فلسفه اخلاق

الگوی تمام‌قدِ اخلاقی به مناسبت میلاد باسعادت پیامبر اسلام(ص) مصطفی سلیمانی روزنامه هم‌میهن پیامبر اکرم(ص) به‌منظور از میان بردن رذیلت‌ها و پرورش فضیلت‌های اخلاقی، با برخی روش‌ها به آموزش اصول و مبانی اخلاقی پرداخته‌اند و به‌این‌ترتیب، برای تربیت اخلاقی متربیان خود حرکت کرده‌اند. تمامی این اصول بر مبنای باورمندی به خدای متعال شکل گرفته‌اند؛ بنابراین، ماهیتی توحیدی دارند، در نتیجه اصلاح حیات دنیوی و اخروی انسان، فقط در سایه اصلاح رابطه او با خدا و به‌عبارتی، اصلاح اصول اخلاقی اوست که صورت می‌پذیرد. و از همین‌جاست که چرایی این گفتار از پیامبر(ص) که فرموده است: «من مبعوث شدم تا اخلاق نیکو را تکمیل کنم» آشکار می‌شود. تحقق اخلاق نیکو، همان اصلاح رابطه انسان با خدا و به منزله دمیده شدن روح حیات در زندگی دنیوی و اخروی آدمی است... لینک مطلب: https://hammihanonline.ir/news/24-hours/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D9%82%D8%AF%D9%90-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%DB%8C 🍀❤️ @The_meaningoflife

الگوی تمام‌قدِ اخلاقی به مناسبت میلاد باسعادت پیامبر اسلام(ص) مصطفی سلیمانی روزنامه هم‌میهن پیامبر اکرم(ص) به‌منظور از میان بردن رذیلت‌ها و پرورش فضیلت‌های اخلاقی، با برخی روش‌ها به آموزش اصول و مبانی اخلاقی پرداخته‌اند و۸ به‌این‌ترتیب، برای تربیت اخلاقی متربیان خود حرکت کرده‌اند. تمامی این اصول بر مبنای باورمندی به خدای متعال شکل گرفته‌اند؛ بنابراین، ماهیتی توحیدی دارند، در نتیجه اصلاح حیات دنیوی و اخروی انسان، فقط در سایه اصلاح رابطه او با خدا و به‌عبارتی، اصلاح اصول اخلاقی اوست که صورت می‌پذیرد. و از همین‌جاست که چرایی۸ این گفتار از پیامبر(ص) که فرموده است: «من مبعوث شدم تا اخلاق نیکو را تکمیل کنم» آشکار می‌شود. تحقق اخلاق نیکو، همان اصلاح رابطه انسان با خدا و به منزله دمیده شدن روح حیات در زندگی دنیوی و اخروی آدمی است... لینک مطلب: https://hammihanonline.ir/news/24-hours/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D9%82%D8%AF%D9%90-%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%DB%8C 🍀❤️ @The_meaningoflife

