‍ 𝖦𝗅𝖺𝗌𝗌𝖱𝖾𝖿𝗅𝖾𝖼𝗍𝗂𝗈𝗇𝗌

𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 — 𝖡𝗂𝗅𝗅𝗂𝖾 𝖤𝗂𝗅𝗂𝗌𝗁

𝖫𝗂𝗉𝗌 𝗆𝖾𝖾𝗍 𝗍𝖾𝖾𝗍𝗁 𝖺𝗇𝖽 𝗍𝗈𝗇𝗀𝗎𝖾 𝖬𝗒 𝗁𝖾𝖺𝗋𝗍 𝗌𝗄𝗂𝗉𝗌 𝖾𝗂𝗀𝗁𝗍 𝖻𝖾𝖺𝗍𝗌 𝖺𝗍 𝗈𝗇𝖼𝖾 𝖨𝖿 𝗐𝖾 𝗐𝖾𝗋𝖾 𝗆𝖾𝖺𝗇𝗍 𝗍𝗈 𝖻𝖾, 𝗐𝖾 𝗐𝗈𝗎𝗅𝖽 𝗁𝖺𝗏𝖾 𝖻𝖾𝖾𝗇 𝖻𝗒 𝗇𝗈𝗐 𝖲𝖾𝖾 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝖺𝗇𝗇𝖺 𝗌𝖾𝖾, 𝖻𝗎𝗍 𝖺𝗅𝗅 𝖨 𝗌𝖾𝖾 𝗂𝗌 𝗁𝗂𝗆 𝗋𝗂𝗀𝗁𝗍 𝗇𝗈𝗐 𝖨'𝗅𝗅 𝗌𝗂𝗍 𝖺𝗇𝖽 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖼𝖺𝗋 𝖻𝗎𝗋𝗇 𝖶𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗂𝗇 𝗆𝖾 𝖡𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖼𝖺𝗆𝖾 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝖺𝗌𝗄 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍 𝖦𝗈 𝖺𝗁𝖾𝖺𝖽 𝖺𝗇𝖽 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗆𝗒 𝗁𝖾𝖺𝗋𝗍 𝖻𝗎𝗋𝗇 𝖶𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗂𝗇 𝗆𝖾 𝖡𝗎𝗍 𝖨'𝗅𝗅 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝗉𝗎𝗍 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍 𝖸𝗈𝗎𝗋 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝖿𝖾𝖾𝗅𝗌 𝗌𝗈 𝖿𝖺𝗄𝖾 𝖠𝗇𝖽 𝗆𝗒 𝖽𝖾𝗆𝖺𝗇𝖽𝗌 𝖺𝗋𝖾𝗇'𝗍 𝗁𝗂𝗀𝗁 𝗍𝗈 𝗆𝖺𝗄𝖾 𝖨𝖿 𝖨 𝖼𝗈𝗎𝗅𝖽 𝗀𝖾𝗍 𝗍𝗈 𝗌𝗅𝖾𝖾𝗉, 𝖨 𝗐𝗈𝗎𝗅𝖽𝖺 𝗌𝗅𝖾𝗉𝗍 𝖻𝗒 𝗇𝗈𝗐 𝖸𝗈𝗎𝗋 𝗅𝗂𝖾𝗌 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗄𝖾𝖾𝗉, 𝖨 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗄 𝗒𝗈𝗎 𝗇𝖾𝖾𝖽 𝗍𝗈 𝖻𝗅𝗈𝗐 '𝖾𝗆 𝗈𝗎𝗍 𝖨'𝗅𝗅 𝗌𝗂𝗍 𝖺𝗇𝖽 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖼𝖺𝗋 𝖻𝗎𝗋𝗇 𝖶𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗂𝗇 𝗆𝖾 𝖡𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖼𝖺𝗆𝖾 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝖺𝗌𝗄 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍 𝖦𝗈 𝖺𝗁𝖾𝖺𝖽 𝖺𝗇𝖽 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗆𝗒 𝗁𝖾𝖺𝗋𝗍 𝖻𝗎𝗋𝗇 𝖶𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗂𝗇 𝗆𝖾 𝖡𝗎𝗍 𝖨'𝗅𝗅 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝗉𝗎𝗍 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍 𝖶𝗁𝖾𝗇 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝖺𝗅𝗅 𝗆𝗒 𝗇𝖺𝗆𝖾 𝖣𝗈 𝗒𝗈𝗎 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗄 𝖨'𝗅𝗅 𝖼𝗈𝗆𝖾 𝗋𝗎𝗇𝗇𝗂𝗇'? 𝖸𝗈𝗎 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖽𝗂𝖽 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗆𝖾 𝖲𝗈 𝗀𝗈𝗈𝖽 𝖺𝗍 𝗀𝗂𝗏𝗂𝗇𝗀 𝗆𝖾 𝗇𝗈𝗍𝗁𝗂𝗇' 𝖶𝗁𝖾𝗇 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝗅𝗈𝗌𝖾 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖾𝗒𝖾𝗌, 𝖽𝗈 𝗒𝗈𝗎 𝗉𝗂𝖼𝗍𝗎𝗋𝖾 𝗆𝖾? 𝖶𝗁𝖾𝗇 𝗒𝗈𝗎 𝖿𝖺𝗇𝗍𝖺𝗌𝗂𝗓𝖾, 𝖺𝗆 𝖨 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖿𝖺𝗇𝗍𝖺𝗌𝗒? 𝖭𝗈𝗐 𝗒𝗈𝗎 𝗄𝗇𝗈𝗐, 𝗇𝗈𝗐 𝖨'𝗆 𝖿𝗋𝖾𝖾 𝖨'𝗅𝗅 𝗌𝗂𝗍 𝖺𝗇𝖽 𝗐𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖼𝖺𝗋 𝖻𝗎𝗋𝗇 𝖶𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗂𝗇 𝗆𝖾 𝖡𝗎𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖼𝖺𝗆𝖾 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝖺𝗌𝗄 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍 𝖶𝖺𝗍𝖼𝗁 𝗆𝗒 𝗁𝖾𝖺𝗋𝗍 𝖻𝗎𝗋𝗇 𝖶𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗂𝗇 𝗆𝖾 𝖡𝗎𝗍 𝖨'𝗅𝗅 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝗉𝗎𝗍 𝗂𝗍 𝗈𝗎𝗍 𝖮𝗈𝗁, 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝖫𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄, 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝖭𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗀𝗈𝗇𝗇𝖺 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄, 𝗅𝖾𝗍 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖺𝖼𝗄

