دیارِ یار | شعر و ادبیات فارسی

‌‌‌‌ مُشک را گفتند، ﺗﻮ ﺭﺍ ﯾﮏ ﻋﯿﺐ ﻫﺴﺖ، ﺑﺎ ﻫﺮﮐﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﻫﯽ، ﮔﻔﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻨﮕﺮﻡ ﺑﺎ ﮐﯽﺍﻡ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻨﮕﺮﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﯽﺍﻡ...

مولانا | دیارِ یار

‌‌‌ می‌آیی: شب از چهره‌ها بر می‌خیزد، راز از هستی می‌پرد می‌روی: چمن تاریک می‌شود، جوشش چشمه می‌شکند..

سهراب سپهری | دیارِ یار

‌‌ ‏گر راهزن تو باشی، صد کاروان توان زد..!

حافظ | دیارِ یار

ای عشق، چه چیزی که خوشی در همه هنگام؟

سعدی | دیارِ یار

‌‌‌ مرا مست کردی شرابی مگر گرفتی مرا شعر نابی مگر؟ گرفتم سراغ تورا از نسیم گل نو رس من ,گلابی مگر؟ به سوی تو می‌آیم اما دریغ مرا میفریبی سرابی مگر؟ رهاندی مرا ازغم تشنگی چه سبزم به یاد تو آبی مگر؟ ز برق نگاهت چنان برف کوه دلم آب شد آفتابی مگر؟

حسين منزوی | دیارِ یار

‌‌‌ وقتی تو نیستی نه هست‌های ما چونان که بایدند نه بایدها... مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض می‌خورم عمری‌ست لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره می‌کنم باشد برای روز مبادا... اما در صفحه‌های تقویم، روزی به نام روز مبادا نیست آن روز هرچه باشد روزی شبیه دیروز، روزی شبیه فردا روزی درست مثل همین روزهای ماست اما کسی چه می‌داند شاید... امروز نیز روز مبادا باشد! وقتی تو نیستی نه هست‌های ما چونان که بایدند نه بایدها... هر روز بی‌تو روز مباداست!

قیصر امین‌پور | دیارِ یار

‌‌‌ دل داشتیم، دادیم. جان بود، عرض کردیم. چیزی که دوست خواهد صبر است و ما نداریم... رفیع‌خان باذل | دیارِ یار

با اسیرِ غمِ خود، رحم چرا نیست تو را..

وحشی بافقی | دیارِ یار

‌‌‌‌ تو خفته به استراحت و بی تو مرا تا صبح ندانی که چه شب می‌گذرد

هاتف اصفهانی | دیارِ یار

‌‌ عزيزم! همه از اينجا رفته‌اند تو كه تنهاترين مرغابی جهانی چرا از من مهاجرت نمی‌كنی؟

حسین صفا | دیارِ یار

‌‌ سلام بر آنان که زندگی مجبورمان کرد بدونِ آن‌ها روزگار بگذرانیم. حال‌آن‌که در قلب‌مان، زیباترین داستان‌ها بودند...

محمود درویش | دیارِ یار

‌‌‌‌ شبی بی‌یادِ زلفت صبح کردن قسمت ما نیست پریشانی چرا دست از سر ما برنمی‌دارد!؟

محمد سهرابی | دیارِ یار

هر وقت آشیانه‌ی خود یاد می‌کنم نفرین به خانواده‌ی صیاد می‌کنم

عراقی | دیارِ یار

ببخش عراقیِ جان، بنده حقیر جای نفرین،ناسزا میگم..

‌‌ دردناکه.. چو در قلب تو می‌تازند بعد از من رقیبانم به یاد آور که در صحرای آغوشت مزاری هست

فاضل نظری | دیارِ یار

‌‌‌‌‌ آنکه خوابِ خوشم از دیده ربوده‌ست، تویی ...!

رهی معیری| دیارِ یار

اگر جهان همه زیر و زبر شود ز غمت تو را چه غم؟ که تو خو کرده‌ای به تنهایی

عراقی | دیارِ یار

‌‌ و چه زیبا و دقیق حضرت حافظ توصیف می‌کنه این ذهنِ پُر حرفِ خستگی‌نشناس رو.. "در اندرونِ منِ خسته‌دل ندانم کیست! که من خموشم و او در فغان و در غوغاست"

دیارِ یار

‌‌ باز هم دعوت به طوفان کن مرا اما بدان من دلم دریاست دریا را به دریا می‌بری! من شبیه یوسفم راهِ سقوطم چاه نیست چون بیندازی مرا در چاه، بالا می‌بری!

روزبه بمانی | دیارِ یار

‌‌ آیینه‌ایم، هرچه بگویی به ما تویی نامهربانِ سنگدلِ بی‌وفا تویی آن‌کس که نیست جز تو کسی در دلش، منم آن‌کس که برده‌ست ز خاطر مرا تویی ای عشق! در صحیفه تقدیر من چرا هر قصه‌ای‌ست، راوی آن ماجرا تویی سنگم زدند خلق و تو انداختی گُلی بیگانه‌ای میان هزار آشنا تویی خون گریه کن به حال من ای شیشه‌ی شراب! تنها حریف درد من این روزها تویی

فاضل نظری | دیارِ یار

‌‌‌‌ ‏اندوه من محقر است، از آشنایان خود مکدر نیستم، رنجی که می‌برم خصوصی‌ست و با افراد شادمان اختلاف طبقاتی دارم!

حسین صفا | دیارِ یار