‍ 𝖦𝗅𝖺𝗌𝗌𝖱𝖾𝖿𝗅𝖾𝖼𝗍𝗂𝗈𝗇𝗌

𝖱𝖾𝗀𝖺𝗋𝖽𝖾𝗋 𝗅𝖾 𝗅𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖽𝗎 𝗌𝗈𝗅𝖾𝗂𝗅 𝖺𝗏𝖾𝖼 𝖾𝗅𝗅𝖾, 𝗍𝗈𝗎𝗍 𝖾𝗇 é𝗍𝖺𝗇𝗍 𝗅𝗈𝗂𝗇... 𝖲𝗂 𝗌𝖾𝗎𝗅𝖾𝗆𝖾𝗇𝗍 𝖺𝗋𝗋𝗂𝗏𝖺𝗂𝗍 𝖼𝖾 𝗃𝗈𝗎𝗋 𝗈ù 𝗇𝗈𝗎𝗌 𝗅𝖾 𝗋𝖾𝗀𝖺𝗋𝖽𝖾𝗋𝗂𝗈𝗇𝗌 𝖾𝗇𝗌𝖾𝗆𝖻𝗅𝖾, 𝖼ô𝗍𝖾 à 𝖼ô𝗍𝖾, 𝖾𝗇 𝗇𝗈𝗎𝗌 𝗍𝖾𝗇𝖺𝗇𝗍 𝗅𝖺 𝗆𝖺𝗂𝗇.

بیاید باهم آماده شیم بریم دوباره شمال. (No money)

+ عجیبه... شما دو نفر هیچ شباهتي به هم ندارید. - اتفاقاً همین اشتباهیه که همه مي‌کنن. + اون محکم‌تره. سکوتش از حرف زدنش بلندتره. رفتارش یه صلابت عجیبي توشه. تو اما تو زودتر از عقل، با قلبت تصمیم مي‌گیري. احساساتت رو قایم نمي‌کني. انگار از دو دنیاي مختلف اومدین. چطور بگم... اون دیوار مي‌سازه، تو خونه. - دو دنیاي مختلف، اگه مقصدشون یکي باشه، از دو آدم شبیه، وفادارترن. + پس چرا دنیا اصرار داره بینتون فاصله بندازه؟ - چون بعضي آدم‌ها، قبل از اینکه یاد بگیرن کنار کسي بمونن، باید اول با سایه‌هاي خودشون کنار بیان. + و هر بار راهتون به هم ختم میشه... - چون بعضي رابطه‌ها با «خداحافظ» تموم نمي‌شن. فقط براي مدتي از دسترس خارج مي‌شن. + یعني همون چیزي که اسمش رو گذاشتي... ارتباط ستاره‌اي؟ - ستاره‌ها هیچ‌وقت کنار هم نیستن. از دور که نگاه کني، بینشون میلیون‌ها کیلومتر فاصله‌ست. ولی هیچ‌کس به آسمون نگاه نمي‌کنه و میگه "از هم جدا شدن". چون همه مي‌دونن هنوز متعلق به یك آسمونن. + مطمئني این فقط وابستگي نیست؟ - وابستگي آدم رو ضعیف‌تر مي‌کنه. اما هر برگشت، چیز کمتري برای پنهون کردن وجود داشت. + پس پایانش کجاست؟ - پایان؟ همه قصه‌ها پایان ندارن. فقط آدم‌هاي عجول، وسطشون اسم "پایان" مي‌ذارن. + و حالا؟ - حالا فقط مي‌دونم همه آدم‌ها قرار نیست همیشه کنار دستت باشن؛ قرار بعضیاشون اینه که همیشه یك جاي قلبت زندگي کنن. فاصله، قانونِ زمین بود... نه قانونِ ما.

ما اونقدر هم که باید مسئولیت هرچیزیو قبول نمیکنیم.