𝖯𝖾𝗈𝗉𝗅𝖾 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗍𝗈 𝗌𝖺𝗒 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗂𝗆𝖾 𝗆𝗈𝗏𝖾𝗌 𝗊𝗎𝗂𝖼𝗄𝗅𝗒, 𝖻𝗎𝗍 𝖨’𝗏𝖾 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖻𝖾𝗅𝗂𝖾𝗏𝖾𝖽 𝗍𝗁𝖺𝗍. 𝖲𝗈𝗆𝖾 𝖽𝖺𝗒𝗌 𝗌𝗍𝗋𝖾𝗍𝖼𝗁 𝗌𝗈 𝗊𝗎𝗂𝖾𝗍𝗅𝗒 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝖿𝖾𝖾𝗅 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗒𝖾𝖺𝗋𝗌, 𝖺𝗇𝖽 𝗌𝗈𝗆𝖾 𝗆𝗈𝗆𝖾𝗇𝗍𝗌 𝗅𝖾𝖺𝗏𝖾 𝖾𝗇𝗈𝗎𝗀𝗁 𝖻𝖾𝗁𝗂𝗇𝖽 𝗍𝗈 𝗆𝖺𝗄𝖾 𝖺𝗇 𝖾𝗇𝗍𝗂𝗋𝖾 𝗆𝗈𝗇𝗍𝗁 𝗂𝗆𝗉𝗈𝗌𝗌𝗂𝖻𝗅𝖾 𝗍𝗈 𝖿𝗈𝗋𝗀𝖾𝗍. 𝖥𝗋𝗈𝗆 𝖩𝗎𝗅𝗒 𝟤𝟨 𝗍𝗈 𝖲𝖾𝗉𝗍𝖾𝗆𝖻𝖾𝗋 𝟣, 𝖨 𝖿𝗂𝗇𝗂𝗌𝗁𝖾𝖽 𝗍𝗁𝗋𝖾𝖾 𝖽𝗋𝖺𝗐𝗂𝗇𝗀𝗌, 𝖻𝗎𝗍 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗐𝗁𝖾𝗋𝖾 𝖻𝖾𝗍𝗐𝖾𝖾𝗇 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗋𝗌𝗍 𝗅𝗂𝗇𝖾 𝖺𝗇𝖽 𝗍𝗁𝖾 𝖿𝗂𝗇𝖺𝗅 𝗈𝗇𝖾, 𝖺 𝗅𝗈𝗍 𝗆𝗈𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗇 𝗉𝖺𝗉𝖾𝗋 𝖼𝗁𝖺𝗇𝗀𝖾𝖽. 𝖲𝗈𝗆𝖾 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀𝗌 𝖺𝗋𝗋𝗂𝗏𝖾𝖽, 𝗌𝗈𝗆𝖾 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀𝗌 𝖽𝗂𝗌𝖺𝗉𝗉𝖾𝖺𝗋𝖾𝖽, 𝖺𝗇𝖽 𝗌𝗈𝗆𝖾 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀𝗌 𝗋𝖾𝗍𝗎𝗋𝗇𝖾𝖽 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝗅𝗈𝗇𝗀 𝖾𝗇𝗈𝗎𝗀𝗁 𝗍𝗈 𝗋𝖾𝗆𝗂𝗇𝖽 𝗆𝖾 𝗐𝗁𝗒 𝖨 𝗁𝖺𝖽 𝗅𝖾𝖺𝗋𝗇𝖾𝖽 𝗍𝗈 𝗅𝖾𝗍 𝗀𝗈. 𝖨 𝖽𝗂𝖽𝗇’𝗍 𝗇𝗈𝗍𝗂𝖼𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝖽𝖺𝗒𝗌 𝗉𝖺𝗌𝗌𝗂𝗇𝗀; 𝖨 𝗇𝗈𝗍𝗂𝖼𝖾𝖽 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝗍𝗈𝗈𝗄 𝗐𝗂𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾𝗆. 𝖭𝗈𝗐 𝗍𝗁𝖾𝗌𝖾 𝗍𝗁𝗋𝖾𝖾 𝗉𝗂𝖾𝖼𝖾𝗌 𝖺𝗋𝖾 𝖿𝗂𝗇𝗂𝗌𝗁𝖾𝖽, 𝖺𝗇𝖽 𝗉𝖾𝗋𝗁𝖺𝗉𝗌 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗂𝗌 𝗍𝗁𝖾 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝗉𝗋𝗈𝗈𝖿 𝖨 𝗇𝖾𝖾𝖽 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗍𝗁𝖾 𝗍𝗂𝗆𝖾 𝖺𝖼𝗍𝗎𝖺𝗅𝗅𝗒 𝗆𝗈𝗏𝖾𝖽 𝖺𝗍 𝖺𝗅𝗅. 𝖳𝗁𝖾 𝖽𝗋𝖺𝗐𝗂𝗇𝗀𝗌 𝗋𝖾𝗆𝖺𝗂𝗇, 𝗐𝗁𝗂𝗅𝖾 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗈𝗇𝖼𝖾 𝗌𝗎𝗋𝗋𝗈𝗎𝗇𝖽𝖾𝖽 𝗍𝗁𝖾𝗆 𝗁𝖺𝗌 𝖻𝖾𝖼𝗈𝗆𝖾 𝖺𝗇𝗈𝗍𝗁𝖾𝗋 𝗅𝖺𝗒𝖾𝗋 𝖻𝖾𝗇𝖾𝖺𝗍𝗁 𝗍𝗁𝖾 𝗂𝗇𝗄—𝗊𝗎𝗂𝖾𝗍, 𝗂𝗇𝗏𝗂𝗌𝗂𝖻𝗅𝖾, 𝖻𝗎𝗍 𝗌𝗍𝗂𝗅𝗅 𝗍𝗁𝖾𝗋𝖾.

