تازه های طب زیبایی - دکترابراهیم مقیمی

درمان عفونت نخ لیفت (Thread Lift Infection) به شدت عفونت، نوع نخ (PDO، PLLA یا PCL)، محل درگیری و وجود یا عدم وجود آبسه بستگی دارد. نکته مهم این است که در عفونت واقعی نخ لیفت، تجویز آنتی‌بیوتیک به‌تنهایی همیشه کافی نیست و گاهی خارج کردن نخ ضرورت دارد. ۱. ابتدا شدت عفونت را مشخص کنید الف) عفونت خفیف و سطحی علائم: قرمزی و حساسیت محدود در مسیر ورود نخ تورم خفیف بدون ترشح چرکی یا نوسان مایع بدون تب و گسترش قرمزی اقدامات درمانی: معاینه دقیق مسیر نخ و بررسی احتمال بیرون‌زدگی آن کمپرس گرم ملایم در صورت مناسب بودن شرایط آنتی‌بیوتیک خوراکی با توجه به احتمال عفونت استافیلوکوکی و استرپتوکوکی انتخاب آنتی‌بیوتیک باید با توجه به شدت عفونت، سابقه حساسیت دارویی و الگوی مقاومت میکروبی منطقه انجام شود. ب) عفونت همراه با ترشح چرکی یا آبسه علائم: تورم دردناک و موضعی قرمزی پیشرونده ترشح چرکی از محل ورود نخ وجود توده نرم یا نوسان مایع اقدامات درمانی: ۱. در صورت وجود ترشح، نمونه‌گیری برای کشت و آنتی‌بیوگرام، ترجیحاً پیش از شروع آنتی‌بیوتیک در بیمار پایدار. ۲. در صورت وجود آبسه، ارزیابی برای تخلیه توسط پزشک. ۳. بررسی ضرورت خارج کردن نخ عفونی؛ اگر عفونت به خود نخ مربوط باشد، باقی ماندن نخ می‌تواند موجب تداوم عفونت شود. ۴. شروع آنتی‌بیوتیک سیستمیک متناسب با شدت عفونت و نتایج کشت. توجه: فشردن شدید ضایعه یا خارج کردن کورکورانه نخ توصیه نمی‌شود. ج) عفونت شدید یا منتشر اگر بیمار دچار هر یک از موارد زیر باشد، ارزیابی فوری بیمارستانی ضروری است: تب یا بدحالی عمومی گسترش سریع قرمزی و تورم درد شدید یا نامتناسب با ظاهر ضایعه نکروز یا تغییر رنگ غیرطبیعی پوست تورم اطراف چشم یا اختلال بینایی در این وضعیت ممکن است آنتی‌بیوتیک وریدی، تصویربرداری و مداخله جراحی لازم باشد. --- ۲. کدام آنتی‌بیوتیک مناسب است؟ انتخاب دارو به نوع عفونت بستگی دارد: وضعیت بالینی رویکرد درمانی عفونت سطحی و محدود آنتی‌بیوتیک خوراکی با پوشش استافیلوکوک و استرپتوکوک عفونت چرکی بررسی پوشش استافیلوکوک مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) بر اساس عوامل خطر و مقاومت منطقه‌ای آبسه مرتبط با نخ تخلیه در صورت اندیکاسیون، ارزیابی خروج نخ و آنتی‌بیوتیک متناسب عفونت منتشر یا همراه علائم سیستمیک ارزیابی فوری بیمارستانی و درمان سیستمیک مناسب نکته: آموکسی‌سیلین به‌تنهایی در همه عفونت‌های مرتبط با نخ مناسب نیست؛ زیرا پوشش قابل اتکایی علیه استافیلوکوک تولیدکننده پنی‌سیلیناز ندارد. همچنین انتخاب تجربی کلیندامایسین، سفالکسین یا داکسی‌سایکلین بدون ارزیابی شرایط بیمار ممکن است نامناسب باشد. ۳. چه زمانی باید نخ را خارج کرد؟ در موارد زیر احتمال نیاز به خارج کردن نخ بیشتر است: عفونت پایدار یا عودکننده با وجود درمان مناسب آبسه مرتبط با مسیر نخ بیرون‌زدگی نخ همراه با عفونت ترشح چرکی مداوم شواهد درگیری عمقی یا عفونت اطراف جسم خارجی تصمیم نهایی به معاینه، محل نخ و وسعت عفونت بستگی دارد. برای اینکه درمان دقیق‌تر،باً ید به ۵ سؤال پاسخ دهید: ۱. نخ لیفت از چه نوعی است؟ PDO PLLA PCL یا نوع دیگری؟ ۲. عفونت چند روز یا چند هفته بعد از لیفت ایجاد شده است؟ ۳. علائم بیمار کدام‌اند؟ فقط قرمزی و تورم درد و گرمی پوست ترشح چرکی آبسه یا توده زیرپوستی بیرون‌زدگی نخ ۴. محل لیفت کجاست؟ گونه، خط فک، شقیقه، ابرو یا گردن؟ ۵. آیا بیمار تب دارد یا قرمزی در حال گسترش است؟ با مشخص شدن این موارد می‌توان درباره آنتی‌بیوتیک مناسب، ضرورت کشت، تخلیه آبسه و احتمال خارج کردن نخ تصمیم دقیق‌تری گرفت.

۳. توجه به لایه و محل تزریق: تزریق سطحی یا توزیع نامناسب می‌تواند خطر ندول و نامنظمی را افزایش دهد. ۴. پرهیز از اصلاح بیش از حد: نتیجه کلاژن‌سازی تدریجی است و ارزیابی زودهنگام ممکن است باعث درمان بیش از نیاز شود. ۵. رعایت مراقبت‌های پس از تزریق: دستورالعمل مراقبتی باید متناسب با فرآورده انتخابی باشد. برای برخی محصولات PLLA، ماساژ پس از تزریق توصیه می‌شود؛ اما روش و مدت آن باید مطابق دستورالعمل همان محصول باشد. ۶. آمادگی برای مدیریت عوارض: پزشک باید توانایی تشخیص زودهنگام انسداد عروقی، ندول‌ها و واکنش‌های التهابی را داشته باشد و مسیر ارجاع مناسب را بداند. --- جمع‌بندی بالینی مهم‌ترین مزیت PLLA: تحریک کلاژن‌سازی و بازسازی تدریجی حجم با ماندگاری نسبتاً طولانی. بهترین کاندیدا: بیماری با کاهش حجم منتشر صورت که خواهان نتیجه تدریجی است، انتظارات واقع‌بینانه دارد و می‌تواند جلسات درمانی و پیگیری را کامل کند. انتخاب نامناسب‌تر: بیماری که نتیجه فوری، اصلاح بسیار دقیق یا امکان حل‌کردن سریع فیلر را می‌خواهد. در نهایت، انتخاب PLLA باید بر اساس آناتومی بیمار، هدف درمان، نوع فرآورده و مهارت پزشک انجام شود؛ زیرا شواهد، اندیکاسیون‌های تأییدشده و میزان ماندگاری در محصولات مختلف می‌توانند متفاوت باشند.

