قاصدکֶ֢

هر آدمی وقتی که از نزدیک‌ترین‌آدمای زندگیش ضربه و زخم‌میبینه،خواه یا ناخواه خودشو مجبور میکنه که از تنهاییش لذت ببره بخاطر ارتباطِ کمتر.

" اینجا خیلی راحت آدم ها را دیوانه می‌کنند، اما تا حالا کسی را عاقل نکرده اند."

چندتا میکس خیلی قشنگ پیدا کرده بودم ولی صدای چاووشی هم ترکیب شده باهاشون پس دیگه قشنگ نیست.

جدی جدی،دختر شیرینیِ خونه‌ست.

چقدر شجاع و قوی بودی.

منی که آرزوهام افتاده از سرم.

اگه آدم خوب و درست‌حسابی کنارته؛ قدرشو بدون و بزارش رو سرت،اون بیرون واقعاً وحشتناک شده

تا اون روز،منتظر می‌مونیم.

امید دارم که یه روزی این‌گریه‌ها،سیل میشه و غرق‌میکنه.

امشبم به رسمِ هرشب برای آرزوهاتون که توی اون زمستونِ تلخ و سرد زیر خروار‌ها خاک،دفن شد.گریه میکنم.

+چرا فرار می‌کنی؟ -می‌ترسم. +از من؟ -نه، از عشق. سال بلوا.

با دار و تفنگ که نمی‌شود بر مردم حکومت کرد،باید به دادشان رسید. سال‌بلوا.

اعتبار چشم به سیر بودنشه.

رفتنم به اینستا دستِ خودمه،برگشتنم دست ‌خدا.

اولویتت فقط خودت باشه،نه هر انسان بی‌ارزشی.

و گاهی‌اوقات در لحظه سعی میکنم اون جزئیاتی که تو رفتار آدما متوجهش شدم رو نادیده بگیرم، ولی شب‌ها اونقدر کوچیکترین جزئیات رو تو ذهنم تحلیل میکنم که یهو میبینم اون آدم از چشمم افتاده.

امروز آرایش چشمامو که دیدم اینجوری بودم که چشمات از جنسِ مرغوبه چقدر حالِ چشات خوبه:))