ٖؒحُب‌ٖؒ

«اگر می‌دانستید بعضی آدم‌ها چه مسیر سخت و طولانی‌ای را پشت سر گذاشته‌اند تا دوباره به آرامش و شادی برسند، می‌فهمیدید چرا این‌قدر مراقب‌اند که هیچ انرژی منفی‌ای وارد زندگی‌شان نشود. آن وقت درک می‌کردید چرا در انتخاب کسانی که به زندگی‌شان راه می‌دهند، این‌قدر گزیده و محتاط هستند. آدمی که برای آرامش خود بهای سنگینی پرداخته، آن را به سادگی در اختیار هر کسی نمی‌گذارد و اجازه نمی‌دهد چیزی آن را از او بگیرد.»

هر بار که سطحتان بالا می‌رود، چیزی را از دست خواهید داد؛ یک عادت، یک دوستی، یک رابطه، یک نسخه از خودتان. این باخت نیست. این هزینه ورود است.

آدمایی که وقتی ناراحتم سعی می‌کنن حالمو بهتر کنن تو امن ترین جای قلبم نگه می‌دارم؛ حتی اگه تلاششون بی‌نتیجه باشه.

عزیزم نجات دهنده درآمدته، مدرکته، کارته، ویزاته، باشگاته نه اون پسره/دختره.

‏من مغرورم اما هیچ‌وقت از عذرخواهی نترسیدم، به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقده‌ای بودن خیلی متفاوته.

مولانا : آدمى چگونه آرام مى شود؟ شمس تبريزى : وقتى ديگر از رفتن آدم ها نمى ترسد. مولانا : و اگر تنها بماند؟ شمس تبريزى :  كسى كه خودش را پیدا كند، هيچ وقت تنها نيست.

با کسی باشید که خودش بخواد مال شما باشه ‏خودش بخواد فقط شما یک نفر توی زندگیش باشید ‏خودش همه اضافه های دورش رو جمع کنه ‏اینکه بخوای یه نفر رو از چنگ بقیه در بیاری، مفت نمی ارزه.

‏نمی‌دونم من و تو الان چی هستیم، ولی دلم برای اون چیزی که بودیم تنگ شده.

قد؟ بازو؟ مدلِ ماشین؟ نه عزیزم؛ جرئت، توجه، تعهد، حمایت.

شاید ازم دور باشی ولی باور کن، هیچکس از تو به من نزدیک تر نیست.

هیچ چیز تصادفی نیست. هر شخصی که ملاقات میکنی در سرنوشتت نوشته شده تا چیزی را به تو بیاموزد، تا به شفای روحت کمک کند یا تو را دوست بدارد.

توجه و مراقبت از علف هرز آن را تبدیل به گل نمیکند.

من به خورشید باور دارم، حتی زمانی‌که نمی‌تابه‌. به عشق باور دارم، حتی زمانی‌که کسی تو زندگیم نیست. و به خدا باور دارم، حتی در مواقعی که با سکوتش مواجه می‌شم.

اونجا که #فاضل_نظری میگه: به خداحافظیِ تلخ تو سوگند نشد که تو رفتی و دلم ثانیه‌ای بند نشد...

درخت اگر چه تنهاست، اما ایستادن را خوب بلد است.

دلم میخواد برات اون آدمی باشم که میای پیشش غر میزنی و از چیزایی که کلافت کردن میگی، نه اونی که الکی بهش میگی خوبم.

ادامه دادن زندگی، وقتی خودت تموم شدی، بدترین چیز دنیاست.

از من فاصله بگیر من از این بودن های کوتاه و تیکه تیکه، متنفرم.

آدم ضعیفی نبود؛ اما دیگه حوصله‌ی سختی‌ها رو نداشت. میل عجیبی به گریز پیدا کرد؛ به ندیدن، ندونستن و رفتن برای همیشه.

‏کاش آدم‌ها انقدر بد نبودن، من بعضی‌ها رو واقعاً دوست داشتم.