بسیج دانشگاه تهران

🔸"الله مولانا و لا مولا لکم": بازیچه‌ های لایعقلِ میدان طاغوت! شما خیال می‌کنید می‌جنگید؟! گمان می‌کنید این هیاهو که در صحن دانشگاه به‌ پا کرده‌اید، «قیام» است؟ نه! این تنها دست‌ و پا زدن در مرداب وهم شماست؛ وهمی که قربان و قربانی آفرید. شما برای آزادی نمی‌جنگید.. برای تحقق رویای دور و دیر قاتلانتان می‌جنگید. شما بازیگران صحنه گردانانی هستید که فرسنگ‌ها دورتر از این خاک، در حالی که جام‌های شراب تسلط و غلبه را به هم می‌زنند، برای «خون‌هایِ ریخته‌شده‌ی شما» قیمت تعیین می‌کنند و برنامه می‌ریزند! در دانشگاه جمهوری اسلامی ایران تحصیل می‌کنید و پرچمش را می‌سوزانید؟! این تناقض را کجای وجدانتان پنهان کرده‌اید؟ خیال کرده‌اید با سوختن پرچم، آرمان یک ملت خاکستر می‌شود؟ این پرچم، پیش از آنکه بر فراز این خاک برافراشته شود، در لایه‌های عمیق فطرت فرزندان خمینی ریشه دوانده. آتش بر ایمان و معنا اثر می‌کند؟! این پرچم، از خونِ جوانانی رنگ گرفته که در میقاتِ عشق، سر دادند تا «سروریِ الله» بر زمین بماند. سوختن این علم، نشانه‌ی قدرتِ شما نیست. گواهی بر تهی‌بودن دست‌هایتان از منطق و کلمه و فهم است. دانشگاهی که باید نهاد علم و عقلانیت باشد، برای شما شده است میدانِ «هل من مبارز» علیه ارزش‌ها؟! این‌جا دانشجوی مکتبی با فریادِ «الله مولانا و لا مولا لکم» در برابر دشنام‌هایتان می‌ایستد، شما با «فحش» می‌جنگید و او با «ذکر».ببینید که چگونه تفاوت میان «بنده‌ی حق» و «برده‌ی غیر» آشکار می‌شود. او که به درگاه خدا زانو زده است، هرگز در برابرِ هتاکی شما سر خم نمی‌کند.. اما بدانید؛ این میدان با هیاهو فتح نمی‌شود. تاریخ، نه فریادهای بی‌ریشه را به خاطر می‌سپارد و نه آتش بی‌معنا را. آن چه می‌ماند، قامت‌هایی است که به قوت ایمان ایستاده‌اند. @sepidar_ut @basijut_ir

🔸بسوز ای سعی باطل، پرچم ایران نمی‌سوزد ▫️تجمع در اعتراض به پرچم‌سوزی داخل دانشگاه تهران 📅 شنبه ۹ اسفندماه ساعت ۱۱:۰۰ 📍 پردیس مرکزی دانشگاه تهران @basijut_ir

🔰بیانیه بسیج دانشجویی دانشکدگان فنی در واکنش به حوادث اخیر دانشگاه:

بسم‌الله القهار پیامبر اسلام صلوات‌الله علیه: بدترین مردم عالمان هستند، آنگاه که فاسد شوند. ... وقتی فریاد آرمان‌خواهی به عربده‌های دشمن‌شادکنِ مرتجعانه و جانبداری از استعمارگران و مزدورانی که دستشان به خون هزاران جوان و هموطن ایرانی آلوده است تبدیل می‌شود و صحنه علم و اخلاق در دانشگاه جای خود را به صحنه هتاکی و حمله و سنگ‌پراکنی و آسیب به اموال عمومی دانشگاه می‌دهد، آیا رواست همچنان بر آشوبگرانی این‌چنین، نام دانشجو نهاده شود؟! ... جناب آقای وزیر علوم! در روزهایی که در دانشگاه‌ها هنجارشکنی‌ها رخ داد و حرمت‌ها شکسته شد، نمادهای ملی و هویتی این ملت، پرچم پرافتخار ایران، مورد اهانت قرار گرفت و از سوی وزارتخانه ی شما واکنشی درخور شان صیانت از دانشگاه مشاهده نشد. به مقدسات و ارزش‌های این ملت و حتی به مرجعیت دینیِ میلیون‌ها مسلمان در سراسر جهان جسارت شد و باز هم اقدام قاطعی صورت نگرفت. این بی‌عملی تا کجا باید استمرار یابد و تا چه زمان قرار است اقتدار قانون را در محیط علمی کشور مخدوش سازید؟ ...

