Escapism
الذهاب إلى القناة على Telegram
«گاهی فرار، شجاعانهترین انتخابه.»
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
1 490
المشتركون
-1224 ساعات
-827 أيام
-36730 أيام
أرشيف المشاركات
1 490
همه رنج بردم و تا مرز جان رفتم
به میدان بلا ، سربلند و عیان رفتم
نه کم بود زورم ، نه لغزید گامم
ولی بخت ، از پشت ، خنجر زد به جانم
@OurEscapismway
1 490
تو از جنس نوری، این را گفته بودم.
گاهی با خود میگویم کاش چشمهای من
با تاریکی مانوس نبودند؛ آنگاه میتوانستم
تو را همانگونه که هستی، ببینم.
اما خاصیت نور، عبور است و این تاریکی
توانِ تغییر ماهیت تو را ندارد.
تو عبور میکنی و من ردپایت را
تا همیشه در این تاریکی حفظ خواهم کرد.
@OurEscapismway
1 490
he looks strong, doesn't he? but did you notice how he goes quiet when something's bothering him, like he'd rather carry everything on his own? did you notice how he shrugs off kind words as if he's never really believed he deserves them? he smiles easily, but did you notice how rare it is for that smile to truly reach his eyes? did you notice he remembers the smallest things about others, yet somehow forgets to take care of himself? or how he keeps showing up for everyone, even on the days he's barely holding himself together? yeah, he looks strong... but did you notice how much he hides?
@OurEscapismway
1 490
در یک سال گذشته به درگیری فیزیکی و کتک خوردن نزدیکتر بودم تا بغل کردن و بوسیدن یه نفر.
@OurEscapismway
1 490
به نظرم مهم ترین کلید آرامش، پذیرش حقیقتی تلخ است: آن قایق رویایی، هیچ وقت به ساحل نمیرسد...
@OurEscapismway