قابل لمس ولی غیرقابل مشاهده باشند؛ به شکل برجستگی قابل مشاهده ظاهر شوند؛ در برخی موارد با واکنش التهابی همراه باشند. ندول‌ها می‌توانند ناشی از تجمع ماده، توزیع نامناسب، عمق نامناسب تزریق یا واکنش بافتی باشند. گرانولوم التهابی با ندول ساده یکسان نیست و ممکن است به ارزیابی و درمان تخصصی نیاز داشته باشد. احتمال این عارضه به محصول، تکنیک تزریق، انتخاب بیمار و مراقبت‌های پس از درمان وابسته است. ج) نتیجه غیرقابل پیش‌بینی و اصلاح دشوار این مورد یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های PLLA با فیلرهای هیالورونیک اسید است. PLLA: اثر فوری و کاملاً قابل پیش‌بینی ندارد؛ پس از تزریق، امکان ارزیابی سریع نتیجه نهایی محدود است؛ با هیالورونیداز حل نمی‌شود؛ در صورت ایجاد حجم بیش از حد یا نامتقارن، اصلاح آن دشوارتر است. در مقابل، بسیاری از فیلرهای HA را می‌توان در صورت نیاز با هیالورونیداز حل کرد؛ هرچند این کار نیز محدودیت‌ها و خطرات خاص خود را دارد. د) نیاز به چند جلسه درمان بسته به میزان کاهش حجم، پاسخ بافت و فرآورده مورد استفاده، ممکن است چند جلسه درمان لازم باشد. این موضوع می‌تواند هزینه کلی درمان را افزایش دهد و بیمار باید بداند که نتیجه مطلوب معمولاً با یک تزریق تضمین نمی‌شود. هـ) تأخیر در مشاهده نتیجه اگر بیمار انتظار داشته باشد بلافاصله پس از تزریق حجم نهایی را مشاهده کند، ممکن است از درمان رضایت نداشته باشد. تورم اولیه نیز می‌تواند باعث شود نتیجه روزهای نخست، حجم واقعی و پایدار حاصل از کلاژن‌سازی را نشان ندهد. و) عوارض عروقی و عوارض جدی نادر مانند سایر تزریق‌های فیلر و بیواستیمولاتور، آسیب عروقی از خطرات مهمی است که باید در نظر گرفته شود. عوارض بالقوه شامل: انسداد عروقی ایسکمی و نکروز بافتی در موارد بسیار نادر، عوارض بینایی احتمال این عوارض به محل تزریق و عوامل متعدد دیگر وابسته است. انجام تزریق توسط پزشک آموزش‌دیده و آشنا با آناتومی عروقی ضروری است. --- ۴. موارد منع مصرف و احتیاط انتخاب صحیح بیمار در کاهش عوارض اهمیت زیادی دارد. مواردی که معمولاً منع مصرف یا نیازمند بررسی جدی هستند حساسیت شناخته‌شده به اجزای فرآورده عفونت فعال یا التهاب در محل تزریق وجود برخی بیماری‌های پوستی فعال در ناحیه درمان سابقه تشکیل کلوئید یا اسکار هیپرتروفیک، با توجه به نوع محصول و شرایط بیمار بارداری و شیردهی، به دلیل محدودیت شواهد ایمنی برخی بیماری‌های خودایمنی یا اختلالات ایمنی، که نیازمند ارزیابی فردی هستند سابقه بیماری‌های خودایمنی لزوماً برای همه فرآورده‌ها یک منع مصرف مطلق و یکسان نیست؛ تصمیم‌گیری باید بر اساس شرایط بیمار و دستورالعمل محصول صورت گیرد. همچنین، وجود عفونت فعال، اختلالات انعقادی یا مصرف داروهای مؤثر بر انعقاد نیازمند ارزیابی پیش از تزریق است. --- ۵. چه بیمارانی کاندیدای مناسبی برای PLLA هستند؟ ویژگی بیمار تناسب با PLLA کاهش حجم منتشر صورت مناسب در صورت انتخاب صحیح بیمار تمایل به نتیجه تدریجی و طبیعی مناسب تمایل به ماندگاری نسبتاً طولانی مناسب انتظار نتیجه فوری کمتر مناسب نیاز به اصلاح بسیار دقیق و فوری یک ناحیه کوچک اغلب HA انتخاب مناسب‌تری است نیاز به تغییرات قابل برگشت و اصلاح‌پذیر معمولاً HA ترجیح دارد پوست بسیار نازک در ناحیه‌ای با خطر بالای ندول نیازمند احتیاط جدی وجود عفونت فعال در محل تزریق تزریق باید به تعویق بیفتد --- ۶. مقایسه PLLA با فیلر هیالورونیک اسید (HA) ویژگی PLLA فیلر HA مکانیسم اصلی تحریک کلاژن‌سازی ایجاد حجم با ژل شروع اثر تدریجی عمدتاً فوری نتیجه اولیه ممکن است تحت تأثیر تورم باشد معمولاً بلافاصله قابل مشاهده است ماندگاری اغلب طولانی‌تر، بسته به محصول و بیمار وابسته به نوع فیلر و ناحیه قابلیت حل‌کردن با هیالورونیداز حل نمی‌شود بسیاری از انواع آن با هیالورونیداز قابل حل هستند اصلاح نتیجه نامطلوب دشوارتر معمولاً آسان‌تر، اما نه همیشه خطر ندول از عوارض شناخته‌شده امکان‌پذیر، بسته به نوع فیلر و شرایط کاربرد مناسب کاهش حجم منتشر و بازسازی تدریجی اصلاح موضعی و حجیم‌سازی دقیق نیاز به جلسات متعدد نسبتاً شایع بسته به هدف درمان نکته مهم این است که PLLA و HA الزاماً رقیب یکدیگر نیستند؛ در برخی بیماران می‌توان از آن‌ها برای اهداف متفاوت استفاده کرد. --- ۷. نکات کلیدی برای کاهش عوارض PLLA برای پزشکانی که از این فرآورده استفاده می‌کنند، رعایت اصول زیر اهمیت دارد: ۱. انتخاب بیمار مناسب: ارزیابی میزان کاهش حجم، ضخامت پوست، سابقه درمان‌های قبلی و انتظارات بیمار. ۲. شناخت دقیق فرآورده: دستورالعمل آماده‌سازی، رقیق‌سازی، زمان مصرف پس از آماده‌سازی و روش تزریق در محصولات مختلف یکسان نیست.

اپدیت ۲۲ مهر ۱۴۰۵ 💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢 اندیکاسیون‌های تزریق PLLA، مزایا و معایب آن PLLA (Poly-L-Lactic Acid) یا پلی‌ال‌لاکتیک اسید، یک ماده تزریقی محرک کلاژن‌سازی (Biostimulator) است که با تحریک تدریجی فیبروبلاست‌ها و افزایش تولید کلاژن، به بهبود کیفیت پوست و افزایش حجم بافت کمک می‌کند. برخلاف فیلرهای هیالورونیک اسید (HA) که عمدتاً با ایجاد حجم مستقیم عمل می‌کنند، PLLA بیشتر از طریق تحریک کلاژن‌سازی اثر می‌گذارد؛ بنابراین نتایج آن تدریجی هستند و معمولاً طی چند هفته تا چند ماه ظاهر می‌شوند. در ادامه، اندیکاسیون‌ها، مزایا، معایب و نکات مهم انتخاب بیمار را بررسی می‌کنیم. --- ۱. اندیکاسیون‌های تزریق PLLA الف) جوان‌سازی صورت (Facial Rejuvenation) یکی از کاربردهای اصلی PLLA، بهبود تدریجی کاهش حجم و علائم پیری صورت است. موارد کاربرد: کاهش حجم ناحیه میانی صورت (Midface Volume Loss) کاهش حجم گونه‌ها بهبود فرورفتگی‌های ناشی از کاهش حجم بافت زیرجلدی بهبود ظاهر شقیقه‌های فرورفته (Temporal Hollowing) بهبود برخی خطوط و چین‌وچروک‌های ناشی از کاهش حمایت بافتی بهبود ظاهر کلی پوست و افزایش قوام آن نکته: PLLA برای اصلاح فوری خطوط یا چین‌های عمیق، انتخاب اول در همه بیماران نیست؛ نوع ماده تزریقی باید بر اساس عمق چین، علت ایجاد آن و آناتومی صورت انتخاب شود. ب) اصلاح کاهش حجم صورت (Facial Volume Deficit) PLLA می‌تواند در بیماران مبتلا به کاهش حجم تدریجی صورت، به‌ویژه در اثر افزایش سن، مورد استفاده قرار گیرد. اندیکاسیون‌های احتمالی عبارت‌اند از: کاهش حجم