سایت پانویس - إحصائيات وتحليلات قناة تيليجرام @panevisdotcom

2 677

‌ کریشنامورتی‌خوانی دیشب در جمع دوستان علاقمند به آثار جیدو کریشنامورتی جلسهٔ لایو چکیده‌گویی پنج فصل اول کتاب «شادمانی خلاق» را داشتیم و امشب چکیدهٔ پنج فصل دوم را بصورت جمعی بررسی می‌کنیم. این دورهمی‌ها جلسات خوب و مفیدی از نظر بررسی و لب‌گویی تعلیمات کریشنامورتی شده است. دوستانی که مایلند، می‌توانند به جمع مذکور بپیوندند. توضیح اینجـا. @Panevisdotcom

2 677

گشتالت "روزنامه از مجله بهتر است. ساحل خیلی بهتر از خیابان است. ابتدا بهتر است بدوید تا اینکه راه بروید. شاید مجبور شدید چندین بار امتحان کنید. کمی مهارت می‌خواهد، اما یاد گرفتنش آسان است. حتی بچه‌ها هم می‌توانند از آن لذت ببرند. وقتی با موفقیت همراه باشد، پیچیدگی‌ها به حداقل می‌رسد. پرنده‌ها به ‌ندرت نزدیک می‌شوند، اما باران ممکن است زود آن را خیس کند. افراد زیادی که یک کار را انجام می‌دهند، مشکل به وجود می‌آید. آدم به فضای زیادی احتیاج دارد. اگر پیچیدگی‌ای وجود نداشته باشد، می‌تواند خیلی آرامش‌بخش باشد. صخره می‌تواند مانند لنگر عمل کند. اگر همه چیز از هم گسیخته شود، شانس دیگری نخواهید داشت." چیزی از متن فوق متوجه شده‌ای؟! ارتباطی معنادار بین جملات فوق می‌دیدی؟! این یکی از مثالهایی است که در فلسفهٔ ذهن (گشتالت‌های عقلی) مطرح می‌شود و تجربهٔ درک چیزی قبل و بعد از داشتن آگاهی ذهنی نسبت به آن را بررسی می‌کند. اما بگذار برگردیم به متن فوق. کلید درک متن فوق، داشتن تصور "بادبادک" در ذهن است. "بادبادک" را تصور کن. حالا یک بار دیگر همان متن را بخوانیم: "روزنامه از مجله بهتر است. ساحل خیلی بهتر از خیابان است. ابتدا بهتر است بدوید تا اینکه راه بروید. شاید مجبور شدید چندین بار امتحان کنید. کمی مهارت می‌خواهد، اما یاد گرفتنش آسان است. حتی بچه‌ها هم می‌توانند از آن لذت ببرند. وقتی با موفقیت همراه باشد، پیچیدگی‌ها به حداقل می‌رسد. پرنده‌ها به ‌ندرت نزدیک می‌شوند، اما باران ممکن است زود آن را خیس کند. افراد زیادی که یک کار را انجام می‌دهند، مشکل به وجود می‌آید. آدم به فضای زیادی احتیاج دارد. اگر پیچیدگی‌ای وجود نداشته باشد، می‌تواند خیلی آرامش‌بخش باشد. صخره می‌تواند مانند لنگر عمل کند. اگر همه چیز از هم گسیخته شود، شانس دیگری نخواهید داشت." موضوع فوق البته موضوعی ذهن‌شناسانه است و تأمل در آن، بحثی جدای از چیزیست که الآن می‌خواهم عرض کنم. طرح متن فوق بصورت سمبلیک و جهت تقریب ذهن برای مطلبی است که می‌خواهم بگویم. بنظرم زندگی درست مانند همین متن است و داشتن تصور کلمهٔ "بادبادک" در ذهن، داشتن کیفیت عشق(شور زندگی) است. تا وقتی انسان در حالت عشق نباشد، زندگی برایش بی‌معناست و وجوه متفاوت زندگی را نمی‌تواند درک کند، زندگی‌اش محور ندارد، همانطور که قبل از دانستن واژهٔ "بادبادک" هر چه سعی و تلاش می‌کردیم تا بین جملات متن ارتباطی پیدا کنیم و نوعی سیستم از آنها بسازیم تا بفهمیم موضوع چیست، موفق نمی‌شدیم. اینکه می‌بینیم انسان رو به انواع و اقسام باورها، ایدئولوژی‌ها و مکاتب و سیستم‌های فلسفی می‌آورد، در حقیقت بخاطر این است که (ناآگاهانه) می‌خواهد نبود آن کیفیت و محور اساسی (عشق) را جبران کند و جایگزینی برای آن انتخاب کند. در حالیکه نمی‌داند هیچیک از این سیستم‌ها، عقاید و مکاتب فکری و روانشناسی نمی‌تواند جای آن را بگیرد. از آن طرف، انسانی که در کیفیت عشق است بقدری احساس استغناء درونی (روانی) دارد که به داشتن سیستم فلسفی و فکری احساس نیاز نمی‌کند. مسئلهٔ ما اینست که آن محور و کیفیت اساسی را از دست داده‌ایم. لذا زندگی‌مان بدون معنی و جوهر است و جنبهٔ بلاتکلیفی دارد. @PanevisDotCom

