AghayedNet

▪️از فرمایش های مکتبی @AghayedNet

گزارش کوتاه صفاء السلطنه نائینی در سفرنامه اش، از حضور مرحوم شیخ احمد اَحسائی در یک امامزاده در ایران (در مسیر زیارت حضرت رضا علیه السلام به سال 1222ق) @AghayedNet

فهرست کتاب های یک کتابخانه شخصی (سال های پس از 1319ق) (2) از جمله هدایة‌ الطالبین و کتب مواعظ(از مرحوم آقای کرمانی) دره نجفیه و میزان و کتب مواعظ(از مرحوم آقای شریف طباطبائی)و اصول عقاید @AghayedNet

فهرست کتاب های یک کتابخانه شخصی (سال های پس از 1319ق) (1) از جمله تألیفات و تصنیفات مرحوم حاج محمدکریم کرمانی (کتاب مبارک ارشادالعوام، ابواب الجنان، سلطانیه، هدایة العوام) @AghayedNet

فهرست کتاب های ملکی یک نفر در اوائل قرن چهاردهم (حوالی 1312ق) کتاب هایی همچون: فصل الخطاب، ارشادالعوام (چاپ بمبئی)، علاج الأرواح، سلطانیه، ناصریه، هدایة الطالبین و... . @AghayedNet

✔️پاسخِ نقدی مغرضانه به مرحوم شیخ احمد اَحسائی(7) ▪️منتقد می نويسد: «و فساد اين‏ گونه عقيده واضح است زيرا: اولاً آنكه اگر صفات و اسماء حق را از او جدا بدانيم و ذات را بدون هيچ‏گونه اسم و رسمی بشناسيم مرجع اين گفتار به آن است كه ذات حضرت حق فاقد حيات و علم و قدرت است و بنابراين يك ذات خشك و مرده و جاهل است و تعالی اللّه عن ذلك.» 🔸پاسخ: 🔸منتقد آن ‏چنان بغض با شيخيه او را گيج کرده است كه حتی مبانی و مطالب خود عرفاء را هم از خاطر او برده است در صورتی كه خود منتقد در پاورقی صفحه 108 از كتاب توحيد علمی و عینی از قيصری شارح فصوص الحكم محيی الدين عربي نقل می ‏كند كه در مقدمات شرح چنين نوشته است: 🔸«تنبيه آخر: قد مرّ ان كلّ كمال يلحق الاشياء بواسطة الوجود، و هو الموجود بذاته، فهو الحي القيوم العليم المريد القادر بذاته، لا بالصفة الزائدة عليها و الاّ يلزم الاحتياج في افاضة هذه الكلمات منه الي حيوة و علم و قدرة و ارادة اخری. اذ لايمكن اضافتها الا من الموصوف بها. و اذا علمت هذا علمت معنی ما قيل: ان صفاته عين ذاته، و لاح لك حقيقته، و انّ المعنی به ما ذكر، لا ما يسبق علی الافهام من ان الحيوة و العلم و القدرة الفائضة له منه اللازمة له عين ذاته و ان كان هذا ايضاً صحيحاً من وجه آخر فان الوجود في مرتبة احديته نفي التعينات كلّها فلايبقی فيها صفة و لا موصوف و لا اسم و لا مسمّی الاّ الذات فقط، و في مرتبة واحديته التي هي مرتبة الاسماء و الصفات يكون صفة و موصوفاً و اسماً و مسمّی، و هي يكون صفة و موصوفاً و اسماً و مسمّی و هي يكون صفة و موصوفاً و اسماً و مسمّی و هي المرتبة الالهية كما ان المراد من قولنا: ان وجوده عين ذاته انه موجود بذاته لا بوجود فائض منه و هو عين ذاته فيتحد الحيوة و العلم و القدرة و جميع الصفات الثبوتية لاتحاد الصفة و الموصوف في المرتبة الاولی. و حكم العقل بالمغايرة بينهما في العقل ايضاً كالحكم بالمغايرة بين الموصوف و الصفة في العقل مع اتحادهما في نفس الوجود. اي العقل يحكم انّ العلم مغاير للقدرة و الارادة في العقل كما يحكم بالمغايرة بين الجنس و الفصل. و اما في الوجود فليست الا الذات الاحدية فقط. كما انهما في الخارج شي‏ء واحد و هو النوع. لذلك قال امير المؤمنين علیه السلام: كمال الاخلاص له نفي الصفات عنه. و في المرتبة الثانية يتميز العلم عن القدرة و هي عن الارادة فيتكثر اللصفات و بتكثّرها يتكثر الاسماء و مظاهرها، و يتميز الحقايق الالهية بعضها عن بعض. فالحيوة و العلم و القدرة و غير ذلك من الصفات يطلق علی تلك الذات و علی الحقيقة اللازمة لها من حيث انها مغايرة لها بالاشتراك اللفظي». 🔸پوشيده نماند كه اشكال هايی مبنايی بر كلام قيصری داريم كه متعرض آنها نشديم زيرا مقصود از نقل عبارت او از كتاب توحيد علمی و عينیِ منتقد اين بود كه نمونه ‏ای را در اين مورد يادآور شويم. 🔸در اين عبارت تصريح شده است به نفی صفات و اسماء از ذات مقدس حق تعالی و از اين نفی صفات لازم می ‏آيد كه: «ذات حضرت حق فاقد حيات و علم و قدرت» و «ذات خشك و مرده و جاهل» باشد. و می ‏توان گفت كه اين مطلب مورد اتفاق اهل تحقيق است كه صفات حق را تقسيم می ‏كنند به صفات ذاتيه و صفات فعليه و صفات ذاتیه را عين ذات می ‏دانند و صفات فعليه را غير ذات می ‏دانند و توضيح اين مطلب در پاسخ فقرات پيش منتقد گذشت و مناسب است كه دو فصلی را از كتاب مبارك ارشاد درباره همين مطلب اينجا نقل كنيم تا سيه ‏روی شود هركه در او غش باشد. 🔸مرحوم آقای كرمانی اعلی اللّه مقامه در جلد اول از كتاب ارشاد العوام مطالبی را مرقوم فرموده اند که به ضمیمه، ارائه خواهد شد. 🔸ما عين عبارات مرحوم آقای كرمانی را می آوریم تا معلوم شود كه بزرگان شيعه و علماء شيخيه چگونه كمالات و صفات ذاتيه برای خدای متعال اثبات می ‏كنند و چگونه صفات فعليه را غير از ذات معرفی می ‏كنند و اين دو با هم هيچ منافاتی ندارد و بلكه عين همان توحيدی است كه پيامبران به ما شناسانيده‏ اند و صريح آيات قرآنی و فرمايشات اولياء خدا است. و همچنين بی ‏خبری و غرض ‏ورزی اهل غرض هم روشن شود. پس فساد اولی را كه نوشته ربطی به شيخيه ندارد. @AghayedNet

