریه باز کن ماییم و سرگذشت شب بی ستاره ای #هوشنگ_ابتهاج @onlyshear

‌ خاکم به باد رفت و ز یادم نمی‌روی پنداشتم که از تو جدا می‌توان شدن... #اسیر_شهرستانی @olyshear ‌