زندگي مي‌کشد آخر به کجا کارت را باید از دور تماشا بکني یارت را روز دیدار، خودت را به ندیدن بزني شب ولي دوره کني لحظهٔ دیدارت را

ممنونم که تا اینجا همراه من خوندید. این فقط شروع ماجراست؛ چشم خیلي بیشتر از چیزي که در چند پاراگراف میشه درباره‌اش گفت، حرف براي گفتن داره. از تاریخ و اسطوره‌ها گرفته تا روان‌شناسي، ادراك، هنر، فلسفه و نمادهایي که قرن‌هاست انسان براي دیدن و دیده‌شدن ساخته. قرار نیست اینجا فقط چند فکت کنار هم بچینم؛ میخوام کم‌کم هر چیزي که به چشم، نگاه و معنایي که پشتش پنهون شده مربوطه رو بررسي کنم و در کنارش برداشت خودم رو هم باهاتون به اشتراك بذارم. این تازه اولِ پروندهٔ چشم‌هاست. اگر در این بخش سؤالي براتون پیش اومد، نظري متفاوت دارید یا جایي دوست دارید بیشتر بازش کنم، برام بنویسید؛ شاید سؤال شما خودش شروعِ بخش بعدي باشه. شبتون بخیر.

– از میان کلمات، با شما؛ پدربزرگ اواندروس گراهام. · دوشنبه، ۹ شهریور ۱۴۰۵، ۳۱ آگوست ۲۰۲۶.