در کتاب«معرفت فلاحت»به کوشش ایرج افشار و همچنین در بعضی کتب مرجعِ دانشگاهی،رساله «فلاحت» به خطا،از تألیفات مرحوم حاج محمدکریم کرمانی شمرده شده و حال آنکه این رساله،نوشته محمدخان کرمانی است @AghayedNet

صفحه نخست از نسخه اصلِ «فهرست تصنیفات مرحوم حاج سید کاظم رشتی» به خط مؤلف،محمدحسین بن علی اکبر محیط کرمانی. @AghayedNet

⚡️نسخه خطیِ کتاب «عبرة لمن اعتبر» نگاشته میرزا کریم کرمانی در تاریخ 1318ق؛ نسخه کتابخانه مجلس (کتابت نسخه: 1321ق.) موضوع: تاریخِ واقعه همدان در سال 1315ق (بررسی علت های ماجرا و تفصیلِ حوادثِ سه روز واقعه، به ضمیمه شرح حالی از مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی و فهرست مختصری از تألیفات ایشان.) @AghayedNet

⚡️گزارش مختصری از روز سوم واقعه پنجشنبه، ۳شوال۱۳۱۵ - سید محمد عباسی به درخواست چند نفر از اشراری که ظاهراً دلشان به رحم آمده بود، دستور داد که کشتن شیخیه را متوقف کنید و هر یک از شیخیه را که به دست آوردید به حضور آورید تا اسلام را بر آنها عرضه کنیم تا مسلمان شوند - عرضه اسلام به همراه اذیت‌های فراوان بود… - برای احضار در مجلس عباسی، بر سر هر گذر ایشان را نگاه داشته و تماشاگران از مرد و زن ایشان را لعنت می‌کردند - گاهی ایشان را تهدید به مرگ می‌کردند و وقتی شهادات اسلامیه را بر زبان جاری می‌کردند، حرکتشان داده و به گذری دیگر می‌بردند - این اسیران، آرزو می‌ کردند که دیروز کشته می‌ شدند… - از جمله مرحوم محمدصادق تاجر خوانساری و پسرش - مرحوم حاج صادق تاجر همدانی - مرحوم میرزا محمدعلی (فرزند مرحوم سیدمحمدباقر جندقی) و… - حسام‌الملک و سایر مأمورین که به مسامحه می‌گذراندند، با شنیدن وقایع همدان و رسیدن تلگراف‌های پی در پی از مرکز، به خود آمده و برای دستگیری اشرار و سید عباسی قبل از ظهر پنجشنبه، سوم شوال از شوِرین به همدان آمدند و اقداماتی علیه اشرار انجام دادند… - آتش‌زدن خانه‌ های غارت شده در شب جمعه… در منزل آقای شریف طباطبایی مکرّر آتش افروختند - روشنایی این‌ آتش‌ ها تلّ‌ مصلّی و شهر را روشن کرد و تا سه ساعت می‌ سوخت… در آخر شب برفی بارید و آتش را خاموش کرد و اهل فتنه را به خواب برد. منبع: کتاب «عبرة لمن اعتبر» نگاشته مرحوم میرزا محمدکریم کرمانی. @AghayedNet

⚡️گزارش مختصری از روز دوم واقعه واقعه همدان – چهارشنبه، ۲شوال۱۳۱۵ - آقای شریف طباطبایی اعلی الله مقامه نماز صبح را در شورین خواندند و به منزل حسام‌الملک رفتند. و چون موقعیتی برای توقف نبود، طلوع آفتاب از شورین حرکت کرده و در برف سنگین راه، خود را به دولتگاه رسانیده و اندکی استراحت کردند. پس از آن به طرف تهران و ری حرکت کردند و در مسیر مشکلات فراوان و سختی‌های زیادی بر آن بزرگوار وارد آمد. در همدان: - میرزا حسین مؤذن و کربلایی عبدالحسین دروازه منزل آقای شریف طباطبایی را بسته و همان‌جا توقف کردند و اصرار میرزاکریم برای بردن ایشان، فایده‌ای نبخشید - میرزا کریم از راه بام به سرکشی بستگانش رفت - اشرار شب را در خانه سید عباسی اجتماع کردند. وی حکم کرد که اموال غارتی را به عدالت تقسیم کنند - حکم دیگر سید محمد