🌐 @Basijfanni

🔸بسوز ای سعی باطل، پرچم ایران نمی‌سوزد ▫️ضیافت افطاری خانواده بسیج دانشجویی دانشگاه تهران 🇮🇷 مراسم تکریم مقام وطن عزیزمان، جمهوری اسلامی ایران 🗓دوشنبه، ۱۱ اسفندماه ۱۴۰۴ 📍صحن پردیس مرکزی دانشگاه تهران ✉️از تمامی مسئولین، اساتید، کارکنان، ادوار و دانشجویان محترم دعوت می‌کنیم تا با حضور پر یمن خود، در کنار یکدیگر لحظات مبارکی را در وقت پر برکت افطار سپری نماییم. جهت مشارکت در برپایی مراسم، می‌توانید کمک‌های نقدی خود را با اعطای وکالت تام به شماره کارت زیر واریز نمائید.

6219861960211000 امیرمحمد مرزانی

@basijut_ir

🔸بسوز ای سعی باطل...! بسوز که هر شعله‌ات، جز رسواییِ خویش را برنمی‌افروزد! این پرچم از خاک و خونِ مردانی برآمده که مرگ را به زانو درآوردند. آتشِ تو، بر غیرتِ ملتی می‌تازد که با هر طلوع، نام ایران را زمزمه می‌کنند. این مشعلِ فروزان، هزاران بار در آتش بلا گُر گرفته تا از حنجرهٔ تاریخ فریاد «الله اکبر» سر دهد. بسوز که پرچم ما، از شعلهٔ تو نیز عبور خواهد کرد و بر نیزه‌ای بلندتر از اندیشهٔ باطلتان، تا ابد افراشته خواهد ماند. @basijut_ir

توییت بسيج دانشجویی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی در واکنش به آشوب دانشجونمایان در چندین روز اخیر

دانشگاه محل گفت‌وگو و تفکر است. هیچ‌کس حق ندارد با رفتارهای رادیکال، صدا‌های #مختلف دانشجویان را مصادره کند. آتش‌زدن پرچم و نمادهای مشترک، نه نشانه شجاعت که نشانه ناتوانی در گفت‌وگوست؛ و دقیقاً همان تصویری را می‌سازد که #دشمنان این کشور برایش سرمایه‌گذاری کرده‌اند. #ایران_زیر_یک_پرچم🇮🇷

@basijpsyedu

🔻بسوز ای سعی باطل، پرچم ایران نمی‌سوزد/یک شنبه ۳اسفند 🔸#دیوارنگاره دانشکده علوم اجتماعی 🆔 @basijolumejtemaee

🔸 ما اجازه نمی‌دیم از این دانشگاه صدایی غیر از «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» بیرون بیاد... ▫️سه شنبه ۵ اسفند ماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

📸#گزارش_تصویری 📍سه‌شنبه ۵ اسفندماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

🔸صدای دانشجو ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه جمعیت دانشجویان و تجمع‌کنندگان بسیار زیاد شده بود. دانشجویان از مقابل مسجد و کتابخانه دانشگاه عبور کردند. شعارها همچنان ادامه داشت: دانشگاه التهابه، وزیر علوم تو خوابه نقشه جنگ داخلی می‌کشن، یه ذره تاریخ بخونید خواهشا... پس از عبور از مقابل کتابخانه، مسیر به سمت شمال دانشگاه طی شد و تجمع اصلی دانشجویان در مقابل دانشکده فنی انجام شد: - جاویدان، جاویدان، جاویدان جمهوری اسلامی ایران - یا مرگ یا خامنه‌ای - حزب فقط حزب علی، رهبر فقط سید علی یکی از دانشجوها بلند گفت: دیروز در مقابل این دانشکده و در درون این دانشگاه، به پرچم مقدس جمهوری اسلامی توهین کردند. اما شعار ما دانشجويان این است: جانم فدای ایران، جانم فدای پرچم دانشجو می‌خروشد، وطن نمی‌فروشد او ادامه داد: متأسفانه برخی از هم‌دانشگاهی‌های ما تاریخ نخوانده‌اند. آن‌ها نمی‌دانند ما هیچ‌گاه زباله‌ای را که بیرون انداخته‌ایم، باز پس نمی‌آوریم! اما صدای ما این است: دانشجوی با ریشه، پهلوی‌چی نمی‌شه...! @basijut_ir

🔸 جانم فدای ایران، جانم فدای پرچم... ▫️سه شنبه ۵ اسفند ماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

🔸"ققنوس نمی‌سوزد" ققنوس پرنده ای است که در آتش خود می‌سوزد و دوباره متولد می‌شود؛ زیباتر و قوی تر... او هم هنوز زنده است؛ با حضوری زیباتر و گیراتر با پرهایی از جنس لباس پرستاریش.. 📍سه‌شنبه ۵ اسفندماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