. آدم‌ها با همه موجودات عالم فرق دارند. می‌توانند نفس بکشند، اما زنده نباشند؛ همان مرده متحرک. آدم‌ها مثل خاک و آب و گربه و مارمولک نیستند. این‌طور نیست که فقط پابندِ غریزه‌شان باشند. حیوانات هزاران هزار سال پیش هم همین‌جوری زندگی می‌کرده‌اند که حالا دارند زندگی می‌کنند. همین‌طور ساده، پاپَتی و قابلِ حدس. اما آدم‌ها یک‌چیزی توی وجودشان دارند که نمی‌گذارد زمین بنشینند. نمی‌گذارد همین‌طور آسه بروند و آسه بیایند و بخورند و بخوابند و زاد و ولد کنند. آدم‌ها با همه عالم فرق دارند و بیشتر از هر چیزی به یک میوه هسته‌دار شبیه‌اند. به چیزی مثل بادام. آدم‌ها می‌توانند روی پوستِ صورت‌شان یک پرده از لبخند بکشند، اما از درون در حال ضجه زدن باشند. می‌توانند صورت‌شان را با سیلی سرخ کنند. و می‌توانند زنده باشند اما زندگی نکنند. . آدم‌ها «زنده‌اند»، فقط «جان‌دار» نیستند. یک‌چیزی توی وجودِ هر آدمی هست که مدام فریاد می‌زند «بلند شو و رنگِ خودت را به جهان بزن». و آدم‌ها همین‌که ببینند «نمی‌توانند» رنگِ خودشان را به جهان بزنند می‌میرند. همین‌که یکی جلوی آدم را بگیرد و بگوید «رنگی که تو داری بد است و جهان را زشت می‌کند» و «بیا رنگی که من می‌گویم را بزن»، آدم از آدمیت‌ش ساقط می‌شود. همان‌‌وقت است که آدم خیال می‌کند حتی از گربه و دیوار هم کمتر است. آدم، همان‌موقع که جوش و خروشِ درونش به یک «نه»ی محکم می‌خورد می‌میرد. دقیقاً همان‌وقت است که مطمئن می‌شود یکی «زندگی‌اش» را دزدیده. همان‌وقت است که زندگی را سخت می‌بیند. به غُر و نِق زدن می‌افتد. و چپ و راست آرزوی مرگ می‌کند، چون نمی‌تواند زیستِ دستوری داشته باشد. با دستور خوردنِ بهترین غذا بهم مزه نمی‌دهد، مثلِ غذایِ آخرِ یک اعدامی... . آن‌هایی که دست از «جان» می‌شویند و هر چه در دل دارد می‌گویند، همان‌هایی‌ هستند که دارند دست‌وپا می‌زنند خودِ واقعی‌شان باشند. همان‌هایی هستند که نمی‌خواهند مثلِ یک فیل عاج‌شان را قورت دهند و یک‌گوشه از افسردگی دق کنند. همان‌هایی هستند که از زندگیِ نباتی روی تختِ بیمارستان خسته‌اند. و می‌خواهند زنده باشند. مثل یک «انسان». که با همه موجوداتِ عالم فرق دارد. که دوست ندارد همین‌طور آسه برود و آسه بیاید. که دوست دارد رنگ خودش را به جهان بزند. و زندگی کند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها #صلح ❤️☘ @filsofak

دشمن یعنی کسی که شما می‌توانید همۀ ضعف‌ها و کم کاری‌هایتان را گردن او بیندازید. دشمن یعنی چیزی که شما می‌توانید مردم را با آن بترسانید تا ناگزیر به آغوش شما پناه بگیرند. دشمن یعنی کسی که اگر کاری کردید، با وجود او مهم‌تر جلوه‌اش دهید و اگر نکردید او را مقصر جلوه کنید. دشمن یعنی کسی که وقت و بی‌وقت به او فحش دهید، بی‌آن‌که جواب فحش بشنوید. دشمن یعنی کسی که حواس مردم را پرت او کنید تا هوس نکنند که از شما چیزی بخواهند. دشمن یعنی مترسکی که با آن می‌توانید بچه‌های بزرگ را بترسانید. پس دشمن، با این همه خاصیت، یک موضوع حیاتی است. ولی همۀ خوبی‌اش به این است که؛ نباشد. اگر باشد که دمار از روزگارتان در می‌آورد. کتاب: #دموکراسی_یا_دموقراضه نویسنده: #سید_مهدی_شجاعی انتشارات: کتاب نیستان

. عادت‌ها می‌توانند انسان را نابود کنند. کافی است انسان به گرسنگی، رنج بردن و زیر ستم بودن عادت کند؛ تا دیگر هرگز به رهایی فکر نکند، و ترجیح بدهد در بند بماند. 📚 گرسنگی و ابریشم #هرتا_مولر 🎥سکانسی دیدنی و قابل تامل، از فیلم «شیر سنگی» + نمی‌دانم این جماعت از چی میترسن؟ - از گُشنگی.. + ھمیشه هم می‌ترسیدیم، همیشه هم گُشنه مانده‌ایم... @tahlilvarasad

