‌ ‌blue hour !!

و می‌دونید پووین به طرز بامزه‌ای بعد از این تمرین‌ها میومد اتاقش و زورش می‌کرد جغرافیا و ریاضی بخونه و ازش امتحان می‌گرفت.

تمرین کردن براش سخت بود، اسلحه دست گرفتن هم و حتی اولین‌باری که به جای هدف‌های غیرواقعی به یه "آدم" شلیک کرد تا چند شب نخوابید.

از این آدم‌هایی که "کشتن" یک نفر براشون غیرممکنه.

پوند یک روزی واقعا شبیه سانتا بود

اون‌ها هم درست و حسابی حرف نمی‌زدن ولی پووین یه روز از باباش اجازه گرفت کتاب‌هاش رو بده به پوند تا بتونه درس بخونه چون از نظر پووین ۱۷ ساله عجیب بود که پسری هم‌سن و سال خودش درس رو رها کنه، بعد هم شروع کرد به پوند درس دادن

https://t.me/boylovetales/21997 دارم خودم رو توی پوند می‌بینم با این تفاوت که پووین عاشقش شد ولی من با پووینم حتی درست و حسابی هم حرف نمی‌زدم

باحالن، مگه نه؟ این‌ها قسمت‌هایی از سینرز هستن که احتمالا توی ذهن خودم باقی می‌مونن اما گاهی مثل الان هوس می‌کنم برای شما هم بگمشون

جدی خیلی این فکت‌ها رو دوست دارم لطفا بیشتر بیا برامون از کرکتر‌ها بگو😭😭😭

طنزه بابا

https://t.me/boylovetales/21990 هرکی ازم درمورد سینرز بپرسه میگم اینقدر کل و بلبله که رایترش تصمیم میگیره همچین فکتایی بده تا یکم گل ‌و بلبل بودنش رو کم کنه

من به درد خودم، شما هم به من برمی‌گردید

ما هم به دردمون عادت کردیم احتمالا، مثل پووین

https://t.me/boylovetales/21984 زندگی همینجوریش دردناکه بعد تو تصمیم میگیری دردناک ترش کنی

گریه خوبه بچه‌ها، چشم‌هاتون تمیز می‌شه

=) اشکال نداره، پیش میاد

https://t.me/boylovetales/21983 خیلی ممنونم ازت دارم می سگ گریه میکنم

نتیجه می‌گیریم زندگی نه به نویسنده سینرز و نه به این شخصیت‌های بدبختش یه روی خوش نشون نداد.

شاید قبلا فکر می‌کرد "یعنی می‌تونم یه روزی گالری خودم رو داشته باشم؟" اما الان حتی به اینکه اصلا می‌تونه به نقاشی کشیدن ادامه بده یا نه فکر می‌کنه. داشتن گالری خودش اینقدر رویای دوری به‌نظر میاد که دیگه حتی خوابش رو هم نمی‌بینه.

و این احتمالا تنها آرزوییه که سانتا بهش نرسیده.