2 677

‌ تغییر آدم اگر در طول زندگی‌اش از دوستانش جدا نشود، یعنی تغییر نکرده است! تغییر، مستلزم بعضی جدایی‌ها هم هست. @PanevisDotCom

2 677

@Panevisdotcom

2 677

موضوعات: انسان، واقعیت، تعامل، کودکان، حیوانات، طبیعت، خاطره‌ای از یک دوست، سفر به کشورهای مختلف، افراد بومی، حفظ فرهنگ، دیدار از جزیره‌ای دور از شهر، تمدن، بازیگر، فیلم، موسیقی، fake، تقلبی بودن، ابراز احساسات هنگام نوازندگی و خوانندگی، احساسات غلیظ بازیگران، هنر، صنعت بازیگری، عرفان، شعر، ویرایش شعر، گل، پرنده، آنچنانکه هست، ابزار روابط، قالب تعاملی، دروغ ابزار روابط انسان‌ها «دروغ» است.

2 677

‌ مراقبهٔ من @Panevisdotcom

2 677

‌ سبک زندگی مصرف دود، الکل، گوشت زیاد، پرخوری، پرخوابی و پرخوانی، ذهن را کدر و تیره می‌کند. رژیم غذایی مناسب، سالم‌خوری، استفادهٔ زیاد از سبزیجات و میوه، ورزش منظم، کم‌خوری، ارتباط با طبیعت، خندیدن، تفریح و بازی با دوستان سالم، همصحبتی دلپذیر، شناخت خود، سحرخیزی و مراقبه تأثیر مفید در سلامت و زندگی سالم دارد. @Panevisdotcom

2 677

‌ بیا و کشتی ما در شط شراب انداز غریو و ولوله در جان شیخ و شاب انداز حافظ @Panevisdotcom

2 677

چالش: شما چندین سال زحمت می‌کشید، کار می‌کنید و پول جمع می‌کنید و خانه‌ای می‌خرید. یکی از آشنایان شما پول زیادی از جایی برنده می‌شود و بدون زحمت، خانه‌ای مانند خانهٔ شما می‌خرد. آیا شما ناراحت می‌شوید؟

Anonymous voting

2 677

@Panevisdotcom

2 677

‌ غزلی از طرزیِ افشار (قرنِ یازدهمِ هجری) چو با غیری آن دل‌ربا می‌شرابد ز غیرت دلِ عاشقان می‌کبابد ز هجرانِ سنگین‌دلی سیم‌ساقی دلم هم‌چو سیماب می‌اضطرابد تو را زاهدا نشئۀ چشمِ مستش اگر شیخِ صدساله‌ای می‌شبابد تو را چون حسابانم از خیلِ خاکی؟ مهیده رُخت، سنبلت می‌سحابد به هر سو که از مِهر می‌التفاتی ز رویِ تو هر ذره می‌آفتابد ز نادیدنت مردمِ چشمِ مردم سفیدید، تا کی رُخت می‌نقابد؟ نه آبی نه آبادی‌ای در جهان است سما می‌سرابد، زمین می‌خرابد نمی‌اختیاریم الا اطاعت ثوابد اگر طرزیا یا عِقابد (دیوانِ طرزیِ افشار، به کوششِ م. تمدن، تهران: کتاب‌فروشیِ ادبیه، چ ۲، ۱۳۳۸، ص ۶۳-۶۴) تشکر از جناب بهروز صفرزاده برای معرفی این غزل خاص @Panevisdotcom