عباسی: هر کسی از شیخیه را به دست آوردید، به بدترین عقوبات به قتل برسانید - و حکم کرد اطراف منزل آقای شریف طباطبایی را محاصره کرده و آن بزرگوار را به دست آورده و خون ایشان و عیالشان هدر و اموالشان حلال است به حکم سید عباسی به دهات اطراف خبر دادند که همگی برای جهاد و قتل و غارت شیخیه در شهر حاضر گردند - میرزا محمد، مجتهد محله جولان، با اینکه شیخی نبود رؤسای اشرار را احضار کرد و ایشان را نصیحت کرد و فتوای سید عباسی را هوا و هوس و قیاس خواند - میرزا محمد در محافظت از شیخیه محله خود ایستادگی کرد و دل برخی از اشرار را از تصمیمات خود منصرف کرد؛ اما اشرار به خانه‌های شیخیه در محله‌های دیگر حمله کردند - وقتی اشرار از رفتن آقای شریف طباطبایی با خبر شدند به سرپرستی سید هاشم و سید جعفر و سید سلیمان با خیال آسوده به منازل شیخیه حمله کرده و به غارت مشغول شدند دکان‌ها و حجره‌های تجارتی و انبارهای جنس‌های قیمتی شیخیه را غارت کردند به اموال تجارتی شیخیه که خارج از همدان بود حمله کردند و به همدان برگرداندند. از جمله اموال تجارتی شیخیه در حوالی کبودرآهنگ در این روز به کشتار شیخیه مشغول شدند و درباره شهادت هر یک از این بزرگواران آمده است که شهادات اسلامیه و ایمانیه را می‌گفتند و شهید می‌شدند (اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله و اشهد ان علیا و الائمة من ولده و فاطمة الصدیقة اولیاء الله) شهدای شیخیه در روز دوم واقعه: - شهید حاجی میرزا علی محمد – پس از وارد کردن جراحات بسیار در حالی که قرآنی بر بازوی ایشان بود با نفت او را سوزانیدند و بدنش را در محوطه کنا بوعلی‌سینا انداختند و یک روز روی خاک‌ها بود تا آنکه شخصی او را دفن کرد - شهید حاجی عبدالرحیم اصفهانی – صبح زود در منزل در حال استراحت بود که همسایه‌اش، پسر ملاعبدالله بروجردی به همراه چند نفر بر او حمله کرده و با حربه‌ها، شهیدش کردند - شهید حاجی تقی همدانی – ایشان به مشورت یکی از دوستان در محل چشمه‌ای عمیق و تاریک مخفی شد؛ اما اشرار ایشان را یافته و با ضربت حربه‌ها شهید کردند - شهید کربلائی عبدالحسین همدانی – ایشان شب را در منزل آقای شریف طباطبایی به سر برده بود و هنگامی که اشرار به منزل این بزرگوار حمله کردند، خواست که از راه بام فرار کند که دو نفر به ایشان حمله کرده و زخمیش کردند و مدهوش افتاد. مدتی بعد چند نفر او را گهواره ‌وار حرکت داده و از بام به داخل حیاط خانه انداختند - شهید کربلائی هادی عصار – ایشان را وقتی یافتند، دستور دادند مشایخت را لعنت کن و چون اِبا کرد، او را زخمی کرده و وقتی اظهار تشنگی کرد، شیشه نفتی به گلویش ریخته و آتش زدند. شخصی مریانجی بدن نیم‌سوخته او را که بر زمین افتاده بود، پایمال اسبش کرد و یهودی‌زاده‌ای که باقرسمسار نام داشت، قلاب دلوکشی را به پای او بسته و در کوچه‌های سنگ‌فرش کشان‌کشان می‌برد (مَریانَج: امروزه نام یکی از شهرهای استان همدان است و در قدیم، نام روستایی بود در غرب شهر همدان) شهید حسین علی مجری‌ساز (مِجری: صندوقچه) - شهید حاجی اسد الله - شهید کربلائی محمد ساغریچی - شهید آقا محمد اسماعیل. @AghayedNet