فیلم ۸ دانلود فیلم #دانی_دارکو بدون سانسور با زیرنویس فارسی چسبیده 🎬 Donnie Darko (۲۰۰۱) 🎥 فیلم "دانی دارکو" 📥 کیفیت 720p.x264 SoftSub ✂️ بدون سانسور و حذفیات همراه با زیرنویس فارسی 🔹دانی دارکو (به انگلیسی: Donnie Darko) فیلمی درام، تریلر، علمی-تخیلی، ساخت آمریکا، محصول سال ۲۰۰۱، به نویسندگی و کارگردانی ریچارد کلی است. 🔹داستان و فضای فیلم در سال ۱۹۸۸، نوجوانی به نام «دانی دارکو» (با بازی جیک جیلنهال) شب‌هنگام در خواب راه می‌افتد و از خانه خارج می‌شود و با خرگوش-انسان غول‌پیکر و زشت‌رویی به نام «فرانک» (با بازی جیمز دووال) ملاقات می‌کند. خرگوش-انسان به او می‌گوید که دنیا ۲۸ روز و ۶ ساعت و ۴۲ دقیقه و ۱۲ ثانیه دیگر به پایان خواهد رسید… کارگاه تحلیل فیلم #شخصیت_اخلاقی ۸ مدرس: #مصطفی_سلیمانی ❤️☘ @filsofak

قربانی کیست؟ در ماجرای گشت ارشاد و برخورد خشن با دختران جوان، بیشتر توجهات به میزان خشونت در شیوۀ مأموران است؛ اما نکتۀ دیگری هم وجود دارد و آن مظلومیت مأموران گشت ارشاد است. در این گونه حادثه‌های دلخراش، ضارب به اندازۀ مضروب، قربانی است. با او نیز باید هم‌ذات‌پنداری کرد. باید دید چه تصوری از دین و اخلاق و مأموریت و حجاب و جامعه و انسان برای او ساخته‌اند که او را وادار به چنین رفتارهایی می‌کند. سال‌ها است که نخبگان جامعه می‌کوشند که این تصورات ایدئولوژیک را اصلاح کنند. پاره‌ای از اندیشه‌ها و آموزش‌ها نتیجه‌ای جز خشونت ندارند. خشونت‌ستیزان نخست باید در اصلاح آن اندیشه‌ها بکوشند؛ اندیشه‌هایی که در هر سری لانه کنند، همین رفتارها و صحنه‌ها را می‌آفرینند. آن زن خشمگین که مشت بر سر و روی دختر جوان می‌کوبد، مظلوم‌تر از زنی است که آن مشت‌ها را دریافت می‌کند؛ چون اسیر فهمی از دین و اخلاق و نهی از منکر و ارزش‌ها شده است که او را مسخ کرده است. او می‌توانست کارمندی کوشا و شریف در بیمارستان یا بانک یا هر جایی دیگر باشد. آنچه او را به این قربانگاه کشانده است، دردی کاذب است که در دل او انداخته‌اند. حتی اگر واقعیت درباره او، غیر از این باشد، بهتر است که ما داستان را این گونه هم ببینیم تا بتوانیم به راه‌حل‌های بنیادین و پایدار برسیم. رضا بابایی ❤️☘ @filsofak

