شعر نو

«پیراهنِ شیشه‌ای» 📰 ارسال توسط تورج آریا حبیب‌آقا! پتو را بالاتر بکش؛ سرمای این جاده از قصه‌هایی که پشتِ سرِ اقدس گفتند هم سوزنده‌تر است. خیال کردی نفهمیدم؟ من فقط کله‌ام سنگین بود، وگرنه بوی گریه‌های کهنه‌اش را از توی چادرنمازش می‌شنیدم. دیدم دست‌هایش چقدر خسته است، دیدم وقتی نگاهم می‌کند چشم‌هایش بوی چیدنِ گل در برهوت می‌دهد. به او بگو مجید عقل نداشت، اما دل که داشت… عشق مگر همین نیست داداش؟ این‌که بدانی شیشه‌ ... 📝 ادامه مطلب