2 677

مصاحب جنس! بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست؟ روزم سیاه‌کردهٔ چشم سیاه کیست؟ ‌ دل‌دادن و سخن‌نشنیدن گناه من دل‌بردن و نگاه‌نکردن گناه کیست؟! جرم مرا امید به رحمت حواله کرد در حیرتم که دیدهٔ تر عذرخواه کیست داند کسی که دیده کله‌کج‌نهادنت گل غرق خون ز حسرت طرف کلاه کیست تیرش تمام سینه‌پسندست و دلنشین این غمزه دست‌پرور طرز نگاه کیست؟ قدسی اگر دلم نخراشیده غمزه‌اش الماس بر جراحتم از برق آه کیست؟ در مورد «مصاحب ناجنس» در کلاس‌ها گفته‌ایم. اما از مصاحب جنس هم بگوییم. حیوانات و کودکان دو مصاحب جنس‌اند. سومی اهل شعر‌اند، شعر فخیم. به حکم این سخن که: آن دل که پریشان شود از نالهٔ بلبل در دامنش آویز که با وی خبری هست همنشینی و دم‌خور بودن با شعر فاخر، و البته فهمیدن آن، و نه فقط روخوانی طوطی‌وار آن، انسان را از کوچکی درمی‌آورد. بسیاری شعرا هستند که به علت سرقفلی شعرای مشهور، شعرشان شناخته‌شده نیست. مثلاً ببینید شاعر این بیت چه کرده: گفتم که قدت از چه نیامد به برم؟ گفت: هرگز نشنیدیم که سروی به بر آید که با میناکاری‌های حافظ پهلو می‌زند. مصاحبت با سخن ایشان مصاحبت با جنس است. که شعرشان اصل جنس. @Panevisdotcom

2 677

‌ موضوعات: موسیقی، گوش دادن دست اول @Panevisdotcom

2 677

‌‌ وطن از پیـر میکـده کردم سـوال که «عشق چیست؟» گفتا ز عشـق بی‌خبـرم لیک بگویـم گناه چیست گفتـم خدای را، سخن از عشـق گـو نه از گناه گفتـا گناه را تـو آنجـا ببیـن که عشـق نیست نریمان حجتی @Panevisdotcom

2 677

‌ گروه‌های «رابطه» دو گروه «رابطه»، برای متأهل‌ها و مجردها بصورت جداگانه، شامل مباحث مرتبط با رابطه(روانشناسی تکاملی، رابطه از دیدگاه محمدجعفر مصفا، جیدو کریشنامورتی، فروید، یونگ)، جمع‌خوانی کتاب‌های مرتبط با رابطه، تماشای فیلم‌های مرتبط، جلسات لایو مباحث رابطه، و گفتگو، بحث و بیان تجربه است. دوستانی که تمایل به شرکت دارند، جهت شرکت در این گروه‌ها به خانم صبا در واتس‌اپ پیام دهند. شروط: ۱. عضویت در یکی از دوره‌های خودشناسی ۲. گذراندن حداقل بیست و پنج جلسه + شرکت در این گروه‌ها برای دارندگان شرایط رایگان است. + تنها طی دو روز آتی عضو جدید پذیرفته می‌شود. @Panevisdotcom

2 677

‌ پایا ویدئوکست هفتم پاسخ به سؤالهای پرسیده شده در بخش کامنت‌ها - میوۀ درخت چیست و از کجا می‌آید؟ - کربن - شکر، قند - شیرینی میوه‌ها از چیست؟ - ساخت مولکول نشاسته - چگونگی سوختن چوب و تبدیل آن به خاکستر - چگونگی دریافت انرژی با غذا خوردن - تفاوت انرژی مولکول‌ها - آیا انرژی هیچوقت تمام نمی‌شود؟ - آنتروپی به زبان ساده - آنتروپی دنیا در هنگام بیگ بنگ - آنتروپی در حال زیاد شدن است - انرژی قابل استفاده برای انسان - نور چیست؟ - تغییر درک انسان از نور - میدان الکترومغناطیسی - خاصیت موجی و ذره‌ای نور - ذرۀ بنیادی - کوآرک + سؤال: چرا غذایی که می‌خوریم جرم ما را افزایش نمی‌دهد؟ + تماشای ویدئوکست در یوتیوب + سوال یا پیشنهادتان برای پایا را در بخش کامنت‌ها مطرح کنید. @Panevisdotcom

2 677

‌ طرفداری فنِ هیچکس نباش. مطلقاً هیچکس. هیچ اتوریته‌ای، هیچ کس یا هیچ‌چیزی که رواناً به آن تکیه کنی، نداشته باش. می‌توانی؟ امتحان کن. برای این کار، قاعدتاً ابتدا باید مجموعهٔ اتوریته‌ها، مجموعهٔ آن چیزها، آن کسان، آن افکار و عقاید که به آنها دروناً تکیه داری، را بشناسی. متوجه شوی که تکیه‌گاه‌های درونی‌ات چه‌ها هستند. اینطور نیست؟ ابتدا باید بدانی دقیقاً به چه چیزهایی تکیه کرده‌ای، سپس رهایشان کنی. آن وقت یک تنهایی عمیق را تجربه می‌کنی. برای بسیاری از ما این تجربه ترس دارد. نمی‌توانیم تنها، به معنی بدون اتوریته بودن، بمانیم. اما بمان! با این مطلقاً تنهایی بمان. هر چند اولش ترس و دلهره دارد. و این تنهایی رفتن در افکار نیست. اگر با فکرهایت خوشی، این‌ تنهایی نیست. @Panevisdotcom

2 677

‌ طرفداری فنِ هیچکس نباش. مطلقاً هیچکس. هیچ اتوریته‌ای، هیچ کس یا هیچ‌چیزی که رواناً به آن تکیه کنی، نداشته باش. می‌توانی؟ امتحان کن. برای این کار، قاعدتاً ابتدا باید مجموعهٔ اتوریته‌ها، مجموعهٔ آن چیزها، آن کسان، آن افکار و عقاید که به آنها دروناً تکیه داری، را بشناسی. متوجه شوی که تکیه‌گاه‌های درونی‌ات چه‌ها هستند. اینطور نیست؟ ابتدا باید بدانی دقیقاً به چه چیزهایی تکیه کرده‌ای، سپس رهایشان کنی. آن وقت یک تنهایی عمیق را تجربه می‌کنی. برای بسیاری از ما این تجربه ترس دارد. نمی‌توانیم تنها، به معنی بدون اتوریته بودن، بمانیم. اما بمان! با این مطلقاً تنهایی بمان. هر چند اولش ترس و دلهره دارد. و این تنهایی رفتن در افکار نیست. اگر با فکرهایت خوشی، این‌تنهایی نیست. @Panevisdotcom

2 677

‌ طرفداری فنِ هیچکس نباش. مطلقاً هیچکس. هیچ اتوریته‌ای، هیچ کس یا هیچ‌چیزی که رواناً به آن تکیه کنی، نداشته باش. می‌توانی؟ امتحان کن. برای این کار، قاعدتاً ابتدا باید مجموعهٔ اتوریته‌ها، آمجموعهٔ ن‌ چیزها، آن کسان، آن افکار و عقاید که به آنها دروناً تکیه داری، را بشناسی. متوجه شوی که تکیه‌گاه‌های درونی‌ات چه‌ها هستند. اینطور نیست؟ ابتدا باید بدانی دقیقاً به چه چیزهایی تکیه کرده‌ای، سپس رهایشان کنی. آن وقت یک تنهایی عمیق را تجربه می‌کنی. برای بسیاری از ما این تجربه ترس دارد. نمی‌توانیم تنها، به معنی بدون اتوریته بودن، بمانیم. اما بمان! با این مطلقاً تنهایی بمان. هر چند اولش ترس و دلهره دارد. و این تنهایی رفتن در افکار نیست. اگر با فکرهایت خوشی، این‌تنهایی نیست. @Panevisdotcom

2 677

@Panevisdotcom