بی‌شرفان تیپِ اجتماعی بی‌شرف در همه عرصه‌های جامعه، از بالا تا پایین، قابل‌ِ شناسایی است و محدود به حرفه یا جایگاه خاصی نیست. بی‌شرفی در کردار، مهم‌ترین ویژگی این تیپ است. مصداق‌های بی‌شرفی را می‌توان در سیاست، در اقتصاد و در فرهنگ یافت. در عرصه اقتصاد، آدم بی‌شرف همواره خودش را آدمی زرنگ و فرصت‌ساز می‌داند. او بی‌شعور نیست بلکه تمام شعورش را در جهت منافع فردی به‌کار می‌گیرد. اگر جامعه گرفتار ویروس کرونا می‌شود او تلفن را برمی‌دارد و با جاهای مختلف تماس می‌گیرد و در یک روز تعداد زیادی ماسک و مواد ضدعفونی‌کننده را به انبارها منتقل می‌کند و بعد با فروش آن‌ها میلیون‌ها تومان به جیب می‌زند. او به فرصت‌سازی اقتصادی در پس هر فلاکتی می‌اندیشد. با بروز هر مصیبت جمعی، او از خوشحالی در پوستش نمی‌گنجد چون فکر می‌کند نردبانی برای صعود و فرصتی برای چپاول یافته است. به‌همین دلیل به‌هنگام رانندگی به شکل تحسین‌آمیزی در آینه‌ی ماشین، خودش را نگاه می‌کند و به‌خاطر شکار فرصت‌ها با چشمک‌زدن در آینه به خودش می‌گوید "مخلصیم قربان" و خرکیف می‌شود. سلبریتی‌هایی که در اوج هراس عمومی برای مواجهه با کرونا به تبلیغ تجاری کالاهای در‌انبار‌مانده می‌پردازند، استادِ داوری که حتی یک سطر از پایان‌نامه دانشجو را نخوانده است ولی در جلسه دفاع یک ساعت درباره ضعف‌های پایان‌نامه پرحرفی می‌کند، مأموری که علیرغم تأکید فرمانده‌اش بر عدم برخورد فیزیکی با دانشجویان معترض، به‌دلیل ناکامی‌های شخصی‌اش در ادامه تحصیل، دانشجویان را کتک می‌زند، فردی که دو سال است در مقابل داروخانه‌ها می‌ایستد و با نشان دادن نسخه و جلب ترحم مردم آشفته‌حال از آنان اخّاذی می‌کند، مقامی که صحبت‌هایش را در جلسات با خواندن سوره‌ای آغاز می‌کند و بعد از جلسه در حالی که دندانش را خلال می‌کند به دوستانش می‌گوید راه پیشرفت در جمهوری اسلامی همین است، مدّاحی که پس از مجلس ترحیم و پس از شمارش ولع‌آمیز اسکناس‌های داخل پاکت، راضی نمی‌شود و آن‌را به سمت پدر متوفی پرتاب می‌کند، پزشکی که در راهروهای بیمارستان برگه‌ی تقویم رومیزی حاوی شماره حساب را به خانواده بیمار می‌دهد و به آنان می‌گوید که کاری با بیمه و بیمارستان ندارد و تا پیامک واریز بیست‌و‌هشت میلیون تومان را دریافت نکند عمل را آغاز نخواهد کرد، مسئولی که مستقیم به دوربین نگاه می‌کند و لبخندزنان به مردم دروغ می‌گوید، جوانی که چند سال است در مراسم درگذشتگان در بهشت‌زهرا حاضر می‌شود و روزی چند کارتن ساندیس جمع می‌کند و به دکه‌های همان‌جا می‌فروشد نمونه‌هایی از تیپ بی‌شرف‌اند. بین "بی‌شرفی اولیه/آغازین" و "بی‌شرفی ثانویه" باید تمایز قائل شد. هر فرد معمولی ممکن است به ناچار یا به هر دلیلی در اوقاتی از زندگی‌اش بی‌شرف شود. در اینجا بی‌شرفی می‌آید و می‌رود. در بی‌شرفی اولیه فرد هنوز می‌تواند بی‌شرفی خود را تشخیص دهد. او می‌داند که بی‌شرفی خوب نیست و هنگام نگاه کردن به خودش در آینه روشویی، از بی‌شرف‌بودن شرمگین می‌شود و خودش را سرزنش می‌کند. ولی در بی‌شرفی ثانویه، بی‌شرفی بخشی از شخصیت فرد می‌شود. بی‌شرفی می‌آید ولی نمی‌رود و مانند چرک روی یقه پیراهن، می‌ماند. در بی‌شرفی ثانویه مرز بین فرد و بی‌شرفی مشخص نیست. بی‌شرفی می‌شود فرد و فرد می‌شود بی‌شرفی. در این‌جا فرد بی‌شرفی‌اش را با افتخار اعلام هم می‌کند. برای اینان، بی‌شرفی نه یک روش بلکه یک منش می‌شود. جامعه ایران شکاف‌های اجتماعی فراوانی دارد که شکاف قومیتی، شکاف مذهبی، شکاف طبقاتی، شکاف حکومت/مردم، شکاف جنسیتی، شکاف نسلی از آن جمله‌اند. ولی به باور من مهم‌ترین شکاف جامعه ایرانی در این روزهای سخت، ابَرشکاف "شرافتمند/ بی‌شرف" است. منظور آن‌که در همه شکاف‌های اجتماعی یادشده می‌توان آدم بی‌شرف یافت. این روزها همان‌قدر که ثروتمندِ بی‌شرف داریم فقیر بی‌شرف هم داریم که در بی‌شرفی به مراتب بدترند و برای مثال، با زخمی کردن دست کودکانِ گریان و هراسان، طلای آنان را به سرقت می‌برند. به دلیل بحران‌های اقتصادی و اجتماعی گسترده، وسوسه‌های گوناگونی به سراغ‌مان می‌آید. وسوسه‌هایی که تحقق آن‌ها با پایمال کردن منافع جمعی به نفع منافع فردی میسر است. در نتیجه شرافت‌مند ماندن در این روزها آزمونی سخت برای هر ایرانی است. تصور جامعه‌ای که در آن بی‌شرفی ثانویه پاندمی‌شود تصوری ترسناک است. روزی که دیگر نه شاهد اقلیت بی‌شرف، بلکه شاهد جامعه‌ای بی‌شرف در مقابل اقلیت شرافت‌مند باشیم. |دکتر فردین علی‌خواه| @JameahiBehtarBesazim

