Misty Moon

تنهات میزاره، حتی اونی که بهت میگفت “بدون تو نمیتونم”.

من حوصله قیافه خودمم ندارم، واسه من قیافه نگیرید.

لطفا “حوصله ندارم” رو به عنوان دلیل موجه بپذیرید.

کاش دایناسور بودم، نه کاری نه زندگی‌ای، فقط منقرض میشدم.

ما دهنمون سرویس شد تا فراموشتون کردیم، سلام خوبی و زهرمار.

دیگه تکون دادن پاهام تیک محسوب نمیشه، یه سبک زندگی شده.

من از دستت ناراحت نشدم قشنگم، من از دستت دلم هزار تیکه شد.

راجبش گریه نمیکنم ولی خب غذا هم نمیخورم، درست نمیخوابم، با کسی هم حرف نمیزنم .

کجای زندگیتم؟ یه رهگذر تو خوابت؟ یه موجود اضافی توی اکثر خاطراتت؟؟؟

من عاشق آدمیم که منو درجریان کاراش قرار میده .

دیگه تراپیستمم نمیتونه بتراپه .

فعلا نه اعصاب دارم، نه حوصله، نه انگیزه، نه انرژی، نه سلامت روان، نه عفت کلام تا فردا ببینیم چی میشه

با کی گرم و صمیمی تر از منی؟ همونو‌گاییدم .

در نهایت منتظر بودن ذوق آدمارو کور میکنه .

اگه پامو تکون ندم، یهو دیدی بلند شدم جیغ زدم.

خسته‌م از همه ، از خودم هم بیشتر از همه.

اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن ، کم حرف شدنه.

انقدر ترس از دست دادنت منو آزار داد که وقتی رفتی چیزی حس نکردم.

آخرشم همونی بهت ضربه میزنه که بهش گفته بودی از ضربه خوردنه دوباره میترسی.

من واقعا انسان نرویی هستم ولی اگه یوقت رفتم بدونید خیلی اذیت شدم