蒸発

I was drowing, and they still criticized the way i swam.

میرسم به اون نقطه که هایده میگه : زندگی میگن برای زنده هاست، اما خدایا بس که ما دنبال زندگی دویدیم بریدیم که

تنها چیپسی که الان میتونم بخرم استیکرشه

غصه هایی که خوردمو کجا بالا بیارم؟!

گزینه مهاجرت هم چه به اون ور دنیا، چه به اون دنیا کنسله.

واقعا نمیفهمم کجای این عدالته که کل زندگی منِ نوعی به آزمونی وابسته باشه که باید کل روح و روانمو دو دستی تقدیمش کنم

واقعاً خستم و چیزی بجز سگ سیاه افسردگی ندارم که بغلش کنم

بزرگسالی از چیزی که فکر میکردم مضحک تره.

نمیدونم چرا با اینکه ماسک نزدم ولی اینجام

من میخوام برگردم به کرونا وقتی که تنها دغدغم ست بودن پروفایل و بیوگرافیم بود.

سگِ سیاهِ افسردگی در پی من کوچه به کوچه میچرخه، تا وقتی که سایه سیاه و شومش به کل زندگیم نفوذ کنه

در فرط فروپاشی همچنان چنل رها نجات بخشه.

مقایسه‌کردن قبل از هر چیزی، توهین به شخص خودت و ازبین‌بردن تمام فردیت و هویتی که داری هست. نادیده‌گرفتن مسیر و راه خاصی که درش هستی و شبیه هیچ‌کس دیگری هم نیست، هست. ندیدن تفاوت‌های موقعیتی و شرایطی‌ای که زندگی برای تو به‌ وجود آورده هست.

۵/۶/۷ هم مثل ۵/۵/۵ برام نریدن.

کاش میشد پرید داخل عکسا