𝐑𝐚𝐯𝐞𝐧𝐚

همه‌ی رفتن‌ها از بی‌علاقگی نیست؛ بعضاً آدم می‌رود چون خسته شده از جایی که هر روز باید ارزش خودش را ثابت کند.

گل را به کسی بده که بویش را بفهمد؛ وگرنه، کسی که قدر عطر را نداند، از خار هم شکایت می‌کند.

ترسناکه واقعا. که ندونی یک نفر نسبت بهت چه فکر یا احساسی داره و هر چی که میگه میتونه یه دروغ بزرگ باشه.

تو برای من همون [هیچی] هستی که وقتی بهم میگن به چی فکر میکنی میگم هیچی.

بعضی آدم‌ها دیر نمی‌فهمن... فقط زودتر از بقیه امیدشون رو از دست می‌دن. فرقش همینه.

گاهی لازم نیست همه‌چیز از دست بره تا بفهمی مدت‌هاست خودت رو گم کردی.

آدم وقتی زیادی دوام میاره، همه فکر می‌کنن قویه. هیچ‌کس نمی‌پرسه چند بار بی‌صدا از درون فرو ریخته.

:))

«تلخ‌ترین قسمتِ دوست داشتن، رفتن نیست... این است که بعد از رفتنش، هنوز برای تعریف کردنِ روزت اول اسمِ او به ذهنت می‌رسد.»

«اگر روزی پرسیدند بزرگ‌ترین شکستت چه بود، نمی‌گویم رفتنت... می‌گویم باورم به ماندنت.»

“من اصلا زیباییِ واضح تایپم نیست، زیبایی باید رازآلود و کشف کردنی باشه؛ شکلِ لبخند، برق و حرکاتِ چشم، میمیکِ صورت، لحنِ حرف زدن و چیز‌های جزئی دیگه که نیازمند دقت هستن و به مرور زمان برات قشنگ‌ و قشنگ‌تر میشن.”

من دل کندن رو وقتی یاد گرفتم که اولین احساسِ دوست داشتنم مُرد.

نمیتونم دورت بگردم.. دارم از دلتنگیت تموم میشم:)

یادته میگفتیم 'کاش این روزا تموم بشه بیشتر پیش هم باشیم؟' کاش اونروزا هیچوقت تموم نمیشدن:)

«بی‌خیال بابا... یه ماه بیشتر نمی‌کشه، فراموشش می‌کنی.» + «فراموش؟! جانم بود.. آرامشم بود.. رفیقم بود...عشقم بود.. چشمام بود.. پناهم بود.. عمرم بود.. زندگیم بود.. داروندارم بود.. دلیل خنده هام بود.. پسرم بود. همه‌کسم بود... می‌فهمی؟ همه‌کسم... :)»