بطاهرکلا سرزمین پدری و مادری

یعنی خوب می‌شویم؟ یعنی نور می‌تابد و جان‌های منجمد ما را گرم خواهد کرد؟ یعنی خوب می‌شویم؟ یعنی رخت عزا از تن بیرون خواهیم‌آورد و بر روی گورهای اندوهمان خواهیم‌رقصید؟ یعنی خوب می‌شویم؟! با این وسعت از دردی که حتی تصور نمی‌کردیم؟ بااین حجم از کرختی و اندوه و خشمِ درهم آمیخته؟ بااین حجم از زخم؟! یعنی خوب خواهیم شد؟! از یاد خواهیم‌برد چه معصومانه از صورتِ انسانیِ زیستن، دور مانده‌بودیم و چقدر بی‌گناه و چقدر خشمگین و چقدر اندوهگین بودیم؟! یعنی خوب خواهیم‌شد؟! #نرگس_صرافیان_طوفان ‏🖤🖤🖤🖤

ظلم ماری است هر که پروردش اژدهایی شد و فرو بردش ✍ #مکتبی_شیرازی  

📝 خواست‌های بزرگِ یک ملتِ خسته: حقِ داشتنِ یک زندگی عادی درخواست مردم ایران پیچیده نیست. نه آرمان‌شهری می‌خواهند، نه وعده‌های بزرگ تاریخی، نه نقش محوری در نظم نوین جهانی. خواسته‌ها آن‌قدر ساده‌اند که گفتن‌شان گاهی خجالت‌آور می‌شود: یک زندگی عادی. زندگی‌ای که در آن، آینده قابل حدس باشد، اقتصاد هر صبح با شوک تازه از خواب بیدار نشود، اینترنت ابزار کار و ارتباط باشد نه میدان جنگ. مردم ایران از «زیادی خواستن» عبور کرده‌اند و به «حداقل‌ها» رسیده‌اند. حداقل‌هایی که در بسیاری از کشورها بدیهی محسوب می‌شود. یک اقتصاد باثبات یعنی این‌که حقوق آخر ماه، تا نیمه ماه دود نشود. یعنی قیمت‌ها با توییت و شایعه و تصمیم‌های ناگهانی بالا و پایین نروند. یعنی برنامه‌ریزی برای زندگی، شوخی تلخی نباشد که فقط در کلاس‌های اقتصاد تدریس شود. مردم نمی‌خواهند ثروتمند شوند؛ می‌خواهند فقیرتر نشوند. اینترنت بدون فیلتر هم خواسته‌ای لوکس نیست. در جهانی که آموزش، کار، ارتباط، رسانه و حتی درمان به اینترنت گره خورده، قطع و محدود کردن آن یعنی حذف مردم از زمانه خودشان. فیلترینگ فقط بستن چند سایت نیست؛ بستن فرصت‌هاست. بستن پنجره‌ای است که مردم از آن دنیا را می‌بینند و دنیا آن‌ها را. مردمی که برای ساده‌ترین کارهای روزمره باید دور بزنند، فیلترشکن بخرند و مدام نگران باشند، احساس شهروند درجه دو بودن را با تمام وجود لمس می‌کنند. آینده روشن هم شعار نیست. آینده روشن یعنی این‌که جوان بداند اگر درس بخواند، اگر کار کند، اگر بماند، چیزی در انتظارش هست. یعنی مهاجرت تنها گزینه عقلانی نباشد. یعنی خانواده‌ها مجبور نباشند فرزندان‌شان را با اضطرابِ «رفتن یا سوختن» بزرگ کنند. آینده روشن یعنی امید، و امید چیزی نیست که با بخشنامه و سخنرانی ساخته شود؛ محصول تصمیم‌های درست و قابل پیش‌بینی است. مسئله اینجاست: این خواسته‌ها نه رادیکال‌اند، نه سیاسی به معنای رایجش. این‌ها مطالبات انسانی‌اند. مردم ایران نظام اقتصادی یا ایدئولوژیک خاصی را فریاد نمی‌زنند؛ فقط می‌خواهند زندگی‌شان گروگان بحران دائمی نباشد. خستگی عمومی دقیقاً از همین‌جا می‌آید: از این‌که حتی خواستنِ زندگی عادی هم باید هزینه داشته باشد. وقتی جامعه‌ای به نقطه‌ای می‌رسد که «عادی بودن» به آرزو تبدیل می‌شود، یعنی یک جای کار عمیقاً ایراد دارد. مردم ایران نه زیاده‌خواه‌اند و نه ناسپاس. آن‌ها فقط می‌خواهند صبح‌ها با اضطراب کمتری بیدار شوند، شب‌ها با نگرانی کمتری بخوابند، و فردا را نه با ترس، که با حداقلی از اطمینان تصور کنند. این، درخواست زیادی نیست. این، تعریف ساده زندگی است. 👤مصطفی داننده