منتشر صورت کاهش حجم چربی زیرجلدی فرورفتگی‌های گونه و نواحی جانبی صورت برخی موارد کاهش حجم صورت در افراد مبتلا به لیپودیستروفی مرتبط با HIV، با توجه به اندیکاسیون و مجوز محصول در این موارد، PLLA با تحریک کلاژن‌سازی می‌تواند به بازسازی تدریجی حجم کمک کند. ج) جوان‌سازی نواحی خارج از صورت برخی پزشکان از فرآورده‌های PLLA برای جوان‌سازی بدن استفاده می‌کنند؛ البته کاربرد آن به نوع محصول، شواهد موجود و مجوزهای منطقه‌ای بستگی دارد. نواحی مورد استفاده در برخی پروتکل‌ها عبارت‌اند از: گردن و دکلته بازوها شکم ناحیه گلوتئال برخی نواحی دارای کاهش حجم یا شلی پوست توجه: تمام کاربردهای فوق اندیکاسیون تأییدشده برای همه فرآورده‌های PLLA نیستند. برای مثال، مجوز کاربرد یک محصول در صورت را نمی‌توان به سایر نواحی بدن تعمیم داد. د) بهبود کیفیت پوست (Skin Quality) PLLA ممکن است در برخی بیماران به بهبود تدریجی ویژگی‌های زیر کمک کند: قوام و استحکام پوست ضخامت درم ظاهر پوست دارای علائم پیری برخی فرورفتگی‌های بافتی ناشی از کاهش حجم بااین‌حال، PLLA درمان اختصاصی همه مشکلات کیفیت پوست نیست و میزان شواهد برای کاربردهای مختلف یکسان نیست. --- ۲. مزایای تزریق PLLA ۱. تحریک کلاژن‌سازی طبیعی مهم‌ترین مزیت PLLA، تحریک تولید کلاژن در بافت است. در نتیجه، افزایش حجم به‌تدریج رخ می‌دهد و ظاهر نهایی می‌تواند طبیعی‌تر از حجیم‌سازی ناگهانی باشد. ۲. ماندگاری نسبتاً طولانی اثر PLLA معمولاً از بسیاری از فیلرهای هیالورونیک اسید طولانی‌تر است. شروع اثر: معمولاً طی چند هفته مشاهده نتایج واضح‌تر: اغلب طی چند ماه ماندگاری: در بسیاری از بیماران حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه، با تفاوت قابل‌توجه برحسب محصول، ناحیه تزریق، تکنیک و ویژگی‌های فردی این اعداد تقریبی هستند و نباید به‌عنوان تضمین ماندگاری در نظر گرفته شوند. ۳. افزایش حجم تدریجی PLLA برخلاف فیلرهای حجیم‌کننده فوری، به‌تدریج اثر می‌کند. این ویژگی می‌تواند به ایجاد تغییرات ملایم‌تر و طبیعی‌تر در کانتور صورت کمک کند. ۴. مناسب برای کاهش حجم منتشر در بیمارانی که کاهش حجم در چندین ناحیه صورت دارند، PLLA می‌تواند گزینه مناسبی برای بازگرداندن تدریجی حجم باشد. ۵. اثر هم‌زمان بر حجم و قوام بافت علاوه بر بازسازی حجم، تحریک کلاژن می‌تواند به بهبود برخی ویژگی‌های ساختاری پوست کمک کند؛ البته میزان این اثر به شرایط بیمار و ناحیه درمان وابسته است. ۶. قابلیت استفاده در برنامه درمانی مرحله‌ای در بسیاری از پروتکل‌ها، درمان طی چند جلسه انجام می‌شود. این رویکرد امکان ارزیابی پاسخ بافت و تنظیم درمان را فراهم می‌کند. --- ۳. معایب و عوارض PLLA این بخش از نظر انتخاب بیمار و مشاوره پیش از درمان اهمیت ویژه‌ای دارد. الف) عوارض شایع و معمولاً گذرا عوارض اولیه عبارت‌اند از: تورم قرمزی درد یا حساسیت محل تزریق کبودی خارش حساسیت موضعی این عوارض معمولاً طی چند روز تا حدود یک هفته برطرف می‌شوند؛ هرچند مدت آن‌ها به بیمار و محل تزریق بستگی دارد. ب) ایجاد ندول و گرانولوم یکی از عوارض مهم PLLA، ایجاد ندول‌های زیرجلدی است. این ندول‌ها ممکن است: