3AM

اگه دیدی یهو بلند شدم و اتاقمو مرتب کردم بدون که دارم با افکار توی مغزم میجنگم.

نمیدونم،شاید یک روز شایدم هیچوقت…

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند من چنانم که محال است کسی درک کند..

ولی ما آخر داستان دوباره برا هم میشیم مگه نه ؟

قشنگیش به اینه که هرچی جلوتر میری از تعداد آدمای دورت کم میشه و به کیفیتشون اضافه میشه .

از پسرایی که رابطشونو پابلیک میکنن خوشم میاد، افرین بهت که نمی‌ترسی آب‌نمکات بپرن.

دیکتاتور با خون زنده میمونه فرق نمیکنه خون سرباز باشه یا خون جوونا تو خیابون

دو دیقه میرم اینستا خون گریه میکنم

عاشق وقتایی ام که آدما این سوالاشون رو از من میپرسن ، اینو بخرم ؟ اینو پست کنم ؟ آره عزیزمم آرهه

همین الانشم فرق منو فهمیدی ولی روت نمیشه برگردی.

علاوه بر اینترنت، روانمم دچار اختلال شده.

من بلد نیستم کمک بخوام؛ غیب میشم، حالم بهتر بشه برمیگردم.

زندگی توی ایران کار تازه واردها نیست.

همه چیز بهم ریخته است، اتاقم، ذهنم، زندگیم.

برای دختری که در قلب سرباز بود🖤.

مگه ما چقدر عمر میکنیم؟ که تمامشو باید منتظر بمونیم، تا ایران درست شه.

این تابستون قرار بود بترکونیم ولی خب فقط اعصاب و روان من ترکید.

تو مود "هیشکی دوسم نداره" هستم.

من انقدر حساسم که هر تغییر کوچیکی توی لحن، مکالمه، یا بی‌علاقگی آدم‌ها رو میفهمم و واقعا هم به دل میگیرم.