𝑳𝑼𝑵𝑨 𝑾𝑯𝑰𝑺𝑷𝑬𝑹

سالها ناگفته ماند این شرحِ درد...

- هوشنگ ابتهاج

"گاهی باید پذیرفت همه چیز قرار نیست درست شود، بعضی زخم‌ها فقط یاد می‌دهند که دیگر ساده نباشی."

آنچه گفته نمیشود، در چشمها فریاد میزند.

-

جهان یک کوه است و هر چه ما میگوییم، یک آوا. آوا به کوه برمی‌خورد و بازمیگردد. پس هر چه به جهان میدهی، همان به خودت برمیگردد. از عشق سخن بگو تا عشق به تو برگردد، از نفرت سخن بگو تا نفرت به تو برگردد. هر آنچه در وجود توست، در جهان هم هست و هر آنچه در جهان هست، در وجود توست.

"ملت عشق، الیف شافاک"

یه جوری بعضی آدم‌ها وارد زندگیمون میشن که انگار همیشه بودن، انگار سالهاست لبخندشون رو میشناسیم، صدای قلبشون رو شنیدیم، آرامششون رو گرفتیم. حضورشون نه شلوغ‌بازیه، نه هیاهو؛ فقط یه آرامش آرومه که یواشکی میشینه رو دل.

سجتریس ، میدونم دلت میخواد همه رو دوست داشته باشی ولی این بار شاید پشیمون بشی.

گاهی همه‌ چیز یک جور عجیب بی‌معنی میشود؛ کارها، آدم‌ها، حتی خودت. فقط نگاه میکنی و نمیدانی دقیقاً چه چیزی کم است، فقط حس میکنی چیزی جایش خالی است و هیچ‌ چیز پرش نمیکند.

دستش به دستم و چشمش به چشمم هم نخورده باشه... اما قلبش به قلبم گره خورده💗 من اونو با قلبم دوسش دارم💞💞

«وَ آدَمی دَوام می‌آوَرَد، وَرایِ حَدِ تَصَوُر»

آدمها می‌آیند، می‌روند، و تو می‌مانی با خاطراتی که نه میشود فراموششان کرد، نه میشود زندگی را با آنها ادامه داد. انگار همیشه یک چیزی نیمه‌ کاره می‌ماند، یک حرف، یک دوست داشتن، یک دلِ جا مانده.

مردم ما فکر میکنند هرچه بلندتر حرف بزنی، حق با توست. و هرکه آرام حرف بزند، یا دیوانه است، یا چیزی نمی‌داند.

"صادق هدایت"

«هر روز که از کوچه‌های شهر می‌گذرم، سایه‌های انسان‌ها مرا یاد می‌آورند که همه در انتظار چیزی هستند، اما هیچ‌کس نمی‌داند چه چیزی. ما با نقاب زندگی می‌کنیم و هیچ‌گاه نمی‌توانیم خود واقعی‌مان را نشان دهیم، حتی به نزدیک‌ترین آدم‌ها.»

"محمود کیانوش"

-

«آدم‌ها را نمیتوان دوباره ساخت؛ فقط میتوان دوستشان داشت در همان حالِ شکسته و ناقصشان.»

"گتسبی بزرگ، اف. اسکات فیتزجرالد"

گاهی لازم نیست چیزی تغییر کنه، فقط باید یکم آروم‌تر نگاه کنی؛ دنیا همونه، فقط زاویه‌ی دیدت فرق کرده.

شک، حقیقت را می‌بیند و دردش را حس می‌کند. ایمان، حقیقت را نادیده می‌گیرد و راحت می‌شود. مردم همیشه راحت را انتخاب می‌کنند، نه حقیقت.

"صادق هدایت"

ما چیز هایی را که نداریم میخواهیم و وقتی به‌ دستشان آوردیم، تازه میفهمیم همیشه آن‌ چیزی را میخواستیم که قبلاً داشتیم.

-هاروکی موراکامی، کافکا در کرانه