📝 خواست‌های بزرگِ یک ملتِ خسته: حقِ داشتنِ یک زندگی عادی درخواست مردم ایران پیچیده نیست. نه آرمان‌شهری می‌خواهند، نه وعده‌های بزرگ تاریخی، نه نقش محوری در نظم نوین جهانی. خواسته‌ها آن‌قدر ساده‌اند که گفتن‌شان گاهی خجالت‌آور می‌شود: یک زندگی عادی. زندگی‌ای که در آن، آینده قابل حدس باشد، اقتصاد هر صبح با شوک تازه از خواب بیدار نشود، اینترنت ابزار کار و ارتباط باشد نه میدان جنگ. مردم ایران از «زیادی خواستن» عبور کرده‌اند و به «حداقل‌ها» رسیده‌اند. حداقل‌هایی که در بسیاری از کشورها بدیهی محسوب می‌شود. یک اقتصاد باثبات یعنی این‌که حقوق آخر ماه، تا نیمه ماه دود نشود. یعنی قیمت‌ها با توییت و شایعه و تصمیم‌های ناگهانی بالا و پایین نروند. یعنی برنامه‌ریزی برای زندگی، شوخی تلخی نباشد که فقط در کلاس‌های اقتصاد تدریس شود. مردم نمی‌خواهند ثروتمند شوند؛ می‌خواهند فقیرتر نشوند. اینترنت بدون فیلتر هم خواسته‌ای لوکس نیست. در جهانی که آموزش، کار، ارتباط، رسانه و حتی درمان به اینترنت گره خورده، قطع و محدود کردن آن یعنی حذف مردم از زمانه خودشان. فیلترینگ فقط بستن چند سایت نیست؛ بستن فرصت‌هاست. بستن پنجره‌ای است که مردم از آن دنیا را می‌بینند و دنیا آن‌ها را. مردمی که برای ساده‌ترین کارهای روزمره باید دور بزنند، فیلترشکن بخرند و مدام نگران باشند، احساس شهروند درجه دو بودن را با تمام وجود لمس می‌کنند. آینده روشن هم شعار نیست. آینده روشن یعنی این‌که جوان بداند اگر درس بخواند، اگر کار کند، اگر بماند، چیزی در انتظارش هست. یعنی مهاجرت تنها گزینه عقلانی نباشد. یعنی خانواده‌ها مجبور نباشند فرزندان‌شان را با اضطرابِ «رفتن یا سوختن» بزرگ کنند. آینده روشن یعنی امید، و امید چیزی نیست که با بخشنامه و سخنرانی ساخته شود؛ محصول تصمیم‌های درست و قابل پیش‌بینی است. مسئله اینجاست: این خواسته‌ها نه رادیکال‌اند، نه سیاسی به معنای رایجش. این‌ها مطالبات انسانی‌اند. مردم ایران نظام اقتصادی یا ایدئولوژیک خاصی را فریاد نمی‌زنند؛ فقط می‌خواهند زندگی‌شان گروگان بحران دائمی نباشد. خستگی عمومی دقیقاً از همین‌جا می‌آید: از این‌که حتی خواستنِ زندگی عادی هم باید هزینه داشته باشد. وقتی جامعه‌ای به نقطه‌ای می‌رسد که «عادی بودن» به آرزو تبدیل می‌شود، یعنی یک جای کار عمیقاً ایراد دارد. مردم ایران نه زیاده‌خواه‌اند و نه ناسپاس. آن‌ها فقط می‌خواهند صبح‌ها با اضطراب کمتری بیدار شوند، شب‌ها با نگرانی کمتری بخوابند، و فردا را نه با ترس، که با حداقلی از اطمینان تصور کنند. این، درخواست زیادی نیست. این، تعریف ساده زندگی است. 👤مصطفی داننده

حال و هوای برفی امروز محل

اطلاعیه مراسم یادبود

سلام و احترام خدمت شما طایفه بطاهرکلا حضور شما اهالی محترم در مراسم یادواره شهدای طایفه بطاهرکلا و کوی طفلان مسلم علیه السلام آمل مورد امتنان خواهد بود همه‌ی شما اهالی محترم طایفه میزبان این مراسم بزرگ و ارزشی هستید برادران شما در هیئت امنای مسجد طفلان مسلم علیه السلام آمل

📝 ‍ "یلدا" می رسد تا با نفس هایِ زمستانی و سردش ، آدم ها را برایِ گرم شدن ، به هم نزدیک کند ، که کینه ها را بشوید و دل ها را صاف تر از همیشه کند . و چه می چسبد نوشیدنِ یک استکان چایِ داغ ، در شبی سرد و برفی ، وقتی عزیزترین هایِ زندگی ات کنارت نشسته اند و با تماشا و همصحبتیِ شان ، عشق می کنی ... وقتی با یک دقیقه زمانِ اضافه ؛ یک عمر خاطره ی خوب برایِ روزهای دلگیری ات پس انداز می کنی و هرکجا که تنها و بی پناه شدی ، یادت می افتد ؛ تو کسانی را داری که به اندازه ی تمامِ دانه هایِ برف ، برایت آرزوهایِ خوب دارند ، و دلگرم می شوی به حمایتِ آنهایی که دورند و از هرچه نزدیک است ، به تو نزدیک تر ... یلدا یعنی ؛ آدم ها برایِ سلامتِ نفس و جانشان و برایِ زنده ماندن ؛ "عشق" می خواهند ، و شاید ناب ترین حالتِ عاشقی ، از سمتِ کسانی باشد که کنارشان قد کشیده ای و جزءِ لاینفکِ بهترین خاطراتِ تواند . همان ها که با گرمیِ حضورشان ، جهان را جایِ بهتری می کنند برایِ زیستن ... یلدا یعنی ؛ قدرِ با هم بودن ها را بدانیم ، که بیشتر کنارِ هم باشیم ، که حواسمان به ناب ترین هایِ زندگیِ مان باشد ! ای کاش هیچ خانه ای خالی از عشق نباشد و اهالیِ خانه ، هرکجا که هستند و هرکجا که می روند ؛ شاد و خوشبخت باشند ، که شاد بودن ، حقِ هر آدمی ، و گرم ماندن ، حقِ هر خانه ای ست ! 👤#نرگس_صرافیان_طوفان

