Misty Moon

قهر نیستم ولی نسخه پرمیوممو هم دیگه از دست دادی.

نوشته بود: "اندوه کسی را نکُشت، بلکه تهی‌مان کرد از همه چیز."

نمی‌دونم من و تو الان چی ایم؛ ولی دلم برای اون چیزی که بودیم تنگ شده.

همیشه زیاده روی کردم تو غصه خوردن، دوست داشتن، اهمیت دادن.

بخوابی یادت نمی‌ره، فقط صبح می‌شه.

اگه مال من بودی؛

اجازه بده چیزی که تموم شده، تموم‌شده باقی بمونه.

تو دل این شب تاریک، تو فقط یار منی.

زندگی هیچ‌چیز رو به موقع بهت نمیده.

نمی‌دونم عزیزم؛ شاید یه نوتیف از تو بتونه دوباره بَرم گردونه به زندگی.

اون ورژنی از من که تو داشتی رو بقیه حتی نمیدونن وجود داره.

تو زندگیم اشتباه زیاد کردم، یکیش تو بودی بقیش سرِ تو.

الان تو ذهنم دو نفریم؛ یکی داره برای آینده‌ش تلاش می‌کنه و اون یکی حتی نمی‌خواد فردارو ببینه.

من و تو واسه غریبه شدن زیادی همو بلد بودیم.

‏بابتش دیگه انقدر ناراحت نیستم، میدونم اتفاقی که باید می‌افتاد میدونم اون غمه واسم لازم بود، میدونم باید بزرگ می‌شدم، همین.

چقدر دلم تنگ شده واسه چیزی که توی اون بود و باعث می‌شد خود واقعی‌ام باشم.