ماکیاولی و فلسفه سیاسی خالی از اخلاق او آگاهی‌بخشی فلسفی شناخت حاکمان و تحلیل عملکرد آن‌ها ویژگی‌های مردم از نگاه ماکیاولی هدف غایی حاکم از نظر ماکیاولی |آوای فلسفه در یوتیوب و در تلگرام| @JameahiBehtarBesazim

مقاله: انسان به مثابه عروسکِ خیمه‌ شب‌ بازی| مصطفی سلیمانی انسان موجودی است که «عالم» دارد. درختان، سنگ‌ها، حیوانات، و همه و همه، فقط به نحوی در این عالم حضور دارند، اما انسان، برخلافِ این موجودات، می‌تواند به عالم معنا ببخشد و در عین حال، در عالمِ خودش نیز واجدِ معنا شود. لینک سایت جهت مطالعه کل یادداشت: https://www.dinonline.com/38708/%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8 🍀❤️ @The_meaningoflife

فیلم ۷ دانلود فیلم #سرگیجه بدون سانسور با زیرنویس فارسی چسبیده 🎬 Vertigo (۱۹۵۸) 📝| #زیرنویس_چسبیده_فارسی 📥| کیفیت 1080p ✂️ #بدون_سانسور❗️ 🔹سرگیجه، فیلمی عاشقانه، رازآلود و مهیج، محصول سال ۱۹۵۸ کشور آمریکا به کارگردانی آلفرد هیچکاک است و بازیگرانی چون جیمز استوارت، کیم نواک، باربارا بل گدس، تام هلمور، هنری جونز، ریموند بیلی، الن کوربی و کنستانتین شاین در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فلیم با اقتباس از رمان فرانسوی از میان مردگان به قلم بوالو و نارسژاک ساخته شده و جوایز مهمی از انجمن منتقدان فیلم نیویورک و جشنوارهٔ سن سباستین گرفته است. فیلم سرگیجه در مراسم اسکار سال ۱۹۵۹ در دو بخش بهترین صدا و بهترین طراحی هنری نامزد شد و در فهرست ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ قرار گرفت. کارگاه تحلیل فیلم #شخصیت_اخلاقی ۷ مدرس: #مصطفی_سلیمانی ❤️☘ @filsofak

فیلم ۶ دانلود فیلم #پرتقال_کوکی بدون سانسور با زیرنویس فارسی چسبیده 🎬 A Clockwork Orange (۱۹۷۱) 📥 کیفیت 720p 🔖 زیرنویس چسبیده فارسی 🔞 دارای محدودیت سنی +21 فیلمی است از استنلی کوبریک، که برگرفته از رمانی کوتاه با همین نام از آنتونی برجس است. این فیلم محصول سال ۱۹۷۱ شرکت برادران وارنر است که از تصاویر خشن و ناراحت‌کننده استفاده می‌کند تا روان‌پریشی، گروه‌های بزهکار جوان و دیگر موضوعات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را در بریتانیای پادآرمان شهر آینده نشان دهد. کارگاه تحلیل فیلم #شخصیت_اخلاقی ۶ مدرس: #مصطفی_سلیمانی ❤️☘ @filsofak