📝 ‍ "یلدا" می رسد تا با نفس هایِ زمستانی و سردش ، آدم ها را برایِ گرم شدن ، به هم نزدیک کند ، که کینه ها را بشوید و دل ها را صاف تر از همیشه کند . و چه می چسبد نوشیدنِ یک استکان چایِ داغ ، در شبی سرد و برفی ، وقتی عزیزترین هایِ زندگی ات کنارت نشسته اند و با تماشا و همصحبتیِ شان ، عشق می کنی ... وقتی با یک دقیقه زمانِ اضافه ؛ یک عمر خاطره ی خوب برایِ روزهای دلگیری ات پس انداز می کنی و هرکجا که تنها و بی پناه شدی ، یادت می افتد ؛ تو کسانی را داری که به اندازه ی تمامِ دانه هایِ برف ، برایت آرزوهایِ خوب دارند ، و دلگرم می شوی به حمایتِ آنهایی که دورند و از هرچه نزدیک است ، به تو نزدیک تر ... یلدا یعنی ؛ آدم ها برایِ سلامتِ نفس و جانشان و برایِ زنده ماندن ؛ "عشق" می خواهند ، و شاید ناب ترین حالتِ عاشقی ، از سمتِ کسانی باشد که کنارشان قد کشیده ای و جزءِ لاینفکِ بهترین خاطراتِ تواند . همان ها که با گرمیِ حضورشان ، جهان را جایِ بهتری می کنند برایِ زیستن ... یلدا یعنی ؛ قدرِ با هم بودن ها را بدانیم ، که بیشتر کنارِ هم باشیم ، که حواسمان به ناب ترین هایِ زندگیِ مان باشد ! ای کاش هیچ خانه ای خالی از عشق نباشد و اهالیِ خانه ، هرکجا که هستند و هرکجا که می روند ؛ شاد و خوشبخت باشند ، که شاد بودن ، حقِ هر آدمی ، و گرم ماندن ، حقِ هر خانه ای ست !

اطلاعیه مراسم مرحومه مریم فاضلی

بازگشت همه به سوی اوست مراسم تشييع  و خاکسپاری مرحومه شادروان حاجیه خانم مریم فاضلی همسر مرحوم حسن حسن پور امروز یکشنبه از  ساعت 14:30 از مقابل مسجد طفلان مسلم علیه السلام بسمت آرامگاه وادی نور برگزار می گردد. خانواده آن مرحومه

یکی از قشنگ‌ترین لغات جهان «مامان»ـه! مامان هست وقتی خسته‌ای، مامان هست وقتی از عالم و آدم دلگیری، مامان هست وقتی سرت روی شونه‌هاش سُر می‌خوره دیگه هیچ غمی دائمی نیست. اما برای من همه‌ی روزهای دنیا، روز مادر‌ هستش یک کلمه‌ نیست، یک جهانه♥️ چگونه مهر نورزد دلم به ساحت تو ؟ تویی که مهر به هر مهربان می آموزی روز مادر و روز زن مبارک ❤️

عرض سلام و احترام خدمت هم محلیهای عزیز.. به اطلاع کلیه اهالی محترم می رساند که جوان خوشنام و خوش آتیه بطاهرکلا آقای عرفان بوکان در مسابقات قهرمانی استان به مقام سوم نائل گردیده ..تبریک اهالی محترم خدمت ایشان و توفیق روز افزون و آرزوی حضور در میادین جهانی و المپیک را به جناب حجت بوکان پدر بزرگ گرامی و حسین بوکان پدر بزرگوار را اعلام میداریم.. از طرف اهالی محترم و شورای اسلامی بطاهرکلا

روی خدا حساب کنید… روی همون صدایی که از توی دلت میاد وقتی همه‌ چی می‌گه “تمومه” اما یه چیزی ته وجودت آروم می‌گه: “ ادامه بده ” همون صدایی که نمی‌ذاره کامل بِبُری، نمی‌ذاره امیدت صفر بشه، نمی‌ذاره از خودت و زندگی‌ت قطع امید کن... من اسم اون صدا رو گذاشتم “ خدا ”

اطلاعیه مراسم سالگرد مرحوم حبییب فاضلی