‌ ‌blue hour !!

"یه پسر لجباز خوشگل" !!! ناراویت یه کاری نکن یازده شب به‌خاطر شخصیت غیرواقعی داستانی که خودم دارم می‌نویسم لبخند بزنم.

عاشق این روابطی‌ام که برای همدیگه تلاش می‌کنن و پوندپووین سینرز واقعا این شکلی‌ هستن.

their relationship is so precious to me.

ولی شاید براتون جالب باشه که بدونید پوند به‌خاطر این افکاری که داشته، هیچ‌وقت جلو نرفته. قدم‌های اول رابطه‌شون رو پووین برداشته.

بعد اگه یادتون باشه، پوند اول عاشق پووین شده بود.

چون خانواده‌ش خیلی محترم بودن، خودش هم به لطف زحمت پدر و مادرش توی بهترین مدارس درس خونده، همیشه بهترین دانش‌آموز کلاس بوده، همه دوستش داشتن، سرشار از انرژی مثبت بوده و در مقابلش پوند حتی خانواده‌ای هم نداشته، از یک جایی به بعد حتی درسش رو هم ول کرده و این باعث شده احساس کنه لیاقتش رو نداره.

پووین برای پوند همیشه الهه‌ دست‌نیافتنی بوده.

نمی‌دونم تا حالا به این موضوع دقت کردید یا نه، احتمالا زمانی که داشتیم به گذشته پووین و پونگ‌ساپاک اشاره می‌کردیم فهمیده باشید که پوند واقعا خودش رو در حد پووین نمی‌بینه.

در نهایت همیشه سمتش برمی‌گرده چون حداقل اون درد وسط دنیای تاریکش به‌نظر آشنا میاد.

شنیدید که می‌گن آدم به‌قدری وابسته به درد می‌شه و بهش عادت می‌کنه که اگه درد نداشته باشه احساس می‌کنه یک جای کار می‌لنگه؟ پوند برای پووین نقش چنین دردی رو داره.

:)))

واقعیت تلخ اینکه پووین وقتی رفت فرانسه واقعا دلش می‌خواست پوند رو فراموش کنه.

زندگی است توی پدر و مادرش خلاصه شده و حتی خودش هم متوجه نیست این موضوع چقدر بهش آسیب زده. یادتونه زمانی که رفته بودن دیت، اولین دیتشون با ویلیام، است حتی غذا رو انتخاب نکرد. =))) "ترجیح می‌دم هرچی تو پیشنهاد می‌دی رو امتحان کنم" زر می‌زد. حتی نمی‌دونست چی دوست داره بخوره.

برعکس اکثر شخصیت‌های سینرز که بچگی‌هاشون با رویاپردازی گذشته، است می‌تونه براتون از کتاب‌های موردعلاقه پدرش، غذاهای موردعلاقه مادرش، فعالیت‌های موردعلاقه‌شون، جاهایی که دوست دارن بهش سفر کنن بگه اما اگه ازش بپرسید "خب تو دوست داری کجا بری؟" ساکت می‌شه.

برای همین پرث و پوند واقعا برای همدیگه احترام قائلن و البته پرث برای پوند واقعا آدم خاصیه.

پوند در واقع از تکنیک‌های هوشمندانه‌ش و تحمل دردش توی شرایط سخت خوشش میاد و همزمان دلش هم براش می‌سوزه. پیش خودش فکر می‌کنه اگه پرث رو انتخاب نکنه احتمالا همون‌جا می‌میره.

می‌دونید دیگه فضای آکادمی چجوری بوده اما اون روزی که پوند رفته آکادمی برای انتخاب یک نفر به عنوان بادیگارد سانتا، پرث آلردی مریض بوده و داشته توی تب می‌سوخته اما فرمانده‌شون مجبورش می‌کنه مبارزه کنه و پسره مثل چی کتک می‌خوره.

فکت رندوم بعدی اینکه پوند اولین‌بار پرث رو در حالی دیده که رسما یک قدم با مرگ فاصله داشته.

ناراحت‌کننده‌ست که در هر صورت تهش جدا شدن، نه؟