Matt.

https://t.me/MatinGraySoul/6768 متین لطفا بهمون یاد بده بنویسیم🙏

عزیزِ من چرا تو هزار تیکه بشی خدا نکنه :( چه قلب بزرگی داری اخه عمویی یک لحظه نتونستمت‌.

داشتم فکر میکردم هر ادمی هر جایی یه غمی یا یه سوگی داره که به نوبه خودش خیلی اذیت کننده و آزار دهندس... نه فقط ادم های اینجا،خیلی جاهای دیگه... گاهی چیزی که به ادم حس امنیت میده تبدیل میشه به چیزی که حتی نمیتونه یه لحظه هم سرش بشینه و اذیتش میکنه...یه جور حسی که وقتی انگار دوباره برمیگردی به اون کار تمام اون تروماها و اون خاطرات بد که معمولا هم جلوه بیشتری دارن خیلی بیشتر خودشون رو نشون میدن باعث میشه فقط از اون کاره دل بکنی... خیلی دلم میخواست میتونستم میلیارد ها تیکه میشدم و باعث میشدم همه لبخند بزن... واقعا...تک تک اون لبا...یه لبخند از ته دلشون کمه :(

من پیشنهادم اینه اگه واقعا به این‌باوری که این افکار این صحنه ها داره تورو از پای در میاره لطفا حتما با شخص امنی در میون بزار یا یک تراپیست امن پیدا کن و نزار بیشتر ازین تو این مرداب افتضاحی که ج‌ا برامون ساخته فرو بری من احساس میکنم ممکنه سیستم عصبی و سلامت روانت‌ نیاز به استراحت یا حتی توجه داشته باشه نباید ازش ساده بگذری

می‌دونی‌ چیه... الان ۹ ماهه ازش گذشته من شبو‌ روزم‌ دیگه مثل قبل نیست نمی‌تونم فراموش کنم، احساس شرم می‌کنم. اینکه ۲۴/۷ راجبش فکر کنم شده یه عادت یسری افکار تاریک میان سراغم که نمی‌تونم اونارو به کسی بگم، ولی واقعا دارم خودمو کنترل می‌کنم. بیخیال میشم و میگم اینا فقط هشداره‌، فقط یسری افکار زودگذر‌ بخاطر این اتفاقای اخیره، ولی بیشتر میشن، حتی اگر بخوام که بیخیالشون‌ بشم. برای همین، کم کم باهاشون کنار اومدم جاش نیست بگم اما ۱۸ دی چیزایی دیدم که واقعا غیرقابل تصوره‌ البته خودتون خوب می‌دونید

ببینید، واقعیت اینه که شما کربن نیستی که با فشار الماس بشی... اینو لطفا به خانوادت بگو ما ادم ها بیشتر ازینکه کربن باشیم😂 صرفا یک جاندار نیاز به حمایت و محبتیم، بیشتر یک پرنده ایم بیشتر یک موجود اسیب پذیریم فشار و شرایط سخت ادم رو قوی میکنه اما التیام دیدن یک زخم همیشه ریسک عفونت اون رو به همراه داره، همیشه ریسک اسیب جبران ناپذیر هست ملایمت بهترین راهه، هیچوقت تسلیم هیچ فشار یا اسیب تحمیلی ای نشو. حتی اگه بهت قول دادن که این اسیب به نفع توعه

ای داد.

https://t.me/MatinGraySoul/6741 نه متاسفانه🪿

ژث عزیز ناشناست رو چک کردی؟

https://t.me/MatinGraySoul/6728 خندیدم

انگار ناراحتیا زیاده که نمی دونم باید کدوم رو اول بگم اغلبشون هم اونایی هستند که هیچ کاری از دستم بر نمیاد، می خوام یه کاری بکنم اما صدام به نظر خیلی کمه... اما چیزی که این چند وقت بیشتر اذیتم کرده، حساسیت و گیر های بیش از حد خانوادمه جوری که انگار دارم زیر این همه فشار خفه میشم و اونا میگند نه، کافی نیست. برای اینکه الماس بشی باید بیشتر فشار روت باشه... البته که بیشتر اوقات هم اون فشار رو انکار می کنند.

به هر حال من و چنلم اینجا هستم که شنوای تو باشم هر وقت که میخواستی ناشناسم مسیج بزار میخونمشون ~

اما وقتی ما مجازی با یکی صحبت میکنیم همه این فاکتور ها حذف میشن فقط یک مشت کلمه باقی میمونه که کسی می‌چینه و ما میخونیم و معنا میدیم این سوگ چقدر بزرگ بوده که به این چینش هم نفوذ کرده.. نمیدونم

ادما از جبهه های زیادی خودشون رو شرح میدن، چشم هاشون، دست هاشون، پوزیشن بدن و جهتشون، لب هاشون، و نگاهشون حتی بدون اینکه اشک آلود بشه

چقدر جملاتت‌ تلخن، کم پیش میاد ادمایی که کلماتشون‌ تلخ بشه

این جمله.. من اینو یادداشت میکنم

https://t.me/MatinGraySoul/6717 گذر ازش مثل گذر از یک زندگی بود، سوگ بود. من بعد از دی ماه عزیز از دست دادم، تئاترمو از دست دادم. زندگیم پاشید از هم متین. افسردگی‌ای که جون کندم تا به یه مرحله‌ی قابل کنترل برسه رو سرم خراب شد. من تاحالا رابطه‌ی عاطفی نداشتم ولی حس جدا شدن از چیزی که عاشقشی رو خوب درک می‌کنم چون من از تئاترم جدا شدم، چیزی که شاید کل زندگیم بود. و دیگه حتی نمی‌خوام یادم بیاد. حس می‌کنم خیلی دارم حرف می‌زنم پس دیگه آفلاین می‌شم.

اول اینکه خیلی خوبه من اینقدر امنم که میتونم این حجم از احساساتت رو داشته باشم و شنواش باشم امیدوارم روزی برسه که همگی سبک تر و واقعی تر باشیم این ماسک های مسخره رو از صورت هامون برداریم دست ازین تظاهر ها بکشیم و حقیقی شاد باشیم و احساس زندگی دوباره بهمون رخنه کنه

میتونم‌ بگم منم همینطور :(

احساس شرم یکی از اسیب زننده ترین احساس هاست لطفا متقابلا خودت هم خودتو ببخش ، یادت باشه ما ادما ممکنه گاهی اشتباه کنیم ولی این به معنای اشتباه بودنمون نیست.