deadbelief

اگر خطر واقعی بیرون از من نباشد، بلکه یک "مواجهه‌"ی بیرونی آن را در درونم بیدار کند چه؟ اگر آنچه سال‌ها زیر یخ مانده، هرگز نمرده باشد و فقط منتظر لحظه‌ای برای "بازگشت" بوده باشد چه؟ آیا می‌دانم که باید در مقابل این "کشش" مقاومت کنم اما بخشی از من نمی‌خواهد؟ اگر می‌دانم این "رقص" ممکن است من را به فروپاشی برساند، چرا هنوز میل به ادامه دادن در من زنده است؟ آیا بخشی از وجودم هرگز نمی‌خواهد "نجات" پیدا کند؟

در میان ویرانه‌ی آنچه روزی معنا داشت، آیا چیزی برای ترسیدن باقی می‌ماند؟

هزاران نام هزاران رویا هزاران قصه هزاران زندگی

بعضی آهنگ‌ها سال‌ها در سکوت نفس می‌کشند، شش سال پیش «دختر دریا» در دل «رویداد» جان گرفت، نغمه‌ای زاده شد که قصه‌ی ما را رقم زد؛ قصه‌ی روزها و شب‌هایی که کنار هم گذراندیم و صداهایی که با هم ساختیم. ما روی‌دادیم🌱 «دختر دریا» اکنون روی همه پلتفرم‌ها در دسترس است. اثری از رویداد با همراهی: پیانو: آرش هژیرآزاد گیتار الکتریک: امیر دانایی درام ماشین و بیس: حسین امیدی ضبط، میکس و مسترینگ: حامی حقیقی با همکاری: مهدی کریم‌پور کاور آرت: علی رنج‌نهاد

یک روز شاید بیایم و همه‌چیز را با تو بگویم شاید بیایم به گفتن ناگفتنی‌های آدمی بی سر شاید آن روز که شهر بی‌نامی خود را می‌یابم اگر آن روز بادی ببوسد لب‌های ترم را یک روز، شاید بیایم شاید آن روزی که عطر لادن پیر می‌میرد آرام