- آقای شریف طباطبایی با دوستان خود شورا کردند و در پایان فرمودند: خانواده که از مهلکه بیرون است، خود نیز شبانه به سمت شِوِرین حرکت می‌کنم. میرزا کریم کرمانی را وصیت کردند که پیگیر کار حکومت باشد و به دوستان دیگر وصیت فرمودند که جان سلامت از این مهلکه بیرون ببرند که اگر فردا شما را به دست آورند، پاره پاره خواهند کرد - آن بزرگوار اعلی الله مقامه، دو ساعت مانده به صبح، در آن سردی و سختی برف و یخبندان همدان به سمت شوِرین حرکت کردند. @AghayedNet

⚡️گزارش مختصری از وقایع روز اول روز سه‌شنبه، ۱ شوال۱۳۱۵ - تبریک عید به آقای شریف طباطبایی اعلی الله مقامه. صبح عید فطر دوستداران مکتب برای تبریک عید به مجلس خانه این بزرگوار مشرف شدند - دو ساعت مانده به ظهر خود را برای نماز جماعت با آقای شریف طباطبایی اعلی الله مقامه آماده کردند - نماز ظهر و عصر را در مسجد به جماعت خواندند - پس از نماز به سمت خانه‌های خود متفرق شدند - در راه برگشت به خانه، آقای شریف طباطبایی به ملاعبدالعلی، یکی از اشرار، برخورد کردند ولی او را نشناختند و ندانستند که کیست و کجا می‌رود… - حرکت جمعی از اشرار به سرکردگی ملاعبدالعلی و دستگیری چند نفر از شیخیه که به سمت خانه خود می‌رفتند و آزار و اذیت ایشان… - باخبر شدن آقای شریف طباطبایی از ماجرا… - چند نفر از شیخیه به مقر حکومت رفتند و از بی‌کفایتی فخرالملک در دفع اشرار آزرده خاطر گشتند - اشرار اطراف منزل آقای شریف طباطبایی جمع شدند. چند نفر از شیخیه به کمک آمدند و اجتماع اشرار متفرق شد و به سمت میدان و قبرستان حرکت کردند مراجعت دوباره میرزا کریم کرمانی به مقر حکومت و طلب کمک. گماشتگان حکومت اجتماع میدان و قبرستان را نتواستند به طور کامل متفرق کنند - نائب احمد، از گماشتگان حکومت به منزل آقای شریف طباطبایی آمد و به ایشان آرامش خاطر داد که غائله تمام است ارائه فتوای سیدعباسی در اجتماع میدان و قبرستان: خون و مال شیخیه هدر و حلال است - شیخیه با شنیدن سر و صداها، برای بار سوم به حکومت مراجعه کردند (میرزا کریم کرمانی و برادر کوچکش میرزاحسن) - حاج سید محمود با اشراری که جمع شده بودند سخن گفت و نصیحت کرد؛ ولی فایده نبخشید و شاطر غلامعلی به او حمله کرده و زخمیش کرد - سیدابوالقاسم کردستانی گلوله‌ای در دالان منزل آقای شریف طباطبایی خالی کرد - شیخیه که در منزل آقای شریف طباطبایی منتظر حکومت بودند، چون خبری نشد و حاجی سید محمد زخمی شده بود، دروازه خانه را بستند - اشرار مغازه‌های اطراف محوطه و متعلق به خانه را غارت کردند - شیخیه صلاح ندیدند آقای شریف طباطبایی را از این ماجرا باخبر کنند؛ چراکه ایشان به استحمام رفته بودند - دوستان آقای شریف طباطبایی چند تفنگ به دست آوردند و بالای بام رفتند. اشرار با دیدن ایشان عقب‌نشینی کردند و زبان به طعن و لعن گشودند - میرزا علی محمد نائینی، قرآن به دست، نزدیک به یک ساعت با ایشان سخن گفت و محاجه کرد و فایده‌ای نبخشید - از کوچه و اطراف بر آن بام که شیخیه قرار داشتند، سنگ‌ها انداختند - سوارهای محمودخانی با تفنگ‌ها و فشنگ‌ها روی بام مسجد میرزا تقی سنگر گرفتند و تلاش کردند که هر یک از شیخیه که روی بام مقابل حرکتی کرد، او را از پای درآورند - ابوالقاسم نامی با چند نفر به سمت دروازه خانه آقای شریف طباطبایی حرکت کرد. شیخیه دفاع کردند و گلوله‌ای به سمت ابوالقاسم انداختند که گلوله به دیوار نشست - سوارهای محمودخانی از پشت سنگر خود اطراف خانه آقای شریف طباطبایی را شکاف‌شکاف کردند - اشرار با هلهله و انداختن چند گلوله به بام و مجروح کردن نصرالله علی آبادی به ضرب گلوله، به سمت خانه حرکت کردند شیخیه باز هم ایشان را از بام نصیحت کردند - گلوله‌اندازی سواران محمودخانی از بام مسجد و شیخیه ادامه یافت و در این میان چند نفر کشته شدند - آقای شریف طباطبایی را از ماجرا خبر کرده و ایشان فورا از حمام خارج شدند - شیخیه تلگرافی به تهران نگاشتند و اوضاع را شرح دادند و همچنین به سالارالدوله تلگرافی فرستادند - نوشتن تلگرافی به حسام الملک و شرح احوال. این تلگراف‌ها را از روی بام به خانه میرزا کریم برده و از جا به تلگراف‌خانه منتقل کردند - تلگراف‌ها به تهران رسید و حکومت، حسام‌الملک و منصورالدوله را به علت آسوده‌خاطری در این فتنه سرزنش کرد - اشرار به نیرنگ وارد خانه میرزا کریم شدند و خانه را غارت کردند و اهل و عیال و زنان میهمان را حیران و سرگردان کردند محل عبور شیخیه را اکرادِ محمودخانی گلوله‌ریزان کردند - شیخیه با چند گلوله دفاع کردند و اشرار از معبر عقب‌نشینی کردند. شیخیه این فرج بعد از شدت را غنیمت شمرده خود را از بام به منزل میرزا کریم رسانیدند - شیخیه دفاع کردند و اشرار از منزل میرزا کریم عقب‌نشینی کردند - غروب آفتاب و سردی جانگزای هوا... - شیخیه از بام به داخل منزل میرزا کریم آمده و درهای خانه را محکم کردند و عیال و اطفال حیران را ساماندهی کردند - اشرار در چند محل جمع شدند و اموال غارتی را تقسیم کردند. (اموال غارتی از خانه میرزا کریم و بستگانش، کربلایی اسحاق، حاجی علی، حاجی تقی…) - اختلاف در تقسیم اموال چند نفر از اشرار را به کشتن داد - خانواده آقای شریف طباطبایی که از بعدازظهر در منزل میرزاسید باقر پناهنده شده بودند، شب‌هنگام به منزل حسین آقا نامی که در محله کبابیان بود منتقل شدند