💌 دلنوت

زمانی آرزوهایی داشتیم ولی آنها فراموش شدند، چون مال دنیای دیگری بودند که امروز از ما خیلی دور است. #اریش_ماریا_رمارک @delnote

♥️ من از آنِ تو نیستم گمشده در تو نیستم کاش بی‌نشان از خود گم می‌شدم در تو  بی‌نشان، چون نور شمعی در نیم‌روز بی‌نشان، چون دانه‌ی برفی در دریا دوستم می‌داری، می‌دانم روح و جانِ منی، زیبا و تابناک اما من بر آن سرم که نیست شوم، چون نوری که در فروغِ نوری دیگر آه در عشق غرقه‌ام کن... حواسم را در هم بریز و کر و کور بر جایم بگذار بی‌قرارِ تندبادِ عشقت، شعله‌ای لرزان در بادی سرکش ‌#سارا_تیزدِیل ترجمه: بنفشه میرزایی @delnote

اگر برای گذران زندگی کار می‌کنی، چرا خودت رو با کار کردن به کشتن میدی؟! 🎥 The Good, the Bad and the Ugly @delnote

هیچ‌چیز بر بویِ آن که دوستش داریم غالب نمی‌شود حتی اگر همه‌ی فرانسه را در یک شیشه عطر جمع کنند! #محمود_درویش @delnote

♥️ بمان و دست مرا در دست خود و زندگی نگاه دار همه‌ی راه‌های رو به مرگ را از میان بردار بگذار دمی، با تو که لب‌هایی از چایی دلچسب‌تر داری زندگی کنم تو مثل موسیقی که در رادیوی قدیمی پدربزرگ پخش می‌شد زیبایی و برایم حرف‌های تازه‌ای داری. بمان تا تو را آن‌گونه مستانه زندگی کنم که مرگ تنها، جانم را بگیرد و من امیدوارم قرن‌ها بعد دوباره روزی یک نارنگی را با هم قسمت کنیم ای زاده‌ی بهار بهشت من! تن تابستانی‌ات را در آغوش می‌گیرم و موهای پاییزی‌ات را آنقدر شانه می‌زنم تا به زمستان برسیم ۱۳ آبان ۱۴۰۳ #سیاوش_یزدان‌دوست @delnote

حفره‌های زندگی‌ات همیشگی‌اند. تو باید در اطرافش رشد کنی، مثل ریشه‌های درخت که از اطراف بیرون می‌زنند، باید خودت را از لابه‌لای شیارها بیرون بکشی. #پائولا_هاوکینز @delnote

مرگ زیبایی خاصی را با خود بزرگ می‌کند مثلا همین حالا زنی دارد با یک مداد سیاهی را به چشم‌هایش اضافه می‌کند تا تاریک‌تر گریه کند #نیما_معماریان @delnote

افسوس که هرگز شعر حریف گلوله‌های جنگی نشد ابیاتش زیر چرخ‌های تانک‌ها له شدند و وزنش بسیار کمتر از وزن بمب‌های ریخته بر سر کودکان بود اما شاعر تو شعر بگو شاید یکی از انسان‌های مانده در زیر آوار را نجات دهد عاشقی را التیام بخشد یا امیدی را زنده کند در این زمانه که جنگ‌پرستان در کشتن انسانها مسابقه گذاشته‌اند هنر زنده نگه‌داشتن جان‌هاست آن هم با دست‌های خالی شاعری! #رضا_رجبی @delnote

پس از سرچشمه‌های اسب و گریزِ هر بار سوی تو ساق‌های آفتاب هنوز بر جای مانده. اکنون صدای ترانه‌ای در سکوت شبنم‌هاست و بال‌بال زدنِ پروانه‌ها در ژرفای کلمات روییده.‌ دریای بی‌افساری‌ست، شعر! می‌دیدم که از سینه‌ی بنفشه‌ای در گندمزار گلِ سرخی پر کشید! #مرضیه_رشیدپور_کیمیا @delnote

خودم را دمِ در گذاشتم و برگشتم باید سبک می‌شدم کم می‌شدم و در چمدانِ کوچک‌تری جا می‌گرفتم چیزی به رفتن نمانده بود و پیریِ دست‌هایم توانِ حمل بارِ اضافه را نداشت. لیلا_کردبچه# @delnote

دوست خوب مانند خانه است جایی امن که حس می‌کنی به آن تعلقی داری #ناتاشا_لان @delnote