Misty Moon

بی‌حوصلگی نیست ، سبک زندگیمه.

من خیلی آدم “میرم غیب میشم تا وقتی که حالم خوب شد”ی هستم .

من که نشد باد بشم برم تو موهات، ولی تو خیلی اشک شدی رفتی رو گونم.

بابا تقصیر خودمونه قلبمونو به کسی میدیم که اصلا قلب لازم نداره، عقل لازم داره.

همیشه حق با اونیه که پوست لبشو میکنه.

حرصم میگیره آدمای حرومزاده روابطشون همش موفقن ولی ما ساده ها هی بگا میریم.

چرا همیشه سردرد داری؟ چون همیشه سکوت میکنم و تو ذهنم حرف میزنم.

۲۰٪ آدمم ۸۰٪ سردرد ، معده درد و اورتینکم.

روزی حداقل دوبار فکر میکنم “دیگه نمیتونم” ولی همچنان دارم میتونم.

حالا درسته منم همیشه گفتم سگ کی باشی بخوای ناراحتم کنی، ولی واقعا بد سگی بودی و ناراحتم کردی.

ولی بغل تو؛ زنده میکنه و بهم جون دوباره میده.

« من بودم و دلی و هزاران شکستگی » -کاشانی

زندگی خیلی داره سفت، سخت، غمگین و پیچیده پیش میره.

هنوزم بعضی آهنگارو نمیتونم بدون فکر کردن گوش بدم.

وقتی یکی رو تو زندگیت داری آهنگا هم برات معنای دیگه ای دارن.

از آن پس دیگر با غم نجنگیدم؛ کنارش نشستم، مثل دو مسافری که می‌دانند تا پایان راه هیچ یک از دیگری جدا نخواهد شد.