💌 دلنوت

چطور کسی می‌تواند ناگهان وسط خیابان بایستد و از خود بپرسد: آیا این سرنوشت من است؟ #جورجو_آگامبن @delnote

عشق از آدم بزرگ‌تراست. #افشین_صالحی @delnote

چشمات رو ببند و به آفتاب اردیبهشت روی فرش خونه مادربزرگ فکر کن... #حمید_سلیمی @delnote

♥️ با یاد درد تو به خواب می‌روم و با یاد درد تو خواب می‌بینم و با یاد درد تو برمی‌خیزم. لیکن بدنت و صورتت کم‌کم از نگرم محو می‌شود. آن‌گونه که گویی می‌پوسی. تمامی اندام و تمامی وجودت در هم نرم می‌شود و کوچک می‌شود و می‌رود و سرانجام، از آن، چیزی مگر تصویر «رنج» باقی نمی‌ماند. از کتابِ وصال در وادی هفتم یک غزل غمناک #عباس_نعلبنديان @delnote

♥️ با شما از زخمی سخن می‌گویم برآمده از نیزه‌های نادانی و ما همه قربانی آنیم. کسی دوستدار حقیقت نیست؛ همه دوستدار مصلحت‌اند. #بهرام_بیضائی @delnote

صبح به‌خیر ای باغ زعفران صبح به‌خیر ای فرش هزار نقش کاشان صبح به‌خیر به انگشتانت که در میان انگشتانم آرمیده‌اند… #نزار_قبانی ترجمه سعید هلیچی @delnote

♥️ درست در همین روزهایی که مسئله مهم فرهنگی ورزشگاه‌های فوتبال در ایران حل معضل فحاشی تماشاگران به مادران بازیکنان است، بازیکنان تیم فوتبال آث میلان در ایتالیا با پیراهن‌هایی به میدان رفتند که به مناسبت روز مادر نام خانوادگی مادران‌شان به جای نام خودشان پشتش چاپ شده بود. مادرها هم به نظرم نامشان پشت پیراهن باشد راضی‌ترند تا بهشت زیر پاهایشان. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote

♥️ می‌گویند میرزاخانی پیش از روی‌آوردن به ریاضیات،‌ نویسندگی می‌کرده. بعید است که فکر کرده باشد رشته‌ی سطح پایین‌تر یا کمتر هنری را انتخاب کرده. او غرق شدنش در ریاضیات را به زبانی که هر نویسنده‌ای تصدیق می‌کند، بیان کرده: «مثل گم شدن در جنگل و تلاش برای استفاده از هر دانشی که تو را به راهکارهای جدید هدایت می‌کند و با شانس اینکه راهی به بیرون پیدا کنی.» البته که شانس، همچنین چیزی نیست. این سِرّی است که [جان] کیتس آن را "توانایی منفی" خوانده،‌ اعتماد به اینکه تنها اگر ما جرات کنیم و بدون زودرنجی و تاکید بر تاریکی،‌ خود را وسط معرکه بیندازیم، کار خودش درست می‌شود - بدون این‌که مطمئن باشیم راهی به بیرون پیدا می‌کنیم. بهترین نوشتار همین‌جا اتفاق می‌افتد؛ ‌ناخواسته، نادانسته، قدردان و متحیّر. منظور ما از خلاقیت دقیقا چنین چشم‌پوشی از اراده و خواست است. بنابراین، ریاضیدان و هنرمند در یک تاریکی شریک هستند و به یک خدا کرنش می‌کنند. شاعران هم درست مثل ریاضیدان‌ها در افسوس مرگ میرزاخانی شریک هستند. ➖بخشی از یادداشت #هاوارد_جاکوبسن، برنده جایزه من بوکر ۲۰۱۰ برای رمان «مسأله فینکلر» #مریم_میرزاخانی (۲۲اردیبهشت۱۳۵۶–۲۳ تیر۱۳۹۶) @delnote

یکی دخترش بود مریم به نام خردمند و با سنگ و با رای و کام #مریم_میرزاخانی روز جهانی زن در ریاضیات @delnote

♥️ این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟ هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت باده هر جا که بود چشمه کوثر نقدست هر کجا سرو قدی هست دو بالاست بهشت دل رم کرده ندارد گله از تنهایی که به وحشت زدگان دامن صحراست بهشت از درون سیه توست جهان چون دوزخ دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت دارد از خلد ترا بی بصریها محجوب ورنه در چشم و دل پاک مهیاست بهشت هست در پرده آتش رخ گلزار خلیل در دل سوختگان انجمن آراست بهشت عمر زاهد به سر آمد به تمنای بهشت نشد آگاه که در ترک تمناست بهشت صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش که درین آینه بی پرده هویداست بهشت #صائب_تبریزی @delnote