🔸 دانشگاه التهابه، وزیر علوم تو خوابه ▫️سه شنبه ۵ اسفند ماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

🔸"ققنوس نمی‌سوزد" ققنوس پرنده ای است که در آتش خود می‌سوزد و دوباره متولد می‌شود؛ زیباتر و قوی تر... او هم هنوز زنده است؛ با حضوری زیباتر و گیراتر با پرهایی از جنس لباس پرستاریش.. 📍سه‌شنبه ۵ اسفندماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

#گزارش_برخط 🔸دانشجو با غیرت، حامی دین و ملت 📍سه‌شنبه ۵ اسفندماه، دانشگاه تهران @basijut_ir

🔷 توییت بسیج دانشجویی دانشکده الهیات در خصوص حواشی مراسم یادبود دانشجوی دانشکده الهیات ◽️ هیئت رئیسه دانشکده الهیات دانشگاه تهران امروز با بی‌کفایتی و عدم مدیریت، مراسم یادبود را تبدیل به خوراک رسانه‌ای شبکه‌های معاند و ضدانقلاب کرد. برخی عناصر حاضر در مراسم نیز با سوءاستفاده از خون جانباختگان دی‌ماه فضای دانشکده را متشنج ساختند. دانشکده الهیات که مقتل و مدرس دانشمندانی همچون مفتح، مطهری و بهشتی است با چنین اقداماتی به عرصه‌ی جولان غرض ورزانه‌ی عده‌ای شبه دانشجو بدل نخواهد شد. 🌐 تلگرام | بله | ایتا

*🔸از خون جوانان وطن لاله دمیده* ▫️چه جوانانی اسماعیل! ردِ خونِ جوانانِ ما، همچون رودی جاری، همه جا را فرا گرفته است. بر قلب‌های مؤمن ما جاری‌ست، بر سطرِ تیترهای تلخِ اخبار، و بر آسفالت‌های سردِ خیابان‌ها جاری‌ست. ردِ خونشان در نگاه‌های پُرسوزِ مادرانِ پیر موج می‌زند، و در آغوشِ همسرانی که تازه بر بسترِ بخت گشوده‌اند، پژواک می‌یابد. این خون، بر فرش‌های نیمه‌سوخته‌ی مسجد سیدالشهدا عطری از ایمان افشانده است و داغی ابدی نهاده؛ و بر دستانِ پدری که خیره به دخترکِ پر کشیده‌اش، زمان را متوقف کرده است. این ردِ خون، بر آنتنِ شبکه‌های بیگانه، حکایتِ غربتِ ما را فریاد می‌زند؛ بر تیغِ قمه‌های بی‌شرف، سندِ جنایت می‌زند؛ و بر دست‌های ملوثِ اجنبی‌پرستان، بر پیشانیِ فرزندِ آن شاهِ فراری، نشانِ لعنت می‌کوبد. 📍۴ اسفندماه ۱۴۰۴، پردیس هنرهای‌زیبا دانشگاه تهران @basijut_ir

