Misty Moon

آره خیلی شکاکم، چون طاقت شکسته شدن دوباره‌ی قلبمو ندارم.

اصلا برام مهم نیست این موضوع متقابل هست یا نه اما من دلم برای آدم‌ها تنگ میشه برای جاها، حس‌هایی که داشتم، روزهایی که گذروندم، چیزهایی که تجربه کردم و این همیشه برام غم آور بوده.

اگه یه روزی من مردم میشه گریه نکنی؟ فقط به ماه نگاه کن، لبخند بزن و از ته دلت بگو خداحافظ.

چرا جدا شدیم؟ هر چقدر صبر کردم تغییر کنه نکرد، اون هم فکر کرد هر کاری کنه من رهاش نمیکنم اما کردم.

هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تا زمانی که به خشم تبدیل بشه، و بعدش تو میشی آدم بده‌ داستان.

بنظرم قشنگ‌ترین نوع ابراز علاقه تو چشم‌هاش نگاه کردنه، یطورایی سعی میکنی چیزهایی رو از چشم‌هات بخونه که نمیشه ب زبون آورد و قابل وصف نیست.

دیگه اینطوری شدم که از نظر بقیه مغرور و عصبی هستم، اما از نظر خودم به یه بغل نیاز دارم که توش بمیرم.

‏امیدوارم تا عمر دارید دور باشید، ‏از رابطه‌های بی‌پناه، سوال‌های بی‌پاسخ، امیدهای بی‌جان.

بعد از اینکه رابطه‌ام باهاش تموم شد هر کی میدید ناراحتم فکر میکرد دارم برای تموم شدن اون آدم سوگواری میکنم، در صورتیکه من برای خودم سوگواری میکردم که دیگه نمیتونم به کسی اعتماد کنم چون کسی که فکرش رو هم نمیکردم ذره‌ای خورده شیشه داشته باشه، کلا با شیشه خورده درست شده بود.

‏اون‌ سکانسی که راهت رو ازش جدا میکنی و مطمعنی دنبالت نمیاد رو اصلا دوست ندارم.

یجایی ترمز خودتون رو بکشید و از لاس زدن با آدم‌های جدید و مختلف خسته شید، زیبایی‌ای که توی تعهد هست، هیچوقت تو هول بازی نیست، کلاسیک باشید، تشکیل خانواده بدید، بچه‌دار شید، کلاسیک بودن قشنگه.

انگار یه تیکه از ماه شکسته و افتاده تو چشمای قشنگ تو همونقدر بوسیدنی.

آدم تو زندگیش، یهو یکیو می‌بینه که دیگه بقیه رو نمی‌بینه.

‏من نمیخواستم از چشم بیوفتی اما خب تو تمام تلاشتو کردی.

عاشق وقتاییم که یکی بهم میگه “نمیتونی” چون هم اون کارو میکنم هم اون آدمو.

اعصابم شبیه قیافته همونقدر کیری

شما روشن فکر نشدید شما دیگه رسما جنده شدید.

سخت ترین قسمت جدا کردن راهم از تو این بود که مطمئن بودم اگه برم دنبالم نمیای.

کم‌کم یاد می‌گیری واسه هیچی اصرار نکنی، شدنی می‌شه، موندنی می‌مونه، اومدنی میاد و رفتنی هم می‌ره.