برخی از علایم بلوغ عاطفی ۱. یاد می‌گیرند که آدم‌ها به‌طور خودکار از محتویات مغر شما اطلاع ندارند. بنابراین حرف می‌زنند و دیگران را سرزنش نمی‌کنند که درک‌شان نمی‌کنند. ۲. یاد می‌گیرند که آن‌ها هم اشتباه می‌کنند. پس معذرت‌خواهی می‌کنند. ۳. اعتماد به‌نفس را یاد می‌گیرند. نه این‌که فوق‌العاده هستند! خیر. در واقع پی می‌برند که همه ما نادان و ترسو و سرگردان هستیم. همه ما با آزمون و خطا زندگی می‌کنیم؛ و این عیبی هم ندارد. ۴. والدین‌شان را می‌بخشند. آن‌ها هم درگیر ترس و اضطراب‌های خودشان هستند‌. ۵. قهر نمی‌کنند. یادشان نمی‌رود که یک روز می‌میرند؛ پس حرف می‌زنند و می‌بخشند. ۶. دست از کمال‌گرایی برمی‌دارند. هیچ چیزی بی‌نقص نیست؛ از "به اندازه کافی خوب‌بودن" قدردانی می‌کنند. ۷. یاد می‌گیرند بدبین بودن درباره نتایج امور، یک فضیلت است. ۸. می‌فهمند نقاط ضعف آدم‌ها با نقاط قوت‌شان گره خورده است. مثلا دیگر از کسی که شلخته است ناراحت نمی‌شوند، چون می‌دانند در ازای آن ممکن است فردی خلّاق باشد. ۹. می‌فهمند زندگی کردن با آن‌ها آسان نیست. ۱۰. برای شادی درازمدت به پروژه‌های بلندمدت دل نمی‌بندند. اگر دمی بی دردسر سپری بشود هم خوشحال‌شان می‌کند. ۱۱. بازخورد دیگران را راحت‌تر می‌پذیرند و در برابر انتقادها زره نمی‌پوشند. ۱۲. می‌فهمند گذشته‌ای که داشتند، در پاسخ دادن آن‌ها به وقایع تاثیر دارد. می‌پذیرند به‌دلیل وقایع کودکی، مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساس‌شان نگاه می‌کنند. ۱۳. دوست بهتری می‌شوند چون می‌دانند دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب‌پذیری‌ها. |برداشت آزاد از نوشته آلن دوباتن در مورد بلوغ عاطفی| @JameahiBehtarBesazim

داستان سوفی و درون‌گرایی او ترجمه و صدای دکتر ایمان فانی |منبع: bbc ideas| @JameahiBehtarBesazim

روبه‌راه کردن اوضاع چندی پیش که به مطب یک دکتر مراجعه کردم روش درست برخورد با افراد ناراضی را به طور عملی دیدم. حدودا یک ساعتی بود که به‌همراه چند نفر دیگر در اتاق انتظار نشسته بودیم و خبری از دکتر نبود. مردی که روبروی من نشسته بود از منتظربودن کلافه شده بود و تمام مدت یک سری مجله‌ی پاره‌پوره را ورق می‌زد و دائما در صندلی‌اش وول می‌خورد. بی‌صبرانه پاهایش را تکان می‌داد و هر چند دقیقه یک بار به ساعتش نگاه می‌کرد. بالاخره صبرش تمام شده و به طرف متصدی پذیرش رفت و محکم به شیشه‌ی اتاقکش ضربه زد. یک‌ نفر در را باز کرد و گفت: بله آقا؟ می‌توانم کمکی بکنم؟ مرد با تحکم گفت: این چه وضعش است؟ من ساعت سه وقت داشتم. الآن ساعت چهار است و هنوز دکتر را ندیده‌ام! متصدی به‌جای هر گونه توضیحی گفت: مرحله ۱، موافقت؛ حق با شماست آقا. شما ساعت سه وقت دکتر داشتید. مرحله ۲، عذرخواهی؛ متاسفم که این قدر معطل شدید. مرحله ۳، بیان دلیل؛ متاسفانه دکتر درگیر عمل جراحی شده‌اند. مرحله ۴، اقدام؛ اجازه دهید به بیمارستان تلفن کنم و بپرسم چقدر طول می‌کشد کارشان تمام شود. مرحله ۵، قدردانی؛ متشکرم که موقعیت را درک می‌کنید و ممنونم که این‌قدر صبور هستید. خشم آن مرد بعد از دیدن رفتار متصدی و شنیدن این جملات، فروکش کرد. در برابر چنین مهربانی و لطفی، ولو بیشتر از یک‌ساعت معطل مانده باشد، چه کار دیگری می‌توانست بکند؟ در برخورد با افراد ناراضی، به‌جای تلف‌کردن وقتمان با توضیح و توجیه، تنها کاری که لازم است انجام دهیم روبه‌راه کردن اوضاع با بیان جملاتی درست و به موقع است. |روش برخورد با افراد دشوار، سم هورن، انتشارات درسا؛ ترجمه نفیسه معتکف| ❤️☘ @filsofak