بِسم اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم 🔹️ وزارت علوم در محاق: 🔸️"یادداشتی در باب غیبت نظارت و پیامدهای بی‌مرزی در دانشگاه" دانشگاه، اگر رها شود، به سکوت نمی‌رسد؛ به انحراف می‌لغزد.‌ انحراف نیز بیش از آن‌که زاده جسارت مغتشش باشد، محصول غیبت ناظر است. وزارت علوم، در جمهوری اسلامی، صرفاً اداره‌کننده تقویم آموزشی و سیاست تحصیلی نیست؛ متولی جهتی است که اگر وانهاده شود، دانشگاه از سنگر علم به میدان هیاهو و هیجان تنزل پیدا می کند. آن‌چه این روزها در دانشگاه رخ می دهد یک اختلاف‌نظر ساده دانشجویی و اعلام اعتراض نیست؛ یک خلأ مدیریتی است‌. خلأیی که خود را در بی‌مرزی نشان می‌دهد. مقابل پله‌های دانشکده فنی، نطق دانشجوی بسیجی آغاز شد؛ نطقی که قرار بود سخن بگوید نه اینکه ساحت هتاکی بیافریند؛ لکن پیش از آن‌که کلمه فرصت ظهور پیدا کند، هو کشیدن‌ها، شعارهای زننده و تمسخر، فضا را درنوردید. این‌جا بود که پرسش اصلی مطرح شد: اگر دانشگاه خانه گفت‌وگوست، چرا صدای سخن با فحش خاموش می‌شود؟ در پاسخ به این بی‌نظمی، جمعی از دانشجویان مؤمن، به جای تیغ و تهدید، به ذکر و شعار پناه بردند؛ «الله‌اکبر» و اعتراض به آشوب. در میان این فضا، خطاب به وزیر علوم گفته شد که آیا صدای دانشجو شنیده می‌شود؟ آیا متولی دانشگاه، کف میدان را می‌بیند؟ این خطاب، نه از سر خشم، که از سر مطالبه بود؛ مطالبه حضور، مسئولیت و دفاع از حداقل‌های حرمت و امنیت. وقتی مدیریت غایب است، اعتراض ناگزیر بلند می‌شود؛ اما بلندی صدا، جای خالی تدبیر را پر نمی‌کند. در همان صحنه، شعارهایی چون «دانشجوی چاقوکش پاتو از اینجا بکش» و نقد آزادیِ بی‌قانون سر داده شد؛ شعاری که ریشه‌اش نفی اعتراض نبود نفی ارعاب بود. پاسخِ طرف مقابل اما، تمسخر و فحاشی بود؛ و این‌جا مرز روشن شد: دانشگاه، محل نقد است، نه قلدری. اعتراض، حق است؛ حمل سلاح سرد و هتک حرمت، نه حق که نفی حق دیگران است. اگر این مرزها پاس داشته نشود، دانشگاه از معنا تهی می‌شود. گروه ظاهرا معترض پس از آن به سمت دانشکده علوم حرکت کرد؛ و صحنه، با بانگ اذان از مناره‌های مسجد دانشگاه تهران به سکوتی دیگر رسید. دانشجویان بسیجی، نماز برپا داشتند؛ گویی در هیاهوی بی‌قاعدگی، یادآوری کردند که دانشگاه، هنوز می‌تواند به قبله عقل و اخلاق بازگردد و بر محوریت ایمان "جماعت" شود. این تصویر، خودِ نقد است: نقد مدیریتی که باید از ارزش‌های اسلامی دفاعی کند، اما به تماشای فرسایش آن‌ها نشسته است. نقد به وزیر علوم، سیاسی‌کاری نیست؛ هویتی است. انتظار نمی‌رود وزارت علوم دهان منتقد را ببندد؛ انتظار می‌رود راه بی‌قانونی را ببندد. انتظار می‌رود میان آزادی بیان و بی‌حرمتی، میان اعتراض و ارعاب، مرز بکشد. سکوت در برابر فحاشی، هتک مقدسات و تهدید امنیت، بی‌طرفی نیست؛ جانبداریِ خاموش از بی‌مرزی است. دانشجوی مؤمن، امتیاز نمی‌خواهد؛ احقاق دیانت و عدالت و کفایت می‌خواهد. می‌خواهد اگر قانونی هست، برای همه باشد؛ و اگر ارزشی هست، فقط بر سردر دانشگاه نماند. وزارت علوم، اگر امروز از این مسئولیت شانه خالی کند، فردا با دانشگاهی روبه‌رو می‌شود که نه میدان علم است و نه خانه اخلاق؛ صحنه‌ای است که در آن، صدای بلندتر بر حق می‌نشیند. دانشگاه جمهوری اسلامی فقط معبدی برای انباشت دانش‌های بشری نیست. دانشگاه، میدانگاه عیار زدنِ هویت است. اینجا باید فرزندان این دیار، علم را بیاموزند، اما در ترازوی ایمان بسنجند. اگر حراست از ارزش‌ها مغفول ماند، آنگاه علم نیز تبدیل به شمشیری خواهد شد که در دست دشمن، تیزتر می‌گردد. دانشگاهِ مکتب اسلام، موظف است که نه فقط اندیشه، بلکه جان خود را سپرِ ارزش‌ها کند. دفاع از اسلام، قامتِ دانشگاه را راست نگه می‌دارد؛ وگرنه، بنایی است که دیر یا زود، زیر بار سیاست ها و سنت های اجنبی، قامت خم خواهد کرد. 🖊فاطمه فضلی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عرب

🔸"پرچم" پرچم از راه پر پیچ و خمی گذشته بود؛ از کوه‌های کردستان، ساختمان‌های نیمه تخریب شده دزفول، از آبی اروند، از پل خرمشهر، از نی‌های در حال سوختن هور، از روی دست‌های مجنون‌های جزیره مجنون. پرچم از آب و خاک و باد و آتش گذشته بود و به اهتزار در آمده بود؛ آن بالای بالا. حالا ولی عده‌ای میخواهند پرچم این همه راه آمده را به جرقه ای بسوزانند، به کاهی می‌خواهند کوهی را از پا دربیاورند، به بادی بید مجنون ما را بلرزانند. هیهات! این پرچم پایین نخواهد آمد مگر بر روی تابوت ما... @basijut_ir