💌 دلنوت

‍♥️ ... من مرغِ کورِ جنگلِ شب بودم در قلبِ من همیشه زمستان بود رنگِ خزان و سایۀ تابستان در پیشِ چشمِ من همه یکسان بود می‌سوختم چو هیزمِ تر در خویش دودم به چشمِ بی‌هنرم می‌رفت چون آتشِ غروب فرومی‌مرد تنها، سرم به زیرِ پرم می‌رفت یک شب که باد سُم به زمین می‌کوفت وز یالِ او شراره فرومی‌ریخت یک شب که از خروشِ هزاران رعد گویی که سنگپاره فرومی‌ریخت از لابه‌لای تودۀ تاریکی دستی درون لانۀ من لغزید وز لرزه‌ای که در تنِ من افتاد بنیاد آشیانۀ من لرزید یک دم، فشارِ گرمِ سرانگشتش چون شعله، بال‌های مرا سوزاند تا پنجه‌اش به روی تنم لغزید قلبِ من از تلاشِ تپیدن ماند غافل که در سپیده‌دمِ این دست خورشید بود و گرمیِ آتش بود با سرمه‌ای دو چشمِ مرا وا کرد این دست را خیالِ نوازش بود زان پس شبانِ تیرۀ بی‌مهتاب منقارِ غم به خاک نمالیدم چون نورِ آرزو به دلم تابید در آرزوی صبح ننالیدم این دستِ گرم دست تو بود ای عشق دستِ تو بود و آتشِ جاویدت من مرغِ کورِ جنگلِ شب بودم بینا شدم به سرمۀ خورشیدت #نادر_نادرپور @delnote

عشقی که قابل سنجش باشد بسیار فقیر است #ویلیام_شکسپیر | آنتونی و کلئوپاترا ( مجموعه‌ی آثار نمایشی ، جلد دوم ) ترجمه‌ : علاءالدین پازارگادی @delnote

نور، نور همیشه مسافر که خستگی‌اش را می‌باید تو در کنی #بیژن_الهی @delnote

من اینجا دلم سخت معجزه می‌خواهد و تو انگار معجزه‌هایت را گذاشته‌ای برای روز مبادا #پل_الوار @delnote

♥️ امشب از آسمان دیده‌ی تو روی شعرم ستاره می‌بارد در زمستان دشت کاغذها پنجه‌هایم جرقه می‌کارد شعر دیوانه‌ی تب‌آلودم شرمگین از شیار خواهش‌ها پیکرش را دوباره می‌سوزد عطش جاودان آتش‌ها آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست شب پر از قطره‌های الماس است از سیاهی چرا هراسیدن آنچه از شب به جای می‌ماند عطر سکرآور گل یاس است آه بگذار گم شوم در تو کس نیابد دگر نشانه‌ی من روح سوزان و آه مرطوبت بوزد بر تن ترانه من آه بگذار زین دریچه باز خفته بر بال گرم رویاها همره روزها سفر گیرم بگریزم ز مرز دنیاها دانی از زندگی چه می‌خواهم من تو باشم… تو.. پای تا سر تو زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو… بار دیگر تو آنچه در من نهفته دریایی‌ست کی توان نهفتنم باشد با تو زین سهمگین طوفان کاش یارای گفتنم باشد بس که لبریزم از تو می‌خواهم بروم در میان صحراها سر بسایم به سنگ کوهستان تن بکوبم به موج دریاها بس که لبریزم از تو می‌خواهم چون غباری ز خود فرو ریزم زیر پای تو سر نهم آرام به سبک سایه به تو آویزم آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه نا پیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست #فروغ فرخزاد @delnote

«ما نیز زندگی را دوست می‌داریم، آن‌گاه که برایمان میسّر باشد» وَ نَحنُ نُحِبُّ الحَياةَ إذَا مَا اسْتَطَعْنَا إِلَيها سَبيلاً #محمود_درویش @delnote

♥️ ‍ بی‌چیزی نیست که درد می‌آرد، بلکه شوقِ شدید است. #اپیکتتوس @delnote

می‌آیم، می‌آیم، می‌آیم با گیسویم: ادامه‌ی بوهای زیر خاک با چشمهایم: تجربه های غلیظ تاریکی با بوته‌ها که چیده‌ام از بیشه‌های آن سوی دیوار... #فروغ_فرخزاد @delnote