سیزده نکته مفید در محیط کار ۱. به رئیستان احترام بگذارید. چیزی به‌عنوان رئیس ایده‌آل وجود خارجی ندارد. با این حال، نباید فراموش کنید که رئیس شما، همان ‌طور که از نامش پیداست، رئیس شماست. حتی اگر فرد بالادستی شما کسی نباشد که بخواهید برایش کار کنید، کماکان باید احترامش را حفظ کنید. رعایت همیشگیِ ادب در محیط کار و احترام به سلسله مراتب در هر شرایطی میزان حرفه‌ای‌گری شما را نمایش می‌دهد. ۲. سعی کنید اعتماد رئیستان را جلب کنید. اینکه تلاش کنید با رئیس‌تان رابطه‌ای دوستانه و مثبت و مطبوع داشته باشید به‌هیچ‌عنوان به‌معنی متملق‌بودن شما نیست. به‌طور کلی، تصور کارفرما به‌عنوان دشمن و کسی که نباید دوست یا مورداعتماد شما باشد درست نیست. این کار نه‌تنها مغایر اخلاق حرفه‌ای است، بلکه درهای بسیاری را به روی شما خواهد بست. ۳. از رئیستان بازخورد بگیرید. در اغلب موارد رئیس یا همکاران به‌صورت منظم درباره کیفیت و نحوه انجام کارتان به شما بازخورد نخواهند داد؛ بنابراین بهتر است خودتان به‌صورت دوره‌ای درباره موفقیت یا شکست خود در کار از مدیران و همکاران نظرسنجی کنید. اگر ندانید که مشکلات کار شما از دید مدیر یا همکارانتان چیست، چطور می‌توانید در جهت رفع آنها تلاش کنید؟ ۴. اغراق نکنید. بین نمایش توانایی‌ها، و بزرگ‌نمایی و تکبر مرز باریکی وجود دارد که هرگز نباید از آن عبور کنید. اغراق درباره دستاوردهای شخصی، معرفی دستاوردهای دیگران به‌جای خود و بزرگ‌نمایی توانایی‌ها خصوصیاتی نیستند که بخواهید با آنها در کارتان شناخته شوید. ۵. در قضاوت‌کردن دیگران مهربان و باانصاف باشید. قضاوت سخت‌گیرانه‌ی رئیس یا همکارانتان برای اشتباه‌ها، کوتاهی‌ها یا خصوصیات فردی‌شان اشتباه بسیار بزرگی است. هرگز نباید فراموش کنید که آن‌ها هم مثل شما انسان و ممکن‌الخطا هستند. ۶. از دیگران جلوی جمع انتقاد نکنید. انتقاد کردن از رئیس یا همکارتان، آن‌هم بدون حضور خودشان و جلوی جمع، هرگز ایده خوبی نیست. حتی اگر این انتقادها را جلوی حلقه دوستان نزدیک کاری خود بیان کنید، بازهم مرتکب اشتباه بزرگی شده‌اید. ۷. کمک کنید دیگران بهتر به ‌نظر برسند. فراموش‌کردن اهمیت کار گروهی و کمک‌کردن به بهتر دیده‌شدن کار همکارانتان ممکن است به‌قیمت پیشرفت‌نکردن در شغلتان تمام شود. اگر رئیس یا همکارانتان شما را به‌عنوان عنصر کلیدی موفقیت شغلی خود ببینند، به‌احتمال بسیار زیاد سعی می‌کنند به هیچ قیمتی از دستتان ندهند. ۸. با همه به رقابت برنخیزید. رفتار بیش از حد رقابتی، به‌جای نمایش توانایی‌ها، شما را درگیر غرور و خودنمایی نشان می‌دهد. این امر ممکن است صدمات جبران‌ناپذیری به آینده شغلی‌تان وارد کند. ۹. میز کارتان را شلوغ نکنید. داشتن میز کار خیلی شلوغ یعنی شما به اوضاع مسلط نیستید. کافی است هر روز در پایان وقت اداری کاغذها و وسایل و یادداشت‌های روی میزتان را مرتب کنید. ماندن لیوان یا ظرف کثیف روی میز کارتان، به‌خصوص در نظر کسی که فردا آن را می‌بیند، تأثیر زیادی روی دیدگاه همکاران و مدیرانتان نسبت به شما دارد. ۱۰. غلط املایی نداشته باشید. پیام‌های کاری و ایمیل‌های سرشار از غلطی که برای افراد خارج از مجموعه ارسال می‌شوند تصویر شرکت را در ذهنشان مخدوش می‌کنند. بهتر است عادت کنید همه‌چیز را قبل از ارسال مجددا کنترل کنید. ۱۱. دائما شاکی نباشید. هیچ‌کس دوست ندارد مدام غرغر بشنود. این کار روحیه گروه را کاهش و به‌سرعت شما را غیرحرفه‌ای جلوه می‌دهد. اگر نیازمند تخلیه انرژی منفی و حرف‌زدن هستید، حرف‌هایتان را با همکار نزدیکتان بزنید. یک راه دیگر، بیرون‌رفتن و تمدد اعصاب به‌کمک پیاده‌روی است. اگر واقعا از کارتان متنفرید و هیچ راهی برای حل مسئله وجود ندارد، به ‌فکر کار دیگری باشید. غرزدن هرگز راه مناسبی برای پیش‌بردن هیچ کاری نیست. ۱۲. دیگران را نادیده نگیرید. همه ما روزهای پرمشغله داریم و ممکن است مجبور شویم گاهی بدون احوال‌پرسی با دیگران به کارمان بپردازیم؛ اما نادیده‌گرفتن دائمی همکاران عادت خوبی نیست، چون باعث می‌شود به‌عنوان عضوی از گروه دیده نشوید. ۱۳. زبان تشکر داشته باشید. هرگز نباید در بین مدیران و همکاران خود به‌عنوان آدمی قدرناشناس مطرح شوید. آدم‌ها رفتارهای غیرمحترمانه را به‌ خاطر می‌سپارند؛ پس همیشه قدردان زحمات دیگران باشید. ❤️☘ @filsofak

