💌 دلنوت

♥️ روزهای زمستان برف که می‌بارید، خانه‌های جنوبیِ کوچه‌، برف‌های روی بامشان را پارو می‌کردند وسط گذر. راه ماشین‌های عبوری سد می‌شد و این یعنی تا وقتی سر و کله‌ی ماشین‌های شهرداری پیدا نشده تمام محله در قُرق ما بود. دو گروه می‌شدیم. این سر و آن سر کوچه را قلعه می‌ساختیم و با گلوله های برفی به جان هم می‌افتادیم. گوله برفی‌ها که توی مشتمان آب می‌شد و سرما از منافذ دستکش های نخی نفوذ می‌کرد تا عمق استخوانهایمان، سلول‌های عصبی شیپور آتش بسِ این جنگ یخی را می‌زدند. می‌دویدم توی خانه و لباس‌های خیسم را می‌کندم و بخاری والُر آبی رنگ انتهای اتاق را بغل می‌کردم و می‌نشستم به انتظار "خانم جان" و طعم زمستانه‌اش... یک روز "شیر برنج و مربا"، یک روز هم "باقلا و گلپر در معیت سرکه‌ی خانگی فرد اعلا". توی دلم غوغا می‌کرد طعم زندگی با ته مزه‌ی "زمستانه"... #محمد_جعفری‌نژاد @delnote

میوه‌ها که می‌پلاسید مادرم آنها را مُربّا می‌کرد میوه‌های پلاسیده می‌شدند شیرینی صبحانه جمعه‌ها! کاش یکی بیاید دلتنگی جمعه‌ها را مُربّا کند شیرین کند بعد تعارفمان کند! #فریناز_الف @delnote

♥️ آدم‌های تنها بیشتر خودشان دلشان می‌خواهد تنها باشند. چون نمی‌خواهند بهای روحی و عاطفی با دیگران بودن را بپردازند. آن‌ها به آدم‌ها آلرژی دارند و ازشان زیاد متاثر می‌شوند. #دیوید_فاستر_والاس در کتابِ فلسفه تنهایی، اسونسن @delnote

♥️ تا آن هنگام که ستارگان می‌درخشند، جای نومیدی نیست تا آن هنگام که شب‌ها بر برگ‌ها شبنم می‌نشانند و آفتاب چهرهٔ صبح را زرّین می‌کند جای نومیدی نیست. هرچند که سیل اشک بر گونه‌ها روان شود. وقتی تو آه می‌کشی، بادها آه می‌کشند و زمستانْ غصه‌های خود را چون برف بر گور برگ‌های پاییزی فرو می‌بارد. امّا زمین بار دیگر زنده می‌شود و سرنوشتِ تو از کائنات جدا نیست پس همچنان در سیر و سفر باش و اگر چندان شاد و سرخوش نیستی نومید و دل‌شکسته نیز مباش. #امیلی_برونته @delnote