شعر ناب 📖

مثل زهرا طهارت محضی قبل اسلام هم، چنین بودی از احادیث معتبر پیداست تو فقط "ام مومنین" بودی... #مجید_تال #وفات_حضرت_خدیجه_سلام_الله_علیها @adabe_farsi

چه خوش گزید‌ه‌امت از بساطِ حُسن‌فروشان نه عاشقِ تو، که من عاشقِ بصیرتِ خویشم 😌 #وحشی_بافقی @adabe_farsi

از ترحّم جگرش بر دل عاشق می‌سوخت چون در آیینه نظر بر رخ زیبا می‌کرد #سالک_قزوینی @adabe_farsi

روایت قوم پیغمبر‌کُش! هم ببینید و هم نشر بدید... @esttori @esttori @esttori

گفتم «نماند خواب و خورم در غم تو» گفت «آخر نه عاشقی، سخن خواب و خور مکن » #امیرخسرو_دهلوی @adabe_farsi

روز هشتم همگی میل خراسان داریم انتظار از کرم سفره‌ی سلطان داریم @adabe_farsi

وه که یک قاصد که باشد محرم این راز نیست چند بر کاغذ نویسم حال و شویم دوده را از شراب سودمندم بخت بد پرهیز داد می که می خوردم نمی خوردم غم بیهوده را #نظیری_نیشابوری @adabe_farsi

به منِ کار فرو بسته کجا پردازد؟ آن که پیشانی گل در گره شبنم ازوست #صائب @adabe_farsi

پیوسته با منی و مرا با تو هیچ وقت وصلی به کام خویش میسر نمی‌شود #اوحدی_مراغه‌ای @adabe_farsi

مرد غیرت ندهد آب رخ فقر به باد روزه نیت کند آن روز که نانش نرسد #طالب_آملی @adabe_farsi

ذوقِ سرگردانی‌ام آواره دارد هر طرف ورنه من در گامِ اول، ره به منزل یافتم #قدسی‌مشهدی @adabe_farsi

... به تردد محیط نتوان شد موج بیهوده دردسر دارد آبرویِ محیطِ عافیت است هرکه آیینه‌ی گهر دارد اهلِ معنی تواضعِ محضند سرکشی شاخِ بی‌ثمر دارد قیدِ هستی دلیلِ خامی‌هاست چوبِ تر ثقلِ بیشتر دارد چرخ بر نقشِ غیب بینا نیست حلقه چشمی برونِ در دارد رازداران خموشی‌آهنگند خاک مشکل که ناله بر دارد مایه‌ی راحت است لب ‌بستن که نِی از خامُشی شکر دارد سخن و خامُشی‌ست یکسانش هرکه زین گفت‌وگو خبر دارد که جهان نیست جز تجلّیِ دوست این من و ما همان اضافَتِ اوست #بیدل_دهلوی @adabe_farsi

ترا من دوست می‌دارم چو بلبل مر گلستان را مرا دشمن چرا داری چو کودک، مر دبستان را چو کردم یک نظر در تو دلم شد مهربان بر تو مسخر گشت بی‌لشکر، ولایت چون تو سلطان را به خوبی خوبرویان را اگر وصفی کند شاعر تو آن داری به جز خوبی! که نتوان وصف کرد آن را دلم کز رنج راه تو به جانش می‌رسد راحت چنان خو کرد با دردت که نارد یاد درمان را ز همت عاشق رویت بمیرد تشنه در کویت وگر خود خون او باشد بریزد آب حیوان را چو بیند روی تو کافر شود اسلام دین او چو زلف کافرت بیند نماند دین مسلمان را به عهد حسن تو پیدا نمی‌آیند نیکویان ز ماه و اختران خورشید خالی کرد میدان را بسی سلطان و لشکر را هزیمت کرد در یکدم شکسته دل که همره کرد با خود جان مردان را اگرچه در خورت نبود غزل‌های رهی لیکن مکن عیبش که کم باشد اصولی قول نادان را وصالت راست دل لایق که شب‌ها در فراق تو مددها کرد مسکین دل به خون این چشم گریان را همی‌ترسم که روز او سراسر رنگ شب گیرد از آن با کس نمی‌گویم غم شب‌های هجران را وصال تو به شب کس را میسر چون شود هرگز که تو چون روز گردانی به روی خود شبستان را مرا گویی بده صد جان و بوسی از لبم بستان ندانستم که نزد تو چنین قیمت بود جان را به جان مهمان لعل تست چون من عاشقی مسکین از آن لب یک شکر کم کن گرامی دار مهمان را به هجران #سیف_فرغانی مشو نومید از وصلش که دایم در عقب باشد بهاری مر زمستان را @adabe_farsi

ما گرفتار یک بلا شده ایم، اعتیادی به نام "تنهایی" جای مِی مردمان این دوره، قهوه تلخ درد می نوشند... #فردوس_اعظم #شاعر_تاجیک @adabe_farsi