#ادبیات 🔍ادبیات دقیقا به چه درد می خورد؟ ▪️چرا باید وقت خود را صرف خواندن رمان یا شعر کنیم، در حالی که آن بیرون اتفاقات مهمی در جریان است. بیایید به راه هایی فکر کنیم که ادبیات می تواند برای ما مفید باشد: 1. در وقت شما صرفه جویی می کند. 2. شما را مهربان تر می کند 3. درمانی برای تنهایی‌ست. 4. شما را برای شکست آماده می کند. ترجمه :،معصومه موسوی https://telegram.me/ce7en

بسیاری از اصول و استانداردهای کلی ما در زندگی، حکم‌های اخلاقی هستند، نظیر این‌که: «باید همیشه در اوج باشم» و «باید همیشه موفق باشم». این بایدها به‌عنوان حکم‌های اخلاقی پذیرفته شده‌اند، و به نوعی قضاوت درباره‌ی ارزش یا اعتبار خویشتن یا دیگران هستند. مثلا، جمله‌ی «همیشه باید در اوج باشم»، دلالت بر این موضوع دارد که «من فرد بی‌ارزشی هستم» و یا این‌که «من مستحق خوشبختی نیستم». حکم‌های اخلاقیِ بایددار باعث انتقاد از خود، احساس گناه و حالت شرمندگی می‌شوند. لیس به این نکته اشاره کرده است که اکثر این «بایدها»، شامل ایده‌های غیرمنطقی، بیش از حد تعمیم‌داده شده و ناکارآمد هستند. رابرت لیهی از کتاب فنون شناخت‌درمانی ترجمه لادن فتی و همکاران ❤️☘ @filsofak